NBP utrzymało stopy procentowe na tym samym poziomie

https://nbp.pl/rpp-04-06-2025/

#gospodarka #ekonomia #wiadomoscipolska #kredythipoteczny #nieruchomosci

Największe szare strefy na świecie w 2023. Polski tygrys nieuwzględniony

#mapy #ekonomia #gospodarka

W odniesieniu do ostatnich mapek.

#ekonomia #ciekawostki #mapporn

Auc.

#ekonomia #ciekawostki

Polska właśnie wchodzi do elitarnego "Trillion Club", czyli kilkunastu państw na świecie, które mają bilion dolarów Produktu Krajowego Brutto. PKB Polski jest niemal taki sam jak PKB ośmiu (!) naszych wschodnich sąsiadów.

#gospodarka #polska #polskagurom #ekonomia #pkb

Prawda to?

#ekonomia

2 tygodnie temu porównywałem głosowanie na Nawrockiego w 1 turze do głosowania w referendum akcesyjnym do unii europejskiej w roku 2003 w poszczególnych gminach. Dzisiaj porównam top 20 gmin w których poszczególni kandydaci w drugiej turze otrzymali najwięcej głosów do rankingu opartego o wskaźniki dochodów podatkowych w przeliczeniu na jednego mieszkańca dla poszczególnych gmin.

Aby potwierdzić albo obalić tezę, że najbiedniejsi głosują na pis.

Warszawa jest jako całość, nie ma podziału na poszczególne dzielnice jak przy wyborach. Mogą być błędy w miejscach bo nie ma podanych powiatów w statystykach.

Karol  Nawrocki         

gmina  powiat  województwo  wynik  Miejsce w rankingu najbogatszych gmin  Miejsce w rankingu najbiedniejszych gmin

Godziszów  janowski  lubelskie  94.66%  2368  110

Chrzanów  janowski  lubelskie  94.40%  2122  356

Kulesze Kościelne  wysokomazowiecki  podlaskie  93.31%  1945  533

Dzwola  janowski  lubelskie  92.82%  2312  166

Przytuły  łomżyński  podlaskie  92.72%  2469  9

Jeżowe  niżański  podkarpackie  92.63%  2454  24

Kobylin-Borzymy  wysokomazowiecki  podlaskie  90.93%  2333  145

Brańsk  bielski  podlaskie  90.76%  2394  84

Trzebieszów  łukowski  lubelskie  89.97%  758  1720

Kamień  rzeszowski  podkarpackie  89.88%  2288  190

Batorz  janowski  lubelskie  89.70%  1878  600

Klukowo  wysokomazowiecki  podlaskie  89.54%  1671  807

Kołaki Kościelne  zambrowski  podlaskie  89.27%  2323  155

Laskowa  limanowski  małopolskie  88.89%  1675  803

Wielopole Skrzyńskie  ropczycko-sędziszowski  podkarpackie  88.69%  2440  38

Poświętne  białostocki  podlaskie  88.26%  1704  774

Nowe Piekuty  wysokomazowiecki  podlaskie  88.15%  1815  663

Osiek  starogardzki  pomorskie  88.13%  1354  1124

Potok Górny  biłgorajski  lubelskie  88.04%  2476  2

Domaradz  brzozowski  podkarpackie  88.04%  2411  67

Rafał  Trzaskowski       

gmina  powiat  województwo  wynik  Miejsce w rankingu najbogatszych gmin

Wilanów (Warszawa)  Warszawa  mazowieckie  77.72%  26

gm. Komorniki  poznański  wielkopolskie  73.48%  59

Ursynów (Warszawa)  Warszawa  mazowieckie  73.11%  26

gm. Suchy Las  poznański  wielkopolskie  73.03%  11

Żoliborz (Warszawa)  Warszawa  mazowieckie  72.84%  26

gm. Dobra (Szczecińska)  policki  zachodniopomorskie  72.77%  125

m. Poznań  Poznań  wielkopolskie  72.73%  87

m. Sopot  Sopot  pomorskie  72.52%  55

gm. Dopiewo  poznański  wielkopolskie  72.27%  116

Mokotów (Warszawa)  Warszawa  mazowieckie  72.19%  26

gm. Tarnowo Podgórne  poznański  wielkopolskie  71.81%  14

gm. Rokietnica  poznański  wielkopolskie  71.67%  360

gm. Osielsko  bydgoski  kujawsko-pomorskie  70.34%  63

m. Wisła  cieszyński  śląskie  70.13%  242

m. Puszczykowo  poznański  wielkopolskie  70.05%  81

m. Gdańsk  Gdańsk  pomorskie  70.03%  113

m. Gdynia  Gdynia  pomorskie  69.94%  210

Ochota (Warszawa)  Warszawa  mazowieckie  69.90%  26

m. Karpacz  karkonoski  dolnośląskie  69.63%  27

Śródmieście (Warszawa)  Warszawa  mazowieckie  69.60%  26

Dla wyników Trzaskowskiego nie odwracałem wyników bo nie było sensu.

Widać pewne odkształcenie, ale przełożenie ekonomiczne w top20 nie ma wpływu na to jak głosowały gminy.

#ekonomia #wybory #polityka #statystyka

Źródła:

https://otoprzetargi.pl/storage/bgLVboHkOH93w0SvlbzM6BWdgxroD87sx1BKcJHY.pdf

https://www.gov.pl/web/finanse/wskazniki-dochodow-podatkowych-gmin-powiatow-i-wojewodztw-na-2024-r

Kosmici gadają, że cała ziemia jest zadłużona. Mamy wszystko co potrzeba do życia i rozwoju, a i tak jesteśmy zadłużeni xD

#heheszki #ekonomia

Było już kiedyś coś z tego kanału tutaj. Tym razem krótko o kryptowalutach.

Crypto Explained with Bananas

#ciekawostki #kryptowaluty #finanse #ekonomia

Wczoraj skończyła się kolejna kampania wyborcza. Były klasyki - imigranci, aborcja oraz wyścig o to, kto jest większym patriotą. Moim zdaniem zabrakło jednak najważniejszego tematu - pomysłów na rozwój polskiej gospodarki.

Polska gospodarka nie jest innowacyjna i chyba nigdy nie była. W żyznym kraju nad Wisłą nadal króluje betonowe złoto, a nie jakieś tam ejaje, cipy czy inne odnawialne źródła energii. Polski sektor mikro oraz małych przedsiębiorstw to raczej kolekcja januszeksów (które bez obniżonej składki zdrowotnej nie potrafią przetrwać na rynku) niż start-upów w amerykańskim stylu. Polska nadal jest tanią, czasem cyfrową, montownią zachodu. Transfer know-how nie istnieje.

Jak to powiedział klasyk, it's the economy, stupid. Od gospodarki wszystko się zaczyna i na gospodarce wszystko się kończy. Na stabilnej, rozwijąjącej się gospodarce korzystają wszyscy - fajnopolacy, katotalibowie, geje, hetero, żydzi, masoni, cykliści a nawet weganie. Ale w Polsce się o tym nawet nie dyskutuje.

"No tak, ale mieliśmy pićsiesiąt lat komuny", ktoś może zakrzyknąć. Sruny, a nie komuny. Komunizm w Polsce skonczył się 30 lat temu. Tylko teoretycznie, bo chyba niektórzy nadal w nim tkwią mentalnie. Ze względu na wykonywany zawód (programista, głównie zawód dla rodziców), jestem związany z krajami Azji południowo-wschodniej. Chiny - jak Mao zafundował im politykę "wielkiego skoku", to aż musieli zacząć jeść szczury z wrażenia. Na Japonię spadły dwie bomby jądrowe. Koreą w latach pięćdziesiątych wstrząsnęła brutalna wojna domowa. Na Tajwanie do lat dziewięćdziesiątych wszystkich za twarz trzymał Czang Kaj-szek i spółka. A mimo to te cztery kraje są lepiej rozwinięte niż Polska. Dlaczego? Otóż politycy tych krajów systematycznie i uparcie stawiali na rozwój swojej gospodarki. Li Kwoh-ting ma na Tajwanie swoje pomniki. Dzięki VSLI project japońskie firmy zaczęły konkurować z amerykańskimi w latach osiemdziesiątych. To tylko kilka przykładów.

Najwyższa pora to zmienić. Dlatego potraktujcie ten wpis jako nieformalny start mojej kampanii prezydenckiej. To kandydowania skłoniła mnie tragikomendia odegrana 12 maja, dla niepoznaki nazwana "debatą prezydencką".

#polska #polityka #ekonomia #wybory

Tag to obserwowania / czarnolistowania #gromannaprezydenta2030.

Raport do pobrania tutaj: https://www.pb.pl/polska-potrzebuje-nowego-modelu-rozwoju-1242729

Osiągnęliśmy w 2024 r. poziom 60% PKB na głowę mieszkańca w relacji do światowej granicy technologicznej. Ale dużo dalej na obecnym modelu rozwoju nie zajedziemy - argumentujemy w raporcie pt. "Nowy model rozwoju Polski".

Pójście dalej wymaga przejścia od bezpiecznego imitowania zachodnich rozwiązań do bardziej ryzykownego eksperymentowania i odkrywania własnego potencjału technologicznego.

Polski wzrost opierał się na dwóch filarach: imporcie technologii i stabilnych instytucjach.

Ale jest kilka zmian, które sprawiają, że trudno będzie podtrzymać wysokie tempo wzrostu w nadchodzącej dekadzie bez istotnych zmian w modelu rozwoju:

1. Zakończenie okresu silnej dewaluacji realnego kursu złotego, która pozwoliła Polsce podtrzymać wzrost po 2008 r. (kiedy wszyscy mówili o pułapce średniego dochodu, Polska zdewaluowała kurs o kilkadziesiąt procent i jechała dalej na eksporcie).

2. Zakończenie okresu dywidendy demograficznej (on się naturalnie skończył 10 lat temu, ale przedłużyła go dekada dużej imigracji).

3. Zakończenie konwergencji do Zachodu pod względem wskaźników edukacji i kapitału ludzkiego.

4. Zakończenie globalnego konsensusu politycznego.

Co musi się zmienić? Pokazujemy kilka ważnych czynników, tu zwrócę uwagę na jeden: wzmocnienie krajowych firm prywatnych.

Polski model gospodarki charakteryzuje się bardzo dużym udziałem podmiotów państwowych i zagranicznych w sektorze przedsiębiorstw. Pierwsza grupa odpowiada za 38 proc. kapitału zakładowego średnich i dużych firm, zaś druga za 29 proc. Tym samym polskie firmy prywatne stanowią zaledwie jedną trzecią sektora przedsiębiorstw(!). Polityka publiczna powinna dążyć do tego, by wzmocnić rolę krajowych podmiotów prywatnych, ponieważ w ten sposób uwolniony zostanie potencjał innowacji, eksperymentowania i wytwarzania krajowych technologii niezbędnych do osiągnięcia kolejnych światowych szczebli technologicznych.

#gospodarka #ekonomia

Wzrost stawek WIBOR w latach 2021-2022, będący skutkiem podwyżek stóp procentowych przez RPP, spowodował dotkliwy wzrost rat osób spłacających kredyty o zmiennym oprocentowaniu. Tacy kredytobiorcy, motywowani przez kancelarie prawne, od tego momentu próbują podważać umowy. Niedawno pisaliśmy, że do TSUE wpłynął drugi zestaw pytań w tej sprawie, ale może się okazać, że unijny Trybunał nie wypowie się w tej kwestii.

Bank zawarł porozumienie z kredytobiorcą

Kredytobiorca, który nie był reprezentowany przez kwalifikowanego pełnomocnika, domagał się stwierdzenia przez sąd, że zapis o zmiennym oprocentowaniu opartym na WIBOR 6M powiększonym o marżę 1 pkt proc. jest niedozwolonym i niewiążącym go postanowieniem umownym. W związku z tym chciał ustalenia, że oprocentowanie kredytu jest stałe i wynosi 5,56 proc. plus 1 pkt proc. marży (czyli łącznie wyniosłoby 6,56 proc. tak jak w dniu podpisania umowy).

Z naszych informacji wynika jednak, że spór przed sądem w Przemyślu się zakończył, a to oznacza, że TSUE prawdopodobnie nie odpowie na pytania sformułowane przez sędziego Piotra Bastę.

https://businessinsider.com.pl/prawo/bank-porozumial-sie-z-kredytobiorca-drugiej-wibor-owej-sprawy-w-tsue-moze-nie-byc/e8hwy96

=================================

Tutaj chodzi o umowę kredytową z 2007r. z bankiem z lwem. Obecne umowy (np. moja w tym samym banku z 2019r.) ma konstrukcję informowania klienta czym jest WIBOR, jaki ma wpływ na ratę kredytów, oprocentowanie. Przedstawiona jest również tabela z symulacją wzrostu / obniżki wskaźnika i przełożenie na ratę kredytu. Podpisuje się również oświadczenie, że zrozumiało się mechanizm działania i rozumie się ryzyko.

#gospodarka #ekonomia #kredythipoteczny #nieruchomosci

#nowosciksiazkowe

Premiera w wydawnictwie Zysk i S-ka. Władza i postęp. Tysiąc lat walki o technologię i dobrobyt.

Ważna i aktualna książka laureatów Nagrody Nobla w dziedzinie ekonomii w 2024 roku, w której autorzy dokonują odważnej reinterpretacji dziejów postępu technicznego i starają się odpowiedzieć na pytanie: Dlaczego rozwój technologii zbyt często przynosił korzyści wyłącznie elitom i jak możemy to zmienić?

#ksiazki #ekonomia

Źle się w kraju dzieje #heheszki #ekonomia #kebab #inflacja

#smiesznekotki #ekonomia & źródło

Nietypowo bo we wtorek, srodowa dawka #ekonomia z #rosja

(ale najpierw nasza gazeta - czyli Rzeczpospolita)

https://www.rp.pl/waluty/art42321531-kreml-szuka-pieniedzy-na-wojne-mozliwa-duza-dewaluacja-rubla

("Kreml szuka pieniędzy na wojnę. Możliwa duża dewaluacja rubla

Gwałtowny spadek dochodów z eksportu ropy osusza budżet Rosji, którego ponad 40 procent pożera wojna Putina. Kreml naciska na bank centralny, by zdewaluował rubla. Od początku roku rosyjski pieniądz podrożał o 40 procent.") - reszta za paywallem, ktory wiekszosc potrafi obejsc

Dla kontekstu podam, ze obecnie za 1 USD nalezy zaplacic okolo 80 Rubli po kursie oficjalnym

Za to rosyjski Kommersant pisze o:

1. Putin powiedział Trumpowi o zapobieganiu atakom terrorystycznym przed Kremlem
   

2. Surgutnieftiegaz i 57 innych firm znalazło się w nowym pakiecie sankcji UE wobec Rosji
   

3. Wielka Brytania zaostrza sankcje wobec Rosji
   

4. Wypowiedzi szefa SCR Bastrykina o migrantach i Krokusie na PMYF
   

5. Axios: Trump powiedział europejskim przywódcom, że jest przeciwny nałożeniu sankcji na Rosję
   

6. Zakłócenia w działaniu wiodących sieci komórkowych w Hiszpanii
   

7. Bank Dom. RF planuje pozyskać środki po zmiennym oprocentowaniu
   

8. ERR: Rosja uwalnia zatrzymany tankowiec Green Admire płynący z Estonii
   

9. Były szef Roskosmosu Jurij Borysow mianowany senatorem z obwodu archangielskiego
   

10. Rustem Nazimanov - o praktyce doradztwa inwestycyjnego PRZEGLĄD
    

11. Jak sprzedać dom z zaległymi ratami kredytu hipotecznego?
    

I do przetlumaczenia deepl em wybralem punkt 8 gdyz chyba dobrze wpisuje sie w #wojna (sankcje, flota cieni i zaangazowanie militarne w tym przypadku):

ERR: Rosja uwalnia zatrzymany tankowiec Green Admire płynący z Estonii

Rosyjskie władze uwolniły tankowiec Green Admire zatrzymany 18 maja 2025 r. na rosyjskich wodach terytorialnych Morza Bałtyckiego. Poinformował o tym estoński nadawca ERR. Tankowiec wypłynął z portu Sillamäe w Estonii i był w drodze do Rotterdamu, przewożąc około 700 000 baryłek ropy.

Statek płynął pod banderą Liberii i należał do greckiej firmy Aegean Shipping. Podróżował trasą uzgodnioną między Rosją, Estonią i Finlandią. Ta trasa przez rosyjskie wody w Zatoce Fińskiej jest używana do ominięcia płytkich wód estońskich i jest uważana za bezpieczniejszą dla dużych statków. Pomimo ostrzeżeń strony rosyjskiej o obszarze oznaczonym jako niebezpieczny dla żeglugi, tankowiec nie zmienił kursu. Po zatrzymaniu statek został zakotwiczony przy wyspie Gogland.

Estoński minister spraw zagranicznych Margus Tsahkna nazwał działania Rosji nieprzewidywalnymi i powiązał incydent z estońskimi próbami ograniczenia działalności rosyjskiej "floty cieni". Powiedział, że Moskwa była agresywna, a Tallin powiadomił swoich sojuszników z NATO. Estoński Departament Transportu ogłosił po incydencie, że statki wpływające i wypływające z Sillamae nie będą wpływać na rosyjskie wody terytorialne.

13 maja estońska marynarka wojenna i lotnictwo NATO próbowały zmusić pływający pod gabońską banderą statek Jaguar do opuszczenia wód neutralnych i skierowania się na obszar, gdzie mógłby zostać zatrzymany. Na pokładzie znajdowała się 21-osobowa załoga, w tym czterech obywateli Rosji. Statek zignorował żądania i udał się do rosyjskiego miasta Primorsk.

Świeże przewidywania Komisji Europejskiej dotyczące Polski

#gospodarka #ekonomia

Zyskflacja w Polsce – jak firmy przejęły inflację i wypchnęły pracowników z gospodarki

Wbrew oficjalnym narracjom o walce z inflacją, o trudnym otoczeniu makroekonomicznym i konieczności „zaciskania pasa”, dane pokazują coś zupełnie innego: inflacja w Polsce została przejęta przez firmy jako okazja do maksymalizacji zysków kosztem realnych wynagrodzeń. To zjawisko nosi nazwę zyskflacji (ang. profit-led inflation) – i choć jego istnienie było przez długi czas ignorowane, dziś widać je czarno na białym na danych z GUS, NBP i analiz ekonomistów. W tym modelu firmy nie tylko nie ponoszą ciężaru inflacji, ale wręcz ją wykorzystują jako narzędzie do transferu wartości dodanej z pracowników na rzecz kapitału.

Udział wynagrodzeń w PKB, który w latach 2016–2021 systematycznie rósł, w 2022 roku gwałtownie się załamał. Spadł do poziomu z 2014–2015 roku, niwelując wszystkie zyski płacowe, jakie udało się osiągnąć przez ponad pięć lat. Równolegle udział nadwyżki operacyjnej brutto (czyli zysków firm) w wartości dodanej istotnie wzrósł. Inflacja, która nominalnie miała być „neutralna” dla podziału dochodów, okazała się być wehikułem redystrybucji – ale nie z góry w dół, lecz odwrotnie. Wzrosty cen finalnych były wyższe niż wzrosty kosztów produkcji, co pozwoliło firmom zgarnąć lwią część nadwyżki. W produkcji przemysłowej aż 85% wartości wzrostu cen trafiło do firm, nie do pracowników.

Zyskflacja działa według prostego mechanizmu: gdy wzrasta inflacja, firmy podnoszą ceny szybciej niż rosną im koszty. Klienci, nie mając punktu odniesienia i porównania, akceptują nowe ceny. Płace rosną dużo wolniej, a często w ogóle nie nadążają za inflacją – szczególnie w sektorach opartych na pracy fizycznej, gdzie istnieje duża podaż zewnętrzna (migranci, APT, rotacja). Dzięki temu realna wartość płac spada, a realna wartość marży rośnie. Firmy mogą utrzymać lub nawet poprawić rentowność, mimo ogólnego kryzysu – ale odbywa się to kosztem pracowników, którzy są odcinani od owoców swojej pracy.

To nie jest efekt przypadku. Firmy od dawna wiedzą, że pod pretekstem inflacji mogą przeprowadzać podwyżki cen, które nie mają pokrycia w kosztach, a służą jedynie poprawie wyniku finansowego. W sektorze przemysłowym – szczególnie w eksporcie – sytuacja jest jeszcze bardziej jaskrawa: ceny eksportowe rosną dynamicznie, ale udział płac w wartości dodanej spada. To oznacza, że polscy robotnicy przemysłowi, mimo że ich praca zasila nadwyżkę handlową kraju, nie otrzymują z niej niemal żadnej korzyści. Wzrost cen produktów nie idzie w parze ze wzrostem wynagrodzeń. Korzyści są przechwytywane przez właścicieli, akcjonariuszy, zarządy i agencje pośrednictwa.

W tym samym czasie na rynku pracy trwa ofensywa propagandowa agencji zatrudnienia i pracodawców, którzy twierdzą, że bez masowego importu taniej siły roboczej z Azji „gospodarka się zawali”. To fałsz. Problemem nie jest brak ludzi, tylko brak ludzi gotowych pracować za stawki nieadekwatne do kosztów życia, zdrowia i inflacji. Polacy po czterdziestce, mimo doświadczenia, są wypychani z rynku pracy, ponieważ nie zgadzają się na wyzysk, nie chcą mieszkać w sześć osób w baraku i oczekują uczciwego traktowania. Tymczasem cały system wynagradzania – oparty na dumpingowych umowach, pracy agencyjnej i outsourcingu – został zaprojektowany właśnie po to, by takich ludzi eliminować jako zbyt „kosztownych”.

Jeśli zyskflacja nie zostanie zatrzymana, polski rynek pracy wejdzie w fazę strukturalnego wypalenia. Zbyt wiele sektorów – od przemysłu przez logistykę po budownictwo – opiera się na intensywnym, fizycznym wkładzie pracy, którego nie da się szybko zautomatyzować. Ale przy obecnych trendach płacowych zawody te przestają być opłacalne dla pracownika. Dochodzi do momentu, w którym praca fizyczna staje się ekonomicznie irracjonalna – bo nie pozwala się utrzymać, odpocząć ani zregenerować zdrowia. Efektem będzie zapaść kadrowa, niechęć do zawodu, masowy exodus za granicę i spadek jakości usług oraz produktów.

W dłuższym okresie, jeśli trend przechwytywania inflacji przez kapitał się utrzyma, spadnie także popyt wewnętrzny. Ludzie, których płace nie nadążają za inflacją, ograniczają konsumpcję. Gospodarka, która przez dekadę opierała się na eksporcie i taniej sile roboczej, zacznie tracić konkurencyjność – bo wyczerpie się rezerwuar pracowników gotowych pracować za coraz mniej w coraz trudniejszych warunkach. Pojawi się dryf w kierunku stagnacji: firmy nie będą miały komu sprzedać, nie będą miały kogo zatrudnić i nie będą miały jak utrzymać obecnego poziomu zysków.

Zyskflacja nie jest tylko wykresową ciekawostką. To realny mechanizm redystrybucji wartości, który wyjaśnia, dlaczego mimo „świetnych danych makroekonomicznych” tak wielu ludzi nie odczuwa żadnej poprawy. To nie inflacja zabija klasę pracującą – to system, który inflację wykorzystuje jako narzędzie pozbawiania ludzi prawa do godnej pracy i uczciwego wynagrodzenia. Jeśli nie nastąpi systemowa reakcja – nie będzie pracowników, nie będzie lojalności, nie będzie wzrostu. Pozostanie tylko puste PKB i puste magazyny.

Tymczasem warto zadać pytanie: skoro udział płac w PKB spada, a zyski firm rosną, to co dzieje się z tym kapitałem? Odpowiedź przynosi analiza rynku dóbr luksusowych w Polsce. W 2024 roku jego wartość ma sięgnąć 55,6 miliarda złotych. To wzrost o kilkadziesiąt procent w porównaniu do dekady poprzedzającej. Największe wzrosty odnotowano w sektorach takich jak luksusowa motoryzacja, biżuteria, sztuka i dobra inwestycyjne. A więc dokładnie tam, gdzie bogacenie się elity wyraża się fizycznie: w przedmiotach statusowych, nieprodukcyjnych, niepowszechnych.

Pieniądze wypchnięte z systemu wynagrodzeń nie znikają. One zmieniają adresata. Są inwestowane w auta warte pół miliona złotych, kolekcjonerskie dzieła sztuki, butiki z limitowanymi kolekcjami, w penthouse’y na Wilanowie, nie w nowe linie produkcyjne czy innowacje procesowe. Przejęcie inflacji przez kapitał nie służy odbudowie gospodarki, tylko konsumpcji luksusowej – czyli z definicji wykluczającej, ostentacyjnej i oderwanej od realnych potrzeb społecznych. To konsumpcja nie po to, by żyć lepiej, ale by pokazać, że żyje się ponad innych.

Model, w którym 85% wartości inflacji zostaje przechwycone przez firmy, nie kończy się na bilansach. Kończy się na ulicach, gdzie fizycznie rośnie luka między SUV-em za 800 tysięcy a spawaczem na minimalnej, który wraca z nocki rowerem. Ekonomia ta nie skrapla się w klasę średnią. Ona dryfuje w stronę klasowej separacji, w której zyski przestają cokolwiek wspólnego mieć z produkcją, a coraz bardziej z transferem dochodu w dół: z kieszeni pracownika do portfela inwestycyjnego rentiera.

Zyskflacja w Polsce nie tylko przejmuje wartość z pracy – ona redefiniuje strukturę całego społeczeństwa. Im więcej zostaje w firmach, tym więcej kończy w kasach salonów marek premium, a tym mniej wraca na rynek jako siła nabywcza zwykłego obywatela. W tej spirali nawet 4% PKB wzrostu przestaje mieć znaczenie. Bo dla 70% społeczeństwa nie przekłada się na realną poprawę. I wtedy, jak w każdym historycznym przypadku, kiedy zysk odkleja się od pracy – zostaje tylko jeden możliwy sposób redystrybucji: kryzys, bunt albo rozpad.

#gospodarka #ekonomia #inflacja