Ilustracje w międzywojennej prasie bywały naprawdę klimatyczne. Tutaj rysunek autorstwa Witolda Kalickiego opublikowany we "Wiarusie", nie zapisałem sobie dokładnego roku i numeru niestety.
@NatenczasWojski możliwe. Witold Kalicki nie był takim kompletnym no-namem, tworzył dla wielu czasopism, żył do 1983, po wojnie też cały czas tworzył, całkiem więc możliwe, że trafiłeś na coś z jego twórczości.
Także styl nie jest jakiś super-unikalny - poprawcie mnie, jeśli się mylę, ale to zdaje się linoryt albo drzeworyt, bardzo łatwy w powielaniu, wręcz stworzony do używania go w dawnej prasie. Stąd też ilustracje w podobnym stylu powstawały tak długo, aż się w prasie na dobre rozpanoszyła fotografia i lepsze techniki powielania obrazów.
Sprzedam Ci swój patent - jak szukałem więcej obrazów jego autorstwa, to wystarczyło wpisać w Jagiellońskiej Bibliotece Cyfrowej jego nazwisko. Zaraz wyskakiwało mi mnóstwo gazet z jego ilustracjami, w podobny sposób możesz znaleźć mnóstwo podobnej twórczości innych rysowników.
A poniżej bonus: ilustracja z "Czasu młodych". Jak dla mnie cholernie posępna.
Atomówki Korei Północnej obudziły litosferę - Big Pharma AI - 10-kąt na Saturnie |CN 304
W 304. odcinku "Czytamy naturę" opowiadam o:
badaniach sejsmicznych nie tylko podczas północnokoreańskich testów jądrowych, ale w latach po nich, z których wynika, że wskutek testów trwale obudziły się uskoki;
"wirtualnym labie farmaceutycznym", składającym się z tysięcy agentów zorganizowanych na sposób analogiczny do prawdziwego działu R&D koncernu farmaceutycznego;
10-kącie (lub dziesięcioboku) okalającym biegun południowy Saturna.
Widać, nie widać MotylKallima inachus występuje w tropikalnych regionach Azji i wyróżnia się intensywnymi, jaskrawymi kolorami – górna strona jego skrzydeł jest częściowo niebieska, częściowo żółta i częściowo czarna. Mimo to potrafi bardzo sprawnie zniknąć w otoczeniu. Od spodu jego skrzydła wyglądają jak niepozorny, wysuszony, zbrązowiały liść, co zainspirowało angielskie nazwy tego gatunku: dead leaf, orange oakleaf i Indian oakleaf.
Kallima inachus osiąga rozpiętość skrzydeł do 11 centymetrów. Przez swoje rozmiary i kolory przyciąga uwagę ptaków, które chętnie na niego polują. Podczas pościgu stara się często zmieniać kierunek lotu, a następnie przysiąść niezauważenie wśród listowia – po złożeniu skrzydeł zamiera w bezruchu i udaje liść, co często wystarczy, by zmylić napastnika.
rodzaj: cydr, deserowy, do spożycia, ozdobny, do ciast, do sosów
Cripps Pink
https://pomiferous.com/applebyname/cripps-pink-id-2185
Synonimy: Nazwa „Cripps Pink” jest własnością Departamentu Rolnictwa i Żywności Australii Zachodniej, który udziela na nią licencji. Sprzedawana jest również pod nazwami „Pink Kiss”, „Pink Rose” i „Swiss Lady”. „Pinkabelle” to odmiana Cripps Pink szczepiona na podkładkach karłowatych, takich jak M9 lub M27. Na rynku europejskim zaproponowano nazwę „Wild Pink” jako nazwę handlową dla odmiany Cripps Pink.
Podsumowanie: Ta odmiana jabłek przeznaczona do sprzedaży w supermarketach została wyhodowana w Australii w wyniku zaplanowanej krzyżówki odmian Lady Williams i Golden Delicious przeprowadzonej w 1973 roku.
Opis: Jabłka średniej wielkości do dużych, o kształcie okrągło-stożkowym, wyższe niż szersze. Podstawowy kolor skórki jest żółty, na którym widoczne są różowo-pomarańczowe rumieńce i przerywane paski. Zrąbowanie niewielkie lub nieobecne. Skórka delikatna i cienka. Miska kielicha jest głęboka i szeroka.
Cechy charakterystyczne: Miąższ jest jędrny, gęsty i o delikatnej konsystencji. Wysoka zawartość cukru przy dobrej równowadze kwasowości. Soczyste, z efektem musowania przypominającym szampana.
Zastosowanie: Jest to jedna z niewielu odmian jabłek tolerowanych przez osoby cierpiące na alergię na jabłka.
Pochodzenie: Wyhodowana wraz z odmianami Cripps Red i Cripps Two w 1973 roku przez Johna Crippsa, starszego pracownika naukowego w Stacji Badawczej Stoneville przy Departamencie Rolnictwa Australii Zachodniej, poprzez skrzyżowanie odmian Golden Delicious i Lady Williams. Pierwsze owoce pojawiły się w 1979 roku, a wraz z odmianami Cripps Red i Cripps Two została wprowadzona na rynek w 1986 roku.
Uprawa: Drzewo o bardzo silnym wzroście, o pokroju wyprostowanym i rozłożystym. Wymaga długiego okresu wegetacyjnego (150 dni bez przymrozków) oraz dość ciepłego klimatu, dlatego na rynek trafia głównie z Australii, RPA oraz niektórych regionów USA, gdzie temperatura w strefie mrozoodporności nie spada poniżej 5 stopni (Celsjusza). Owocuje co roku, dając umiarkowane plony. Pomimo tego, że do dojrzewania potrzebuje ciepłego, długiego lata, według doniesień toleruje krótkotrwałe zimowe temperatury poniżej zera.
Mutacje: PLBAR B1
Przechowywanie w chłodni: W chłodni zachowuje świeżość do czterech miesięcy.
Podatność na choroby: W różnym stopniu podatna na parcha, zarazę i mączniaka. W przypadku przedwczesnego zbioru może czasami pojawić się zjawisko „gorzkiej plamistości”.
Zbiór: Gotowa do zbioru przed połową czwartego okresu.
Uwagi: Nazwa handlowa „Pink Lady” jest zarezerwowana dla niewielkiej części całkowitego plonu, która spełnia standardy koloru i równowagi kwasowości określone przez organizację Apple and Pear Australia Limited, będącą właścicielem znaku towarowego „Pink Lady”. Pozostała część plonu jest sprzedawana pod nazwą „Cripps Pink”.
Grupa zapylania: B
Szczyt zapylania: 6
Ploidy: Diploida. Samopłodna.
Liczba tygodni przechowywania w chłodni: 16
Brix: 13,5
Okres zbiorów: 4
Odporność na mróz: 6
#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #australia #wielkabrytania #botanika