Kilka miesięcy temu odezwała się do mnie pewna pani, której marzeniem było zobaczenie galaktyki Andromedy przez teleskop. Jako, że wtedy nie było sezonu na ten obiekt to powiedziałem, żeby odezwać się późnym latem/jesienią. No i patrząc wczoraj na pogodę i zapowiadającą się bezksiężycową noc przypomniałem sobie o tym.
Umówiliśmy się i pojechaliśmy ze sprzętem w ciemne miejsce. Oglądaliśmy nie tylko Andromedę, ale również inne obiekty głębokiego nieba oraz Saturna. Oprócz obserwacji przez teleskop udało się zobaczyć kilka meteorów. Na pamiątkę postanowiliśmy zrobić zdjęcia telefonem przez okular teleskopu. Mimo silnego wiatru coś tam wyszło i udało się zrobić w miarę udaną pamiątkę
Nie pytałem jaki to telefon, ale zdjęcia to 30 sekund naświetlania w 20mm kitowym okularze. Teleskop oczywiście SW150/750
kur*wa, nie wysyła się dzieciaków 13 letnich na takie wyciczki. Mówię to z mojej perspektywy. Sam tam byłem. Gnój w takim wieku nic nie zrozumie. To tylko moja subiektywna opinia. Tryb nauczania w tym kraju leży i kwiczy...
To apropos tego, że tam byłem z wycieczką szkolną i wtedy nic z tego nie zrozumiałem. ALEEEEE, w szkole odhaczone... https://www.youtube.com/watch?v=tbkqvTwiCGs
#urbexhistory #historia #kurwaszkola
@razALgul Byłem tam na wycieczce jakoś w 7, a może 8 klasie szkoły podstawowej. Czyli jak miałem 14-15 lat, a 30 lat temu. I do dzisiaj pamiętam niektóre wystawy co tam były. Chodził jakiś pan i opowiadał. Może 13 lat to za mało, żeby zrozumieć temat. Ale 15 lat to już jak najbardziej. Tylko, że teraz młodzież jest inna. To nie jest ich "content". Nie oceniam oczywiście. Świat, kultura, zainteresowania się zmieniają
U mnie w szkole była wycieczka, dzieciaki w wieku 12-13 lat. I dotarło i zrobiło wrażenie jakoś, nie było śmieszkowania ani ignorowania (no może trochę żarcików w autobusie przed wejściem, głównie chłopaki).
Chyba zależy od nauczycieli i wrażliwości dzieciaków. No ale ,,różne som, może złe trafiłeś"
W drugiej połowie XIX wieku, w swoim ogrodzie na południu Anglii, sędziwy Karol Darwin - już po opublikowaniu teorii ewolucji - rozpoczął serię nietypowych eksperymentów. Ich bohaterami były... dżdżownice. Wydawać by się mogło, że po takim dorobku naukowym zajmowanie się robakami to jedynie kaprys starzejącego się uczonego, jednak było dokładnie odwrotnie.
Darwin fascynował się wpływem drobnych organizmów na świat przyrody. Już w 1837 roku zauważył, że ziemia w polu, która wcześniej była pokryta gruzem, z czasem została oczyszczona - jak się okazało, za sprawą pracy dżdżownic. To proste spostrzeżenie stało się początkiem trwającej ponad 40 lat obsesji, którą Darwin zakończył książką The Formation of Vegetable Mould through the Action of Worms, opublikowaną na pół roku przed śmiercią. W ramach badań Darwin poddawał dżdżownice różnym próbom: oferował im różne pokarmy, wystawiał na działanie światła i ciepła, krzyczał na nie, a nawet kazał synowi grać im na fagocie, by sprawdzić ich reakcje na dźwięk. Jednak głównym celem było zrozumienie, jak te niewielkie zwierzęta przekształcają środowisko. Darwin zauważył, że poprzez przemieszczanie się w glebie i trawienie materii organicznej, dżdżownice wpływają na jej strukturę i skład. Dziś proces ten nazywamy bioturbacją.
Darwin podejrzewał, że te niepozorne organizmy mogą mieć ogromny wpływ na historię Ziemi. W jego czasach brakowało jednak danych kopalnych, które mogłyby potwierdzić tę hipotezę. Dziś już wiemy, że miał rację - i to bardziej, niż mógł przypuszczać.
Świat Robaków sprzed pół miliarda lat
W zapisie kopalnym z końca ediakara, a tuż przed kambrem, pojawiają się pierwsze prymitywne robaki - organizmy zdolne do drążenia w osadach. Ich działalność była pierwszą formą bioturbacji w historii życia. Ten moment określany jest przez paleontologów mianem "Worm World" - Światem Robaków. Dzięki ich działalności powieżchnia dna morskiego uległa dramatycznym zmianom: stała się bardziej miękka, bardziej zróżnicowana i bogatsza w dostępne składniki odżywcze. Dla przymocowanych do twardego podłoża organizmów ediakariańskich był to cios nie do przetrwania, ale dla bardziej ruchliwych zwierząt kambryjskich - gigantyczna szansa. To właśnie dzięki robakom doszło do eksplozji kambryjskiej, czyli nagłego pojawienia się złożonych, ruchliwych zwierząt, których potomkami jesteśmy również my.
Tego już nie usunę, musiałem przetestować jak działa wgrywanie.
"powieżchnia"
Nie wiem, o co się przyczepić (bo moje zdolności intelektualne nie pozwalają mi na przeczytanie tekstu ze zrozumieniem), więc się przyczepię o pierdołę 😉
@Dziwen Biedne stworzenia czasów Ediakary... Tęsknię za tymi wielkimi bąbloliściami unoszącymi się na spokojnym prądzie oceanicznym. Zamykam oczy i widzę je jako wspomnienie wspomnienia... Płaskie stworzenia powoli przesuwające się po morskim dnie...