PANIE BYŁY WŁAŚCICIELU HEJTO, MELDUJĘ WYKONANIE ZADANIA!
Początkowa waga: 01.01.2026 - 103,1 kg
Ostatni pomiar: 01.11.2026 - 80,0 kg
Aktualna waga: 08.11.2026 - 79,1 kg
Ostatni okres: -0,9 kg
Łącznie: -24,0 kg (miało być 23, trochę nie pykło xD)
Średnie tempo utraty wagi: -0,5 kg/tydzień
To już jest koniec tej pięknej przygody. Będzie mi brakowało tej cotygodniowej ekscytacji związanej z porannym ważeniem i sprawdzaniem wyniku. Ale nie można chudnąć w nieskończoność, a niektórzy trochę już narzekają że jestem za chudy xD
Jestem zadowolony z uzyskanego rezultatu i przekroczenia planu maksimum. Udało się zrealizować postanowienie noworoczne, a mi pierwszy raz od dawna podoba się moja własna sylwetka. Teraz skupię się na jej rzeźbieniu, zostało gdzieniegdzie trochę tłuszczyku czy nadmiaru skóry. Zrobiłem sobie dzisiaj kompleksowe badania krwi, zobaczymy jakie będą wyniki po zrzuceniu.
A teraz fragment nie dla wrażliwych - czytasz na własną odpowiedzialność:
#chudnijzhejto #postanowienianoworoczne #23kilogramyboriegomniej i dla motywacji #bębensmalcu
P.S. Miłym paniom przypominam, że jestem żonaty, więc propozycje matrymonialne ze zdjęciami proszę wysyłać na ten drugi mail.
Łódź posiada 3 główne źródła wody pitnej dla miasta - wody powierzchniowe w Tomaszowie Mazowieckim, studnie głębinowe w okolicach Jeziora Sulejowskiego (kiedyś również bezpośrednio z jeziora) oraz zbiorniki wody na łódzkich Stokach.
Te ostatnie zbudowane w latach 30-tych (skończone w 50-tych) leżą w jednym z najwyższych punktów miasta i zawierają 60 milionów litrów wody, pobieranej z ponad 20 studni głębinowych. Dzięki różnicom wysokości (między wschodnim, a zachodnim rubieżom miasta jest ponad 100 metrów różnicy) woda może spływać grawitacyjnie bez udziału pomp. Zbiorniki te zyskało miano "katedry" ze względu na to, że w każdym ze zbiorników jest po 81 kolumn i 100 ceglanych kopuł. Zbudowanie takich sklepień wynikało z ogromnych ciśnień, jakie wywiera woda.
Miejsce to było dla mnie zawsze bardzo tajemnicze, bo mimo, że o nim wiedziałem to było odcięte od osób postronnych. Chodziły słuchy, że tylko "elita" mogła sobie pozwolić na wizytę, gdy ze zbiorników spuszczano wodę raz na 4 lata. Podobno raz zagrano tam również koncert symfoniczny.
Parę lat temu zmieniono jednak podejście i zaczęto wpuszczać ograniczoną liczbę osób, oczywiście odpłatnie Zbiornik jest teraz opróżniany od 1 do paru razy w ciągu roku na czyszczenie i konserwację, a w międzyczasie wpuszcza się szczęśliwców, którym udało się dorwać bilet.
Ponieważ zbiorniki wody są określane obiektem strategicznym to środki bezpieczeństwa są dosyć ścisłe. Kontrola dokumentów, bramki z detektorem, zakaz fotografowania (oprócz samej katedry w środku), poruszanie się tylko w grupie i w nadzorze ochrony. Teren jest malowniczy i z chęcią bym tam pobuszował
Zostawiam wam trochę zdjęć z mojej dzisiejszej wizyty. To jeden z 4 takich zbiorników. Wymiary 60x60 metrów.
Od dobrych kilku tygodni (6 -7) mega zdrowo się prowadzę, zero alkoholu, rzuciłem fajki, chodzę spać około 23, post przerywany, nieprzetworzone jedzenie, codziennie wieczorem 6 km dreptania, golf raz w tygodniu, no i... rozchorowałem się na jakieś gówna zatokowo-covidowe, ledwo żyję.
Jak nie dbałem o siebie, chodziłem zdrowy, jak koń, przez cały rok. Przereklamowany ten wellbeing ( ͡° ʖ̯ ͡°)
Im szybciej oczyścisz organizm tym szybciej wzmocnisz układ odpornościowy, bo teraz cała para idzie na pozbycie się syfu i masz przez to osłabiony i będziesz łapał infekcje
Muszę się trochę pochwalić co nam się udało osiągnąć przez 4 lata, codziennie przez 15/30 min wykonywaliśmy w domu ćwiczenia z młodym budujące wszystkie partie mięśni.
Młody lvl 8 cztery lata temu dostał od lekarza litanie niedoskonałości, płaskostopie, koślawe stopy, ogólnie śmietnik.
Dziś byłem z nim na wizycie kontrolnej u pani doktor wad postawy i powiedziała, że nie mamy już po co do niej przychodzić bo młody wygląda jak Adonis, jedyne co dostał to ćwiczenia rozciągające i wzmacniające kolana które przy piłce nożnej mocno dostają w kość.
Drodzy rodzice, w zdrowym ciele zdrowy duch a 30min poświęconego czasu i nauka systematyczności buduje też pewność siebie u takiego dziecka.
Edit: Tylko nie z każdym dzieckiem... moja lvl 5 chodzi na akrobatykę i jej ćwiczeń nikt normalny w domu nie jest wstanie wykonać.
Po kim to takie uparte moje lvl 8 to nie mam pojęcia.. Przeskrobał w szkole, dostał naganę co było równoznaczne z zakazem tableta do końca roku. No ale... Powiedziałem mu, że jak przeczyta Czare ognia od deski do deski i mi ją streści to ściągnę mu zakaz. Od dwóch dni siedzi z nosem w książce i jest już na 100 stronie, twierdzi że fajna ta książka i się wciągnął XD
Wiem, że Ameryki nie odkryłem ale nasza ...#sluzbazdrowia to jest porażka. Siedzę z młodym drugą godzinę na umowioną wizyte u specialisty, na którego czekało sie 2 miesiące. Przyjmuje tylko w czwartki oczywiście godziny tylko 10-16 . Nawet nie wiem czy wejdziemy do tej godziny bo kolejka jeszcze długa. Na 15:00 trzeba odebrać młodą z przedszkola. Dobrze, że Żona też ma dziś wolne. Ech, szkoda strzępic ryja. Chciałem sie tylko wyżalić co by lżej było.
@Spider Oj tam trzeba mieć porównanie. Trochę się po świecie poszlajałem i powiem tak: U nas nie jest idealnie ale nie ma tragedii, trzeba dobrze się wkręcić w system i przyjąć zasadę że NFZ tam gdzie się da i jest w miarę jakość resztę prywatnie
Teoria dysonansu obaliła również pochlebny dla nas pogląd, że my, ludzie – Homo sapiens – przetwarzamy informacje w sposób logiczny i racjonalny. Okazało się, że jest zupełnie inaczej. Jeśli nowe informacje są zgodne z naszymi przekonaniami, to uznajemy je za wiarygodne i użyteczne – myślimy: „Zawsze to mówiłam!” Jeżeli jednak napływające informacje są niezgodne z naszymi przekonaniami, to uważamy je za błędne lub głupie: „Co za idiotyczny argument!”. Nasza potrzeba zgodności jest tak silna, że kiedy jesteśmy zmuszeni rozważyć dowody sprzeczne z tym, w co wierzymy, na ogół potrafimy znaleźć sposób, aby skrytykować, wypaczyć lub zignorować te informacje, a co za tym idzie – podtrzymać, a nawet umocnić, swoje dotychczasowe przekonania. Tę gimnastykę umysłową określa się mianem „błędu konfirmacji”.
Trasa zrobiona w ramach XXIII Przejścia Dookoła Kotliny Jeleniogórskiej, do którego ukończenia zabrakło mi ok. 42 kilometrów.
Informacje praktyczne:
Miejski parking znajduje się tutaj , ale szybko się zapełnia, zwłaszcza w weekendy, w sezonie, czy przy imprezach typu Przejście. Ja musiałem parować już na płatnym (80 zł za dzień, bolało).
Jeśli ktoś planuje zabrać się za przejście, to poza zadbaniem o kondycję proponuję zrobić kilka tras +40 km, w tym nocnych, żeby sprawdzić nie tylko ciało, ale też głowę. Wygodne buty i nieprzesadnie napakowany plecak to również must have.
Odcinki trasy:
Czarny szlak - Krótki, ale całkiem przyjemny odcinek prowadzący wzdłuż potoku.
Czerwony szlak - Zdecydowanie najbardziej widowiskowy fragment całego Przejścia. Cała trasa wyłożona kamieniem, czasem bardzo nierównym. Krótki odcinek od Petrovej Budy do Przełęczy Karkonoskiej asfaltem. Od schroniska na Hali Szrenickiej idzie się głównie w warstwie kosodrzewiny, ochrona przed wiatrem mała. Miejsca, które warto zobaczyć, to Szrenica, Śnieżne Kotły (zdjęcie drugie), Kopa nad Moreną (zdjęcie pierwsze, bardzo ładny widok na Mały Staw i schronisko Samotnię, schronisko Strzechę Akademicką i Śnieżkę), no i w końcu Śnieżka, która należy do #koronagorpolski (pieczątka w Domu Śląskim pod szczytem). Wejście zakosami na Śnieżkę dość wymagające, ale krok za krokiem spokojnie do zrobienia. Do przełęczy Okraj już głównie ładny las.
Żółty szlak - Od przełęczy Okraj do przełęczy Kowarskiej nic specjalnego. Później spokojny las, ścieżka zmieniająca się po jakimś czasie w leśną drogę, i tylko ostatnie podejście pod Małą Ostrą daje trochę w kość, bo jest stromo i trzeba mijać duże głazy i korzenie.
Od Małej Ostrej do Janowic - Miks różnych szlaków. Niebieskim przechodzi się przez Skalnik, który należy do #koronagorpolski (nic ciekawego, łatwo przegapić, skrzynka na pieczątkę była rozwalona), później schodzi się wśród dużych głazów. Niestety niewiele pamiętam z tego odcinka, poza ruinami zamku Bolczów niedaleko Janowic - szkoda, że nie miałem okazji ich zwiedzić, bo wyglądały ciekawie. Tam również sporo głazów.
Od Janowic do przełęczy Komarnickiej - Absolutnie najgorszy, najbardziej beznadziejny odcinek całego Przejścia. Jakieś 9 km asfaltem, który odbiera chęci do życia. Ostatnie 2.5 km prowadzi polami i lasem, można też odbić na Skopiec, który również należy do #koronagorpolski (pieczątka w skrzynce na szczycie).
Od przełęczy Komarnickiej do Goduszyna - Reszta trasy prowadzącej przez różne szlaki, a także drogami nieoznakowanymi. Dużą część stanowiły tu leśne drogi, było też trochę asfaltu przez Jeżów Sudecki. Ogólnie góra, dół, góra, dół. Nic jakiegoś specjalnie ciekawego, choć było kilka punktów, które mi się podobały, np.: Okole z punktem widokowym na skale (zdjęcie czwarte), czy przepięknie usytuowany gościniec Perła Zachodu (zdjęcie piąte, słabo go tam akurat widać).
Resztę trasy sobie podarowałem. Najbardziej dojechało mi stopy, i nawet nie chodzi o otarcia (choć małe palce miałem dookoła obdarte ze skóry), co o bolące podeszwy. Pierwsze 80 km szedłem w wysokogórskich butach z wysoką cholewką, które na takie długie trasy się zwyczajnie nie nadają, bo są ciężkie i nie mają amortyzacji. W Chrośnicy zmieniłem je na buty do biegania i to był po prostu szok, ile daje miękka podeszwa, ale było już niestety za późno.
Inną kwestią było nieprzygotowanie się pod względem żeli i izotoników, z których zwykle nie korzystam - od 70 km zaczęło mnie z coraz większą częstotliwością srać, więc latałem w krzaki jak zwierz, i niestety czułem, że organizm słabnie.
Pod względem przygotowania kondycyjnego uważam, że było dobrze, bo nawet nie miałem jakichś super zakwasów po wszystkim, tylko te cholerne stopy bolały jak skurczybyk, a pełne czucie w palcach odzyskałem dopiero po pięciu dniach.
Raczej nie będę brać udziału w Przejściu ponownie, bo mimo, że organizacyjnie to była topka (punkty kontrolne, mega pozytywni wolontariusze i organizatorzy, herbata i woda do uzupełniania w określonych punktach), to zwyczajnie nie lubię chodzić, gdy na szlaku jest tylu ludzi.
Wrzucam jeszcze mój plan vs rzeczywistość. Nawet się to trzymało kupy na początku. Straciłem więcej czasu niż planowałem w schroniskach na jedzeniu i ładowaniu telefonu. Prawdziwe problemy zaczęły się od 70 km, gdy zaczęło mnie gonić, a i przez bolące stopy szedłem zdecydowanie wolniej
Wyprawa na pustynię, bo wiadomo w głębi pustyni piach jest bardziej piaskowy niż na jej skraju, więc koniecznie trzeba pojechać i zobaczyć. Do wyboru konie lub wielbłądy. Nie umiem jeździć na żadnym, więc trochę bez różnicy. Garbate wiadomo, bardziej klimatyczne, do tego dochodziła obawa, że długa jazda konno wystuka mi za bardzo krocze, dlatego też poprosiłem Franza o Camele (#pdk). Rozpoczęcie było kompromitujące, bo wybrali mi chyba najwyższego bydlaka jakiego tylko mieli i przy próbie zarzucenia nogi, nie udało mi się wystarczająco wysoko nią sięgnąć, przez co jedyne co zrobiłem, to sprzedanie kopa w garb. Przy drugiej próbie byłem już bogatszy o wiedzę, więc oprócz zamachu nogą podskoczyłem i jakoś się wgramoliłem na potwora.
Pomimo tego, że wielbłądy raczej kroczą a nie podskakują jak konie, to spędzenie dwóch godzin w szerokim rozkroku dało się boleśnie we znaki pachwinom. Jeśli jeszcze kiedyś będę rozważał takie przygody, to zdecydowanie warto się porozciągać przez jakiś czas.
Opiekun Haszin wziął dzieciaka, który na moje oko powinien być w szkole, a tym czasem pracował na farmie i co chwila jarał szlugi. Okazuje się, że do szkoły chodzą jak im się chce - oficjalnie wakacje letnie trwają około 2 miesiące, a zimowe około 2 tygodnie, ale w praktyce wygląda to tak, że w lecie robią sobie przerwę przez 4 miechy, a zimą przez 2. Do tego jak mają akurat coś do roboty, to po prostu zajmują się pracą, a nie edukacją.
Co ciekawe, tutejsze papierosy jakoś mniej dymią. Jak gość z Europy siedzi na ławce i pali, to czuć to z kilku metrów. Lokalsi stali tuż obok mnie z kiepami w gębie i prawie nie czułem tego smordu. Może jakiś inny tytoń...
Szukanie pracy jest łatwe: szukasz, dopasowujesz CV, aplikujesz, szukasz dalej, znowu dopasowujesz, znowu aplikujesz i tak do usranej. Dzień świstaka, tylko czas leci nieubłaganie.
W poniedziałek zaliczyłem z tego powodu potężnego doła. Wszedł nie tylko temat bezrobocia, choć to duża baza, największa. Doszła samotność, brak perspektyw, poczucie zupełnego braku kontroli nad jakimkolwiek aspektem życia.
Tylko teraz już miałem broń w łapkach, broń przeciwko sobie, która nie zabija, a leczy.
Nie odrzuciłem doła, przeżyłem go, nawet momentami zmuszając się do większego poczucia tego bólu. Ot, pozwoliłem sobie cierpieć i mieć powód do cierpienia. Nie zamknąłem tego za zasłoną z kolejnego projektu czy jakiejkolwiek gry. Usiadłem po ciemku, pod kocem i czekałem.
Po jakimś czasie wszystko się uspokoiło i przyszła refleksja. Sam siebie maltretuję niepowodzeniami w rekrutacjach, a przecież dostaję jakieś zaproszenia na rozmowy, czasem zwrotki z brakami – CV działa. Problem nie musi być we mnie, a może być w firmach (co wiem logicznie, ale emocjonalnie byłem przetyrany). Dlaczego zatem wyrażam złość, frustrację i niezadowolenie na sobie, kiedy powinienem na firmach? Czyżby dlatego, że robię te CV dla nich, a nie dla siebie? Czyżby dlatego, że podchodzę do tego jak do egzaminu (a robię tak…)?
I skończył się dzień świstaka, wróciła energia, powstał plan.
@macgajster Przykro się czyta takie rzeczy Próbowałeś rekrutacji przez referencje? Moją obecną pracę dostałem tylko dlatego, że ziomek z którym pracowałem dawno temu przez kilka miesięcy mnie polecił. Ja dostałem robotę, on premię, sytuacja win-win. U mnie wystarczyło dodanie ogłoszenia na LinkedIn, że szukam roboty i sporo osób się zgłosili po moje CV żeby zgarnąć kasę z programu poleceń xD Może zrób przegląd starych znajomych z pracy i zagadaj z pytaniem czy w ich obecnych kołchozach nie mają czasem takiego systemu premiowania za polecanie pracowników.
Powodzenia!
Pamiętaj też, że przeróżnej roboty jest w Polsce od cholery. Nie ma co się fixowac na jednej wąskiej specjalizacji jeśli nie przynosi ona hajsu i spełnienia a tylko frustrację.
Zanim wejdziesz, krótka instrukcja obsługi (bo strona działa inaczej niż zwykle):
To NIE JEST klasyczna wyszukiwarka: Nie wpiszesz tu konkretnej daty ani celu podróży. Strona co 6 godzin automatycznie agreguje po prostu najtańsze znalezione loty w DWIE strony z wybranego lotniska.
Nie ma lotów w jedną stronę: Narzędzie służy do łapania gotowych okazji na szybki wypad i powrót.
Nie ma filtrów godzin ani konkretnych dni: Strona pokazuje czyste, surowe okazje cenowe, które aktualnie udało się „złapać” w systemie.
To proste narzędzie dla ludzi, którzy chcą zobaczyć: „O, są tanie bilety do Oslo na weekend, to lecę”, a nie dla osób planujących skomplikowane wakacje od A do Z.
@konradmakosa w sumie fajny pomysł, ale widzę buga.
Poza tym zamiast mapki fajnie byłoby móc zaznaczyć preferowane lotniska. Dla ludzi z Krakowa/Katowic i okolic często nie ma problemu lecieć stąd albo stąd.
Poza tym w ustawieniach wyświetla się np.:
Lotniska wylotu
KTW
Jak odhaczysz, to nic nie ma: "Brak okazji dla tych ustawień — poluzuj filtry w zakładce Ustawienia".
Trochę to bez sensu, bo zawsze się wyświetla 1 pozycja z tej mapki.
Ani odpowiednia okolica, ani zdrowy klimat nie są tak skutecznym lekarstwem dla chorych, jak dla słabych dusz przebywanie w lepszym otoczeniu. Zrozumiesz znaczenie tego czynnika, jeśli zauważysz, że dzikie zwierzęta dzięki obcowaniu z nami stają się łagodne i że żadna, nawet najstraszniejsza bestia nie zachowuje swojej drapieżności, gdy długo przebywa w towarzystwie człowieka. Wszelka jej dzikość zostaje stępiona i w spokojnych warunkach powoli idzie w zapomnienie. Ponadto człowiek, który współżyje z ludźmi łagodnymi, nie tylko za ich wzorem staje się lepszy, lecz nie znajdując okazji do gniewu, nie rozwija tej swojej słabości. Musi więc unikać tych wszystkich, o których wie, że będą go pobudzać do gniewu.
Dawno nie było, pora więc na #hejtopiwowarszawa Proponuję spotkanie w najbliższy piątek 23 października o 19:00 (piątek z uwagi na to, że w sobotę @CzosnkowySmok zaprasza do Krakowa i absolutnie nie mamy szans z taką zacną konkurencją)
Miejscóweczka to może Cybermachina, dawno nie byliśmy, co Wy na to?
Oczywiście piwo umowne, osoby niealkoholowe też zapraszamy, ja sam jak zwykle skorzystam z opcji soczkowej
Krótka trasa zrobiona z kolegą i młodszą córą. Chciałem ją trochę rozruszać, ale skończyło się na trybie 4020 (40% drogi na rękach, 40% na barana, 20% na nogach).
Informacje praktyczne:
Samochód można zostawić na parkingu np. tutaj lub tutaj .
Na Potaczkowej, poza krzyżem i ołtarzem, jest również kilka ławek i stolików, a także miejsce na ognisko (zdjęcie pierwsze).
Odcinki trasy:
Ścieżka edukacyjna "Park Dworski - Chabówka" - Odcinki leśne bardzo sympatyczne, dość kameralne, z wąską ścieżką i kilkoma krótkimi, ale stromymi podejściami (zdjęcia drugie i trzecie). Kawałek prowadzący przez park podworski Wodzickich był ok (zdjęcie czwarte). Na trasie kilka tabliczek informacyjnych i słupków z numerami.
Dojście na Potaczkową - Zwykła polna droga. Po drodze na Potaczkową i z niej samej jest widok na Gorce (widać np. wieżę na Gorcu), a na północy dostrzec można m.in. Luboń Wielki i Szczebel. Niedaleko szczytu po raz pierwszy w życiu spotkałem czarną żmiję zygzakowatą (zdjęcie piąte).
Fajna trasa do zrobienia z dziećmi w jakiś pogodny dzień, choć to odbicie ścieżki edukacyjnej w las nie każdemu może się spodobać, bo w sumie robi się tylko dodatkowe kółko. Według mnie było spoko.