OLX właśnie ubiegł mnie w podjęciu decyzji o rezygnacji z zakupu "cegły". Właśnie miałem odpisać potencjalnej sprzedawczyni, że żaden regulamin InPost nie przewiduje procedury o jakiej wspomina... No cóż, okazja przeszła mi koło nosa.
#gownowpis #olx
@StaryPijany otóż to. Ostatnio trochę sprzedawałem na OLX, wiadomości od botów na Whatsapp przychodziły szybciej niż SMS z OLX że ogłoszenie jest opublikowane
Patrząc na ostatnie podatności w #cyberbezpieczenstwo to za moment w takim tempie zaora się całkiem duży kawałek gówno świata #it w postaci stron na wordpress i wszelkiej maści hostingów współdzielonych które mają w d⁎⁎ie aktualizacje środowisk dla klientów.
Podobnie jest z aktualizacjami w poszczególnych dystrybucjach #linux
Aby nie duplować:
@Marsjamin pisał o nginx https://www.hejto.pl/wpis/tydzien-temu-apache-mialo-rce-w-http-2-to-dzisiaj-dla-rownowagi-nginx-ma-rce-w-h
@xepo o php https://www.hejto.pl/wpis/trzymajcie-sie-w-tym-it-kolejny-critical-w-php-smiling-face-with-tear
Paradoksalnie to na takie sytuacje najlepsze są rolling release distro jak Arch czy openSUSE Tumbleweed bo aktualizacje dostajesz szybko ALE jednocześnie nikt normalny nie stawia serwera na rolling release distro z wiadomych powodów xD.
Przy okazji całego szumu wokół filmów, zorientowałem się, że nie pamiętam zakończenia "Lalki", a to lektura dzięki której zacząłem regularnie czytać lektury, więc postanowiłem sobie przypomnieć.
Fabuła: Stanisław Wokulski, kupiec, który nie może znaleźć swojego miejsca na ziemi, zakochuje się w arystokratce Izabeli Łęckiej, i próbuje przebić się do jej otoczenia i zdobyć jej względy. Wszytko to z dziewiętnastowieczną Warszawą i jej problemami w tle.
Recenzja: Lubię "Lalkę" za dwie rzeczy: wątki drugoplanowe i krytykę romantyzmu. Romans z Łęcką mógłby dla mnie nie istnieć, ale dajcie mi więcej Wokulskiego pomagającego Węgielkowi, Stawskiej, czy Wysockiemu. Dajcie mi więcej Szumana wzgardzającego Żydami jako jednostkami i wychwalającego ich jako społeczność. Do tego poproszę dokładkę głupich dram z arystokracją, pokazujących ich zepsucie. Za każdym razem kiedy już robi się ciekawie, kiedy zaczyna się jakaś akcja, niestety Łęcka uśmiecha się do, ociera się o, spogląda na Wokulskiego, lub też ktoś inny mu mówi, że się zarumieniła na dźwięk jego nazwiska i ciekawe wątki szlag trafił - Prus zrobił to po mistrzowsku. Łęckiej, pomimo, że jej aktywny wkład w fabułę jest znikomy, nie da się darzyć sympatią, i to nawet mimo tego, że ona sama kilka razy sprawę stawia jasno - Wokulski nie jest dla niej obiektem zainteresowania, nawet mimo posiadanych pieniędzy. Wprost pada to przecież od niej - Mężem? Może tak, ale nie ma statusu. Kochankiem? Nie. Ale doradcą życiowym? Czemu nie.
Lubię w tej książce to, jak aktualna pozostaje w wielu aspektach. Narzekanie na leniwe i bezideowe młode pokolenie, patriotyzm na pokaz, utyskiwanie na fabrykantów wyzyskujących pracowników, użalanie się nad tym, że sprzedawcy sprowadzają tandetę i oszukują klientów - wypisz wymaluj 2026.
Fajnie było sobie przypomnieć książkę, szkoda że obrosła tak złą sławą przez przemielenie jej przez program nauczania.
Mężem? Może tak, ale nie ma statusu. Kochankiem? Nie. Ale doradcą życiowym? Czemu nie
To, jak Łęcka, całkowicie świadoma uczuć Wokulskiego, dywagowała, czy typ się nada na dobry betabankomat do wysłuchiwania opowieści o jej innych przygodach miłosnych to jest peak emocjonalnego kurestwa.
Ale oczywiście zaraz przyjdą Julki i będą pi⁎⁎⁎⁎lić że zuy patriarchat i chcieli sprzedać wrażliwą Łęcką staremu dziadowi.
@Telezajaczek Tak przez całą książkę się zastanawiałem, kto mu w sumie dawał więcej nadziei - Łęcka, czy Wąsowska, która co chwila mu mówiła gdzie ma chodzić, co robić, gdzie bywać, żeby się Łęckiej przypodobać. Myślę, że Łęcka nie rozpatrywała Wokulskiego na poważnie gdzieś do wyjazdu do Zasławka, czyli przez praktycznie ponad pół książki. Do tego czasu, ona myślała, że jego kurtuazja w jej kierunku wynika bardziej z chęci zrobienia zysku na ich majątku.
Mam wrażenie, że gdyby nie Wąsowska, to Wokulski by olał Łęcką w momencie, jak pierwszy raz zobaczył jak ona rozmawia ze Starskim i uciekł do Paryża. Nawet Prezesowa Zasławska dawała mu do zrozumienia, że wchodzi w ślepą uliczkę. Niestety, trafiło to na podatku grunt, bo sam Wokulski wyklinał romantycznych poetów, którzy nauczyli go patrzeć na kobiety w wyidealizowany sposób.
@Maciek Łęcka dała mu w Zasławku nadzieję tylko dlatego, że dwaj jej wcześniejsi absztyfikanci wycofali się z zabiegania o nią - baron Dalski zaręczył się z Eweliną Janocką, a Starski wprost oświadczył Łęckiej, że na żonę szuka majętnej panny. Belcia przeżyła chwilowy reality check, że może zostać sama, dlatego łaskawie pozwoliła Wokulskienu na jawne awanse, a jak tylko spiknęli się już oficjalnie i o względy Łęckiej znowu zaczęto zabiegać, z chęcią odwzajemniła flirty.
Generalnie jak się popatrzy na jej zachowanie, to widać stały wzór w jej relacjach, dopóki wszystko odbywało się na poziomie luźnego salonowego flirtu (może z jakimiś niezobowiązującymi macankami), to pozostawała zaangażowana, jak relacja miała wejść w poważniejszy etap jak zaręczyny, wycofywała się albo aktywnie sabotowała potencjalny mariaż. Można powiedzieć, że miała commitment issues.
(...) nie pieniądze uczynią cię równym Bogu: Bóg obchodzi się bez niczego. Nie dokaże tego również obszyta szlakiem purpurowym szata: Bóg nie jest ubrany w żadne szaty. Nie sprawi tego ani sława, ani zwracanie na siebie uwagi, ani rozprzestrzeniony pośród ludów rozgłos twego imienia: Boga nikt nie zna, przy czym wielu sądzi o Nim źle i w dodatku czyni to bezkarnie. Nie pomoże ci też tłum niewolników, obnoszących lektykę twoją po ulicach oraz gościńcach: ów najwyższy i przepotężny Bóg sam dźwiga wszystko. Nawet uroda i siła nie zdoła cię uszczęśliwić: niszczeją one na starość.
Trzeba więc szukać czegoś takiego, co nie trwa tylko do pewnej chwili, w której nie może już się ostać. A cóż to jest? Duch, lecz duch prawy, szlachetny i wzniosły.
Jak nazwiesz go inaczej niźli Bogiem goszczącym w ciele ludzkim? Taki duch zaś może przypaść w udziale zarówno rycerzowi rzymskiemu, jak wyzwoleńcowi, jak i niewolnikowi. Czymże jest bowiem rycerz rzymski, wyzwoleniec albo niewolnik? Są to tylko czcze nazwy zrodzone z chciwości zaszczytów lub z krzywdy. Można także z jakiegoś zakątka trafić do nieba. Dźwignij się tylko i siebie samego uczyń godnym boskości.
Krytyka działań rządu to jedno, ale konstruktywne wotum nieufności oznacza też wskazanie alternatywy. W tym przypadku Paulina Matysiak nie tylko zagłosowała „za”, ale wręcz podpisała się pod wnioskiem wskazującym na premiera Marka Jurka – homofoba i religijnego fundamentalistę, który pochwalał bicie dzieci, te z in vitro nazywał „produktem”, domagał się więzienia za aborcję i chciał zrobić z Polski państwo wyznaniowe na kształt Iranu.
Nawet Razem (z którego rok temu wyleciała) zagłosowało przeciw, nazywając Jurka zbyt skrajnie prawicowym nawet jak na PiS. Co ona tam w ogóle robiła?
@NiebieskiSzpadelNihilizmu mnie google keep ratuje od dawna, ze współdzieloną listą. Ale nauczyłem się robić już zrzuty ekranu przy wejściu i wyjściu ze sklepu, żeby przechwycić próby skrytego edytowania bez ostrzeżenia xD