Podpisz dokument zus rsu podpisem zaufanym - błąd podpisywania. Dodatkowych plików jpg do załącznika dodać się nie da bo jakiś tam problem z heic nieobsługiwanym ale kiedy sie je przeciągnie myszką...to nie ma problemu. Ja, k⁎⁎wa, pi⁎⁎⁎⁎lę. Przed chwilą na stronie gov podpisywałem inny bez problemu ale najwyraźniej jesli chodzi o zus to będe musiał tam chyba jutro na kolanach, padając w znak krzyża co 15 metrów iść i prosić o łaskę. Coś czuję, że dzisiejszy dzień zamknę jak mój V w Cyberpunku - wykupując cały asortyment Afterlife.
Od jakiegoś czasu w wolnych chwilach bawię się, lub pracuję, jak kto uważa 😉 nad projektem playlist na Spotify pod nazwą This Is... Pomysł polega na stworzeniu większych zbiorów muzycznych (obecnie można w jednej playliście mieć 10 000 utworów) obejmujących różne gatunki i ich odmiany, mniej oczywiste brzmienia, eksperymenty i wszelkiego rodzaju muzyczne hybrydy. Do tego tworzę sobie czasami playlisty poświęcone wytwórniom, których nie ma na Spotif a których część lub wszystkie wydawnictwa są tam dostępne, ale tego mam na razie bardzo mało.
Materiał zbieram od około 8-9 miesięcy korzystając z mniejszych playlist, które też zrobiłem lub znalazłem, do tego z albumów, EP-ek, różnych wytwórni, z poleceń i własnych muzycznych poszukiwań. Większe playlisty zacząłem budować około miesiąca temu, nie chodzi mi o najbardziej znanych wykonawców czy popularne utwory, bardziej o mniej oczywiste rzeczy, niezależnych artystów i niszowe brzmienia, ale nie wykluczam też klasyków i bardziej znanych nazw.
Na chwilę obecną mam w planach 20 playlist i każda będzie miała nieco inny charakter oraz obejmowała szeroki zakres muzyki.
1. This Is Jazz
Modern Jazz, Nu Jazz, Fusion, Free Jazz, Avant-garde, Improvisation, Spiritual Jazz, Jazz Funk, Ambient Jazz, Bossa Nova, Brazilian Jazz, Latin Jazz, Jazz Samba, Experimental...etc.
Dark Ambient, Dungeon Synth, Drone, Space Ambient, Deep Ambient, Noise, Isolationism, Industrial Ambient, New Age, Electroacoustic, Dreampunk, Atmospheric, Berlin School, Experimental...etc.
Oczywiście nie są to zamknięte listy i nie zamierzam sztywno trzymać się podziałów gatunkowych, bo muzyka często przenika się na różne sposoby. Ambient może pojawić się w Electronic, IDM czy Chillout, Downtempo w Trip-Hop i Techno czy Housie, a Industrial też w Techno, Metal, Rock czy Hip-Hopie itd. Niektóre utwory będą pojawiać się na kilku playlistach, zależnie od ich charakteru i tego, jak je odbieram.
To nie ma być encyklopedia gatunków ani katalog, w którym każdy utwór musi mieć jedno konkretne miejsce. Chodzi mi przede wszystkim o zebranie różnych oblicz muzyki i stworzenie własnej, stale rozwijanej kolekcji.
Część playlist jest już po części gotowa. Przykładowo This Is Instrumental / Epic ma obecnie około 13 godzin muzyki, pozostałe będę stopniowo rozbudowywał, bez narzucania sobie konkretnego terminu. Przy takiej liczbie playlist i ilości muzyki, którą chcę w nich zebrać, uzupełnianie całości zajmie mi pewnie jeszcze wiele miesięcy, a być może nawet kilka lat. Nie mam zamiaru robić tego na siłę ani na szybko, tylko stopniowo będę dodawał kolejne utwory i rozwijał te playlisty. Z czasem być może pojawią się też kolejne kategorie.
Pozostałe będę udostępniał, kiedy zbiorę w nich odpowiednią ilość muzyki.
Tak więc jeżeli ktoś byłby zainteresowany, to zapraszam. Może znajdzie coś dla siebie. Sam również chętnie poznam ciekawe propozycje i nowe muzyczne polecenia.
Zanim coś trwale popsuje bo od pół godziny próbuję wyjechać spod pracy - pociągi jadą jeden za drugim, to coś wam napiszę.
Wyszłam z pracy i patrzę że pada i tak moje myśli poszły w stronę że jutro pewnie jak to złapie jakiś przymrozek to będzie wesoło. I pomyślałam sobie że mój mąż pewnie jak rano przyjdzie z pracy to powie żebym uważała bo jest ślisko. I tak sobie w sumie pomyślałam na jak wiele sposobów możemy powiedzieć komuś że go kochamy nie mówiąc tego wprost.
Oficer indyjskich sił powietrznych ujawnił tajemnice wojskowe Pakistanowi w zamian za ...... nagie zdjęcia kobiety.
Według „The Times of India”, dowódca jednostki sił powietrznych wpadł w „pułapkę”. Mężczyzna podzielił się tajnymi planami, informacjami o bazie lotniczej w Leh i operacjach dronów z podejrzanym oficerem pakistańskiego wywiadu. W zamian kobieta wysłała intymne zdjęcia.
Według śledczych, poprosiła również oficera o zainstalowanie oprogramowania szpiegującego na urządzeniach swoich podwładnych.
Oficer został aresztowany w maju. Potencjalne konsekwencje wycieku dla bezpieczeństwa Indii nadal nie są znane.
Po wieeeeelu godzinach w końcu widać jakieś postępy 😅
Za cenę pizzy sztuk 1 zmotałam na wczoraj pomocnika i sporo (jak na ten poziom trudności) udało się ułożyć
Dziś przypada Międzynarodowy Dzień Wiedźmy Macie jakieś rodzinne historie związane z lokalnymi wiedźmami, szeptuchami, zielarkami i podobnymi postaciami? Mnie z tej okazji nasunęło się kilka wspomnień i pomyślałam, że się podzielę
Na początku XX wieku dalsza rodzina miała gospodarstwo na wsi - nie mam pojęcia, gdzie dokładnie, ale to było chyba gdzieś na Mazowszu. W okolicy, jak to czasem bywało, mieszkała ponoć pewna kobieta, która z jednej strony uchodziła za "mądrą", jednak z drugiej budziła strach, bo była bardzo zawzięta i jeśli ktoś nadepnął jej na odcisk, potrafiła w zemście złorzeczyć i rzucać klątwy, które lokalni ludzie traktowali śmiertelnie poważnie. Podobno wystarczyło, żeby wymruczała jakieś słowa, połamała w palcach kawałek słomy, rzuciła go na ziemię i przydepnęła, by na drugi dzień krowy w gospodarstwie, które w ten sposób "przeklęła", zaczęły dawać mleko z krwią mimo że wcześniej wydawały się zupełnie zdrowe.
Babcia ze strony mojej mamy nie spotkała nigdy co prawda "pełnoprawnej" wiedźmy, ale kiedy w czasie wojny pracowała przymusowo w Niemczech w pewnym majątku na terenie Szlezwik-Holsztynu, wspominała, że razem z nią pracowała tam dziwna dziewczyna - też Polka, ale pochodząca z innego regionu niż babcia - która umiała "czarować węże". W okolicy majątku było dużo lasów i bagien. Węży też było tam więc pod dostatkiem, szczególnie jeśli weszło się trochę głębiej w las, i babcia okropnie się ich bała, podobnie jak wiele innych kobiet pracujących w majątku. Ta jedna dziewczyna jednak z jakiegoś powodu w ogóle nie czuła przed nimi strachu, a węże wydawały się ją wprost uwielbiać i jak tylko na moment usiadła gdzieś w lesie, pojawiały się jakby znikąd i ponoć same wpełzały jej na ręce. A ona się z tego śmiała, zakładała je sobie na szyję, głaskała je i tłumaczyła kompletnie zszokowanej babci, że "nie trzeba się ich bać" i że "wąż się cieszy, jak się go bierze na ręce".
Kiedy dziadek był jeszcze małym chłopcem, "mądra kobieta" z sąsiedztwa podobno uratowała mu życie, a przynajmniej była o tym przekonana jego matka. Zdarzyło się, że dziadek ciężko zachorował na anginę lub coś podobnego i miał tak ostry stan zapalny gardła, że przez opuchliznę zaczął mieć problemy z oddychaniem i się dusić. Żadne lekarstwa ponoć nie pomagały, więc ostatecznie jego matka posłała jedno z dzieci do mieszkającej nieopodal starszej sąsiadki, która znała się na leczeniu i miała opinię bardzo pomocnej. Sąsiadka przyszła, obejrzała uważnie dziadka, po czym poleciła, żeby jej przynieść gęsie pióro i wodę z solonych śledzi. Potem za pomocą namoczonego w tej wodzie pióra przeprowadziła "pędzlowanie" gardła i zaleciła powtarzanie zabiegu - jeszcze tego samego dnia dziadek poczuł się lepiej, a opuchlizna zeszła.
Mi babcia opowiadała że za młodu miała problem z "jęczmieniami", czyli takim gównem co się robi na oczach. Nawracało to cały czas i ludowe sposoby nie działały. W końcu została skierowana do jakiejś starszej kobity ze wsi, co ponoć sporo wiedziała. Ta jej kazała na włosie wyrwanym z końskiej grzywy zawiązać "dziewięć dziewięci" (81) supełków i o jakiejś tam konkretnej porze dnia/miesiąca iść do 7 studni bodaj na wschód i wrzucić tam ów włos przez lewe ramię
Babcia, mimo iż miała przecież świadomość magiczności tego zabiegu, do końca życia utrzymywała że więcej żadnego jęczmienia nie miała, za to kobita do której studni trafił włos... Od tamtej pory non stop
A z takich wybitnych "znachorek" - jak spotkacie kiedyś kogoś z okolic Lublina to spytajcie czy słyszał o Serwince. Wybitna postać i mówię to bez ironii.
Nie wiem, czy się zalicza, ale czasem zdarzało mi się, obecnie bardzo rzadko, ni stąd ni zowąd palnąć coś, co się sprawdziło.
Na przykład kiedyś z byłą dziewczyną zobaczyliśmy mężczyznę z nosidełkiem dla dziecka i powiedziałem na głos, że niedługo będzie potrzebne. Oboje trochę się tego przestraszyliśmy do tego stopnia, że dziewczyna kupiła test ciążowy. xD
Okazało się, że rzeczywiście nosidełko się przydało, ale jej starszej siostrze, która po kilku niepowodzeniach z in vitro poddała się razem z mężem i przestali się starać. A tu niespodzianka, udało im się metodą naturalną. ; )
@Apaturia fajne historyjki, z tymi wężami to się przypomina tekst "szła teściowa przez las, pogryzły ją żmije. Żmije pozdychały, a teściowa żyje" :D
Niemniej ja mam 3 historyjki:
1. Do bloku na osiedlu gdzie wprowadziła się moja babcia (świeżo wybudowane PRLowskie z wielkiej płyty) wprowadziło się oprócz niej wiele młodych par - wiadomo, boom powojenny itp. W tym była taka jedna kobieta. Miała dar/mega farta (?) przewidywania, że ktoś jest w ciąży i jeszcze przepowiadała płeć. Nieraz były sytuacje, że dana kobieta nie wiedziała że jest w ciąży i np. spotkała tamtą na ulicy. Klasyczne "dzień dobry" i no i wtedy "wróżbita" to mówiła. Ogólnie wiadomo, że przewidziała co najmniej kilkadziesiąt płci, nie wiem ile ciąż i ponoć ani razu się nie pomyliła. Ludzie pytali skąd ona to wie, to mówiła że to widać w oczach xD
2. Ta sama bacia Babcia zaś kiedyś miała guzy na piersi, no ogólnie monitorowanie i już chyba do wycięcia, ale "za parę miesięcy do kontroli". Ale usłyszała od jakiejś wiejskiej baby aby nosiła suchą gorczycę, bo ponoć czyni cuda. Więc babcia nie mając nic do stracenia, a znając się trochę na krawiectwie wszyła w sobie w kilka staników ową gorczycę i tak sobie chodziła. Po paru miesiącach kontrola u lekarza, prześwietlenie czy inne USG. Lekarz sprawdza raz, drugi, trzeci i w szoku bo żadnych guzów nie ma i że nigdy z takim czymś się nie spotkał aby przy takim rozmiarze zniknęły/wchłonęły. Ogólnie mnie tu bardziej ciekawiło to, że niby operacyjne, a i tak ciągle do kontroli zamiast na stół... ale znam przypadek, gdzie ktoś tak ma z guzami na nerkach. Też ciągła obserwacja.
3. Mama zaś kiedyś na wsi była u takiej wiejskiej baby-wróżki jak była w odwiedzinach u rodziny (jeśli dobrze pamiętam). Poszła tak od niechcenia, bo tam wszyscy lokalni do niej łazili po wróżby i rady, które niby się spełniały. Baba wywróżyła, że moja siostra zajdzie w życiu bardzo wysoko ciężką pracą (i to się sprawdziło), a ja że się bogato ożenię. No cóż... tu chyba się przeliczyła i to sromotnie, bo po 30 to już za stary na randkowanie jestem.
Tak, to znowu ja, bo tego wiedźmina pasuje wreszcie skończyć. Ale spokojnie, jeszcze nie Panią Jeziora. Choć mam już audiobooka, to pewnie uda się coś ogarnąć jeszcze w tym roku.
Rozdroże Kruków na początku chyba miało bardzo spolaryzowane opinie. Kontynuacja uniwersów po takim czasie zawsze jest w pewnym sensie ryzykowna, ale moim zdaniem tu się z różnych względów udało. To jest bardzo inna opowieść, niż te w poprzednich książkach, ale to jest ogromną zaletą.
Tutaj nie ma aż tak zarysowanego celu, bo tematem przewodnim jest hasło z nazwy, czyli rozdroże kruków, decyzja młodego Geralta, kim chce być.
Na swojej drodze spotyka starego wiedźmina, niejakiego Prestona Holta, który staje się jego mentorem, a jego przeszłość będzie rzutować na akcję w całej powieści. Jedną z fajniejszych rzeczy dla mnie był fakt, że ta historia nie poszła w klasyczne fantastyczne rejony, a przy okazji pewne rzeczy nie są komunikowane wprost. I tu mam przede wszystkim na myśli motywację Prestona. Tak, pewne rzeczy będą wyjaśnione, ale są i takie, przy których trzeba sobie samemu poskładać różne sceny do kupy, żeby to zrozumieć.
Możliwe, że na mój odbiór wpływa fantastyczny audiobook, ale mam wrażenie, że i bez tej gry aktorskiej (bo to w sumie słuchowisko na wiele głosów) to i tak byłaby fajna historia. Ja nie potrzebowałem kolejnej wyprawy na wielkiego złola, bo Geralt na zostaje najpierw przez kogoś pokonany, a potem uczy się jak wygrać z tym kimś pod koniec książki. Nie. Geralt będący niedoświadczonym podrostkiem, który uczy się czegoś przy każdym nowym zleceniu (a tych jest pierdyliard), to jest to.
Jedynym do czego mógłbym się przyczepić (ale to takie trochę na wyrost), jest nadużywanie zwrotów w stylu "zapytasz pewnie jak to jest, że..." W kropki wstawiamy dowolne wyjaśnienie. Ogólnie w książce masa postaci używa tego zwrotu, gdy Sapkowski chce coś wyjaśnić. W sumie to nie wiem po co to jest w takiej ilości. Taka trochę leniwa narracja, gdzie zamiast dialogu jest monolog jakiejś postaci, która odpowiada na niezadane pytania. No ale to pierdoła.
Fajne jest to, że Geralt nie jest w tej książce białowłosym terminatorem, tylko w sumie takim o wojownikiem. Dobrym na małe potwory, ale niepewnym w walce z większą liczbą ludzi.
Ocenę macie wyżej. Podobało mi się bardzo i jak ktoś nie dał szansy, bo podobno miało być średnie i miałkie, nie jest. Przy okazji dostajemy sporo fajnych rozwinięć różnych historii z lore wiedźmina, jak prawdziwy powód upadku Kaer Morhen i wiedźminów.
Ja nie mogę przejśc obojętnie obok takiego ragebaita, dlatego wkleję swoją krótką recenzję ze starego wpisu:
"Kolejna niepotrzebna książka. Nie aż tak zła jak beznadziejny Sezon burz, ale też słaba. Sapkowski kompletnie utracił styl i język sagi, znowu jest to książka sklejona z zalążków opowiadań skacząca pomiędzy połączonymi na siłę fragmentami.
Męczyłem tą krótką książkę od premiery, dobrze że Sapkowski już mało pisze bo nie mogę patrzyć jak niszczy moja ulubioną serię."
Jak Was stać a wigilia zawsze kończy się awanturą to polecam kolacje wigilijne w hotelach/restauracjach. Cztery tysiące za całą rodzinę i spokój święty, nic nie przygotowujesz. Na obsłudze sami obcokrajowcy wyglądający na kulturowych muzułmanów, więc nie musi ci być szkoda bo i tak by nie świętowali. Każdemu wstyd mordę otworzyć i psuć atmosferę bo się wykosztowałeś.
Niby drogo, ale jak sobie porównam ile wydawałem na psychiatrę, leki i terapię to średnio.
Słuchajcie czy byłby to dla was red flag gdyby rekrutacja na stanowisko mida w firmie trwała prawie 2 miesiące?
PIerwszą rozmowę miałem przez Teamsa 13 października
Drugą rozmowę w biurze z HR business partnerem miałem 29 października
I teraz trzecie spotkanie mam dopiero wyznaczone na 25 listopada z dyrektorem i pewnie HRem.
No to jest trochę chore według mnie, nie aplikuje na stanowisko dyrektora NBP tylko k⁎⁎wa do zarządzania 3 osobami w biurze xD Pensja co prawda na poziomie średniej krajowej ale do cholery, ile to trwa tam wszystko.
@MarianoaItaliano norma. W korpo wszystko musi się ciągnąć miesiącami. Jakby załatwili wszystko w tydzień mieliby problem co wpisać do raportów. A tak "rekrutacja" wpisana na trzy miesiące i pora na CSa.
Miało być sushi to jest sushi, tylko po leniwemu xD
Pstrąg, awokado, ryż z serkiem i nori, mango, tykwa, edamame, sezam, unagi, kabayaki.
Całkiem w pytę, tym lepiej, że jutro będzie to samo :3
#jedzenie #gotujzhejto