Dzisiaj na niebie nie lada gratka dla posiadaczy teleskopów - tranzyt Tytana na tle tarczy Saturna. Zjawisko bardzo rzadkie - zdarza się tylko przy specyficznym ułożeniu pierścieni pod małym kątem, które ma miejsce co 15 lat. Co prawda będzie kilka powtórzeń tranzytu co około 16 dni, ale jeśli wziąć pod uwagę ilość pogodnych nocy to sugeruję nastawić się na oglądanie tego dzisiaj, bo ma być względnie dobrze w całym kraju.
Drugi co do wielkości księżyc w Układzie Słonecznym zacznie nachodzić na Saturna około godziny 21:37 ( ͡° ͜ʖ ͡°) i do samego zachodu planety będzie można polować na tranzyt.
Co prawda mój teleskop nie jest wybitnie duży, ale przy dobrych warunkach atmosferycznych nie takie rzeczy pokazywał. Jeśli uda mi się zrobić zdjęcie to oczywiście się nim tutaj pochwalę.
Łacińska maksyma qui in re illicita versatur, tenetur etiam pro casu („kto działa w sposób bezprawny, odpowiada także za przypadek [losowy]”) jest zazwyczaj kojarzona z przestępstwem przekroczenia zamiaru (delitto preterintenzionale), uregulowanym w art. 43 obowiązującego Kodeksu karnego. Znana jest również jako zasada lub reguła versari in re illicita. Chodzi tu o rodzaj odpowiedzialności pośredniej między umyślnością (dolus) a nieumyślnością (culpa). Podobnie jak przy umyślności, występuje tu zdarzenie zamierzone, a jak przy nieumyślności — zdarzenie niezamierzone, lecz poważniejsze od tego, które sprawca chciał wywołać.
~
Typowym przykładem jest śmierć ofiary w następstwie pobicia lub spowodowania obrażeń, gdy sprawca chciał jedynie uderzyć lub zranić, lecz ofiara umiera wskutek jego działań.
~
Znaczna część doktryny prawa karnego uważa ten sposób przypisywania odpowiedzialności za całkowicie niezgodny z zasadą wyrażoną w art. 27 ust. 1 Konstytucji [to z włoskiej wikipedii], który – określając odpowiedzialność karną jako osobistą – wyklucza odpowiedzialność obiektywną.
Zamiar pośredni (łac.dolus indirectus) – zamiar wyprowadzony ze średniowiecznej zasady prawa kanonicznego: „versari in re illicita imputantur omnia, quae sequuntur ex delicto”, która zakładała przypisanie sprawcy wszystkich skutków, które były wynikiem popełnionego przez niego przestępstwa[1].
~
Z konstrukcji zamiaru pośredniego wynika odpowiedzialność sprawcy za niezamierzony, bądź nieprzewidziany skutek, jeżeli między czynem a skutkiem zachodzi tzw. adekwatny związek przyczynowy (co oznacza, że z takiego czynu następuje lub może nastąpić skutek)[2].
2 lipca 2013 roku rakieta Proton-M, wynosząca trzy satelity nawigacyjne GLONASS, uległa awarii przypominającej katastrofy z lat 60., krótko po starcie booster rozbił się w pobliżu stanowiska startowego LC-39 w Bajkonurze. Wypadek zakończył 30-letni okres bezawaryjnych startów pierwszego stopnia; wszystkie przyszłe loty Protona zostały zawieszone do czasu zakończenia dochodzenia. Ostatecznie ustalono, że przyczyną katastrofy był zestaw żyroskopów prędkości kątowej zainstalowany do góry nogami. Ze względu na trudność w zamontowaniu tego elementu w niewłaściwy sposób, powszechnie podejrzewano, że zostało to zrobione celowo przez niezadowolonego lub pijanego pracownika zakładów Chruniczewa. [potrzebne źródło]