Przypominam.
5 marca 1940 Biuro Polityczne WKP(b) podjęło decyzję o rozstrzelaniu polskich oficerów, przedstawicieli inteligencji i administracji państwa polskiego. Wyrok śmierci zapadł bez sądów, bez oskarżeń i bez prawa do obrony.
Bezpośrednim impulsem była ściśle tajna notatka skierowana do Józefa Stalina przez Ławrientija Berię, szefa NKWD. Beria argumentował w niej, że polscy jeńcy wojenni (oficerowie, policjanci, urzędnicy) są „zatwardziałymi, nierokującymi poprawy wrogami władzy radzieckiej”, pełnymi nienawiści do systemu komunistycznego.
Na dokumencie widnieją odręczne podpisy czterech członków Biura Politycznego, którzy zaakceptowali propozycję rozstrzelania Polaków:
Józef Stalin
Wiaczesław Mołotow
Kliment Woroszyłow
Anastas Mikojan
(Dodatkowo na marginesie dopisano akceptację Michaiła Kalinina i Łazara Kaganowicza).
Decyzja dotyczyła łącznie około 25 700 osób. Zostały one podzielone na dwie główne grupy:
-14 700 jeńców przetrzymywanych w obozach specjalnych NKWD: Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie. Byli to głównie oficerowie Wojska Polskiego, funkcjonariusze Policji Państwowej oraz KOP.
-11 000 więźniów przetrzymywanych w więzieniach na tzw. Zachodniej Białorusi i Zachodniej Ukrainie (czyli terenach II RP zajętych przez ZSRR w 1939 r.). Byli to m.in. ziemianie, fabrykanci, sędziowie i działacze polityczni.
Egzekucje rozpoczęły się na początku kwietnia 1940 roku i trwały do połowy maja. Ofiary mordowano strzałem w tył głowy (tzw. metoda katyńska), co miało na celu szybkie wykonanie wyroku i uniknięcie hałasu masowych egzekucji.
Jeńców z Kozielska mordowano w Katyniu.
Jeńców ze Starobielska w piwnicach NKWD w Charkowie (grzebano w Piatichatkach).
Jeńców z Ostaszkowa w piwnicach NKWD w Twerze (grzebano w Miednoje).
#rocznicanadzis #rosja #historia #polska
