O postrzeganiu śmierci i obcowaniu ze zmarłymi na przestrzeni dziejów - rozmowa z prof. Andrzejem Piotrem Kowalskim | Uniwersytet Gdański

Czas, w którym odwiedzamy cmentarze, jest czasem spotkań - zarówno z naszymi bliskimi zmarłymi, jak i z żyjącymi, którzy ich odwiedzają. Spotkania te są obecne w ludzkich kulturach od tysięcy lat, podobnie jak zwyczaje związane z pochówkiem i uczczeniem zmarłych. O najdawniejszych znanych obrzędach, ich prawdopodobnym znaczeniu - zarówno dla zmarłych, jak i dla żyjącej wspólnoty - oraz o ich śladach we współczesnym świecie rozmawialiśmy z prof. dr. hab. Andrzejem Piotrem Kowalskim z Zakładu Etnologii Polski i Antropologii Historii Instytutu Antropologii UG.

Karolina Żuk-Wieczorkiewicz: - Obrzędy pogrzebowe, jakiś sposób obcowania ze zmarłymi, z przodkami, są związane z kulturą człowieka od tysięcy lat. Zdaje się, że takie obrzędy były obecne już wśród Neandertalczyków?

Prof. Andrzej Kozłowski: - Tak, to prawda. Istnieją groby neandertalskie znane właściwie w całej Euroazji. W tych najbardziej spektakularnych składano szczątki nieboszczyka i bywało tak, że posypywano je nawet specjalnym minerałem: ochrą czerwoną. Tłumaczy się to tak, że ochra miała sprawić, by te zwłoki nie były traktowane jako pozbawione życia, blade, mdłe. Być może chciano, żeby substancja, jaką jest krew, nadal w jakiś sposób krążyła w ciałach zmarłych, a posypanie ciała czerwonym barwnikiem miało sprawić, że zmarły w jakiś sposób będzie okazywał oznaki życia. [...]

#historia #antropologia #smierc #cmentarze #groby #wierzeniaizwyczaje #wywiad #uniwersytetgdanski