Gwiezdny_Przewodnik

Szybkie zerknięcie na Saturna po pracy - przy okazji przetestowałem nową kamerę - znaczy sensor taki jak dotychczas, ale tym razem wersja chłodzona. Poprzednia kamera już sprzedana i trafiła w dobre ręce. Tym samym reorganizacja sprzętowa została zakończona Będzie lżej i nowocześniej!

Planeta z pierścieniami jest już coraz wcześniej widoczna i myślę, że pod koniec września można by zacząć ją obserwować z placu Litewskiego - #lublin

#astronomia #kosmos #astrofotografia

Dwa księżyce na niebie?!

Zbliża się kolejne ciekawe zjawisko astronomiczne. 14 września Księżyc zakryje planetę Wenus.

Zakrycie rozpocznie się o godzinie 11:42 (godzina dla #lublin , w innych częściach Polski różnica może wynosić nawet kilka minut). Księżyc zacznie zasłaniać wtedy Wenus swoją nieoświetloną częścią.

Wenus zacznie wynurzać się zza Srebrnego Globu o 12:44. Uroku doda fakt, że oba ciała niebieskie będą w fazie sierpa. To najbliższe zobaczenia czegoś co można nazwać "dwoma księżycami" na niebie

Całość rozegra się dość nisko nad horyzontem - zakrycie na zaledwie 10 stopniach wysokości, a odkrycie na 16 stopniach.

3 lata temu udało mi się zarejestrować podobne zakrycie, jednak Wenus była wtedy mniejsza na niebie i w innej fazie, a ja chcę zobaczyć dwa rogale! Pamiętam, że zdziwił mnie fakt, że zjawisko było możliwe do obejrzenia bez sprzętów optycznych - gdy już znalazło się Księżyca na niebie i wzrok się na nim ustabilizował to bez problemu dostrzegalna była również Wenus.

Zdjęcie 1 - symulacja dla 2026 roku

Zdjęcie 2 - rzeczywiste zdjęcie z 2023 roku

https://www.youtube.com/watch?v=kBOMnGLkM6Q - nagranie zjawiska.

#astronomia #kosmos #ciekawostki

https://www.facebook.com/reel/1233514879851752

Udało mi się złożyć timelapse z ostatniego zaćmienia. Endżoj

#astronomia #kosmos #zacmienie #astrofotografia

Moim marzeniem było przynajmniej raz w życiu zobaczyć całkowite zaćmienie Słońca. W końcu doczekaliśmy się pierwszego takiego zjawiska widocznego z terenu Europy od 1999 roku. Mimo, że to ten sam kontynent to i tak wymagał dalekiej podróży. Niby zdarzało mi się wspomnieć, że wybieram się do Hiszpanii, ale właściwie do końca nie dowierzałem, że stanie się to realne

Sama podróż do innego kraju to jeszcze nie wszystko - przez cały dzień towarzyszył mi stres czy chmury nie zepsują całego widowiska. Wszak wybrałem północ kraju, gdzie pochmurna pogoda zdarza się dosyć często. Wybór ten miał charakter czysto praktyczny - miałem mieć tam kogoś gotowego mnie przenocować przez kilka dni. Ostatecznie nocleg się wysypał, a mi pozostało szukać na ostatnią chwilę alternatywy. Na szczęście udało się jeszcze znaleźć hotel w rozsądnej cenie. Pobytu nie udało się skrócić, ale chyba zasłużyłem sobie w końcu na prawdziwe wakacje

Do samego końca nie sądziłem, że uda mi się zabrać jakikolwiek sprzęt. Ciężka głowica paralaktyczna i statyw nie zmieściłyby się w wymiarach standardowego bagażu podręcznego. Dzięki temu, że robię małą reorganizację sprzętową zaopatrzyłem się w składany statyw karbonowy pod nową głowicę i dosłownie dzień przed wylotem wymyśliłem w jaki sposób przymocować niepasującą do niego głowicę EQ3-2 Samą głowicę udało się odchudzić wykręcając pręt przeciwwag. Mimo, że to dalej kawał żelastwa - mieścił się już w limicie wagi. Do obserwacji zabrałem mały teleskop Evoguide 50ED.

Na obserwacje udałem się na punkt widokowy na górze Artxanda - z innych miejsc zaćmienie byłoby po prostu niewidoczne z uwagi na górzysty teren otaczający Bilbao. Rozstawiłem się i wraz z setkami innych uczestników czekałem na widowisko. Dzień był słoneczny, ale na horyzoncie zaczęły pojawiać się stresujące nas do samego punktu kulminacyjnego chmury. Na szczęście TEN JEDYNY RAZ zachowywały się grzecznie. Takiego szczęścia nie mieli niestety obserwatorzy ze znajdującego się zaledwie 100 kilometrów dalej Santander, jak i na Islandii.

Zdaje mi się, że byłem tam jedyną osobą z teleskopem, chociaż wiele osób rozstawiło się z aparatami. Obraz Słońca wyświetlany na monitorze oraz wyróżniający się sprzęt przyciągał wielu zaciekawionych uczestników z całego świata z którymi zamieniłem parę słów i teraz serdecznie pozdrawiam

W planach miałem zrobienie timelapsa całego zaćmienia. Gdy tylko Księżyc zaczął nachodzić na słoneczną tarczę i zaczęło się nagrywanie to... rozłączyła mi się kamera i nie była za bardzo chętna do powrotu do żywych. W małej panice udało się okiełznać ją na nowo, a później już do końca sprzęt nie robił żadnych numerów

Gdy Słońce było coraz bardziej zasłaniane przez Księżyc i robiło się ciemniej to intuicyjnie nachodziła mnie myśl, że Słońce przygasa przez chmury - chociaż te trzymały się z daleka. Samą zmianę natężenia światła w paru momentach odczuwałem skokowo - w krótkiej chwili robiło się znacząco ciemniej. I tu mam pytanko: Czy ktoś z obserwujących całkowite zaćmienie również tego doświadczył?

Przy znacznej fazie - powyżej 90% zasłonięcia zdarzało mi się niemądrze zerknąć na Słońce bez okularów. Przez to, że dookoła było ciemniej ten mały słoneczny rogalik bardziej raził w oczy niż nasza gwiazda robi to w słoneczny dzień.

Ale nawet 99% zasłonięcia tarczy ma się nijak do całkowitego zaćmienia. W ułamku sekundy robi się ciemno, a na niebie pojawia się czarny krążek otoczony koroną słoneczną. Widok niesamowity i niezapomniany do końca życia. Nawet u kogoś tak stonowanego jak ja emocje wzięły górę i dołączyłem się do głośnych wiwatów W międzyczasie szybko ściągnąłem filtr z teleskopu, wybrałem ustawienia "na oko" i udało mi się zrobić jedne z technicznie najtrudniejszych zdjęć. Było na to zaledwie nieco ponad 30 sekund. Z efektu jestem niesamowicie dumny i stwierdzam, że naprawdę warto było tutaj przyjechać!

Pozdrawiam ze słonecznej Hiszpanii

#astronomia #kosmos #zacmienie #astrofotografia

Czy na Słońcu może padać deszcz? Jeszcze jak!

Czasami po słonecznym rozbłysku występuje zjawisko Deszczu Koronalnego (CRN). Nie jest to klasyczna znana z Ziemi wodna ulewa, a deszcz gorącej - rozgrzanej do 50 000 Kelvinów plazmy spływającej po liniach pola magnetycznego przez kilka godzin po rozbłysku. Udało mi się uwiecznić jedno z takich zjawisk na zdjęciu z maja 2024 roku. Pętle Deszcze Koronalnego widać na godzinie 8.

Do zdjęcia użyłem specjalnego teleskopu słonecznego obrazującego w paśmie zjonizowanego wodoru H-alfa.

#kosmos #astronomia #astrofotografia

A taką fotkę Księżyca wczoraj zrobiłem.

#kosmos #astronomia #astrofotografia #fotografia

Jak ktoś chciałby się spotkać i popatrzeć przez teleskop na Księżyc, a może i coś jeszcze to od godziny około 20 będę na Placu Litewskim.

#astronomia #lublin

Gromada kulista M13 w Herkulesie, czyli od 300 tysięcy do pół miliona gwiazd upchniętych w kulkę o średnicy 145 lat świetlnych. Przypominam, że w naszym rejonie galaktyki gwiazdy oddalone są od siebie co około 5 lat świetlnych. Nie do końca wiadomo skąd się wzięły, prawdopodobnie są to jądra starych galaktyk, odarte z materii przez Drogę Mleczną. Składają się z bardzo starych gwiazd, ale wykryto w nich również młode i błękitne nazwane błękitnymi maruderami. Okazało się, że wcale takie młode nie są, tylko oszukują swój wiek kradnąc materię mijając sąsiadów w gromadzie.

Zdjęcie z teleskopu Evostar 72ED z reduktorem, kamera ZWO ASI 585

Drugie zdjęcie wykonane telefonem przyłożonym do okularu teleskopu. W tym wypadku był to Newton SW 150/750 i kitowy okular 20mm.

#kosmos #astronomia #astrofotografia

M109 - piękna galaktyka spiralna z poprzeczką. Znajduje się w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy, nieopodal gwiazdy Phecda. Dzieli nas dystans 67.2 ± 23.2 miliona lat świetlnych, co czyni ją najdalszym obiektem z katalogu Messiera.

Teleskop Evostar 72ED z reduktorem i kamerą ZWO ASI 585 z filtrem UV/IR cut.
Stack 80x60s ekspozycji.

#astronomia #kosmos #astrofotografia

Supernowa SN 2026kid w galaktyce NGC 5907 w gwiazdozbiorze Smoka. Została odkryta 22 kwietnia 2026 roku przez Yasuo Sano. Jest to supernowa typu II, czyli gwiazda o masie przekraczającej 8 mas Słońca, która po wyczerpaniu zapasów paliwa kończy swój żywot jako spektakularna eksplozja. Krótko mówiąc wybuchła u nich taka Betelgeza.

#astrofotografia #astronomia #kosmos

17 maja 2010 powstało jedno z najbardziej obłędnych zdjęć z sondy Cassini. W polu widzenia znalazł jednocześnie Enceladus - lodowy księżyc wyrzucający gejzery z podpowierzchniowego oceanu, Tytan - największy satelita Saturna i jedyny księżyc posiadający atmosferę. Do tego wszystkiego w kadrze mamy pierścienie samego Saturna.

#astronomia #kosmos

Pierwsza majowa pełnia - bo będzie jeszcze druga, pod koniec miesiąca. Tylko czekać, aż media zaczną się znowu rozpisywać o Niebieskim Księżycu.

SW 150/750 i kamera ZWO ASI 585.

#kosmos #astronomia #astrofotografia

Zdjęcie Jowisza przez teleskop sprzed godziny.

Widać Wielką Czerwoną Plamę oraz cień rzucany przez Ganimedesa.

SW 150/750, barlow 3x i kamera ASI 585

#kosmos #astrofotografia #astronomia

Ja wiem, że kolimacja do zrobienia i że parę lekko pojechanych klatek dodałem do stacka, ale i tak jaram się, że jako amator mogę robić takie zdjęcia kosmosu :D
Obiecuję, że do kolejnych zdjęć podejdę bardziej profesjonalnie. Tym razem testowałem nowy montaż (HEQ5 pro) i newtona wziąłem tylko z braku laku. Nie spodziewałem się, że przy tym sporym teleskopie bez guidingu mogę spokojnie robić 60 sekundowe klatki W końcu kolory są takie jakie być powinny, jestem ogólnie szczęśliwy z zakupu.

Do rzeczy:

Oto słynna galaktyka Wir, nosząca numer 51 w katalogu Messiera. Znajduje się 23 miliony lat świetlnych od nas, a kilkaset milionów lat temu prawdopodobnie zderzyła się z galaktyką NGC 5195 - która z naszej perspektywy wydaje się być obok, tak naprawdę znajduje się za galaktyką spiralną.
W tle złapały się również dużo odleglejsze galaktyki: IC 4277, IC 4278 oraz IC 4263

#astronomia #kosmos #astrofotografia

A chciałem sobie sprawdzić co wyjdzie jak spróbuję zrobić zdjęcie Jowisza telefonem przez okular teleskopu. Zastosowałem tylko podstawowe techniki astrofotografii planetarnej - nagrałem minutowy film i zestackowałem 25% najostrzejszych klatek. Wybrałem automatycznie wyostrzony obraz wynikowy z AutoStakkerta i nie prowadziłem dalszej obróbki.

Przy samym Jowiszu widać jeden z księżyców galileuszowych - Io

Teleskop SW 150/750, okular Explore Scientific 82st 4,7mm.

Telefon Xiaomi POCO6

#astronomia #kosmos #astrofotografia

Zrobiłem fajne zdjęcie Księżyca, ale nikt mi nie pogratuluje, bo jestem żółwiem

Teleskop SW 150/750, Kamera ASI 585 MC, filtr UV/IR cut. Stack 10% najlepszych klatek z około 2400. Obrobione w AutoStakkert, Sirilu i Gimpie.

#astronomia #kosmos #astrofotografia

Jak prognoza pogody się nie zmieni to jutro będziemy oglądać przez teleskop Księżyc i Jowisza w godzinach 1730. Na Placu Litewskim oczywiście.

#lublin #astronomia

Chciałbym polecić dosyć mało znanego, ale bardzo merytorycznego twórcę, który po prostu zasługuje na trochę więcej subskrypcji na kanale :)

Marek prowadzi transmisje nieba oglądanego przez teleskopy, astropogawędki, oraz zapowiadana seria "kosmiczne tabu" o UFO i teoriach spiskowych. Skupia się też na innych obiektach niż konkurencja, atmosfera na streamach też jest bardziej kameralna.

W soboty rano ma natomiast transmisje z półmetrowego teleskopu ROTUZ, znajdującego się w Chile. Są to unikalne na skale internetu obserwacje nieba południowego. Tam na przykład mogliśmy oglądać kometę 3I ATLAS tuż po odkryciu, zanim stała się w ogóle modna. No i ten fakt sprawił, że trochę żal mi się zrobiło gościa i postanowiłem go trochę rozpromować :D

Jeśli interesujesz się tematyką astronomii i kosmosu to polecam zajrzeć na kanał:

https://www.youtube.com/@NocnyMarekAstro

#astronomia #kosmos

Przeglądałem swoje wpisy i zauważyłem, że nie chwaliłem się jeszcze na tym portalu moim najlepszym zdjęciem Jowisza.

Pamiętam to jak dziś - miałem już pakować się ze sprzętem z powodu zachmurzenia, gdy nagle chmury się rozeszły, a warunki obserwacyjne z beznadziejnych stały się idealne.

Chciałem nawet zrobić animację obrotu planety z jej księżycami, ale brak doświadczenia i wyczerpująca się bateria w laptopie przesądziły sprawę i musiałem się zadowolić jedynie zdjęciem.

Na poniższym zdjęciu załapał się Jowisz z niesamowitymi detalami jak na możliwości mojego teleskopu (6 calowe zwierciadło).
Jest też słynna Wielka Czerwona Plama - olbrzymi antycyklon o średnicy większej od średnicy Ziemi.

Cień na tarczę Jowisza rzuca wulkaniczny księżyc Io. Wydaje się znajdować bardzo blisko planety, ale nic bardziej mylnego - z racji tego, że Jowisz był kilka dni od opozycji oglądamy sytuację niemal prostopadle. Io jest nieco większa od naszego Księżyca i okrąża Jowisza w podobnej odległości (około 350 tysięcy kilometrów, kiedy ta wartość dla ziemskiego Księżyca wynosi średnio 384 tysiące kilometrów).

Po prawej stronie mamy za to Ganimedesa - największy księżyc w Układzie Słonecznym, ze swoją średnicą 5268 kilometrów większy nawet od najmniejszej planety, czyli Merkurego.

A to wszystko widziane z odległości nieco poniżej 600 milionów kilometrów lub inaczej mówiąc około pół godziny świetlnej

#astronomia #kosmos #astrofotografia

Dzisiaj na niebie nie lada gratka dla posiadaczy teleskopów - tranzyt Tytana na tle tarczy Saturna. Zjawisko bardzo rzadkie - zdarza się tylko przy specyficznym ułożeniu pierścieni pod małym kątem, które ma miejsce co 15 lat. Co prawda będzie kilka powtórzeń tranzytu co około 16 dni, ale jeśli wziąć pod uwagę ilość pogodnych nocy to sugeruję nastawić się na oglądanie tego dzisiaj, bo ma być względnie dobrze w całym kraju.

Drugi co do wielkości księżyc w Układzie Słonecznym zacznie nachodzić na Saturna około godziny 21:37 ( ͡° ͜ʖ ͡°) i do samego zachodu planety będzie można polować na tranzyt.

Co prawda mój teleskop nie jest wybitnie duży, ale przy dobrych warunkach atmosferycznych nie takie rzeczy pokazywał. Jeśli uda mi się zrobić zdjęcie to oczywiście się nim tutaj pochwalę.

#astronomia #kosmos