Devonshire Quarrenden.
typ: kulinarny, cydr, deser, sos
Synonimy: Annat Scarlet (zobacz hasło „Annat Scarlet”), Devon Quarrenden, Devonshire Red Quarrenden, Devonshire Quarenden, Devonshire Quarrender, Devonshire Quarrington, Quarrenden, Quarrington, Red Quarrenden, Sack Apple, Scarlet Pippin (nazwa ta jest również używana w odniesieniu do odmiany Scarlet Pippin).
Na targowiskach sprzedawano je jako jabłka Quarentine. Irlandzka odmiana jabłka o nazwie „Blood of the Boyne” jest uderzająco podobna do Devonshire Quarrenden i powszechnie uważa się ją za tę samą odmianę.
Podsumowanie: Pierwotnie uprawiana w północno-zachodniej Francji, przedostała się przez kanał La Manche gdzieś w połowie XVII wieku. Jest to wcześnie dojrzewające jabłko przeznaczone do spożycia na surowo, z którego można również przygotować cudownie aromatyczny, słodko-cierpki sos jabłkowy; jest to również popularna odmiana jabłek cydrowych. Została szeroko rozpowszechniona w większości regionów uprawy jabłek na świecie i nadal cieszy się popularnością.
Opis: Jabłka o wielkości od małej do średniej, o kształcie od okrągłego do spłaszczonego. Skórka jest gładka i błyszcząca. Na zacienionej stronie widoczny jest jasnozielony kolor podstawowy, pozostała część jabłka pokryta jest głębokim fioletowym rumieńcem. Czasami pojawiają się delikatne paski. Kolor podstawowy jest również widoczny w miejscach, gdzie jabłko było zacienione przez gałąź lub liść. Ogonek jest średniej wielkości i głęboko osadzony w głębokim, lejkowatym zagłębieniu. Kielich jest duży, częściowo otwarty i osadzony w płytkiej i nieco szerokiej miseczce. Skórka staje się tłusta w dotyku, gdy jabłko jest dojrzałe oraz podczas przechowywania.
Cechy charakterystyczne: Miąższ jest biały z wyraźną czerwoną plamką przy skórce, chrupiący i soczysty. Dobra równowaga między słodyczą a kwaskowatością z wyraźnymi nutami truskawki i loganberry.
Pochodzenie: Chociaż odmiana ta jest powszechnie uważana za jabłko z hrabstwa Devon (Wielka Brytania), w rzeczywistości pochodzi z regionu uprawy jabłek Carentan w Normandii (Francja) i powstała około lat 60. XVII wieku, a jej nazwa jest anglicyzacją słowa „Carentan”. John Worlidge odnotował w swojej pracy „Vinetum Britannicum” z 1676 roku, że odmiana Quarrenden była uprawiana w Devon.
Uprawa: Drzewo o umiarkowanym lub słabym wzroście, o wyprostowanym pokroju i rozłożystych gałęziach, osiągające spore rozmiary, chyba że jest uprawiane na podkładkach karłowatych. Owocuje na pędach bocznych. Zazwyczaj najlepsze plony daje co dwa lata, ale można temu zaradzić poprzez przerzedzanie owoców miesiąc po opadnięciu płatków. Dobrze nadaje się do uprawy w formie szpalerowej. Toleruje deszczowy i wietrzny klimat.
Potomstwo: Ben’s Red, Newport Cross, Thoday's Quarrenden, Tydeman's Harvest, Rosanne, Worcester Pearmain
Przechowywanie w chłodni: Nie nadaje się do długotrwałego przechowywania.
Podatność na choroby: Podatna na parcha.
Zbiór: Gotowa do zbioru w drugiej połowie trzeciego okresu.
Uwagi: Niegdyś uważana za irlandzką odmianę o nazwie „Blood of the Boyne”, która jest identyczna z odmianą „Devonshire Quarrenden” i powszechnie uznaje się je za tę samą odmianę jabłka.
Grupa zapylania: C
Szczyt zapylania: 8
Ploidy: Diploidalna. Częściowo samozapylna, ale najlepsze plony daje uprawiana w pobliżu źródła kompatybilnego pyłku.
Liczba tygodni przechowywania w chłodni: 4
Okres zbiorów: 3
Kwiaty: Białe
#hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #wielkabrytania
