Małe czytelnicze osiągnięcie: 1500 książek przeczytanych i ocenionych na #goodreads #ksiazki

Małe czytelnicze osiągnięcie: 1500 książek przeczytanych i ocenionych na #goodreads #ksiazki

@WujekAlien gratki!
Zaloguj się aby komentować
1406 + 1 = 1407
Tytuł: Kwiaty dla Algernona
Autor: Daniel Keyes
Kategoria: fantasy, science fiction
Wydawnictwo: Rebis
Format: ebook
Liczba stron: 298
Ocena: 10/10
“Jako człowiek upośledzony miałem wielu przyjaciół. Teraz nie mam ani jednego.”
Na mój setny wpis do bookmetera w tym roku wybrałem “Kwiaty dla Algernona”, ponieważ jest to jedna z pozycji, które zapisałem na listę do przeczytania dzięki waszym recenzjom na hejto. Ponadto potrzebowałem krótkiej zamkniętej historii, żeby zresetować mózg po ultramaratonie Herezji Horusa. Książka okazała się strzałem w dziesiątkę.
“Kwiaty dla Algernona” opowiadają historię Charliego Gordona, upośledzonego umysłowo trzydziestokilkulatka, który pewnego dnia poddaje się eksperymentalnej operacji mającej zwiększyć jego iloraz inteligencji. Zabieg okazuje się pełnym sukcesem: Charlie zaczyna szybko się rozwijać, rozumieć coraz więcej, znika dziecięca naiwność. Musi nauczyć się żyć na nowo.
Na szczególną uwagę zasługują dwa elementy. Po pierwsze forma - opowieść przyjmuje formę dziennika Charliego, gdzie wraz z postępami bohatera można obserwować nie tylko rozwój jego umiejętności poznawczych, ale i językowych. Daje się wyczuć pewną dozę infantylnego, teatralnego melodramatyzmu charakterystyczną dla lat sześćdziesiątych, ale nie przeszkadza ona w odbiorze.
Po drugie, pomimo, że książka powstała ponad pół wieku temu, to rewelacyjnie przedstawia dysonans pomiędzy rozwojem kognitywnym, a emocjonalnym wraz z pewnymi zachowaniami, o których obecnie wiemy, że są typowe dla dzieci w spektrum autyzmu, u których umiejętności społeczne również często nie nadążają za postępem intelektualnym.
Lektura, mimo, że relatywnie krótka, okazała się bardzo intensywna pod względem emocjonalnym, szczególnie wspomnienia z dzieciństwa bohatera, które dopiero po zabiegu zaczynał rozumieć.
Wciągnąłem tę książkę w dwa dni, korzystając z każdej możliwej okazji, by przeczytać choć kilka stron nawet podczas gotowania makaronu czy przerw w pracy, więc bez wahania dołączam do chóru polecających.
#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto

Zaloguj się aby komentować
1392 + 1 = 1393
Tytuł: Wywieziono nas bydlęcymi wagonami. Relacje deportowanych z Górnego Śląska do Związku Sowieckiego w 1945 roku
Autor: Sebastian Rosenbaum, Dariusz Węgrzyn
Kategoria: reportaż
Wydawnictwo: Instytut Pamięci Narodowej
ISBN: 9788397445345
Liczba stron: 312
Ocena: 7/10
Książka ta oddaje głos 46 osobom, które zostały deportowane w 1945 r. do związku sowieckiego zarówno z przedwojennej polskiej, jak i niemieckiej części Górnego Śląska. Częściowo pochodzą one z zeznań świadków przesłuchiwanych w ramach śledztwa wszczętego przez Okręgową Komisję Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Katowicach w dniu 27 czerwca 1991 r. Z tego też powodu mają one jednostajną formułę i ciąg wydarzeń. Kim byłem, jak mnie złapano, gdzie i jak przetrzymywano mnie przed wywózką. Następnie warunki i wyżywienie w trakcie transportu. Jak wyglądał obóz (głównie baraki i ziemianki na których leżało się na gołych pniach lub deskach), z czego był zbudowany, gdzie się pracowało. Co i ile dawali jeść (mało i gówno), czy była opieka medyczna (nieistniejąca) i jak się było traktowanym (o dziwo jak na warunki pracy katorżniczej dość poprawnie). Finał to podróż powrotna i dotarcie do domu. Prawie wszędzie otrzymujemy dokładnie ten schemat, raz bardziej szczegółowy, raz mniej. Z rzadka prezentowane są bardziej zindywidualizowane wspomnienia, a także fragmenty dzienników.
Książka warta polecenia każdemu, kto wpada na pomysł, by z Rosją się układać.
Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz
#bookmeter #ksiazki #historia #rossja

Zaloguj się aby komentować
1420 + 1 = 1421
Tytuł: Jak koty Polskę zbudowały
Autor: Igor Banaszczyk
Kategoria: książki dla dzieci
Wydawnictwo: Wydawnictwo Centryfuga
Format: książka papierowa
ISBN: 9788397769434
Liczba stron: 144
Ocena: 8/10
Książka przeznaczona dla dzieci od lat dziewięciu do piętnastu, a że wciąż czuję się, jakbym miał wspomniane piętnaście lat, to stwierdziłem, że przeczytam. I to pomimo faktu, że za kotami niespecjalnie przepadam, bo wolę psy.
Mamy do czynienia ze zbiorem pięciu opowiadań, z czego każde przedstawia skotyzowaną wersję wydarzeń ważnych dla Polski - chrzest, koronację Bolesława Chrobrego czy bitwę pod Grunwaldem. Oczywiście wszystko z udziałem kotów, ponieważ te miały ogromny udział w zbudowaniu Polski. Oczywiście według nich. ; )
Opowiadania zostały napisane z humorem, do tego są lekkie, więc myślę, że na spokojnie nadają się do czytania przed snem. Zbiór zawiera także przypisy objaśniające trudniejsze słowa, a na końcu każdej historii znajdziecie wtrącenia kociego historyka i biologa.
Jednak najmocniejszym punktem książki są ilustracje Karoliny Ozgi.
Dziecko kolegi było zachwycone książką, moje wewnętrzne także, więc jestem pewny, że Waszym także się spodoba. : )
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz
#bookmeter #ksiazki #koty #historia

Zaloguj się aby komentować
1416 + 1 = 1417
Tytuł: Taniec ze smokami. Część 2
Autor: George R.R. Martin
Tłumacz: Michał Jakuszewski
Kategoria: fantasy, science fiction
Wydawnictwo: Zysk i S-ka
ISBN: 9788375068986
Liczba stron: 759
Ocena: 9/10
Smutek wielki, ponieważ wiem, że nie ma kolejnej części i podejrzewam, że ta nie powstanie. Przynajmniej spod pióra Martina, ponieważ może kiedyś znajdzie się ktoś, kto postanowi dociągnąć sprawę do końca i komu na to pozwolą (pomijam serialową wersję historii).
Tym większy smutek, że „Taniec ze smokami” kończy się tak ciekawymi zwrotami akcji, że kilkukrotnie pytałem samego siebie na głos, co się właśnie wydarzyło. W szczególności w przypadku Jona Snow, którego wątek z dzikimi stał się dla mnie najciekawszy. Przykro mi, Tyrion.
Cóż rzecz więcej? Brak zakończenia „Pieśni Lodu i Ognia” to wielka strata dla czytelników, nie tylko tych, którzy już przeczytali, ale także tych, którzy dopiero będą mieli okazję. Trudno jest mi wskazać inną serię fantasy, która oferuje tak zapadających w pamięć bohaterów.
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz
#bookmeter #ksiazki #fantastyka #fantasy

Zaloguj się aby komentować
1391 + 1 = 1392
Tytuł: Towarzystwo Ochrony Kaiju
Autor: John Scalzi
Kategoria: fantasy, science fiction
Wydawnictwo: Vesper
Format: książka papierowa
ISBN: 9788377315057
Liczba stron: 340
Ocena: 3/10
Powiem tak: nie lubię obrażać autorów, pośrednio bądź bezpośrednio (chyba że napiszą wyjątkowej rangi smroda - ten przypadek, mimo wszystko, nim nie jest [to ja z przyszłości kończący pisać tę reckę - chyba jednak jest]), ale solidniejszy pisarz dałby radę z tego bądź co bądź niecodziennego pomysłu - którym jest, w wielkim skrócie, ochrona kaiju przed przedostaniem się z ich wymiaru do naszego - wycisnąć poważną historię o skłonności ludzkości do ingerowania w sprawnie działające obce (eko)systemy; prób badań absolutnie wszystkiego, co się nawinie; zaprzągania każdej wyobrażalnej drobnostki do czerpania zysku; wreszcie zdobywania władzy za wszelką cenę itd. A to tutaj to taka popierdółka do przeczytania z wyłączonym mózgiem.
Wymienione przeze mnie powyżej aspekty są tutaj obecne, nie przeczę, ale to wszystko, co można o nich powiedzieć. Że są. Zostały one zrealizowane tak o, na rympał, po prostu, bez głębi, dla odbębnienia kolejnego elementu w historii, jak by to niektóre internetowe persony ujęły: "wyszły spod pióra wyrobnika, nie pisarza". Do tego podlano je solidną porcją holywoodzkiego sosu. Nie mówię niestety o tym wspaniałym sosiku, który nieznacznie wzbogacił smak "Cryptonomiconu", tylko masowym glucie prosto z fabryki snów.
Ta książka jest nim wręcz przesiąknięta. Postacie nie zachowują się jak osoby z krwi i kości, tylko jak wyobrażenie współczesnych ludzi o stereotypowo bezbarwnych i jednocześnie wygadanych, znerdziałych postaciach znajdujących się w książce/filmie. Nikt tak nie mówi, nawet wśród paczki znajomych. Nikt tak nie reaguje na wychwycenie jakiegoś nawiązania, a na pewno nie w tak wybuchowy sposób. Ludzie lubią sobie poprzeklinać i popieprzyć głupoty, jednak tutaj w większości oglądaliśmy pokaz żenady i błazenady. Albo po prostu oszukały mnie doświadczenia społeczne. Mam nadzieję, że jednak nie.
Do czasu, podkreślam, z jednej strony cały czas miałem z tyłu głowy myśl, że nie obcuję z traktującą się serio lekturą i nie podchodziłem do niej na poważnie, a z drugiej, pomimo współczesnego dowcipu i stylu, a także absurdalnego tematu - a może właśnie dzięki niemu - czytałem z niemałym zaangażowaniem, bo byłem ciekawy, co autor dalej wymyśli i jak to wyjaśni. Ale stężenie hollywoodyzmów jak na złość nie spadało, w tajnej placówce badawczej robili sobie imprezki co kilka dni, ludzie przez połowę czasu nie zachowywali się poważnie i wiele więcej.
Książka od jakiegoś momentu rozpędza się, ale potem człowiek zauważa, jak mało stron zostało i zaczyna mieć wątpliwości. Końcówka pędzi na złamanie karku, wszystko znajduje swoje szczęśliwe rozwiązanie, każdy dostaje to, na co zasłużył, a czytelnik czuje, że zmarnował czas. Przez 80% lektury odnosi się wrażenie obserwowania wstępu do jakiegoś większego spisku, a potem po prostu znajduje się to jedno wadliwe ogniwo, usuwa je i po problemie.
W po(słowiu/dziękowaniach) dowiadujemy się, że tekst ten powstał w mniej więcej miesiąc jako swoiste remedium na chwilową blokadę pisarską oraz zastępstwo za inną książkę, która z powodu tej niemocy (również covidowej) nie została napisana. Czuł potrzebę stworzenia czegoś lżejszego w tamtych nieciekawych czasach, ale to w ogóle nie niesie ze sobą żadnego ciężaru. Fajnie dla autora, gorzej dla odbiorców, bo to nie jest dobre.
Nie jestem też w stanie pojąć, czemu Vesper zdecydował się to wydać, a tym bardziej dlaczego zrobił to w ramach Wymiarów. Fabryka powinna była się zabrać za ten badziew. Im dłużej siedziałem nad tym wpisem, tym w coraz większym stopniu nie lubiłem tej książki. Zupełnie nie polecam. Na odmóżdżenie już lepiej pooglądać Makłowicza mowiącego "eee" i "yyy". Z pewnością zapewni to nieporównywalnie więcej śmiechu, a i wyjmie z życia tylko kilka minut, nie godzin.
#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #johnscalzi #wymiaryvesper #vesper #ksiazkicerbera

Zaloguj się aby komentować
1412 + 1 = 1413
Tytuł: Hyperion
Autor: Dan Simmons
Kategoria: fantasy, science fiction
Wydawnictwo: Wydawnictwo MAG
Format: książka papierowa
ISBN: 978-83-68591-06-4
Liczba stron: 517
Ocena: 7/10
Historia pielgrzymki siedmiu wybrańców na planetę Hyperion do tajemniczych Grobowców Czasu, których strzeże krwiożercza istota nazywana Dzierzbą, lub Władcą Bólu.
Fajna i wciągająca opowieść. Książka ma idealny format dla ludzi, którzy mają problem z koncentracją - mimo, że rozdziały wydają się być długie (po kilkadziesiąt stron), to zwykle porozbijane są na znacznie krótsze fragmenty. Na mnie to działało, bo zwykle kończąc jeden podrozdział zabierałem się za kolejny, bo przecież jest krótki, i tak w pewnym momencie orientowałem się, że zrobiła się północ.
Każdy z rozdziałów odpowiada o historii związanej z jednym z pielgrzymów biorących udział w wyprawie. Jak to bywa, są lepsze i gorsze, ale ogólnie nie są zbyt zagmatwane i napisane są w sposób raczej lekki, czyta się je sprawnie. Moim ulubionym był ten, w którym ksiądz Lenar Hoyt czyta dzienniki starszego kapłana, ojca Paulina Duré. Jest to pierwsza z opowiadanych historii i ciężko było ją później przebić.
Ogólnie polecam, fani gatunku powinni być zadowoleni, nawet jeśli czasami z klimatu opowieści wyrwą ich .
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz
#bookmeter #ksiazki #czytanie

@Piechur Jeśli chcesz kontynuować to polecam się zabrać od razu bo Upadek zaczyna się dokładnie tam gdzie kończy się Hyperion. Ja zrobiłem sobie z rok przerwy i potem musiałem czytać streszczenie żeby sobie przypomniec kto jest ojcem kogo :P
No i upadek już nie jest zbiór opowiadań w takim dosyć intymnym klimacie tylko konkretna space opera, momentami dość chaotyczna i mocno podlana filozoficznym sosem. Ogólnie polecam bo nadal kawał dobrego Sci-Fi ale trochę nie tego się spodziewałem, Hyperion mi się bardziej podobał.
Zaloguj się aby komentować
1407 + 1 = 1408
Prywatny licznik: 34+1=35
Tytuł: Uśpione
Autor: Anthony Passeron
Kategoria: reportaż
Wydawnictwo: Czarne
Format: książka papierowa
ISBN: 9788381918916
Liczba stron: 200
Ocena: 9/10
Huh, znakomita lektura wchodząca jak masełko w 1 wieczór. Stron ledwo 200, rozdziały najczęściej króciutkie (po parę stron), za to tematyka naprawdę potężna. Mamy bowiem do czynienia z książką, która przeplata ze sobą dwa wątki: poznawanie przez autora historii niemalże wymazanego z rodzinnych kart wujka Désiré oraz opis odkrywania przez naukowców wirusa powodującego niezwykle rzadkie choroby, co później ogólnie zidentyfikowano jako AIDS. I o ile ta druga część jest zdecydowanie reportażem, tak ta pierwsza jest, nazwałbym to, fabularyzowanym reportażem, nieco znanym z kart nagrodzonej Nagrodą Nobla Annie Ernaux. Jako że trzeba w bookmeterze jakoś książkę zakwalifikować, to niech będzie to reportaż
Druga część książki w zasadzie nie wymaga większego wyjaśniania, acz autor przyjmuje tu zdecydowanie spojrzenie faworyzujące Francuzów. Pierwsza zaś zasługuje na większe rozwinięcie - poznajemy losy rodziny z małej, podgórskiej miejscowości położonej przy granicy francusko-włoskiej. Rodzina zaś jest mieszanką lokalsów oraz uciekinierów z faszystowskich Włoch, która za pomocą ciężkiej i wytrwałej pracy stara się osiągnąć awans społeczny. I finalnie to się udaje - Désiré jest pierwszym potomkiem, który osiąga średnie wykształcenie i ma w Nicei kontynuować edukację. Ten jednak szybko wkracza w towarzystwo, wraz z którym wpada w kolejne narkotyki - jak się dalej życie toczy, nie trzeba dodawać, biorąc pod uwagę ówczesną śmiertelność chorych osób.
W książce jest jedna rzecz, która mnie zachwyca i co powoduje taką wysoką moją ocenę - nie znajdziemy tu ani słowa współczucia wobec osób zażywających narkotyki, które poprzez współużywanie strzykawek narażają się na AIDS (i całe szczęście, ja sam nie mam wobec takich osób ani grama współczucia). Praktycznie całość uwagi skupiona jest przede wszystkim na rodzinie. Na matce, która nie chce zaprzepaścić dotychczasowych prób awansu społecznego i nie chce przyjąć do wiadomości kolejnych faktów i publicznie im zaprzecza. Na ojcu, który przed trudnym tematem śmiertelnej choroby syna ucieka w pracę. Na młodszym synu, który ma w sobie mnóstwo złości na niesprawiedliwość podejścia rodziny. Na znajomych bliższych i dalszych, a nawet lekarzach, którzy po prostu boją się nieznanego zjawiska i wolą się o nim nie przekonać na własnej skórze. No i finalnie na największej ofierze całej sytuacji - na córce Désiré, która niczym nie zawiniła, a urodziła się z wyrokiem śmierci.
Jeszcze na sam koniec - absolutnie fantastyczna okładka. Pomysł bardzo prosty ale bardzo zdecydowanie przemawiający.
Książka w mojej ocenie naprawdę znakomita, serdecznie polecam
#bookmeter #ksiazki #aids
#owcacontent

Zaloguj się aby komentować
1425 + 1 = 1426
Tytuł: Mesjasz Diuny
Autor: Frank Herbert
Kategoria: fantasy, science fiction
Wydawnictwo: Rebis
Format: książka papierowa
ISBN: 9788381884532
Liczba stron: 288
Ocena: 9/10
Po wydarzeniach znanych z kart "Diuny" upłynęło kilkanaście lat. Paul Atryda zasiada na imperialnym tronie w swojej stolicy na planecie Arrakis, a jego fremeńskie legiony zdobyły i spustoszyły dziesiątki planet pod jego sztandarami. Jednakże zwycięstwo jest częściowe, gdyż jego wciąż istniejący przeciwnicy - Bene Gesserit, Gildia Kosmiczna oraz Bene Tleilax - zawiązują nowy spisek, mający na celu jego zniszczenie. Dzięki swoim profetycznym zdolnościom jest tego brutalnie świadomy, rozpaczliwie próbując znaleźć ścieżkę wśród nieskończonych możliwości przyszłości, która pozwoli ocalić jego i jego ukochaną Chani.
Książka długo leżała na półce, gdyż miałem irracjonalny opór przed sięgnięciem po nią. Impulsem do jej otwarcia była nieuchronnie zbliżająca się premiera trzeciej części Diuny w kinach. I bardzo tego żałuję, gdyż powieść wręcz mnie oczarowała. Świetnie się ją czytało, a fabuła w mojej opinii była ciekawsza niż Diuny, ale to także zasługa tego, że pierwszą część czytałem dopiero po obejrzeniu pierwszego filmu. Bardzo wartka akcja szybko mnie tak wciągnęła, że pół książki pochłonąłem w niedzielę.
Dodatkowo punkt w mojej ocenie za samo wydanie powieści - klimatyczna okładka i ilustracje plus klimatyczne dodatki wewnątrz potęgują przyjemność obcowania z książką.
Licznik #dwanascieksiazek: 16/12
#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #scifi #diuna


Zaloguj się aby komentować
Cytat na dziś:
Śnieg migotał na krawędziowych zboczach Ramtopów, potężnego łańcucha górskiego, ciągnącego się przez cały kontynent. W miejscu gdzie wyginały się, obejmując Okrągłe Morze, tworzyły naturalny mur pomiędzy Klatchem a rozległymi równinami Sto.
Tutaj rodziły się kapryśne lodowce, agresywne lawiny, tu trwały w milczeniu śnieżne pola.
I żyły yeti. Yeti to wysokogórska odmiana trolli, całkiem nieświadoma faktu, że pożeranie ludzi wyszło z mody. Ich pogląd na świat da się streścić w dwóch zdaniach: jeśli coś się rusza, zjedz to. Jeśli nie, zaczekaj, aż się ruszy - i wtedy zjedz.
Terry Pratchett, Ruchome obrazki
#uuk
Zaloguj się aby komentować
Newsy książkowe od Whoresbane'a!
Wydawnictwo W.A.B. zapowiada książkę historyczną. "Pierwsi Amerykanie. Walka o panowanie nad kontynentem" Pekki Hamalainena wylądują na sklepowych półkach 30 listopada 2026 roku. Wydanie w twardej oprawie ma 736 stron, w cenie detalicznej 129,99 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.
Nagradzany autor pisze na nowo historię Ameryki Północnej, tym razem z perspektywy rdzennych mieszkańców, obalając powszechne mity o powstaniu Stanów Zjednoczonych
Powtarzana od dawna opowieść o Ameryce układa się mniej więcej tak: Krzysztof Kolumb dotarł przypadkiem na obcy, nieznany kontynent, a po powrocie ogłosił, że odkrył krainę bajecznego bogactwa. Europejskie mocarstwa natychmiast zapragnęły zagarnąć dla siebie jak największą część tego wspaniałego Nowego Świata. Rdzenna ludność stawiała opór, lecz nie mogła zatrzymać nawały. Historia Ameryki nieuchronnie zmierzała ku ich zagładzie...
Uznany historyk Pekka Hämäläinen przedstawia dzieje Ameryki z zupełnie innej perspektywy i rozprawia się z głęboko zakorzenionymi, lecz całkowicie błędnymi założeniami na temat amerykańskiej przeszłości. Opisuje suwerenny świat rdzennych ludów, których członkowie nie są bezbronnymi ofiarami kolonialnej przemocy, lecz dominującą siłą na kontynencie długo po przybyciu pierwszych Europejczyków. Schyłek potęgi tamtego świata przychodzi dopiero pod koniec XIX wieku, po zwycięstwie Lakotów w bitwie nad Little Bighorn, stoczonej w 1876 roku.
Ale przecież ostatnie sto pięćdziesiąt lat to z perspektywy rdzennych ludów tylko chwila... O sile ich oporu świadczy to, że nadal zachowują swoje tradycyjne sposoby życia, opierają się niechcianym zmianom i mają niemały, choć czasem niedostrzegany wpływ na Amerykę.
#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach
Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)
⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane
⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane
#ksiazki #czytajzhejto #wab #historia #ameryka #indianie #pekkahamalainen

Zaloguj się aby komentować
1418 + 1 = 1419
Tytuł: Konfrontacja
Autor: Remigiusz Mróz
Kategoria: kryminał, sensacja, thriller
Wydawnictwo: Filia
Format: audiobook
Liczba stron: 608
Ocena: 2/10
Po dobrym Forście, poprawnym Zaorskim i tragicznej Chyłce (Edlinga jeszcze nie czytałem, warto czy również syf straszny?) nadszedł czas na <fanfary> Konfrontację, czyli opus kurka wodna magnum twórczości Remigiusza Mroza. Nie wiem czemu pewnego dnia dałem namówić się koledze w pracy na serię z Forstem od którego wszystko się zaczęło, ach, gdyby tylko dało się cofnąć czas i odzyskać tyle straconych godzin... A że mam taką przypadłość, że nie lubię zostawiać rozpoczętych serii, to cierp ciało, skoroś chciało.
Zacznę od pozytywnych stron tej książki - historię opowiedziało mi dwóch najlepszych lektorów w kraju, czyli pan Krzysztof Gosztyła i pan Filip Kosior. Wydaje mi się, że tylko dzięki nim wyszedłem cało z 14h 19m 36s psychicznych katuszy. Współczuję każdemu, kto będzie to czytał w łapie albo jako e-booka, zawczasu powiem że numer zaufania to 116 123 i nie wstydźcie się dzwonić.
Ok, pozytywy już za nami xD
Odnośnie treści (chodzi o treść książki, a nie zawartości żołądka, która prawie mi uciekła podczas tej niesamowitej podróży) - nie wiem, co było gorsze - fabuła (xD), dialogi (xDD) czy usilne próby zrobienia z Malma drugiego Daria (xDDD). Wszystko jest tak strasznie przesadzone, tak powtarzalne i naciągane, że chwilami zastanawiałem się, czy autor sam traktuje to jeszcze poważnie. Grafomaństwo pełną gębą (to tak odnośnie Malma, który dawałby każdemu do gęby swoją kiełbę, bo wiecie - więzienie = ehh, szkoda strzępić ryja). Do tego wątki rosyjsko-ukraińskie... nie no, moja klawiatura nie wytrzyma dalszego pisania.
Ocena 2/10, po jednym punkcie za każdego z lektorów. Dziękuję, do widzenia.
#bookmeter

Jeszcze słucham, ale mnie też wkurwia już Remigiusz Mróz.. Początki serii miał zawsze dobre, ale potem.... Zaczął to miksować i leci na nostalgii stałego czytelnika (Forst -Osica, Osica - Chyłka, Zordon -Chylka itd. - wciąż te same,"żarciki").
Sama Chyłka - nie pamiętam ile tomów Chyłki przebiłem żeby zrozumieć jak doszło do małżeństwa z Zordonem - które w powieściach o Forście jest na porządku dziennym (a od nich zaczynałem czytanie Mroza). Odpuściłem po ósmym lub dziesiątym tomie Chylki - tam nic się nie klei.
Forst... z początku kleił się całkiem dobrze, mimo zupełnie popierdolonych pomysłów na : ruskie więzienie i samą Szrebską. Natomiast odkąd Hansen zmartwychwstała - wszystko zesrało się identycznie jak w przypadku Chyłki. Facet leci na nostalgii licząc że same nazwiska polubionych w pierwszych tomach poszczególnych serii Bohaterów uszczęśliwią czytelnika na tyle by przestał szukać logiki, dodatkowo napierdala kolejne tomy jak z karabinu
Tak jak napisał ktoś powyżej - facet miesza sci-fi z kryminałem. Niezależnie jak bardzo się spuszcza w podziękowaniach ma o kryminologii takie pojęcie jakiego sam nabrał czytając cudze powieści. Plus rozjeżdża mu się chronologia, bohaterowie wiedzą rzeczy których nie mieli prawa wiedzieć w danej chwili. Plus nigdy nie ma złego momentu na uratowanie fabuły tajemniczym trucicielem, porywaczem, groźbą, dziwną akcja tajnych służb - które są rozliczane zależnie od potrzeby autora, często nigdy.
Zaloguj się aby komentować
Dobry wieczór!
Dzisiaj znowu bawimy się z panem Leśmianem
Rymy: polanie-niespodzianie-zwłoki-obłoki
Temat: zakręty życiowe
Miłej zabawy!
#naczteryrymy #zafirewallem
Zaloguj się aby komentować
1394 + 1 = 1395
Tytuł: Chirurg
Autor: Tess Gerritsen
Kategoria: kryminał, sensacja, thriller
Format: ebook
Ocena: 8/10
Ktoś* mi ostatnio tutaj polecił, dzięki!
Bardzo dobry kryminał, jest trochę 'gore', ale bez przesady. Niby to jest cykl o policjantce Rizzoli - nie rzuca się to w oczy. To nie jest jakaś super-genialna super-policjantka i nawet cała książka wcale nie kręci się wokół niej. Dobrze się to czytało, lecę dalej z tą serią.
[*nie mam absolutnie żadnej pamięci do nicków, do imion z resztą też]
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz
#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto

Zaloguj się aby komentować
1410 + 1 = 1411
Tytuł: Być mężem i ojcem
Autor: Jesper Juul
Kategoria: poradnki
Wydawnictwo: MiND
Format: książka papierowa
ISBN: 9788362445400
Liczba stron: 197
Ocena: 6/10
Poradnik który w nietuzinkowy sposób próbuje opisać i zdefiniować rolę męża i ojca we współczesnym świecie, ukształtowanych przez dziesięciolecia intensywnych przemian kulturowych.
Z pozycją zapoznałem się zachęcony bardzo entuzjastyczną recenzją kolegi @Bjordhallen . W moim przypadku nie była ona jakimś objawieniem, ale czytało się ją dobrze, a wiele fragmentów pozwoliło mi lepiej zrozumieć mojego ojca i jego postawę wychowawczą. Mnie samemu i relacja z żoną oraz dziećmi nie przyniosła jednak jakiejś istotnej wartości dodanej.
Licznik #dwanascieksiazek: 15/12
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz
#bookmeter #czytajzhejto #poradnik #rodzicielstwo #wychowanie #zwiazki


Zaloguj się aby komentować
Bunt
Jebać państwo, przynależność, j⁎⁎ać hejto i sonety!
Jebać jesiennewyzwania i mizerię i kotlety!
Może to jest kontrowersja, no i z tego będzie drama,
ale j⁎⁎ać tłustą Owcę, no i pana sireplama!
Pierdolę też bose stopy i Erwino czerstwy bebek!
Pierdoliłem też boriego, aż do skutku, w wielki bęben,
że już mając tego dosyć zrzucił z niego kilogramy,
a by było tu punkowo, słowem kluczem rzucę – glany!
Wyjebane w hejtopiwa – dla elity te bankiety!
Wyjebane w tomek wierszy, toż to wydał jakiś kretyn!
Wyjebane również w Kielce, sram na jego lustro z niebem!
Wyjebane mam w adminów! Lecz nie w krisa, j⁎⁎ać ebe!
Skiepiłem peta do kubka, a że była w nim Amanda,
to jej smak się nic nie zmienił, a kurz z cukrem, to jest chałwa!
#nasonety #zafirewallem
Zaloguj się aby komentować
#jesiennewyzwania
Napisz sonet w jesiennym stylu
Liście zakrywają pety,
A także psie kupy stety.
Park jak kolorowa plama
I osprejowana brama.
W słuchawkach gra "Leather rebel",
Gdzieś na ławce chrapie menel.
Na szyi szalik od mamy -
Nikt nie wie, żem wydziarany.
Tak! Złota jesień, o rety!
Niech podziwiają estety.
Wracam, w bo kiszkach gra werbel,
A w domu już czeka serdel.
Niestety gołębia banda
Ofajdała mi szalik, granda!
#zafirewallem #tworczoscwlasna #nasonety #poezja
Zaloguj się aby komentować
1408 + 1 = 1409
Prywatny licznik: 35+1=36
Tytuł: Życie jest gdzie indziej
Autor: Milan Kundera
Kategoria: literatura piękna
Wydawnictwo: W.A.B.
Format: książka papierowa
ISBN: 9788378814849
Liczba stron: 460
Ocena: 8/10
Mam naprawdę dużą słabość do dobrej literatury środkowo-europejskiej. Jednym z jej sztandarowych autorów jest Milan Kundera, najbardziej znany rzecz jasna z Nieznośnej lekkości bytu, ale poza tym ma sporo naprawdę świetnych książek, taka jak wymieniona powyżej.
W postaci Jaromila, przyszłego poety, autor pokazuje uniwersalny wizerunek młodego artysty - człowieka porzuconego przez jednego z rodziców i chorobliwie hołubionego przez drugiego rodzica, którego od dzieciństwa napędza pragnienie sławy i który nieustannie uważa, że prawdziwym życiem nie jest to, co go spotyka, tylko że ono zawsze znajduje się "gdzieś indziej" - czy to w postaci znajomego malarza, czy imprezujących studentów, czy też będącego przedstawicielem władzy kolegi ze szkoły, który w szybkim wieku dorobił się dziecka. Kundera często nawiązuje przy tym do takich postaci jak Rimbaud, Lermontow czy Shelley, których życiorysy przyświecały żywotowi Jaromila.
Wydaje się też, że Kundera chciał tu również rozprawić się z częścią własnego życia - początkowym zachłyśnięciem się komunizmem, przeżywanymi meandrami życiowymi i finalnym rozczarowaniem ideami pięknymi z teorii, a brutalnymi i złudnymi w rzeczywistości. Niemniej wszystko to było ważnymi elementami kształtowania się duszy poety. Powieści wielkie cechuje ich uniwersalność i ponadczasowość - i tak jest tutaj. jestem przekonany, że ta historia jest tak samo aktualna zarówno dziś, jak i będzie w przyszłości.
A kolejne książki Kundery zdecydowanie będą się na mojej półce pojawiały
#bookmeter #ksiazki
#owcacontent

Zaloguj się aby komentować
1396 + 1 = 1397
Tytuł: Modelowanie procesów biznesowych. BPMN 2.0 od podstaw.
Autor: Zbigniew Misiak
Kategoria: biznes
Wydawnictwo: Helion
Format: książka papierowa
ISBN: 978-83-289-0298-5
Liczba stron: 176
Ocena: 7/10
Pozycja wprowadzająca w świat modelowania procesów biznesowych oraz panujących w nim zasad i dobrych praktyk z perspektywy najpopularniejszej obecnie notacji BPMN - Business Process Model and Notation - stosowanej do tego celu. Pozwala ona tworzyć algorytmy postępowania w przędsiębiorstwach, które mają na celu uporządkowanie i podział zadań związanych z poszczególnymi aspektami działalności firm.
Książkę przeczytałem ze względu na chęć podniesienia kwalifikacji zawodowych i przygotowaniem do szykujących się zmian w mojej firmie. I o ile część wprowadzająca jest super, to trochę zabrakło mi tutaj przykładów i analiz z życia wziętych, a sama poradnikowa forma była dla mnie miejscami zbyt pobieżna. Stąd taka a nie inna ocena. A samo zagadnienie będę jeszcze zgłębiał dalej.
Licznik #dwanascieksiazek: 14/12
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz
#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #biznes #poradniki


Zaloguj się aby komentować
1421 + 1 = 1422
Tytuł: Żywiołaki
Autor: Michael McDowell
Kategoria: horror
Wydawnictwo: Vesper
Format: książka papierowa
ISBN: 9788377313886
Liczba stron: 332
Ocena: 7/10
Trochę nie wiem, co myśleć o tej książce: z jednej strony mamy wyrazisty klimat amerykańskiego południa lat 60. oraz 2 specyficzne, spowinowacone rodziny; z drugiej objawiającą się dosyć późno, ale już dosadniej, tajemnicę, której całokształtu nie ogarniał chyba nawet sam autor.
Ale od początku. Wspomniane rodziny to Savage'owie: Marian - zmarła przed chwilą matrona, od której pogrzebu i odprawionego w jego trakcie niepokojącego rytuału zawiązuje się akcja; Mary - zakonnica, córka Marian i Dauphin - trzeci najbogatszy mieszkaniec Mobile, syn Marian; oraz McCray'owie: Lawton - potentat nawozowy ubiegający się o miejsce w Kongresie; Duża Barbara - alkoholiczka (upraszczam, to nie jest zła kobieta); Luker - fotograf i hulaka, syn ww. dwójki; India - córka tegoż, wychowywana przezeń nader swobodnie i Leigh - najbardziej bezbarwna z pierwszoplanowych postaci, równiez córka ww. dwójki. Rodziny zostały spowinowacone przez związek dwójki wymienionej jako ostatnie w każdej rodzinie. Jak to się mawia po angielsku "last but not least" - Odessa, od dekad służąca Savage'ów, bardzo ważna postać w tej historii.
Tak jak wspomniałem: ma miejsce pogrzeb, niecodzienne wydarzenie w jego trakcie zasiewa ziarno wątpliwości w umysłach niewtajemniczonych, nareszcie wszyscy decydują się wyjechać na jakiś czas do Beldame w celu łatwiejszego przetrawienia odejścia matrony, oraz by po prostu odciąć się od świata. Stoją tam trzy rezydencje w starym stylu: po jednej w pieczy każdej z rodzin, natomiast ta ostatnia skrywa niepokojące tajemnice.
Ale to dopiero preludium do koszmaru, bo - w zależności od tego, jakie kryteria przyjąć - dziać zaczyna się dopiero mniej więcej w połowie albo nawet gdzieś w 2/3 książki, a wszystko wcześniej opiera się w głównej mierze na opisywaniu relacji albo aktywności postaci, przy czym skrawki popychające wątek nadnaturalny pojawiają się raz na jakiś czas z tej czy tamtej strony.
No właśnie, relacje. Jak na książkę niezbyt grubą, operującą na jednocyfrowej liczbie postaci, autor umieścił tutaj sporo wyraźnych związków czy relacji: toksyczne małżeństwo Barbary z Lawtonem, w ostatnim czasie podporządkowane utrzymywaniu dobrego politycznego wizerunku; równie toksyczna relacja Barbary z butelką, która została potraktowana jak najbardziej poważnie w tej historii, a nie jako element humorystyczny; niefortunne dzieciństwa Dauphina w cieniu Marian, która w innych okolicznościach nie zapisałaby mu w testamencie złamanego centa; czysto biznesowo-wizerunkowe porozumienia Lawtona z Dauphinem, nabierające znaczenia i osobistego zabarwienia w późniejszej części; wreszcie najbardziej wyraźny przykład, czyli "wychowywanie" Indii przez Lukera. Żyją bez matki, bo ta też była niezłą pacjentką, mieszkają w Nowym Jorku, a jak NY, to imprezki. India w wieku 13 lat miała już doświadczenie z amfetaminą, alkohol pije bez popity, wiedzy o seksie ma, pozwolę sobie założyć, więcej niż jej przeciętny dzisiejszy odpowiednik, a z ojcem gada jak z kumplem, po imieniu i bez hamulców.
Pomimo tych odchyłów, również przeze mnie niewymienionych, najbardziej wyprowadzających z równowagi na początku, do czasu jest to po prostu opowieść o trochę specyficznej rodzince, traktującej swój status z nieświadomą, nadmierną nonszalancją i pewnością, która wybrała się na wczasy i stara się nie zwariować tj. wyjść z alkoholizmu, uratować związek itp. Dialogi, co stanowi rzadkość w starszej grozie, wypadają całkiem naturalnie, z zachowania jednak wszyscy dorośli wydają się być o jakieś 10 lat starsi niż w rzeczywistości są, a India, jak już wspomniałem, nie prowadzi się jak zwyczajna 13-latka.
Ciekawa jest specyfika odciętego od świata Beldame, pozbawionego jakichkolwiek rozrywek, w zestawieniu zarówno z wiecznie żywym Nowym Jorkiem współczesnym bohaterom, jak i naszymi czasami. W erze pośpiechu i ciągłych zajęć perspektywa łowienia rybek i krabów, wylegiwania się na plaży bądź hamaku czy spacerów po wybrzeżu brzmi kusząco, ale, realistycznie, ile współczesny człowiek by wytrzymał bez dostępu do sieci i jej pochodnych? Odnoszę wrażenie, że w książkach czy filmach wydaje się to bardziej idylliczne. Wreszcie jednak miejsce, które najpierw było ostoją błogiej laby - dla starszych członków rodziny również w czasach dzieciństwa - powoli przeobraża się w piekło na ziemi, po części niemal dosłownie.
Generalnie podoba mi się warstwa szeroko pojętych rodzinnych relacji, społecznych obserwacji i klimatycznych narracji, natomiast warstwa nadprzyrodzona zupełnie mnie nie pociąga. Już od samego początku irytowała mnie jej obecność i kierunek, w którym zmierzała, jedynie w sposób podświadomy byłem ciekawy tajemnic i traktowałem ją jako zło konieczne w celu pchania fabuły do przodu. Nie mam żadnej teorii co do znaczenia czy symboliki, inni czytelnicy jakieś mgliste podejrzenia wyrażają w internecie, sam autor zapewne już takowych w pewnym momencie nie posiadał.
W ogólnym rozrachunku więcej niż 7 dać nie mogę, gdyż cała ta paranormalna otoczka jest w mojej opinii po prostu zbyt niedorozwinięta i brakuje jej jakiejś ostatecznej sensownej puenty czy kopnięcia. Czego by jednak nie mówić, niektóre sceny zostały opisane w sposób bardzo sugestywny; włos się może i nie jeżył, bo o to w medium książkowym niełatwo, ale niepokój był wtedy obecny.
#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #michaelmcdowell #vesper #ksiazkicerbera

Zaloguj się aby komentować