Najnowsze wpisy

Mamy jesień, ale pomidory nadal nie zawodzą

#ogrodnictwo #pomidory

#mapy #ankieta #regionalizmy #swietlanmaps #grefel

Nie pamiętam kto mi polecił Starane Trawniki ale dziękuję za⁎⁎⁎⁎sta sprawa.

Aż mi kuśka dygła patrząc na te mlecze sk⁎⁎⁎⁎syny jak zdychają chuje.

Pokrzywę też bardzo ładnie zabija.

#trawnik #ogrodnictwo #chwasty #mlecze #ogrod #dzialka #chlopakizdzialeczek

Sprytna rybka

#ciekawostki #natura #przyroda

Nietypowa czapla Rakojad (Cochlearius cochlearius), w języku angielskim znany jako boat-billed heron, to jeden z najdziwniej wyglądających przedstawicieli rodziny czaplowatych – wyróżnia się przede wszystkim masywnym, krótkim i szerokim dziobem, niepodobnym do dziobów innych czapli. Na głowie ma wydatny czub z ciemnych piór, nieco większy u samców niż u samic, który po nastroszeniu wygląda jak pierzasta korona.

Rakojad żyje w lasach namorzynowych Ameryki Środkowej i Południowej. Żeruje nocami w płytkich zbiornikach wodnych i żywi się przede wszystkim małymi rybami, skorupiakami, mięczakami, owadami, płazami i małymi ssakami. Zwykle stosuje dwie techniki polowania: albo cierpliwie czatuje w bezruchu, albo mąci wodę i próbuje szybko schwytać spłoszoną w ten sposób ofiarę. Z uwagi na kształt dzioba często „podbiera” zdobycz jak łyżką.

Zaobserwowano, że rakojady preferują podczas polowań całkowitą ciemność. Nie polują ani w świetle dziennym, ani przy świetle Księżyca, przeszkadzają im także źródła sztucznego światła. Czaple te są bardzo płochliwe, unikają człowieka i są nawet w stanie porzucać swoje gniazda, jeśli są regularnie niepokojone.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #amerykapoludniowa

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

22 Września:

• Światowy Dzień bez Samochodu

• Światowy Dzień Nosorożca

• Dzień Hobbita

• Dzień Ćwiczenia Przed Lustrem Prośby o Podwyżkę Płacy

• Światowy Dzień Dawcy Szpiku

#nietypoweswieta #kalendarz #ciekawostki #nosorożec #podwyzki #hobbit #dawcaszpiku

#mapy #ankieta #regionalizmy #swietlanmaps #sznupa

silnie zagrożony synonimy krwistoczerwony grzyb zimowy Crede’a okres dojrzałości okres zbiorów przypada mniej więcej na początek do połowy października; w dobrych warunkach przechowywania owoce zachowują świeżość aż do późnej zimy. pochodzenie dokładne pochodzenie tej odmiany jabłoni nie jest jasne. Chociaż prawdopodobne jest, że chodzi tu rzeczywiście o jabłoń Crede’a opisaną w XIX wieku, nie udało się tego dotychczas ustalić z całkowitą pewnością. Już w ówczesnej literaturze pomologicznej toczyły się dyskusje na temat pochodzenia i tożsamości tej odmiany. Pomolodzy Diel (1832) i Dittrich (1839) jako pierwsi opisali odmianę o tej nazwie – wówczas jeszcze pod nazwą „krwistoczerwony zimowy jabłko Crede’a”. Owoce otrzymał Diel od prof. Crede’a z Marburga, od którego imienia nazwał tę odmianę. Skąd sam Crede pozyskał owoce, Diel nie opisuje. Późniejsi pomolodzy XIX wieku wątpili, czy odmiana ta rzeczywiście pochodziła od Crede’a. Tak pisze Oberdieck (1875) w swoich rozważaniach na temat odmiany jabłoni, którą opisał jako „jabłoń gołębią Credego”: „Pan fabrykant Doorenkant z Norden powiedział mi niedawno, że nie potrafi tam odróżnić jabłoni agatowej Enkhuysera od jabłoni gołębiej Credego, a także że pewien ogrodnik z Holandii uznał u niego tę ostatnią za odmianę Enkhuysera. Dotychczas rozróżniałem obie odmiany na tej podstawie, że ta pierwsza (jabłko agatowe z Enkhuys) ma nieco delikatniejsze pędy, osiąga mniejsze rozmiary i jest mniej intensywnie zaczerwieniona; należy jednak zwrócić uwagę na ich tożsamość”. (Ilustrowany podręcznik sadownictwa, tom 4, s. 259). Również pomolog Lucas (Reutlingen) przypuszcza, że odmiana ta pochodzi z Holandii, i wskazuje na domniemany błąd pomologa Diela: odmiana „jabłko gołębie Credesa” pochodzi „prawdopodobnie pierwotnie z Holandii, kraju, któremu zawdzięczamy jej rozmnażanie”. Obecnie często spotykamy ją w naszych kolekcjach sadowniczych. Doktor Diel opisuje ją pod dwiema różnymi nazwami – krwistoczerwona zimowa jabłko Crede’a, a następnie holenderska czerwona zimowa calville – i to w tym samym tomie.” (w: Ilustrowany podręcznik sadownictwa, tom 1 (1859), nr 37, s. 105). Do tej opinii przyłącza się również francuski pomolog Leroy (1873), który zauważa: „Diel był bardzo praktycznym, bardzo sumiennym pomologiem, którego liczne publikacje cieszyły się autorytetem i nadal się nim cieszą. Takie błędy są jednak dość powszechne w jego pracach, co świadczy o ogromnej trudności, jaką stwarza porównawcze badanie drzew owocowych”. Spory pomologiczne ówczesnego środowiska fachowego nie doprowadziły jednak ostatecznie do jednoznacznych wniosków. Występowanie Opisana tutaj odmiana jabłoni „Crede’s Taubenapfel” występuje obecnie sporadycznie w sadach tradycyjnych w powiecie Heinsberg. Drzewa tej odmiany były sprzedawane przez szkółki Plum i Morjan w powiecie Heinsberg aż do lat 60. XX wieku. Dopiero potem odmiana ta całkowicie zniknęła z rynku. Owoc Owoc średniej wielkości (do dużego), zazwyczaj nieco wydłużony, o zmiennym kształcie od stożkowego do dzwonkowatego, sporadycznie również stożkowo-ostrym. Barwa zewnętrzna intensywnie czerwona (świeżo z drzewa pokryta jasnym nalotem, przez co również łososiowo-czerwona, różowoczerwona), rozmyta, płaska, marmurkowa, pokryta rozmytych, intensywnie czerwonych smug na jednej trzeciej do trzech czwartych powierzchni owocu. Barwa zewnętrzna zazwyczaj rozchodzi się od strony ogonka. Owoc stosunkowo jędrny, mało podatny na zgniatanie. Skórka gładka, matowa w wyniku dojrzewania, błyszcząca po zetarciu nalotu, sucha, o średniej grubości do grubej, stosunkowo twarda, przeszkadzająca podczas żucia. Zagłębienie przy ogonku wąskie do średnio szerokiego, płytkie do średnio głębokiego, częściowo z nasadą zgrubienia miąższu. Jądro średniej wielkości do dużego, typowo położone blisko ogonka, ścianki jądra wyraźnie i licznie pęknięte; w kształcie uszka do łuku lub fasoli. Wnęka osiowa słabo otwarta. Miąższ – miąższ jasnożółtawo-biały, prawie biały, jędrny, o średnio drobnych komórkach, o średniej zawartości soku, podczas przechowywania z czasem staje się nieco kruchy. Smak łagodny, słodko-kwaśny, bez wyraźnego aromatu. Drzewo Drzewo odmiany Crede’s Taubenapfel rośnie raczej średnio silnie do słabo, tworzy raczej niewielką koronę z drobnymi pędami, o zwisających gałęziach na obrzeżach. W przypadku uprawy jako drzewo wysokopienne odmianę tę należy szczepić do korony, tj. z użyciem podkładki formującej pień jako szczepienia pośredniego. Odmiana ta zaczyna owocować stosunkowo wcześnie. Przy braku odpowiedniej pielęgnacji poprzez przycinanie ma skłonność do wytwarzania małych owoców i przedwczesnego starzenia się drzewa. Stan zdrowia drzewa można uznać za dobry – pomimo niewielkiej podatności na parcha i raka jabłoni. Kwitnienie wiosną następuje późno. Jako odmiana diploidalna Crede’s Taubenapfel jest dobrym zapylaczem dla innych (również raczej późno kwitnących) odmian jabłoni. Liście są małe do średnich, o barwie od średniozielonej do jasnozielonej, a młode pędy roczne mają barwę winoczerwoną z drobnymi kropkami. #hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #botqnikq
https://obstsortenerhalt.de/node/287

Dziś przypada dokładnie 89. rocznica wydania Hobbita J. R. R. Tolkiena Hobbit po raz pierwszy ukazał się drukiem 21 września 1937 roku.

Ilustracja: Smaug and Bilbo, Juanbjuan Oliver.

#ciekawostki #fantasy #fantastyka #fantasyart #tolkien #hobbit #ksiazki

Jest NOWY RANKING! To dzwonek alarmowy dla Polski

#ciekawostki #naukatolubie #edukacja #hydepark

OpenAI i wielka matematyka - Wielkie cywilizacje w lasach Amazonii - Piękne detale Słońca | CN 303

W 303. odcinku "Czytamy naturę" usłyszymy o:

• prawdopodobnym rozwiązaniu tzw. problemu gładkości równań Naviera-Stokesa, słynnego otwartego problemu matematycznego;

• systematycznej analizie laserowo-radarowej (LIDAR) fragmentu lasu amazońskiego - wygląda na to, że ok. 1500-2500 lat temu kwitła tam całkiem spora cywilizacja;

• wspaniałej jakości zdjęciach i filmach przedstawiających granulację Słońca.

#ciekawostki #nauka #copernicus #czytamynature #lukaszlamza

Pogięta szyja Czaple w pewnym sensie słyną z tego, że kiedy trzymają głowę przyciągniętą blisko do tułowia i kiedy wyciągają szyję, potrafią wyglądać niemal jak dwa zupełnie różne ptaki należące do różnych gatunków. Powiązane jest to ze specyficzną budową szyi czapli, która w stanie spoczynku ma zarys mocno wygiętej litery „S”.

Jak widać na załączonym skanie, czaple mają wydłużone i liczne kręgi w odcinku szyjnym kręgosłupa, dodatkowo jednak część ich kręgów jest zmodyfikowana – jeden z nich jest wyjątkowo długi i tworzy coś w rodzaju „zawiasu” umożliwiającego czaplom zginanie szyi pod wyraźnie widocznym kątem.

Taka budowa sprawia, że czapla jest w stanie bardzo szybko i precyzyjnie atakować podczas polowania. Silnie rozwinięte mięśnie i ścięgna sprawiają, że jej szyja działa jak sprężyna, która potrafi błyskawicznie się rozprostować – gdy czapla atakuje, w wyniku skurczu mięśni zwalniających blokadę stawów jej głowa błyskawicznie wystrzela do przodu, a dziób działa niczym harpun. Ten mechanizm bywa niekiedy porównywany do miotacza oszczepów.

https://www.youtube.com/watch?v=VISYurjdaaU

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

#7ciekawostekprzyrodniczych

W tym roku lista Redyków wygląda imponująco, a pierwszy już za tydzień. Czasem (ze względów pogodowych) występują jakieś zmiany w terminach - warto je sprawdzać, bo w ostatnich latach zdarzało się, że media nie edytowały zmian i niektórzy przyjeżdżali w złych terminach.

• 27 września Węgierska Górka. Beskid Żywiecki kończy sezon pasterski.

• 3 października Ochotnica Górna. Redyk bacy Jarosława Buczka. Jak co roku święto rozpocznie msza święta (Potok Jamne).

• 3 października Redyk w Spytkowicach.

• 3 października odbędzie się redyk bacy Władysława Sajdaka w Obidzy gmina Łącko (Jazowsko-Obidza)

• 3 października odbędzie się redyk w Rabce.

• 4 października na Siwej Polanie odbędzie się Polaniarski Osod. Będziemy świadkami zejścia owiec z Hali i widowiska w wykonaniu zespołu Polaniorze.

• 4 października Zakopane. Tradycyjny redyk rusza z okolic Szymoszkowej.

• 10 października to wielkie święto w Szczawnicy. Swój kierdel owiec ulicami miasta poprowadzi baca Andrzej Majerski.

• 11 października do Nowego Targu zawita legendarny baca Józef Klimowski ze swoim redykiem. Ten redyk będzie jednym z najdłuższych bo trasa z Beskidu Niskiego do Nowego Targu będzie trwała kilka dni.

• 11 października Koninki. Zakończenie sezonu pasterskiego w Gorcach.

• 11 października Zakopane. Redyk startuje o 11 przy bacówka w Kuźnicach.

• 17 października Dzianisz. Tradycyjny redyk bacy Jana Gruszki.* 17 października redyk zawita do Kluszkowiec! To święto braci Leśnickich, którzy jak co roku będą łączyć swoje owce. To będzie IV Wypas Kulturowy w Kluszkowcach.

• Między 17-20 października na Podhale a konkretnie ze Skawicy do Poronina wyruszy ze swoim redykiem baca Krzysztof Bachleda-Curuś. Do Poronina dotrą po kilku dniach.

• 24 października będzie miał miejsce jeden z ostatnich redyków, które odbędą się pod Tatrami. Jak co roku będzie to święto braci Hyrczyków. To również bardzo rodzinny i atrakcyjny redyk z Baligówki do Starego Bystrego przez Czarny Dunajec.

• 7 listopada Wielki redyk w Lipnicy Wielkiej znany jako „Orawski Osod na Wołoskim Szlaku” (Redyk Andrzeja Lassaka „Biołego”), To ostatni redyk jesienny w całym regionie.
  
  info i zdjęcia via: Bartłomiej Jurecki

Znacie tę tradycję? Byliście, widzieliście?

#redyk #ciekawostki #owcaspam #wiadomoscipolska #polska #tradycje #wierzeniaizwyczaje #zwierzaczki #zwierzeta #beeeee

21 Września:

• Dzień Kapsla

• Światowy Dzień Dziecięcego Orderu Uśmiechu

• Światowy Dzień Choroby Alzheimera

• Międzynarodowy Dzień Pokoju

• Dzień Minigolfa

• Dzień Zerowej Emisji

• Dzień Krajowej Administracji Skarbowej

#nietypoweswieta #kalendarz #ciekawostki #chorobaalzheimera #normyemisjispalin

#ciekawostki