Afrykańska prasa przykłada się do researchu.

#polityka #afryka

Jako że piątek to koniec tygodnia i weekendu początek to wypatrzyłem okazję na urlop.
Mili państwo, ja wiem że #nikogo ale w połowie grudnia znów lecę do #kenia Jaram się jak cholera! Mam nadzieję że znów uda się zrobić zdjęcie do #pokazkota

#wakacje #afryka

Podobno próba porwania, podobno gdzieś w Rep. Południowej Afryki, podobno 3 trupy.

#afryka #wiadomosciswiat #ciekawostki

Co ten łysy z FIFA znowu wymyślił

#heheszki #pilkanozna #dupa #afryka

#geografia #afryka #wulkany #libia #sahara . źródło

Waw an Namus (spotykany również zapis Wau-en-Namus, arab. واو الناموس) to wulkan znajdujący się w Libii. Jego wiek określa się na plejstoceński lub holoceński, a wulkan położony jest we wschodniej części regionu Fezzan. Pochodzenie wulkanizmu w tym miejscu, podobnie jak w położonym dalej na północ Al Haruj, nie jest dokładnie poznane. Datowanie radiometryczne wskazało wiek około 200 000 lat, jednak inne przesłanki sugerują, że wulkan mógł powstać w holocenie, a nawet w czasach historycznych.

Waw an Namus charakteryzuje się kalderą otoczoną pokrywą ciemnych tefr, która wyraźnie kontrastuje kolorystycznie z otaczającym ją pustynnym krajobrazem Sahary. Na północny zachód od kaldery Waw an Namus znajduje się mniejszy krater. Wewnątrz samej kaldery znajduje się stożek żużlowy. Na jej obszarze występuje również kilka niewielkich jezior oraz związana z nimi roślinność.

https://en.wikipedia.org/wiki/Waw_an_Namus

Lubię jak ludzie potrafią się śmiać sami z siebie :)

#heheszki #afryka

Czarny parasol Czapla czarna (Egretta ardesiaca) jest znana ze stosowania interesującej techniki polowania określanej w języku angielskim jako canopy feeding – polega ona na tym, że podczas brodzenia w wodzie czapla pochyla się i rozkłada skrzydła wokół głowy, tworząc rodzaj parasola. Cień, który rzuca na powierzchnię, redukuje refleksy światła słonecznego, pozwalając jej łatwiej dostrzec zdobycz, a także ukrywa jej sylwetkę widzianą spod wody i co najważniejsze, wabi małe ryby, które instynktownie szukają schronienia w zacienionych miejscach w wodzie.

Czapla czarna żyje w środkowej i wschodniej Afryce. Zamieszkuje okolice płytkich zbiorników wodnych i podobnie jak inne czaple, żywi się przede wszystkim rybami, okazjonalnie zjadając także owady, skorupiaki i małe płazy. Poluje za dnia, szczególnie chętnie o zachodzie słońca – niekiedy w pojedynkę, niekiedy w grupach liczących przeciętnie do pięćdziesięciu osobników, choć notowano też większe grupy liczące nawet dwieście czapli.

Jak wskazuje nazwa, czapla ta ma czarne upierzenie. Jedynym kolorowym elementem jej wyglądu są jaskrawe, intensywnie żółte łapy, przez co wygląda trochę, jakby nosiła czarne legginsy.

https://www.youtube.com/watch?v=q-V0ir5B_EQ

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #afryka

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

Mężczyźni z ludu Wodaabe (podgrupy Fulani) rywalizują o uznanie kobiet. Gerewol to rytuał koczowniczych plemion Fulani żyjących w Afryce (głównie Niger, Czad, Nigeria). Jest to wielka, kilkudniowa społeczna ceremonia związana z dojrzewaniem i uzyskiwaniem statusu dorosłego mężczyzny przez młodych, nieżonatych jeszcze mężczyzn plemienia. Składa się na nią rywalizacja w sprawności fizycznej oraz konkurs piękności połączony z tańcem, poprzedzony długotrwałym zdobieniem własnych ciał przez młodych mężczyzn.

#ciekawostki #Afryka

#uganda #indie #afryka #kolonializm #historia #ciekawostkihistoryczne #rasizm . źródło

W nagraniu sonda uliczna z Ugadyńczykami w czasie wysiedlenia, w cytacie kontekst.

https://en.wikipedia.org/wiki/Expulsion_of_Asians_from_Uganda

Na początku sierpnia 1972 roku prezydent Ugandy Idi Amin nakazał wysiedlenie z kraju tamtejszej mniejszości indyjskiej, dając jej 90 dni na opuszczenie Ugandy.[1][2] W tamtym czasie mieszkańców Afryki Wschodniej pochodzenia południowoazjatyckiego określano po prostu mianem „Azjatów”.[3] Przybyli oni początkowo pod koniec XIX wieku jako robotnicy najemni sprowadzeni do budowy Kolei Ugandyjskiej, a z czasem zaczęli dominować w handlu w tym kraju.[3]
...
Tło historyczne

Obecność Hindusów w Ugandzie była wynikiem celowych działań brytyjskiej administracji, która rządziła Ugandą w latach 1894–1962.[8] Brytyjczycy sprowadzili ich do Protektoratu Ugandy, aby pracowali 'pomiędzy Europejczykami a Afrykanami, zajmując pośrednie szczeble handlu i administracji'.[6] Ponadto w latach 90. XIX wieku 32 000 robotników z Indii Brytyjskich sprowadzono do Afryki Wschodniej na podstawie kontraktów pracy najemnej, aby pracowali przy budowie Kolei Ugandyjskiej.[9] Większość ocalałych robotników wróciła do ojczyzny, jednak 6 724 osoby zdecydowały się pozostać w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich po ukończeniu linii kolejowej.[10]
...
Brytyjczycy inwestowali w edukację mniejszości azjatyckiej, przedkładając ją nad edukację rdzennych mieszkańców Ugandy.[8] Na początku lat 70. wielu Hindusów w Afryce Wschodniej i Ugandzie pracowało w branży odzieżowej oraz w sektorze bankowym,[10] a niechęć do Hindusów (Indophobia) była już głęboko zakorzeniona, gdy Amin objął władzę w lutym 1971 roku.[5] Choć nie wszyscy Ugandyjczycy pochodzenia indyjskiego byli zamożni, przeciętnie znajdowali się w lepszej sytuacji materialnej niż rdzenne społeczności,[5] stanowiąc około 1% populacji, ale uzyskując jedną piątą dochodu narodowego.[11]
...
Skutki gospodarcze

Pomimo deklaracji Amina, że zamierza przywrócić kontrolę nad gospodarką zwykłym Ugandyjczykom, wysiedlenie poważnie zaszkodziło gospodarce kraju. Produkt krajowy brutto Ugandy spadł o 5% w latach 1972–1975, podczas gdy wartość produkcji przemysłowej zmniejszyła się z 740 milionów szylingów ugandyjskich w 1972 roku do 254 milionów szylingów w 1979 roku. W momencie wysiedlenia Hindusi byli właścicielami 90% przedsiębiorstw w kraju i odpowiadali za 90% wpływów podatkowych Ugandy. Realna wartość wynagrodzeń i płac spadła o 90% w ciągu niespełna dekady od wysiedlenia. Chociaż część przedsiębiorstw przekazano rdzennym Ugandyjczykom, sektor przemysłowy Ugandy - postrzegany jako podstawa gospodarki - ucierpiał z powodu braku wykwalifikowanych pracowników.[29][30]
...
Następstwa

Wysiedlenie spotkało się z powszechnym potępieniem na arenie międzynarodowej i nadwyrężyło stosunki dyplomatyczne Ugandy, szczególnie z Wielką Brytanią i Indiami. Brytyjski rząd ułatwił przesiedlenie około 27 000 Ugandyjczyków pochodzenia azjatyckiego posiadających brytyjskie paszporty, podczas gdy inni przenieśli się do Kanady, Indii i kilku innych krajów.[31]

…

W kolejnych dekadach przywódcy Ugandy podejmowali działania mające na celu odbudowę relacji ze społecznością azjatycką. Za prezydentury Yoweriego Museveniego w latach 90. wprowadzono politykę zachęcającą do powrotu wysiedlonych rodzin oraz zwrotu przejętych nieruchomości. Niektórzy byli mieszkańcy Ugandy i ich potomkowie powrócili od tego czasu do kraju.[33]

Największa czapla Czapla olbrzymia (Ardea goliath) to największa żyjąca obecnie czapla, osiągająca długość ciała do 150 cm, rozpiętość skrzydeł do 230 cm i wagę ponad 4 kg. Zasiedla Afrykę Subsaharyjską, Irak i południowy Iran i żyje przede wszystkim w pobliżu płytkich jezior, bagien i trzęsawisk namorzynowych. Jest na swój sposób jedną z najbardziej „wodnych” czapli – bardzo rzadko oddala się od wody, a kiedy się przemieszcza na większe odległości, leci wzdłuż cieków i zbiorników wodnych, unikając kierowania się w stronę lądu.

Czapla olbrzymia, podobnie jak inne duże czaple, stosuje raczej pasywną technikę polowania i czatuje na ryby, stojąc w bezruchu w wodzie. Kiedy zauważy zdobycz, szybko atakuje i przebija ją swoim dziobem, a następnie połyka ją w całości. Czaple te, z uwagi na swoje rozmiary, potrafią łapać dość duże ryby i miewają potem problem z „ogarnięciem” szamoczącej się ofiary, ponieważ przed połknięciem muszą ją ułożyć głową naprzód. Idzie im to zwykle dość powoli, z czego korzystają rybożery, bociany czy pelikany, dość często próbujące podkraść zdobycz czapli.

Ryby zjadane przez czaplę olbrzymią ważą zwykle do 1 kg. Cięższe są zwykle odrzucane, chociaż odnotowano też przypadek czapli, która była w stanie upolować i połknąć rybę ważącą około 1,4 kg. Czapla ta ignoruje małą zdobycz i łapie przeciętnie dwie lub trzy ryby dziennie – poluje szczególnie na tilapie, karpie, a także ryby prażmowate i mugilowate. Podobnie jak inne czaple, jest też w stanie zjadać inne niewielkie zwierzęta, takie jak wodne skorupiaki, owady, żaby, jaszczurki, węże, małe ssaki, a okazjonalnie nie pogardzi także padliną.

Ostatnie zdjęcia: nietypowa para – czapla olbrzymia i czapla siwa. Czaple olbrzymie w czasie lęgów przyłączają się czasem do grup innych ptaków brodzących, jednak z zasady dobierają się w pary z przedstawicielami własnego gatunku. Ta dziwna, jednak jak widać, mocno związana ze sobą para została sfotografowana w Parku Narodowym Krugera w RPA.

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #ptaki #afryka

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

#filmy #district9 #trevornoah #afryka . źródło