39 645,17 + 17,45 = 39 662,62
Ładnie dziś słońce świeci.
#sztafeta #bieganie
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin





39 645,17 + 17,45 = 39 662,62
Ładnie dziś słońce świeci.
#sztafeta #bieganie
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin





Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
413 217 + 5 + 5 + 5 + 3 + 3 + 5 + 5 + 5 + 5 = 413 258
#rowerowyrownik
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin
Zaloguj się aby komentować
#losowemiasto <-- Tag do obserwowania
#ciekawostki #historia #ciekawostkihistoryczne #suseuspamuje
Miasto: Żuromin – miasto w Polsce położone w północno-zachodniej części województwa mazowieckiego, leżące na Równinie Raciąskiej . Liczba mieszkańców dnia 31.12.2023 wynosiła 8488 osób. Prawa miejskie uzyskane w 1767 roku. Miasto było lokowane na prawie magdeburskim . Od 1703 roku Żuromin był własnością Michała Zdzisława Zamoyskiego. Pod zarządem Zamoyskich przeżywał znaczny rozwój gospodarczy, kulturalny i religijny. Niebagatelną rolę odegrał w tym względzie rozwijający się kult maryjny. Wykorzystując ten kult Michał Zdzisław Zamoyski oraz Bohdan Mostowski – podczaszy płocki. W 1718 roku biskup płocki Ludwik Bartłomiej Załuski zorganizował przy kościele misję Jezuitów z Pułtuska. Sprowadził ich do Żuromina Michał Z. Zamoyski, oddając im pod opiekę kościół oraz dom mieszkalny. Liczne pielgrzymki wiernych sprawiły, że Jezuici przystąpili do budowy większego kościoła murowanego. Rozpoczęte prace przerwała kasata zakonu w 1773 roku. Po II rozbiorze Polski w 1793 roku Żuromin znalazł się w zaborze pruskim . 24 lipca 1794 roku Żuromin został zniszczony przez pożar. Zagorzało prawie całe miasto razem z dawną szkołą zakonną początkową i starym drewnianym klasztorem. Spłonęła także dość zasobna książnica klasztorna. Ocalał jedynie murowany kościół i 8 domów. Od 1815 roku Żuromin znalazł się w granicach Królestwa Polskiego . W tym czasie właścicielem miasta był „dorobkiewicz” Adam Wołoski – sędzia pokoju mławskiego. Mało interesował się miastem. Starał się osiągnąć jak najwięcej korzyści ze swoich posiadłości. Żuromin podupadł. W mieście szerzyło się pijaństwo na skutek propinacji . Walcząc z tym zjawiskiem w połowie XIX wieku utworzono przy kościele bractwo trzeźwości. W 1863 roku mieszkańcy miasta i okolic czynnie wzięli udział w powstaniu styczniowym . Potyczki z wojskami rosyjskimi miały miejsce w okolicach Żuromina 8 lutego 1863 roku. Po powstaniu styczniowym władze rosyjskie zlikwidowały dobra kościelne w Żurominie. Miasto opuścili reformaci. 1 czerwca 1869 roku ukazem carskim Żuromin wraz innymi miastami Mazowsza został zdegradowany do roli osady. Osada była ogólnie zaniedbana. Brak urządzeń kanalizacyjnych i wodnych wpłynął na niski stan higieniczny. Szerzyły się choroby. Nadal dominowało budownictwo drewniane. Mieszkańcy żyli ubogo. Wielu nie posiadało ziemi, nie pracowało. W 1903 roku w Żurominie rozpoczęto brukowanie ulic. Łączność ze światem Żuromin utrzymywał poprzez pocztę mieszczącą się w budynku klasztornym, a także za pomocą telefonu, który łączył osadę z Bieżuniem i Zieluniem. Parafia do dziś słynie z obrazu Matki Bożej, który otaczany jest kultem ze względu na przypadki uzdrowień. W okresie I wojny światowej Żuromin znalazł się na uboczu działań wojennych i wydarzeń politycznych. Staraniem miejscowego proboszcza i nauczycieli władze polskie ponownie w 1925 roku przywróciły prawa miejskie. Miasto było nadal zaniedbane. Od 1931 roku przystąpiono do poprawiania estetyki miasta. Zaczęto likwidować bagna, bajora, porządkować ulice (kładąc bruk) i rynki. Wybudowano dom dla urzędu z remizą strażacką, wywiercono trzy studnie publiczne. Miasto miało wodę. 15 września 1939 roku do miasta przybyły pierwsze oddziały niemieckie i od tej pory znajdowało się pod okupacją niemiecką. W Żurominie w pierwszej kolejności już w końcu 1939 roku wysiedlono ludność żydowską. W mieście Niemcy porozbierali domy żydowskie (ok. 30% zabudowań). Wprowadzili godzinę policyjną, która trwała od 21 do 6. Wprowadzono kartki na żywność. Niemcy zmuszali mieszkańców do „czapkowania”, rąbania drzewa, noszenia wody lub prac na terenie miasta. Dzieci, które miały ukończone 15 lat, były wywożone na roboty, pozostałe przymuszano do pracy na terenie miasta. Znane są dwa przypadki zabójstw dzieci żuromińskich, które pragnęły uniknąć wywózki na roboty. Żuromin został zajęty 19 stycznia 1945 roku przez żołnierzy 2 Armii Uderzeniowej z 2 Frontu Białoruskiego . Niemcy nie stawiali oporu. 1 stycznia 1960 roku i 1 stycznia 1961 roku przeprowadzono w ramach powiatu korzystne dla gospodarki zmiany organizacyjne. Żuromin był po 1970 roku aktywizowany gospodarczo przez lokalizację tu filii zakładów z większych miast. Żuromin na początku XXI wieku zyskał niesławne miano polskiej stolicy fentanylu . Było to związane z dużym odsetkiem osób uzależnionych od narkotyków wśród mieszkańców miasta, z czym od lat nie radziły sobie lokalne władze oraz Policja. Zabytki: Kościół pod wezwaniem Świętej Trójcy i klasztor poreformacki , Cmentarz żydowski .
Wieś: --
Data wykonania zdjęcia: Lata 1914-1917
Opis zdjęcia: Rynek w Żurominie w dzień targowy. w tle Kościół Świętej Trójcy - Sanktuarium Matki Bożej. Źródło
Zwycięzca losowania: @PlatynowyBazant
Jak chcesz wziąć udział w losowaniu kolejnego miasta kliknij w ten link


Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Wojna
Treść dla dorosłych lub kontrowersyjna
1408 + 1 = 1409
Prywatny licznik: 35+1=36
Tytuł: Życie jest gdzie indziej
Autor: Milan Kundera
Kategoria: literatura piękna
Wydawnictwo: W.A.B.
Format: książka papierowa
ISBN: 9788378814849
Liczba stron: 460
Ocena: 8/10
Mam naprawdę dużą słabość do dobrej literatury środkowo-europejskiej. Jednym z jej sztandarowych autorów jest Milan Kundera, najbardziej znany rzecz jasna z Nieznośnej lekkości bytu, ale poza tym ma sporo naprawdę świetnych książek, taka jak wymieniona powyżej.
W postaci Jaromila, przyszłego poety, autor pokazuje uniwersalny wizerunek młodego artysty - człowieka porzuconego przez jednego z rodziców i chorobliwie hołubionego przez drugiego rodzica, którego od dzieciństwa napędza pragnienie sławy i który nieustannie uważa, że prawdziwym życiem nie jest to, co go spotyka, tylko że ono zawsze znajduje się "gdzieś indziej" - czy to w postaci znajomego malarza, czy imprezujących studentów, czy też będącego przedstawicielem władzy kolegi ze szkoły, który w szybkim wieku dorobił się dziecka. Kundera często nawiązuje przy tym do takich postaci jak Rimbaud, Lermontow czy Shelley, których życiorysy przyświecały żywotowi Jaromila.
Wydaje się też, że Kundera chciał tu również rozprawić się z częścią własnego życia - początkowym zachłyśnięciem się komunizmem, przeżywanymi meandrami życiowymi i finalnym rozczarowaniem ideami pięknymi z teorii, a brutalnymi i złudnymi w rzeczywistości. Niemniej wszystko to było ważnymi elementami kształtowania się duszy poety. Powieści wielkie cechuje ich uniwersalność i ponadczasowość - i tak jest tutaj. jestem przekonany, że ta historia jest tak samo aktualna zarówno dziś, jak i będzie w przyszłości.
A kolejne książki Kundery zdecydowanie będą się na mojej półce pojawiały
#bookmeter #ksiazki
#owcacontent

Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
292 540,66 - 2,11 - 1,46 - 1,78 = 292 535,31
Piątkowe tuptanko
#ksiezycowyspacer
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin
Zaloguj się aby komentować
Widzita tę jasnoczerwoną substancję w rurce? Najlepszą częścią oddawania osocza jest, jak was doładowują kroplówą.
#krwiodawstwo

@BoJaProszePaniMamTuPrimaSorta A czemu nie?
Mam kolegę tzw. płytkarza (doskonałe żyły i zawsze ogromna ilość płytek), który już dwukrotnie był wzywany na płytki, ze względu na pilne zapotrzebowanie.
Natomiast sam oddaję najczęściej osocze i zacząłem to robić po sugestii ze strony personelu w RCKiK, od momentu gdy miałem na koncie spokojnie ponad 10 litrów czystej pełnej oddanej. Krew pełna też wpada, ale tak 1-2 razy w roku. Bycie płytkarzem nie jest mi dane niestety, zawsze kręcę się w okolicy dolnego zakresu widełek
@BoJaProszePaniMamTuPrimaSorta
Możesz oddawać częściej niż raz na 2 miechy
Wincyj czekolad (kiedyś nawet 2x więcej, teraz to się trochę pozmieniało)
Jedna donacja nie liczy się za 450ml, duże płytki są "warte" 1000ml, małe płytki - 650ml bodajze. Normalnie można speedruna zrobić do darmowej komunikacji miejskiej.
Więcej grzechów nie pamiętam, za wszystkie serdecznie żałuję, a Ciebie ojcze duchowny błagam o zbawienną pokutę i rozgrzeszenie.
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Ponieważ pamięć ma charakter odtwórczy, bywa obiektem konfabulacji – mylenia zdarzeń, które przytrafiły się innym ludziom, z tymi, które spotkały nas samych, czy też przeświadczenia, że pamiętamy coś, co tak naprawdę wcale się nie wydarzyło. Odtwarzając dane wspomnienie, korzystamy z wielu źródeł. Kiedy przypominasz sobie swoje przyjęcie z okazji piątych urodzin, możesz przywołać bezpośrednie wspomnienie tego, jak Twój młodszy brat wsadził palec w Twój tort urodzinowy, ale możesz też sięgnąć po informacje, które uzyskałeś później, pochodzące z opowieści rodzinnych, fotografii, nagrań wideo i przyjęć urodzinowych, które widziałeś w telewizji. Łączysz ze sobą wszystkie te elementy, tworząc spójną całość. Gdyby ktoś Cię zahipnotyzował, a potem poprosił, żebyś cofnął się do dnia swoich piątych urodzin, opowiedziałbyś barwną historię, która wydawałaby Ci się całkowicie prawdziwa, choć w rzeczywistości zawierałaby wiele dodanych później szczegółów. Po jakimś czasie nie jesteśmy w stanie odróżnić rzeczywistego wspomnienia od informacji, które wkradły się do niego później.
Carol Tavris
Elliot Aronson, Błądzą wszyscy (ale nie ja)
#psychologia #psychostoik
Zaloguj się aby komentować
Wir Tytanie
#konkursnanajbardziejgownianymemznosaczem #sztukasprawiedliwa #pasjonaciubogiegozartu #astronomia

Zaloguj się aby komentować
Wojna
Treść dla dorosłych lub kontrowersyjna
Zaloguj się aby komentować
292 627,70 - 9,46 = 292 618,24
Poranny spacerek przed pracą
Sezon chorobowy, więc dziś zostałem w domu
#ksiezycowyspacer
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin





Zaloguj się aby komentować
Wrzucam #ai ,bo ciężko uwierzyć, że naprawdę ktoś stworzył taką rzeźbę.
#heheszkipolityczne #kimdzongun #koreapolnocna #rzezba


Zaloguj się aby komentować
168 + 1 = 169
Tytuł: Cronos: The New Dawn Developer: Bloober Team Wydawca: Bloober Team Rok wydania: 2025 Gatunek: survivalowa, horror Użyta platforma: PC Czas do ukończenia: ukończona Ocena: 6.5/10
Lubię pograć od czasu do czasu w porządny survival horror, więc kiedy Bloober wypluł kolejną produkcję mającą zjeżyć włosy na d⁎⁎ie, niecierpliwie zacierałem rączki i... Czekałem na promocję:) Cronos został zakupiony, włączony jakoś latem i... Dopiero teraz wróciłem do gry tylko po to, żeby ją skończyć, odhaczyć i mieć czas na coś ciekawszego (np. ponowne przejście Silent Hill 2 Remake:)).
W grze wcielamy się w Podróżniczkę - istotę przemierzającą zniszczony i zawieszony w jednej chwili świat - szukającą odpowiedzi na pytanie, którego gra na początku nie zadaje. Karty są odkrywane dość powoli, powodując że cała historia do samego końca pozostaje dość... Enigmatyczna, choć finalnie prosta. Nie porwała mnie i prawdę powiedziawszy do samego końca miałem w pompce historię. O wiele ciekawsze były same znajdowane tu i ówdzie notatki, nagrania i... Koty:)
Akcja gry dzieje się w jakimś nieco rozklekotanym miejscu, które być może mogło być Krakowem, na pewno zaś jest ruinami świata, który z jakiegoś powodu postanowił umrzeć i w chwili śmierci trwać. Zniszczone, zatrzymane w jednej konkretnej chwili ulice i budynki, wraki rozrzuconych samochodów budują całkiem przyjemny klimat, choć grafika ogólnie jest... Taka sobie. Wszystko jest ciemne, bure, zakurzone, zamglone... Czyli chyba faktycznie jak Kraków latem. Trochę nadrabiają wnętrza - akcja gry dzieje się w świecie, w ktrym lata 80 nadeszły i trwają zawieszone w jednej chwili, więc w przemierzanych mieszkaniach mamy meblościanki, boazerię, wielkie pudła telewizorów, radia Unitry, farelki, paskudne tapety... W fabrykach i warsztatach walą się sporo rdzewiejącego sprzętu, w alejkach stoją rowery składaki i motorynki, tu i ówdzie znajdziemy milicyjne wozy... Jest fajnie.
Gameplay jest typowy do bólu - włóczymy się po lokacjach, szukamy kluczy/bezpieczników żeby otworzyć kolejne drzwi i przejść dalej. Rozrywka jest dość liniowa z kilkoma większymi obszarami, służącymi trochę jako huby z których przechodzimy do kilku różnych miejsc i do których kilka razy wracamy. Gra próbuje to jakoś urozmaicić wprowadzając jakieś magnetyczne platformy, których używamy aby przemieszczać się bardziej wertykalnie - mają trochę formę łamigłówek środowiskowych , ale są proste jak swoje mózgowe posła konfederacji. Poza tym gra nie posiada w zasadzie jakichkolwiek zagadek, bo znalezienie klucza, który coś otwiera to żadna zagadka. Dopiero w klasztorze napotykamy coś na kształt łamigłówki z która jesteśmy w stanie rozwiązać w maksymalnie 30 sekund.
W grze są też maszkary, z którymi trzeba sobie radzić a jak maszkary to i narzędzia, dzięki którym będziemy mogli się z nimi zmierzyć. Mamy kilka standardowych rodzajów broni - pistolet, dwa rodzaje strzelby, karabiny i kuszę robiącą duże bum - które możemy ulepszać w specjalnych warsztatach za znajdowaną tu i tam energię służącą tutaj za walutę. Do tego mamy granat zbliżeniowy oraz możliwość podpalenia wrażego przyjemniaczka lub walnięcia go w ryło z pięści. Te ostatnie wraz z naszym kombinezonem również możemy ulepszać za pomocą znajdowanych gdzieniegdzie rdzeni. Co bardziej wartościowe fanty zostawiają nam spotykane w świecie gry... Koty:)
O wrażych adwersarzach słów kilka. Przeciwnicy to połączenie wytworów rodem z filmu Coś z aparycją wujka Józka i ciotki Elżbiety - niezbyt ładne, niezbyt mądre ale potrafiące pożerać swoich ubitych chwilę wcześniej braci aby zwiększyć nie tylko swoją siłę i odporność, ale też wygląd i możliwość ataków. Potrafią pożerać nie tylko ciała zabitych przez nas przeciwników, ale też zalegające tu i tam, martwe na pierwszy rzut oka, zwłoki. Walka potrafi być dość wymagająca kiedy w ciasnej przestrzeni mamy kilku takich gagatków, choć zwykle jest też kilka wybuchowych beczek i kanistrów, które bardzo pomagają w sprzątaniu świata na wiosnę. W grze jest też kilku bossów. Walka z nimi jest prosta i nudna jak przemówienie Madame Thatcher. Wyjątek stanowi tutaj tylko ostatni Boss, z którym walka nie dość że jest wieloetapowa, to w ostatnim etapie łachudra potrafi się teleportować pod samą naszą mordę i walnąć nas ciosem karate w ryło - ot, irytujący truteń który nieco oszukuje.
Czy polecam? Tak, jeśli ktoś lubi horrory. Czy sam wrócę do gry (manwyksc dodatek)? Szczerze wątpię. Gra do przejścia jeden raz i do zapomnienia.
Wpis wygenerowany za pomocą https://gamesmeter.bieda.it/
#gamesmeter #gry




Zaloguj się aby komentować
Wojna
Treść dla dorosłych lub kontrowersyjna
Dopadła mnie jelitówka, akurat w dzień premiery GTA miałem grać od 24!! #zalesie

Zaloguj się aby komentować