Teoretycznie nie licząc soboty, gdzie były planszówki, to cały tydzień w deficycie, także mam nadzieję, że to zatrzymana woda ze względu na nawrót infekcji...
#bębensmalcu
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin
(...) zwykle opowiadamy swoje historie w przeświadczeniu, że słuchacz nie będzie podawał ich w wątpliwość ani pytał o informacje, które mogłyby im przeczyć, a co za tym idzie – rzadko mamy motywację do ich zweryfikowania. Masz wspomnienia dotyczące Twojego ojca, które są dla Ciebie ważne i które pokazują, jakim był człowiekiem i jakie relacje Cię z nim łączyły. O czym zapomniałeś? Pamiętasz, jak byłeś nieposłuszny, a on dał Ci klapsa. Do dzisiaj jesteś na niego wściekły o to, że nie wytłumaczył Ci, dlaczego Cię ukarał. A może byłeś dzieckiem, któremu ojciec nie mógł niczego wytłumaczyć, ponieważ byłeś niecierpliwy, impulsywny i nie chciałeś go słuchać? Kiedy opowiadamy jakąś historię, zwykle pomijamy samych siebie – mój ojciec zrobił to i to, ponieważ był takim, a nie innym człowiekiem, a nie z powodu tego, jakim ja byłem dzieckiem. Oto samousprawiedliwienie, które powstaje w naszej pamięci. To dlatego, kiedy odkrywamy, że któreś z naszych wspomnień jest nieprawdziwe, czujemy się zszokowani i zdezorientowani, jakbyśmy stracili grunt pod nogami. W pewnym sensie rzeczywiście tak jest. Musimy jeszcze raz zastanowić się nad swoją rolą w tej historii.
Kłamią, którzy chcą dać do zrozumienia, że do uprawiania szlachetnych nauk przeszkadza im nawał zajęć. Zmyślają zatrudnienia, wyolbrzymiają je i zaprzątają sami siebie.
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Jak działo się za dni Noego, tak będzie również za dni Syna Człowieczego: jedli i pili, żenili się i za mąż wychodziły aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki; nagle przyszedł potop i wygubił wszystkich. Podobnie jak działo się za czasów Lota: jedli i pili, kupowali i sprzedawali, sadzili i budowali, lecz w dniu, kiedy Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba deszcz ognia i siarki i wygubił wszystkich; tak samo będzie w dniu, kiedy Syn Człowieczy się objawi. W owym dniu kto będzie na dachu, a jego rzeczy w mieszkaniu, niech nie schodzi, by je zabrać; a kto na polu, niech również nie wraca do siebie. Przypomnijcie sobie żonę Lota. Kto będzie się starał zachować swoje życie, straci je; a kto je straci, zachowa je. Powiadam wam: Tej nocy dwóch będzie na jednym posłaniu: jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony. Dwie będą mleć razem: jedna będzie wzięta, a druga zostawiona”. Pytali Go: „Gdzie, Panie?” On im odpowiedział: „Gdzie jest padlina, tam się zgromadzą i sępy”.
Luke 17:26-37
At that time: Jesus said to his disciples, ‘Just as it was in the days of Noah, so will it be in the days of the Son of Man. They were eating and drinking and marrying and being given in marriage, until the day when Noah entered the ark, and the flood came and destroyed them all. Likewise, just as it was in the days of Lot — they were eating and drinking, buying and selling, planting and building, but on the day when Lot went out from Sodom, fire and sulphur rained from heaven and destroyed them all — so will it be on the day when the Son of Man is revealed. On that day, let the one who is on the housetop, with his goods in the house, not come down to take them away; and likewise let the one who is in the field not turn back. Remember Lot’s wife. Whoever seeks to preserve his life will lose it, but whoever loses his life will keep it. I tell you, in that night there will be two in one bed; one will be taken and the other left. There will be two women grinding together; one will be taken and the other left.’ And they said to him, ‘Where, Lord?’ He said to them, ‘Where the corpse is, there the vultures will gather.’
Nie zostawiajcie przedłużania wizy #tajlandia na ostatnią chwilę.
Long story szort - nie planowałem zostawać dłużej niż moja wiza oryginalna, ale odbierając boarding pass na lot powrotny, stwierdziłem „ja nie zostanę?”. I tak zostałem z planem ogarnięcia przedłużenia wizy „na dniach”. Jakież było moje dziwienie wczoraj późnym wieczorem, jak zerknąłem do paszportu i okazało się że mam wizę do soboty. Od rana bieganie za zdjęciami, kopiami paszportu, wypełnianie wniosku, żeby do imigracyjnego jechać już z kompletem ogarniętym, nie jak Ci turyści #heheszki. Pobrałem numerek i musiałem wrócić po przerwie obiadowej. Kolejeczka do kontroli dokumentów całkiem sprawnie się przesuwała, do momentu obsłużenia mnie xD Babeczka jak zobaczyła moje 4 stemple wizowe z tego roku delikatnie się zaniepokoiła, żeby nie powiedzieć że prawie na mnie krzyczała, że to już za dużo. Na nic moje tłumaczenia, że raz to był tylko tranzyt i że wcześniej nigdy nie przedłużałem wizy. Wzięła paszport i poszła wrzucić go na bęben, czy czasem nie siedzę w Tajlandii na stałe, wykorzystując ucieczki wizowe. Kolejka stanęła, bite 10 minut czekałem, aż mój paszport wróci, czując na sobie spojrzenia tych turystów. Niby nie mieli podstaw żeby mi tej wizy nie przedłużyć, jednak z minuty na minutę w mojej głowie już zaczynał się tlić plan awaryjny, gdzie uciekać jak jednak coś się sypnie.
Babeczka wróciła, uśmiechnęła się, oddała papiery z nowym numerkiem i wysłała do urzędnika odpowiedzialnego za wbijanie pieczątek.
Chyba brakuje mi trochę adrenaliny w życiu, skoro mnie to tak zestresowało.
Wyprawa na pustynię, bo wiadomo w głębi pustyni piach jest bardziej piaskowy niż na jej skraju, więc koniecznie trzeba pojechać i zobaczyć. Do wyboru konie lub wielbłądy. Nie umiem jeździć na żadnym, więc trochę bez różnicy. Garbate wiadomo, bardziej klimatyczne, do tego dochodziła obawa, że długa jazda konno wystuka mi za bardzo krocze, dlatego też poprosiłem Franza o Camele (#pdk). Rozpoczęcie było kompromitujące, bo wybrali mi chyba najwyższego bydlaka jakiego tylko mieli i przy próbie zarzucenia nogi, nie udało mi się wystarczająco wysoko nią sięgnąć, przez co jedyne co zrobiłem, to sprzedanie kopa w garb. Przy drugiej próbie byłem już bogatszy o wiedzę, więc oprócz zamachu nogą podskoczyłem i jakoś się wgramoliłem na potwora.
Pomimo tego, że wielbłądy raczej kroczą a nie podskakują jak konie, to spędzenie dwóch godzin w szerokim rozkroku dało się boleśnie we znaki pachwinom. Jeśli jeszcze kiedyś będę rozważał takie przygody, to zdecydowanie warto się porozciągać przez jakiś czas.
Opiekun Haszin wziął dzieciaka, który na moje oko powinien być w szkole, a tym czasem pracował na farmie i co chwila jarał szlugi. Okazuje się, że do szkoły chodzą jak im się chce - oficjalnie wakacje letnie trwają około 2 miesiące, a zimowe około 2 tygodnie, ale w praktyce wygląda to tak, że w lecie robią sobie przerwę przez 4 miechy, a zimą przez 2. Do tego jak mają akurat coś do roboty, to po prostu zajmują się pracą, a nie edukacją.
Co ciekawe, tutejsze papierosy jakoś mniej dymią. Jak gość z Europy siedzi na ławce i pali, to czuć to z kilku metrów. Lokalsi stali tuż obok mnie z kiepami w gębie i prawie nie czułem tego smordu. Może jakiś inny tytoń...
@Spleen A było nieustanne wyciąganie rąk i proszenie o "bakszysz, bakszysz"?
Z pobytu w Egipcie to wspominam najgorzej, to ciągłe molestowanie mnie, żebym im dał jałmużnę za wszystko. Najbardziej chyba mnie wkurwił koleś na lotnisku, który stał obok wagi na odprawie, zabierał podróżnym bezczelnie walizki i je ważył, czy ktoś chciał czy nie. A potem oczywiście "bakszysz, bakszysz" mimo że każdy sobie mógł sam postawić te walizki na wadze.
@Lemon_ tak, to jest jeden z tych bardziej irytujących aspektów tej kultury. Zrobiłem fotkę starego auta, to przyleciał kolo krzycząc "photo one dollar!". Albo kiedy sobie robiłem fotki posągu, to przylazło dwóch i koniecznie chcieli abym zrobił im zdjęcie - wręcz włazili mi w kadr non stop, i potem gest palcami, że kasę chcą.
@Lemon_ również wróciłem niedawno z Egiptu. naszej perspektywy jest to niepojęte o proszenie o bakszysz. Natomiast w Egipcie należy to traktować jako element kultury. Wystarczy 10-20 funtów egipskich za drobną usługę. W krajuw którym zarabia się miesięcznie 1700 zł, kraj głównie opiera się na turystyce (bo życie kręci się przy brzegach Nilu) -rewzta to pustynia nie jest to nic dziwnego. Bieda,ubóstwo i bardzo ciężkie warunki do życia sprawiają,że ludzie są zdesperowani i proszą o pieniądze w dość dziwnych sytuacjach. Wystarczy niewielki napiwek, dla Nas to 2zl,a dla gościa jesteś już mają frend i Cię zapamiętuja. Więcej na wiki: https://pl.wikipedia.org/wiki/Bakszysz
@RandomowyMirek nurkowałem kiedyś i ogólnie miałem przykre przygody z tym sportem (zsunął mi się pas z obciążeniem i robiłem wynurzenie CESA albo nurkowałem w bardzo zimnej wodzie w "mokrym stroju", aż skostniałem tak, że ciężko mi się oddychało) i po tym uznałem, że zdecydowanie wolę snorkling
Czyli ogólnie robiłem to źle i nie spodobało mi się to XD
Ponieważ pamięć ma charakter odtwórczy, bywa obiektem konfabulacji – mylenia zdarzeń, które przytrafiły się innym ludziom, z tymi, które spotkały nas samych, czy też przeświadczenia, że pamiętamy coś, co tak naprawdę wcale się nie wydarzyło. Odtwarzając dane wspomnienie, korzystamy z wielu źródeł. Kiedy przypominasz sobie swoje przyjęcie z okazji piątych urodzin, możesz przywołać bezpośrednie wspomnienie tego, jak Twój młodszy brat wsadził palec w Twój tort urodzinowy, ale możesz też sięgnąć po informacje, które uzyskałeś później, pochodzące z opowieści rodzinnych, fotografii, nagrań wideo i przyjęć urodzinowych, które widziałeś w telewizji. Łączysz ze sobą wszystkie te elementy, tworząc spójną całość. Gdyby ktoś Cię zahipnotyzował, a potem poprosił, żebyś cofnął się do dnia swoich piątych urodzin, opowiedziałbyś barwną historię, która wydawałaby Ci się całkowicie prawdziwa, choć w rzeczywistości zawierałaby wiele dodanych później szczegółów. Po jakimś czasie nie jesteśmy w stanie odróżnić rzeczywistego wspomnienia od informacji, które wkradły się do niego później.