Najnowsze wpisy

#mapy #ankieta #regionalizmy #swietlanmaps #drapaki

Campino Starożytne pochodzenie tej odmiany nie jest znane. Jedna z najwcześniejszych wzmianek pochodzi z 1751 roku, kiedy to Francesco Argelati z Bolonii opisał postać Bartolomei Gualandi jako

una delle più belle e vaghe giovani di Pisa, la quale ancora ventriquattr'anni non aveva, fresca e rotondetta che pareva una mela modenese. [6]

Tłumaczenie: jedna z najpiękniejszych i najbardziej tajemniczych młodych dziewcząt z Pizy, która nie miała jeszcze 24 lat, świeża i pulchna, przypominająca jabłko z Modeny

W 1815 roku włoski pomolog Georges Gallesio opisał sadzonkę znalezioną w prowincji Modena jako „jabłko z Modeny”. [2] W 1877 roku historyk Don Felice Ceretti z Mirandoli opublikował artykuł w lokalnym czasopiśmie, w którym wspomniał o „jabłkach zwanych campanini, które jesienią są powszechnie gromadzone i transportowane do Wenecji oraz innych miast”.[2]

Po II wojnie światowej uprawa jabłek Campanino zmniejszyła się na rzecz innych odmian, które są bardziej wydajne, łatwiejsze w uprawie i bardziej cenione przez konsumentów. Historyk Vilmo Cappi (1918–2013) napisał, że jabłko Campanino zanikało, ponieważ zastępowały je bardziej komercyjne odmiany i rodzaje jabłek.[2] Nadal jednak są tacy, którzy preferują ten owoc, ponieważ może on przetrwać całą zimę, zachowując swój zapach, a jego czysty i biały miąższ przypomina marmur.[2] Owoce jabłoni odmiany Campanino są małe, zazwyczaj symetryczne i mają kształt zbliżony do kulistego (około 64 milimetrów (2,5 cala) średnicy i 58 milimetrów (2,3 cala) wysokości), a ich waga wynosi około 85–95 gramów (3,0–3,4 uncji). Skórka jest gruba i niezbyt woskowata, o barwie żółto-zielonej, która zmienia się na czerwono-zieloną pod wpływem światła słonecznego. Miąższ jest zielonkawo-biały, bardzo jędrny i słodki. Jest również aromatyczny i lekko kwaskowaty. [7]

Badanie naukowe przeprowadzone przez Uniwersytet w Bolonii, dotyczące cech pięciu starych odmian jabłek, podkreśliło zalety odmiany „Campanino”. Zawiera ona duże ilości przeciwutleniaczy (nawet czterokrotnie więcej niż jabłka odmiany „Golden Delicious”), ma wysoką zawartość pektyny i polifenoli, a także kwasu askorbinowego (witaminy C). [8]

Okres kwitnienia przypada na kwiecień–maj,[9] a jabłka można zbierać przez około miesiąc od początku października. Dojrzałe jabłka Campanina mają czerwoną skórkę, zwłaszcza po 5–7 dniach ekspozycji na słońce: z tego powodu jabłko Campanina nazywane jest również „jabłkiem Annurca z północnych Włoch”. [7]

W przeciwieństwie do innych odmian jabłka Campanino można z łatwością przechowywać przez sześć miesięcy bez konieczności stosowania chłodzenia.[2][10] Ta cecha pozwoliła odmianie Campanino przetrwać do dziś skopiowane źródło z https://en.wikipedia.org/wiki/Campanino #hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #wlochy

Żydowskie wsie w Polsce.

18 miejscowości.

#mapy #mapporn #zuchmapuje #ciekawostki #heheszki #polska #nazwymiejscowosci #qgis

Polskie wsie w Polsce ( ͡° ͜ʖ ͡°)

57 miejscowości.

#mapy #mapporn #zuchmapuje #ciekawostki #heheszki #polska #nazwymiejscowosci #qgis

Cambusnethan Pippin

typ: spożywcza, deserowa

Synonimy: Cam’nethan Pippin, Watch Apple; Winter Red? streak

Opis: Owoc mały lub średniej wielkości. Kształt okrągły i spłaszczony, z lekko żebrowanym wgłębieniem przy oczku. Skórka bladozielono-żółta, pokryta pomarańczowym rumieńcem i czerwonymi smugami na stronie wystawionej na słońce. Ogonek średnio krótki, osadzony w wąskim i płytkim zagłębieniu, które jest silnie pokryte rdzawymi plamami.

Cechy charakterystyczne: Miąższ jest jędrny i sprężysty. Słodki.

Zastosowanie: Do spożycia na surowo i do celów kulinarnych.

Pochodzenie: Stara szkocka odmiana o niepewnym pochodzeniu. Uważa się, że została wyhodowana przez ogrodnika w Cambusnethan House około 1750 r. lub wcześniej w klasztorze Cambusnethan w Stirling w Szkocji.

Uprawa: Słaby wzrost. Małe, rozłożyste drzewo, owocujące częściowo na wierzchołkach pędów. Gotowe do zbioru w drugiej połowie pierwszego okresu koniec sierpnia

Grupa zapylania: D Golden Delikates Antonówka Winter Banan

Szczyt zapylania: 15

Ploidyzm: Samosterylne. Grupa D. Dzień 15.

Wszystko z Wiki i jabłkach https://pomiferous.com/applebyname/cambusnethan-pippin-id-1122

#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #szkocja #niemcy

Starożytne odmiany jabłek i gruszek z Wenecji Euganejskiej 12 #hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #wlochy #niemcy Calamani Synonimy Calamana trevigiana; Calamara trevigiana; Calimani; Calimana. Pochodzenie i rozpowszechnienieWedług Molona (1901): „Jest to odmiana obecnie szeroko rozpowszechniona i znana w okolicach Conegliano oraz w całym regionie Treviso i Belluno, a według prof. Meneghiniego również w Trentino, gdzie łatwo ją pomylić z Edel-Reinette. Dobrze znana na rynkach we wschodniej części Wenecji Euganejskiej, nigdy jednak nie widzieliśmy jej ani w Vicenzy, ani w Mediolanie”.Z Botteselle (1914): „Stara, dobrze znana odmiana uprawiana w całym regionie Treviso.Jest to najpowszechniejsza odmiana w prowincji.”Z Tamaro (1925): „Powszechna w Wenecji Euganejskiej (Treviso)”.Opis roślinyZ Molona (1901): „Roślina owocuje prawie wyłącznie na młodych gałązkach, jest silna i bardzo plenna”.Z Botteselle (1914): „Roślina jest silna i plenna”.Z Bassi i Dal Grande (2007): „W każdym kwiatostanie znajduje się 7 kwiatów; płatki mają kształt elipsoidalny i jasnoróżowy kolor; pręciki są dłuższe od słupka; kwitnienie następuje wcześnie.”Cechy charakterystyczne owocuZ Molon (1890): „Owoc średniej wielkości, spłaszczony, okrągły, brudnożółty, marmurkowy i gwiaździsty, z plamkami w kolorze karminowej czerwieni, bardzo słodki, soczysty.”Z Molon (1901): „Jest to piękne i doskonałe jabłko o wielkości powyżej średniej (75–76 × 73–74 mm), o asymetrycznym kształcie, skośnym, wydłużonym stożkowym i dobrze wypukłym. Szypułka bardzo krótka, gruba, osadzona w wąskiej i głębokiej wnęce, pokryta na niewielkiej wysokości (tak, że nie wystaje z wnęki szypułkowej) plamami rdzy promienistej. Kielich stożkowaty, pręciki środkowe, działki kielicha małe, wyprostowane, zbieżne lub zrośnięte; kielich prawie zamknięty, rzadko otwarty, osadzony w wąskiej, płytkiej wnęce, pofałdowanejna nierównej krawędzi, często z wyraźnymi wypukłościami. Skórka jasnożółto-zielonkawa lub złocistożółta, marmurkowa z czerwienią karminową lub

mniej intensywne po stronie nasłonecznionej, rzadkie, małe, rdzawobrązowe plamki po stronie nasłonecznionej. Miąższo konsystencji podobnej do miąższu białej odmiany Rosmarina, lekko żółtawo-zielonkawy, zielonkawy w pobliżu komórek nasiennych, o soku dość aromatycznym, kwaśnym isłodkawym. Komora nasienna otwarta pośrodku, z eliptyczną komorą, nasiona obfite,ciemne, nieco małe.”Z Botteselle (1914): „Wymiary 58 x 65 mm. Owoc średniej wielkościlub nieco większy, o zmiennym kształcie, często wydłużony, wypukły, czasaminieco spłaszczony i skośny, symetryczny lub asymetryczny. Skórkajest jasnozielona, żółtawa, marmurkowa w kolorze karminowej czerwieni od stronysłońca; ogonek jest krótki, dość gruby, osadzony w wąskiej igłębokiej wnęce: kielich półzamknięty, umieszczony w niewielkiej,płytkiej fałdowanej wnęce. Miąższ jest żółtawy, jędrny i chrupiący, lekko kwaśny i słodkawy,dość soczysty, o delikatnym zapachu i umiarkowanym smaku.”Z Tamaro (1925): „Piękna, doskonała, o długości 75–76 mm, stożkowato-wydłużona,złocistożółta, z marmurkowymi plamkami w kolorze karminowym.”Z Bassi i Dal Grande (2007): „Średnia waga 230 g. Kształt jest niejednolity,w przekroju podłużnym spłaszczony lub sferoidalny, a w przekroju poprzecznymnieregularny. Łodyga jest gruba i krótka; wnęka łodygowa jestszeroka i średnio głęboka; kielich jest głęboki i zamknięty; kolortła jest zielony z czerwonym nalotem na 30% powierzchni; skórka jest pomarszczona zśredniej wielkości przetchlinkami, z grubą rdzawą teksturą w okolicyłodygi, rozciągającą się na 30% powierzchni. Miąższ jest małochrupiący, mało soczysty, mączny, o dość drobnej strukturze. Smakw momencie zbioru jest przeciętny, mało słodki i śred https://iris.unito.it/retrieve/handle/2318/1883300/1064637/Antiche%20Mele%20e%20Pere%20con%20link.pdf

Wrzucałem kilka fotek z urlopu, ale chciałbym jeszcze wrócić do szlaku rzeki Skarlanki, która przepływa przez Pojezierze Brodnickie i jeziorko nad którym wypoczywałem czyli Wielkie Partęczyny.

Na prawdę polecam płynąć tam czymkolwiek - SUP'em, kajakiem, łódką. Nie trzeba spływać całego szlaku, prądu praktycznie nie ma, więc powrót nie stanowi problemu.

A warto bo to niezwykle czyste wody, na jeziorze Robotno rozłożone na maksa wiosło (210cm) dotknęło dna dopiero po zamoczeniu ręki do łokcia - dobre trzy metry widoczności, a patrzeć jest na co! Całe łąki i lasy podwodnej roślinności, ryby, które można rozróżniać gołym okiem, a poza tym wiele ciekawostek ornitologicznych (o których dawno temu tu wspominałem więc się nie będę powtarzał tylko podlinkuję).

Nie przedłużając seria zdjęć z kilku dni SUPowania, bo między jeziorami przepływałem kilkukrotnie

https://streamable.com/3gckug

#zuchwiosluje #zuchpostuje #sup #pojezierzebrodnickie #warminskomazurskie #kujawskopomorskie #wielkieparteczyny #debno #robotno #skarlanka

Kolorowe karolinki i mandarynki Kaczki nie są raczej kojarzone jako ptaki ozdobne, jednak niektóre ich gatunki wyróżniają się ciekawym ubarwieniem. Karolinka (Aix sponsa) to nieduża kaczka z Ameryki Północnej – samce tego gatunku w szacie godowej mają czerwone oczy i metalicznie zielone głowy z malowniczymi białymi pręgami, dodatkowo zarówno samce, jak i samice, mają charakterystyczne czuby z piór. Mandarynka (Aix galericulata) pochodzi ze wschodniej Azji i jest tam uznawana za symbol wierności i szczęścia małżeńskiego. Ma kształt dzioba niespotykany u innych kaczek, a samce tego gatunku wyróżniają się kontrastowym i wyjątkowo kolorowym ubarwieniem.

Karolinki i mandarynki prowadzą bardzo podobny tryb życia. To jedne z niewielu kaczek, które potrafią siadać na gałęziach drzew – zakładają gniazda w dziuplach, w szczelinach spróchniałych pni lub w zawieszanych na drzewach budkach lęgowych. Kaczątka po około dobie od wyklucia odważnie wyskakują z gniazda, które może znajdować się na wysokości nawet do dziewięciu metrów nad ziemią, i razem z matką udają się nad wodę. Karolinki i mandarynki żywią się owocami i nasionami drzew i krzewów, w tym orzechami, kasztanami i żołędziami, a także małymi wodnymi bezkręgowcami, małymi płazami i rybami.

W hodowlach pojawiają się różne odmiany kolorystyczne tych kaczek, jak biała, morelowa, srebrna czy platynowa.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #zwierzaczki #ptaki #kaczki #ptakiozdobne

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

18 Sierpnia:

• Dzień Ciasta Lodowego

#nietypoweswieta #kalendarz #ciekawostki

M31 Andromeda z dużym Perseidem

Moje chyba najlepsze zdjęcia, wyjątkowo szczęśliwe z tych jednych na milion.

Co to za obiekt nie będę pisał. Dodam tylko, że na jednej klatce zarejestrował się wyjątkowo jasny Perseid. Wkomponowanie go w finalny obrazek było dla mnie nie lada wyzwaniem. Nie wyszło idealnie, ale jestem względnie zadowolony. Z powodu jakości tego wpasowania, widać kilka śladów satelit.

6h materiału OSC z TT 2600c i Askara SQA55.
180 x 120s skalibrowane biasami, darka, flatami.

Obróbka w Pixie, a połączenie w Gimpie.

Jeśli się podoba będę wdzięczny za każdy głos na astrobinie
https://www.astrobin.com/frpu8s/

#astronomia #astrofotografia #astrofoto #kruzdcontent #fotografia #tworczoscwlasna

#mapy #ankieta #regionalizmy #swietlanmaps #wuja

#geografia

Cadel Owoce średniej wielkości lub duże mają barwę zielono-żółtą, a od strony nasłonecznionej są czerwone Jabłka są gotowe do zbioru na początku października W chłodnym magazynie naturalnym można je przechowywać przez około cztery miesiące Soczyste, o słodkim, lekko kwaskowatym smaku i dobrym aromacie Plon pojawia się średnio wcześnie, jest wysoki i regularny Wymaga gleb bogatych w składniki odżywcze na ciepłych stanowiskach, aby zapewnić dobrą jakość owoców Bardzo podatna na mączniaka prawdziwego, średnio podatna na z są zarazę ogniową i parcha Dobry dostawca pyłku Jabłoń „Cadel” to drzewo liściaste osiągające wysokość około 8,00 metrów. Korzenie ma w kształcie serca, bez rozłogów, a liście są zielone.

Okres kwitnienia trwa od kwietnia do maja. Kwiaty są białe.

Owoce są jadalne. Są soczyste i słodkie, z lekką nutą kwaskowatości. Zbiór można rozpocząć od października. Owoce nadają się zarówno do spożycia na surowo, jak i do wypieków. https://www.naturadb.de/pflanzen/malus-cadel/ #hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #serbia #chorwacja

Kiedyś do danych osobowych podchodziło się jakoś inaczej ( ͡° ͜ʖ ͡°)

https://kpbc.umk.pl/dlibra/doccontent?id=215652

#rodo #rodosrodo #daneosobowe #spismieszkancow #heheszki #ciekawostki

Malus domestica Cactus

Jabłoń karłowata Cactus ma liczne, gęsto rozmieszczone krótkie pędy, które tworzą małą, zwartą koronę. Wydaje średniej wielkości lub duże, stożkowate owoce o skórce w kolorze od zielono-żółtego do żółtego. Miąższ jest drobnoziarnisty, średnio jędrny i bardzo soczysty, o zrównoważonym aromacie. 

Jabłka tej bardzo wolno rosnącej odmiany Cactus osiągają dojrzałość spożywczą od połowy września, po kwitnieniu w kwietniu/maju, i można je przechowywać do grudnia. Można oczekiwać regularnych, wysokich plonów.

Ta jabłoń jest mrozoodporna i bardzo odporna na parcha oraz mączniaka prawdziwego; dobrze radzi sobie zarówno w pełnym słońcu, jak i w półcieniu.

Jabłonie karłowate to wspaniała możliwość uprawy zdrowych owoców na najmniejszej przestrzeni. Niezależnie od tego, czy rośnie w ogrodzie przed domem, czy w donicy na tarasie lub balkonie, jabłoń karłowata nie tylko pięknie wygląda dzięki atrakcyjnym kwiatom i owocom, ale także dostarcza zdrowe i smaczne owoce. Rośliny rosną bardzo powoli i pozostają niewielkie. Zazwyczaj owocują już w pierwszym roku i pozostają niewielkie. Drzewo owocowe przeznaczone do uprawy w donicach, na balkonie i tarasie.

https://www.gruener-garten-shop.de/obstbaeume/apfelbaeume/zwergapfel-cactus-zwergapfelbaum-7-5-liter-topfballen-mm111

#hejto #ogrodnictwo #stareodmiany #niemcy

Bürener Zitronenapfel

Nazwa „jabłko cytrynowe” wywodzi się nie tylko z jego kwaśnego smaku, ale przede wszystkim z żółtego koloru bazowego, gdy jest dojrzałe. Po stronie nasłonecznionej, wysokie, efektownie kanciaste jabłko ma niekiedy czerwonawy odcień. To zimowe jabłko można przechowywać do czerwca, choć jego wygląd i smak nie są już wtedy najlepsze.

Cechy charakterystyczne

Pochodzenie nieznane, po raz pierwszy wspomniane około 1800 roku

Zastosowanie jabłko spożywcze do przetwórstwa domowego lub jabłko na moszcz

Lokalizacja zalecane przede wszystkim dla wyżej położonych terenów regionu Bürener Land

Owoc kwaśny

Dojrzałość spożywcza od października do grudnia

Cechy szczególne wysoka plonowość, dobry zapylacz, mało podatne na choroby, mrozoodporne

#hejto #ogrodnictwo #stareodmiany #niemcy #polska

Jesienne jabłko „Buchards Renette” cieszy się ogromną popularnością zarówno pod względem wyglądu, jak i smaku. Jest to bardzo stara odmiana, która dawniej była uprawiana niemal w całych Niemczech. „Buchards Renette” to doskonałe jabłko stołowe i przemysłowe. Ma charakterystyczny dla odmiany renet kształt – jest równomiernie zaokrąglone, średniej wielkości i lekko spłaszczone. Owoce mają gładką, a miejscami również szorstką skórkę. Ekspert rozpoznaje odmianę „Buchards Renette” po żółtawo-zielonym kolorze. Po stronie nasłonecznionej powierzchnia ma złocisty odcień i jest miejscami zaczerwieniona. (Bot.) Malus „Buchards Renette” ma siateczkowatą rdzawą plamistość. Z tego powodu jest często znana również jako „Netzrenette”. Jabłko ma żółtawo-biały miąższ. Jest on drobnoziarnisty, soczysty i o średniej jędrności. Smak jesiennego jabłka „Buchards Renette” jest słodko-kwaśny. Charakteryzuje się przyjemną równowagą kwasowości i cukru owocowego oraz subtelnie zharmonizowanym, bardzo owocowym aromatem.

Okres zbiorów odmiany Malus „Buchards Renette” rozpoczyna się pod koniec września i trwa do października. Dojrzałość spożywcza tego pysznego jesiennego jabłka następuje w październiku i utrzymuje się do grudnia. Jabłoń jesienna „Buchards Renette” osiąga wysokość od 2 do 4 m i rozrasta się na szerokość do 3 m. Drzewo owocowe przyrasta rocznie od 20 do 40 cm. Plony tej odmiany są regularne. Jabłko to doskonale nadaje się na mus lub kompot, do pieczenia, gotowania lub jako suszone owoce. Najlepiej rośnie na glebie normalnej i luźnej. Preferuje stanowisko słoneczne lub półcieniste. Jabłoń „Buchards Renette” jest uważana za mało wymagającą i łatwą w uprawie. Jest mrozoodporna i stanowi wyjątkową roślinę solitarną do ogrodu przydomowego lub na sady rozproszone. Zaleca się przycinanie rozrzedzające wczesną wiosną, gdy gałęzie są zbyt gęsto ułożone. Dzięki temu ogrodnik zapobiega kierowaniu siły wzrostu w pędy i liście zamiast w owoce. Owoce otrzymują w ten sposób wystarczającą ilość słońca, co ma decydujące znaczenie dla ich słodyczy.

#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #polska

https://www.baumschule-horstmann.de/shop/exec/product/68/4796/herbstapfel-buchards-renette.html

Rodzaj: Deserowe, do spożycia na surowo Opis: Średniej wielkości, zbliżone do dużych. Okrągłe lub okrągło-stożkowe. Skórka jest gruba, o zielonym tle, na którym prawie w całości widoczne jest czerwone zabarwienie, miejscami dość ciemne. Mogą pojawić się plamki rdzawoczerwone. Cechy charakterystyczne: Miąższ jest biały, jędrny, chrupiący i o delikatnej konsystencji. Soczysty, słodki, rześki. Zastosowanie: Jest to dobre jabłko do spożycia na surowo, ale nie nadaje się do pieczenia, Pochodzenie: Wyhodowane przez M.A. Blake’a w Stacji Doświadczalnej Rolnictwa w New Brunswick w stanie New Jersey (USA) w 1942 r. poprzez skrzyżowanie odmian (Melba x McIntosh) z (Kildare x Langford Beauty). Wprowadzone na rynek w 1964 r. Uprawa: Drzewo o umiarkowanym wzroście, rozłożyste. Gotowe do zbioru w połowie czwartego okresu. Zaczyna owocować dość wcześnie i co roku obficie owocuje. Odporne na mróz. Przechowywanie w chłodni: Przechowuje się do miesiąca w chłodni. Podatności: Podatne na parcha. Uwagi: Wyglądem bardzo podobne do odmiany Cortland. Grupa zapylania: E winter Banan Golden Deutche peppin #hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #polska Szczyt zapylania: 16 Ploidy: Diploidalne. Samosterylne. https://pomiferous.com/applebyname/britemac-id-972