Panie, ładne. Gdzie to? Może wpadnę kiedyś z dzieckiem. W zamian za tą poufną informację zdradzę gdzie w kraju jest taki wielki "pająk", że dorośli mogą też wchodzić. Za darmo.
Dawno mnie tu nie było. Z różnych powodów. Głównym było to co Wam napisałem grubo ponad rok temu o tym, że zrobiłem kaszojada mojej dziewczynie.
Potem jeszcze kupiłem dom i go wyremontowałem w 2 miesiące z pomocą taty i przyszłego teścia, tak żebyśmy zdążyli się wprowadzić jeszcze przed porodem. Poród może kiedyś też wam opiszę, bo był turbo traumatyczny i trudny. Prawdę mówiąc, to już raz opisałem i miałem tu wysłać, ale nie dałem rady. Koniec końców dziecko zdrowe i partnerka też.
Powiedzieć, że moje życie wywróciło się do góry nogami, to nic nie powiedzieć. Najgorszy jest brak czasu. Rower, motocykl i inne pasje zeszły na dalszy plan. Nie mam czasu żeby zrobić wszystko co planuje na ogrodzie. Nie mam czasu trenować do triathlonów. Niemal w każdy weekend mamy gości, co mnie powoli irytuje, ale to ukrócę.
Mimo tych narzekań, to z posiadania bombelka jestem zadowolony i bez wahania... zrobiłem drugiego kaszojada mojej dziewczynie
Wszystko planowane, generalnie ja chciałbym 3, ona jednak jest kategorycznie na nie i jej się nie dziwię. Po traumie z pierwszym porodem i tak bardzo szybko chciała drugiej ciąży. To, że trzeciej nie będzie już zaakceptowałem.
I teraz do sedna.
Znamy już płeć na 90% - dziewczynka, druga.
I ja jak się o tym dowiedziałem, to się załamałem. Bardziej niż bym się tego spodziewał. A w zasadzie w ogóle się takiej reakcji u siebie nie spodziewałem.
Cieszę się że na usg wyszło wszystko dobrze, cieszę się że będę miał 2 dziecko, 2 córkę.
Jednocześnie czuje pustkę, mam wrażenie, że zamknęły się już przede mną jakieś drzwi. Czuję jakby mi ktoś położył ciężki kamień na klacie.
Zawsze pragnąłem mieć także syna. Teraz już nie stworze więzi ojciec-syn. Nie przekażę swojego chłopskiego rozumu, nie pokaże mu męskiego świata, w końcu, jakkolwiek płytko to nie zabrzmi, nie przekażę dalej nazwiska, mój ród po mieczu wygaśnie. Czuje, że poświęciłem bardzo dużo, a los sobie ze mnie właśnie zakpił.
Nie potrafię o tym myśleć, bo się rozklejam. I znów mam ochotę usunąć wpis, bo se pewnie tylko wstydu przyniosę heh. Ale co tam.
@LoneRider kurde, z jednej strony cieszyłbym się z dwóch córek, mam jedną i one są...są inne, bardziej uczuciowe, takie wiesz. Z drugiej po tym jak zabrałem syna pierwszy raz na polowanie to rozumiem Twoje ból. Pamiętaj, zawsze możesz córkę kreować na silną i niezależną kobietę (oby nie).
ja j⁎⁎ie, to ja tu pewnie nigdy nie bede mial dzieci i tez rozne emocje z tym związane przeżywam a ty opisujesz posiadanie dwóch dziewczynek jako traumę xD tzn wiem że to subiektywne i miałeś swoje marzenia i musisz przeżyć po nich żałobę ale chciałem rzucić perspektywę, że nie masz źle
Myślę, że perspektywa posiadania dwóch córek jest znacznie lepsza niż posiadanie jednej. Dla Ciebie lepiej - bo jedna będzie opiekować się drugą lub po prostu z nią się bawić - więcej czasu wolnego. A w wieku dorosłym będzie miała z kim "rywalizować", a Ty możesz się spodziewać więcej emaptii/uwagi/opieki jak dorosną niż od typowego gałgana. Tych tzw. "chłopskich" rzeczy możesz też córę poduczyć - jak będzie szukać faceta to będzie potrafiła mu wyjaśnić, że borok ani wiercić ani kopać w bale nie potrafi, a ona tak xD
Jeśli chodzi o naukę czytania, to polecam komplet książeczek "Kocham czytać" Jagody Cieszyńskiej. Jest to pomoc dydaktyczna opracowana dla starszych dzieci z dysleksją, ale świetnie się sprawdza do nauki czytania wśród małych dzieci w wieku przedszkolnym (4-5 lat). Obie moje córki nauczyły się czytać przed ukończeniem 5 roku życia, nabyły tą umiejętność dzięki przerobieniu po kolei wszystkich książeczek.
Wczesna umiejętność czytania daje olbrzymiego boosta w edukacji. Wchodzą w edukację szkolną w trybie "easy", nie mają problemów które mogą spowodować zniechęcenie czy wycofanie, mogą skupić się na dalszej nauce bez hamulca, którym jest brak umiejętności płynnego czytania.
Moja sześciolatka byczy się teraz w domu, bo chora i dorwała się do książek z serii "Przygody detektywistyczne Lassego i Mai". Dostała od starszej siostry, która ma tego ze dwadzieścia tomów. Pochłania już trzeci. Widzę, że zamiast spać, to lampka się świeci i czyta w łóżku.
Ech, przypomniało mi się, jak w jej wieku poszliśmy w szkole zapoznać się z biblioteką. Każdy mógł wypożyczyć sobie pierwszą książkę, więc wzięłam "Mitologię" Parandowskiego. Babka z biblioteki nie chciała mi tego wypożyczyć, bo twierdziła, że nie przeczytam i wskazywała mi regał z jakimiś książeczkami z obrazkami dla dzieci, a ja upierałam się, że przeczytam. W końcu wypożyczyła mi tą książkę, ale zagroziła, że mnie z niej odpyta jak będę oddawać XD
@GazelkaFarelka Heh, "Mitologia" Paradowskiego to mój wyrzut sumienia... Z jednej strony bardzo mi te parędziesiąt lat temu siadła, na tyle że niektóre mity czytałem więcej niż raz, nawet w jakimś konkursie mitologicznym brałem udział...
Z drugiej to jest jedyna książka której nie oddałem nigdy do biblioteki, do tej pory gdzieś leży. Dalej mi z tym trochę głupio...
Uwielbiam wyjazdy do teściów... Najpierw człowiek słyszy przez kilka tygodni żeby przywieźć wnuka, bo tak się stęsknili, a jak się go przywiezie, to po dziesięciu minutach dziadek się chowa w garażu, babcia w kuchni i scrollują shortsy, mówiąc wnukowi że są bardzo zajęci. Nawet człowiek nie wyjdzie na godzinę na kawę, bo wie że młody wyląduje na ten czas z puszczonym jakimś mózgotrzepem z Netflixa, który później będzie chciał w kółko oglądać...
No ale sąsiedzi widzą, że wnuk jest na weekend, +50 do szacunku społecznego
Ech... Doceniajcie dziadków, którzy umieją spędzac czas z dzieciakami...
To nie zawoź wnuka przez kilka miesięcy to może na prawdę docenią jego obecność. No chyba, że dziecko jest męczące i trudno z nim wytrzymać to inna sytuacja.
Wiesz, moi mnie nakarmili i wypuszczali w wieś. A że jedni i drudzy i mieszkali 300 metrów od siebie to nikt się nie interesował. No dopóki nie przyszło do pomagania w polu. Eh, z jednej strony człowiek żałuję, że nie siedział z nimi więcej czasu, a z drugiej muszę zadzwonić po babcię żeby pomęczyć ją o trochę wspomnień jeszcze póki żyje. Dzięki za ten post.
@bori Jako osoba która mając 7-11 lat narysowała dziesiątki titaniców daję plusa za zaskakująco dokładny poziom drobnych detali na start (kształt dziobu, mostek pomocniczy na rufie;0 ), ale jeszcze spora droga do narysowania idealnego ( ͡° ͜ʖ ͡°)
@Maciek no spoko, a jest drugi taki filmik, o tym że kobiety też potrafią stosować przemoc? Tylko że często mniej widoczną bo psychiczną, którą ciężej zauważyć ale i ciężej się po niej pozbierać?
Kiedy będąc dzieckiem odkryliście, że jest coś takiego jak #seksualność ?
Moje pierwsze wspomnienie, to ja oglądający kobietę mierzącą kozaczki w sklepie obuwniczym. Miałem może z 7-8 lat i nie mogłem przestać patrzeć się jak pani mierzy buty, podczas gdy rodzice próbowali mi dobrać buty. Pamiętam, że nie rozumiałem tego, ale widok ten zapierał mi tchu, choć trochę wstydziłem się tego.
W mojej głowie scena ta wyglądała podobnie do wygenerowanego obrazka.
Bardzo, bardzo podobnie. W sumie nie spodziewałem się, że kiedyś będzie okazja o tym wspomnieć. Miałem 5 lat, mama nauczycielka zabrała mnie z jakiejś okazji do zerówki i tam wzięła mnie pod opiekę jakaś praktykantka, która miała na sobie czarną połyskującą spódnicę, czarne rajstopy i właśnie kozaki na obcasie. I siedząc obok, trzymając jedną nogę na drugiej, trącała mnie kolanem. Odczucia podobne do Twoich. Nic więcej z tego okresu nie pamiętam xDD.
Się potem dziwić, że człowiek taki po⁎⁎⁎⁎ny XD.
Chłopak w przedszkolu dostał lizaka w kształcie dyni, bo był konkurs na dynie (ozdobienie) i brał udział. Była też w nagrodę czekolada. Ustalił (choć pewnie bez dużej świadomości) ze słodycze raz na tydzień jemy.
Jednak tutaj chodzi o to jak odpowiedział na pytanie:
- czy lizak ma smak dyni
- tak... nie! alkoholu
@MostlyRenegade już zamawiać kuratorium do przedszkola?
No w domu (jak przyrównujemy do statystyki) to nie pijemy wcale. Jak już to najczęściej słyszy hasło "bezalkoholowe", ale to pewnie już mu nie smakuje