@Afterlife Taka młoda a już elegancko umie dziada zaorać.

@aerthevist ja sie tak do swojego rodzinnego umawiam, dzwonie o 7:30 jak otwiera sie rejestracja, dodzwaniam sie o 7:32, miejsc juz nie ma

JAK TO K⁎⁎WA NIE WIEM

@aerthevist to jakieś miastowe czy prywatne ?

@aerthevist mam flashbacki że studiów, jak wprowadzili elektroniczny zapis do grup, fakultetów i wfu...

Różnica między "semestr hajlajf" a "całe dnie znoju w rozpierdolu" zamykała się w 5 minutach logowania do systemu.

Do dziś pamiętam jak mi serce stanęło na kilka minut jak mnie rano koledzy spytali na wydziale jak mi poszły zapisy na zajęcia, a ja o nich zapomniałem...

@GazelkaFarelka każdy kiedyś zbierał kamienie, chyba

Pani Farelko, nie żeby coś, ale ja widziałem kiedyś ametyst... :p

Może zostanie budowlańcem - same zalety.

@maximilianan Nie musiałeś pisać z jakiej jest partii Akurat posiłki dla dzieci to jest coś naprawdę potrzebnego. Odciążenie finansowe dla ludzi, którzy naprawdę tego potrzebują i dla rodziców, którzy mają problem z czasem, żeby przygotować dziecku obiad.

jak chodzilem do podbazy i gimbazy to zupa byla darmowa,placilo sie tylko za drugie danie.

@maximilianan chlop co nie ma pojecia o zywieniu zbiorowym

@starebabyjebacpradem O bulwa xd

@mannoroth byłoby śmieszne gdybym sam tego nie przeżył, tylko zamiast grzechotki było ugotowane jajko, które w przeważającej większości lądowało wszędzie, tylko nie w ustach...

@mannoroth albo niech jeszcze wyciągną film ze slubu/komuni/18/studniowki czy innej chujowni i puszcza "bo Cię nie było, to drugie sobie obejrzysz" xD

Tak było, nie ściemniam

@Belzebub skąd masz palety?

poka bica

@Opornik

na kogo głosują

Znak czasów, przystanek obok mnie nie jest pomazany w ACAB czy inny AGKŚ, tylko "<imię> prezydent" ¯\_( ͡° ͜ʖ ͡°)_/¯

Ech...

@AdelbertVonBimberstein Bydgoszcz to stolica polskiego komiksu! Nigdy nie byłem, ale się wybieram. Podobno teraz Bydgoszcz jest o niebo ładniejsza niż Toruń

Jedyne angielskie miasto w Polsce

Cieszy mnie to, że coraz częściej ludzie zadają sobie ważne pytania i postępują po swojemu, zamiast ulegać presji społecznej. Świat nie przestanie istnieć, jak nas ubędzie, a może stać się lepszy, gdy postawimy na jakość, a nie ilość. Wszystko się zmienia i czasem społeczeństwo też powinno się dostosować do nowej rzeczywistości.

@Lubiepatrzec bo koszta wychowania dziecka wyjebało w kosmos i ludzi nie stać.

I właśnie dlatego że było to sytuacją domyślną to stało się jakimś must have.

Ja uważam, że bardzo dobrze iż niektórzy świadomie nie chcą mieć dzieci - wiem po sobie ile mnie to kosztuje i nie chodzi o pieniądze...

Ja mówie otwarcie, że nie czuję siebie w roli rodzica.

Krzywda się dziecku nie będzie dziać ale rodzicielstwo to nie jest jakiś mój największy życiowy dorobek bym to stawiał ponad wszystkim.

Raczej odhaczam to jako wykonane zadanie i skupiam się na zapewnieniu rodzinie godnej przyszłości.

Nie muszę wrzucać pierdyliarda zdjęć czy relacji jaki to ja szczęśliwy jestem że hej bo mam dziecko.

Największą radość sprawia mi obserwacja jak łapie nowe skille, w wieku 2 lat potrafił kierownicą manewrować samochodem i samodzielnie wchodzić w zakręty.

Rozwija się ponadprzeciętnie np bardziej woli oglądać szybkich i wściekłych (zwłaszcza pierwszą część) niż bajki.

Interesują go bardziej środki transportu niż jakieś postaci z bajek.

Ja miałem inaczej, uwielbiałem animacje i bajki a syn przy filmie akcji usiedzi a jak bajka jest to go nudzi

@Rafau lepszy dzień żółwia niż

UWAGA OWSIKI

@Rafau @dradrian_zwierachs Mnie chyba najbardziej wkurza robienie przedstawień w poniedziałki albo w środku tygodnia o godzinie 15. Tak jakby wszyscy mogli się zwolnić z pracy i przyjść wcześniej bo bąble poskaczą i pomarudzą 10 minut.

Az mi sie przypomniało - nie znam niestety autira - "Ktoś powinien wreszcie wziąć się za konkursy organizowane dla dzieci w wieku szkolnym i przedszkolnym, zanim dojdzie do prawdziwego nieszczęścia.

Otóż jakiś czas temu, mój syn wrócił z przedszkola z informacją, że zbliża się kolejna edycja konkursu ekologicznego na rysunek lub instalację o tematyce eko. Młody jest naprawdę uzdolniony plastycznie i ma świetne pomysły, ale poprosił o drobne wsparcie w składaniu i klejeniu projektu elektrowni wodnej. Siedzieliśmy na tym dwa wieczory i na dwa tygodnie przed konkursem mieliśmy już w zasadzie gotowe do okazania jury.

A tu nazajutrz Młody wraca z przedszkola z rykiem, że on na pewno przegra, bo czteroletni Jasio ma elektrownie słoneczną, w której zapala się światło, jak się naciśnie na panel fotowoltaiczny.

Przyznam, zagotowało mnie wówczas, że są rodzice którzy tak oszukują i to jeszcze kosztem dzieci. Zarabiam natomiast na tym, że potrafię oddać tak, żeby naprawdę bolało, więc z miejsca ruszyłem do lokalnego sklepu przemysłowego i po zostawieniu tam pięciu stówek, oznajmiłem synowi: "Postaw sobie na półce tę naszą kartonową zabawkę, Tatuś Ci zaraz pokaże, jak naprawdę robi się prąd."

Siedziałem nad tym całą noc, ale rano projekt był gotowy, a tam: pełny, działający obieg zamknięty wody + prawdziwe obracające się pod jej wpływem turbiny generujące prawdziwy prąd, zasilający oświetlenie minielektrowni, no i... turbiny, jakby się przestały kręcic. Jebane perpetuum mobile (na baterię ukrytą w dachu elektrowni).

Jasio, jak się o tym wszystkim dowiedział, to aż zbrudził pampersa. Co gorsza, jego ojciec najwyraźniej też, bo po trzech dniach mój Młody wraca i znowu w ryk, że Jasiek ma nowy projekt i jest to w pełni funkcjonalna elektrownia słoneczna, a panele na specjalnej platformie płynnie podążają za ruchem słońca, żeby w pełni wykorzystać jego energię.

No to już było wypowiedzenie wojny. Nie chodziło już nawet o konkurs, ale o zasady, o granice je⁎⁎⁎ej bezczelności. Nie może być przeceiż tak, że jakiś miejscowy k⁎⁎as, który ma za dużo wolnego czasu, pieniędzy i kleju na gorąco, będzie się kosztem mojego dziecka bawił w Jakuba Wiecha.

Zrobiłem wówczas to, co zrobiłby każdy normalny Polak w mojej sytuacji. Zadzwoniłem do Szwagra.

Mój szwagier jest typem człowieka, który potrafi zrobić absolutnie wszystko, o ile zapewni mu się dostęp do YouTube’a, hurtowni budowlanej i czteropaka Warki Strong, jako paliwa badawczo-rozwojowego. Ma też tę szczególną mieszaninę ciekawości i talentu, które w normalnym kraju dałaby mu grant badawczy albo zakaz zbliżania się do sieci elektroenergetycznej.

Szwagier przyjechał nazajutrz, spojrzał na mnie, potem na nasze dotychczasowe projekty, następnie na cztery skrzynki Warki Strong, a potem znowu na mnie.

- To trzeba iść w atom - ocenił. - Masz może uran?

Przez pierwszy wieczór tylko projektowaliśmy, dlatego rano - wzorem radzieckich inżynierów mieliśmy potwornego kaca. Następnego dnia zabraliśmy się jednak do pracy na poważnie.

Betonowaliśmy, spawaliśmy, łączyliśmy, potem znowu betonowaliśmy.

Tak powstały cztery bloki energetyczne, chłodnia kominowa, budynek sterowni, plac rozdzielczy i coś, co Szwagier nazwał "mechanizmem awaryjnego wygaszania reaktora", choć wyglądało jak pudełko po cukierkach z wbitymi doń metalowymi drucikami.

Trzeciego dnia zrobiliśmy sobie bana na piwo, ubraliśmy stroje pszczelarskie pokryte folią aluminiową i przystąpiliśmy do prac nad rdzeniem. "Sobie świecisz, czy mi?! Świeć tutaj, k⁎⁎wa" / "W sądzie też tak chujowo spawasz?!" - sypały się gęsto, ale do rana osiągnęliśmy większe postępy, niż polski program atomowy przez ostatnie pięćdziesiąt lat.

Na dzień przed konkursem projekt był gotowy. To była prawdziwa elektrownia jądrowa, nie żadne tam pstrokate przedszkolne gówno z rolek po papierze toaletowym i brokatu. Uberprofesjonalne wrażenie psuła tylko tabliczka na ogrodzeniu, z napisem" "WSTĘP WZBRONIONY" i drobnym drukiem: TATA JAŚKA - SPIERDALAJ".

- Trzeba będzie zrobić rozruch próbny, zanim podepniemy to do sieci. - stwierzdiłem.

- Dej spokój, co będziemy testować - fachowo machnął ręką Szwagier. - Dawaj od razu na produkcję.

Nazajutrz zawieźliśmy nasze dzieło do przedszkola na wystawę.

Powiem wprost - już samo wnoszenie tego do sali konkursowej wzbudziło respekt. Dzieci zamilkły, rodzice rozdziawili gęby ze zdziwienia, a ojciec Jasia w mgnieniu oka postarzał się z 10 lat i z tą swoją pedalską elektrownią słoneczną stał z boku i patrzył smutno, jakby właśnie oglądał wjazd wojsk Układu Warszawskiego do Pragi.

Tutaj wersja z córeczką

https://streamable.com/hhk8p9

Generalnie koncepcja grzechu pierworodnego to nieźle popierdolona idea. Z miejsca jesteś "zły" bo ktoś tam coś tam 🤣

@merti Ostatnio się na mnie część rodziny sfochowała, bo powiedziałem w twarz (w słuchawkę) mojej kuzynce, zawsze ateistce, że nie wybieram się na chrzciny jej gówniaka. Zapytałem jej po co to robi, skoro jest niewierząca, na co ona, że nie chce pozbawiać dziecka wspomnień (kurła, roczny gówniak i wspomnienia xD). Powiedziałem jej że jej sprawa, ale niech się nie fatyguje z wysyłaniem zaproszenia. Usłyszałem potem, że się odcinam od rodziny, na co odparłem że na urodziny dziecka mnie nie zaproszono, na żaden inny event też nie, więc ja na urągającą godności ludzkiej ceremonię też się nie wybieram. Mam za złe rodzicom za wepchnięcie mnie w ideologię katolicką, bo uważam że przez zmuszanie do spowiedzi, życie na kolanach, wyznawanie urojonych zakazów do nastolactwa wyrządzili mi krzywdę.

@merti Zarówno policjant, nauczyciel i psycholog, jak najbardziej mają prawo rozmawiać z dzieckiem. Każdy ma prawo odbycia rozmowy z dzieckiem - jeżeli to dziecko/jego rodzice wyrażają na to zgodę. To, co proponujesz to zapędy wprost z systemów totalitarnych. I co, będziesz ścigał księży za to, że rozmawiają z dziećmi?

To już bardziej uzasadnione byłoby ściganie nauczycieli. W przeciwieństwie do uczęszczania do kościoła, które jest dobrowolne, uczęszczanie do szkoły jest obowiązkowe, nikt tu wyboru nie ma. A pedofilem nauczyciel też jak najbardziej może być.

Ja oczywiscie widze mata w 2, ale mat z szachami zawsze lepszy xD

@xniorvox spoiler

.

.

.

.

.

.

.

.

1. h7 cokolwiek

2. Gf6#

@xniorvox 

Zagadka szachowa: spójrzcie teraz na diagram, ruch białych, mat w dwóch.

Już? Proste?

A co to za różnica, czy matujesz w dwóch, trzech czy 50-ciu ruchach.

Za każdą wygrana dostajesz tyle samo punktów.

Ja np. mając figure więcej (czyli wygraną partię), jeśli przeciwnik się nie poddaje, to zwykle ja zwracam, przechodząc do prostej wygranej koncowki, która realizuję w 20-30 posunięć, uzywając tylko ręki, bo głowa jest już wyłaczona i odpoczywa.

Tak samo licząc warianty w skomplikowanej pozycji, jeśli znajdę pewną wygraną (chocby w 50 ruchach) po jednym posunięciu, to nie szukam szybszej wygranej po innych ruchach.

To byłaby zwyczajna strata czasu.