Wpadłem na genialny pomysł reformy polskiej ortografii.
Otóż kłopotliwe jest to, że jest w polskim tyle literek i znaków diakrytycznych i ciężko to pisać na współczesnych klawiaturach czy na smartfonach.
W mojej reformie wszystkie dźwięki polskiego języka zostają zapisane kombinacjami zaledwie 16 liter: A, D, E, H, I, J, K, L, M, N, O, P, R, T, U, Y.
i tak:
k, p, t - są to dźwięki k, p, t, lub im pokrewne (wymawiane w tym samym miejscu artykulacji)
m, n, l, r - oznaczają te właśnie dźwięki również
d - dostawiane z przodu, oznacza, że spółgłoska jest dźwięczna (czyli np. <dk> oznacza spółgłoskę /g/)
h - dostawiana z tyłu, oznacza głoskę szczelinową (czyli np. <kh>, <ph>, <th> oznaczają /x/ (obecnie zapisywane <h> lub <ch>), /f/, /s/)
j - stawiane po "h", oznacza zmiękczenie spółgłoski. Uwaga: <sz>, <cz>, <ż>, <dż> są traktowane odpowiednio jako zmiękczone bezdźwięczne <ch>, <k>, dźwięczne <ch>, <g> (np. <thj> będzie oznaczało "ś", a <th> "s"). Dodatkowo, "j" postawione po samogłosce zmienia ją w spółgłoskę półotwartą (np. "ij" odpowiada "j" z obecnej pisowni).
Spółgłoski zwarto-szczelinowe są traktowane jako zbitka zwartej i szczelinowej. Tak więc na przykład "c" staje się połączeniem "t" i "s", a "dz" staje się zbitką "d" i "z".
Litery a, e, i, o, u, y to podstawowe 6 samogłosek. Dodatkowo literą "h" można oznaczyć że samogłoska jest długa (wyróżniane w pisowni, choć już nie w wymowie "ó" staje się "oh"), a "n" oznacza samogłoskę nosową (np. "ą", czyli tak naprawdę nosowe 'o' zyskuje pisownię "on").
Tak więc wyglądają dźwięki języka polskiego przed i po reformie:
a - a
ą - on
b - dp
c - tth
ć - tj
d - dt
e - e
ę - en
f - ph
g - dk
h - kh
i - i
j - ij
k - k
l - l
ł - lj (lub uj)
m - m
n - n
ń - nj
o - o
ó - oh (lub u)
p - p
r - r
s - th
ś - thj
t - t
u - u
w - dph
y - y
z - dth
ż - dkhj
sz - khj
cz - kj
rz - rj (lub dkhj)
dz - dtth
dź - dtj
dż - dkj
Przykładowe zdania zapisane z zastosowaniem zreformowanej pisowni
stara: Ala ma kota
nowa: Ala ma kota
stara: banan
nowa: dpanan
stara: Muzyczna Galaktyka
nowa: Mudthykjna Dkalaktyka
stara: W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie.
nowa: Dph Khjkjedpdkhjekhjynje khdkhjonkhjkj dpdkhjmi dph tdkhjtjinje.
Co o tym sądzicie?
#ortografia #jezykpolski
