Najlepsze wpisy

#heheszki #memy

Zgłaszam na allegro że w aukcji x1 jest innym produktem niż x2 x3 x4. Zgłoszenie błędne, nie znaleziono różnic w produktach. XD

K⁎⁎wa jacy to debile są.
#allegro

Kurde zaraz cały zjem

#chleb

293 086,07 - 7,71 = 293 078,36

Poniedziałek przed pracą

#ksiezycowyspacer

Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin

293 096,58 - 2,56 - 6,15 - 1,80 = 293 086,07

Spokojna niedziela. Wlasciwie zapomnialem ze jest niedziela. Dlatego tak malo

#ksiezycowyspacer

Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin

32 050 + 200 = 32 250

Osocze 600 ml

Licznik prywatny: 29350 ml

#oceankrwi #krwiodawstwo #barylkakrwi

Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin

Oprócz błędu konfirmacji nasz mózg jest wyposażony w kilka innych mechanizmów w służbie ego, które pozwalają nam uzasadniać własne spostrzeżenia i przekonania jako trafne, realistyczne i bezstronne. Psycholog społeczny Lee Ross nazywa to zjawisko „naiwnym realizmem” – nieodpartym przekonaniem, że spostrzegamy obiekty i zdarzenia „takimi, jakie są”. Zakładamy, że inni rozsądni ludzie odbierają świat tak samo jak my. Jeśli ktoś się z nami nie zgadza, to z pewnością nie widzi wystarczająco wyraźnie. Naiwny realizm tworzy labirynt logiczny, ponieważ opiera się na dwóch założeniach: po pierwsze, ludzie otwarci i uczciwi powinni się zgodzić z rozsądną opinią; po drugie, wszystkie moje opinie z pewnością są rozsądne – gdyby takie nie były, nie wierzyłbym w ich słuszność. Zatem jeśli tylko zdołam nakłonić swoich przeciwników, żeby mnie wysłuchali – abym mógł im powiedzieć, jak jest naprawdę – na pewno się ze mną zgodzą. A jeżeli się nie zgadzają, to dlatego, że nie są obiektywni.

Carol Tavris

Elliot Aronson, Błądzą wszyscy (ale nie ja)

#psychologia #psychostoik

Gadałem sobie z LLM po angielsku o tym że za negownanie holocaustu na social mediach jest zwykle ban, a za negowanie wielkiego głodu w chinach nie i skąd to się wzięło. Nagle zaczął się do mnie odnosić z założeniem że jestem polakiem.

Zapytany czemu, odpowiedział że wywnioskował z polskich znaków w ścieżce katalogu roboczego i ze strefy czasowej. Ponadto pochwaliłem się, że w liceum w sali od historii na ścianie był wywieszony wykres słupkowy porównujący ilość ofiar Stalina, Hitlera i Mao - i na tej postawie stwierdził że byłem uczniem polskiej szkoły w latach 90 i 2000.

Nie wiem czy mam być pełen podziwu, czy przerażenia.

#ai #sztucznainteligencja #wtf #llm #qwen #selfhosted

1388 + 1 = 1389

Tytuł: Zapłata dla flecisty

Autor: George A. Romero, Daniel Kraus

Kategoria: horror

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Format: ebook

Liczba stron: 392

Ocena: 8/10

Jak pewnie pamiętacie, po recenzjach Sagi Blackwater, jestem wielkim fanem takich książek: małe miasteczko, tajemniczy bohaterowie, nadprzyrodzone siły i przeszłość, która nie daje o sobie zapomnieć. I dokładnie to tutaj dostajemy, z tą różnicą, że to pierwszy i ostatni tom.

Małe sprostowanie, które moim zdaniem powinno być na początku książki, a znalazło się na jej końcu:

Ksiązkę napisał George A. Romero, jako jedną z 2 w jego pisarskim dorobku, choć "napisał", to może też trochę za duże słowo, bo autor ją zaczął i prawie ukończył. Natomiast zakończenie i domknięcie wszystkich wątków dopisał już Daniel Kraus po śmierci Romero. Nie ma natomiast nigdzie powiedziane w jakim stopniu ją dokończył, czy to było 5% czy 50%, czy dopisywał też coś do treści napisanej przez Romero i jeśli tak, to w jakim stopniu.

Mamy tu do czynienia z weird fiction, chyba najbliżej jej do książek Lovecrafta (ewentualnie Derletha), "Sagi Blackwater", czy do "Krainy Lovecrafta". Mamy Nowy Orlean, bagna, małe miasteczko (Alligator Point) ze swoimi tajemnicami, mamy przeszłość, która okształtowała te miasto i Renee Pontiac, którą wkurza imię i woli by zwracać się do niej po nazwisku. Mamy wreszcie tytułowego Flecistę, ducha a może demona, tego miejsca, który raz na jakiś czas porywa mieszkańców i zostawia po nich członki ciał na pamiątkę. Ducha, który objawia się ludziom w czymś co przypomina sny i demona, który oczekuje ofiar i straszy dorosłych, że zabierze im dzieci, jak flecista, który gra, na flecie a zwierzęta za nim podążają.

Do pewnego stopnia nie czułem, że to będzie horror, ale było go na pewno więcej niż w serii "Blackwater". Demon, dzikie zwierzęta, śmierć i części ciał zostawionych, jako jedyne pamiątki po ofiarach. A w tym wszystkim kląca jak szewc dziewczynka, wychowująca się tylko z ojcem, którego najlepszym przyjacielem jest butelka. Oczywiście nie mogło zabraknąć elementu rozpoznawczego dla Romero - zombie. Było 1, ale było

Czyta się to całkiem nieźle, choć trochę czuć, że mamy tu dwóch autorów, którzy siadali do maszyny, po sobie. Cieszę się, że książka została dokończona i nie skończyła w szufladzie, szczególnie, że to jednak duża zmiana tematyki dla autora, a one nie cieszą się zbyt dobrym przyjęciem czytelników. Wolałbym chyba jednak, żeby Kraus się wzorował na zapiskach Romero i napisał swoją książkę od nowa.

Bardzo siadł mi klimat tej książki, lubie odludzia, bagna, południe Stanów Zjednoczonych, niewyjaśnione zjawiska i coś, co czai się we mgle. Nie bardzo natomiast siadł mi wątek lesbijski, który z jakiegoś powodu miał się toczyć między dziewczynką, a jej nauczycielką. Nic nie wniósł do historii, po za kilkoma stronami, a jednak budził niesmak, bo nawet dziewczynka nie rozumiała tego, co jej "obiecywała" zrobić nauczycielka.

Ostatecznie 8/10, bo trafiła do mnie ta historia i chętnie przeczytałbym podobne. A zbyt wiele książek w tym klimacie nie wychodzi.

Ta książka też przebija mój wynik czytelniczy z ubiegłego roku (209).

Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Osobisty licznik: 210/128

#bookmeter #ksiazki #czytajzwujkiem #czytajzhejto

Czerwone sejoczento głodne silnika

Miał tam wlatywać ten z niebieską głowiczką ze zdjęcia z poprzedniego wpisu, ALE klient stwierdził, "a może jednak t-jet?".

I tak będzie teraz pewnie trwał z tydzień w zawieszeniu (na szczęście nie na podnośniku).

Na podnośnik wjechała już idea, a silnik zaczął ulegać rozbiórce

Może uda się podmiankę ogarnąć w przyszłym tygodniu

#mechanikasamochodowa #dzielalamozorda

W zeszlym tygodniu( dobra,w poniedzialek,czyli w jeszcze w tym) zadzwonil do mnie mechanik z przypomnieniem,ze konczy mi sie badanie techniczne- jutro jade oddac samochodu,a przy okazji wymieni olej,wycieraczki i zrobi przeglad- ciekawe jakie usterki wynajdzie xd

Trzymajcie kciuki,zeby zalatwil bt xd

Dzisiaj nawet odkurzylem w srodku i wynioslem dwa worki smieci z bagaznika i zakamarkow xD #motoryzacja #samochody

Wjeżdża PentaKilo z rusztu w sumie to bardziej 250gr

#jedzzhejto #kielbasa #foodporn #gownowpis

38 909,98 + 3,02 = 38 913,00

#sztafeta #bieganie

Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin

1384 + 1 = 1385

Tytuł: Sądny dzień Carla

Autor: Matt Dinniman

Tłumaczka: Sara Manasterska

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Czarna Owca

Format: ebook

ISBN: 9788383821924

Liczba stron: 448

Ocena: 6/10

Jednak się skusiłem i zaopatrzyłem w drugą część szybciej, niż zamierzałem. Byłem zbyt ciekawski, co autor pokaże na kolejnych poziomach Lochu.

Jest więcej tego samego - doszły nowe zawiłości mechanik rządzących grą, więc jeśli cyferki spodobały się w poprzedniej części, tak będzie też i tutaj.

Autor trochę zluzował z humorem i to chyba dlatego, że postanowił wprowadzić więcej głębi w postaci głównego bohatera. Ma to sens - przez pierwsze dwa poziomy Carl starał się zaadaptować do nowej, pokręconej sytuacji, więc na trzecim, już przyzwyczajony do growej rzeczywistości, znalazł w końcu czas na przemyślenia. Autor nie do końca dobrze to oddał, ale też nie oczekujmy filozoficznej głębi od czysto rozrywkowej lektury.

Trudno się przejmować losami bohaterów. Mimo że wszystko wskazuje na to, że coś złego im się stanie, i tak znajdują wyjście z sytuacji albo okazuje się, że wcześniej przygotowali się na taką ewentualność. Najgorsze, co im się do tej pory przydarzyło, to nie otrzymanie super duper skrzynki oraz zapowiedź przyszłych konfliktów. Co również sprawia, że przynajmniej do dziewiątego poziomu lochu, dość mrocznie zapowiadanego, nic nie powinno im się stać.

Efekt świeżości zniknął, więc tę część oceniam niżej od poprzedniej.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazki #fantastyka #fantasy

Cytat na dziś:

Śnieg migotał na krawędziowych zboczach Ramtopów, potężnego łańcucha górskiego, ciągnącego się przez cały kontynent. W miejscu gdzie wyginały się, obejmując Okrągłe Morze, tworzyły naturalny mur pomiędzy Klatchem a rozległymi równinami Sto.

Tutaj rodziły się kapryśne lodowce, agresywne lawiny, tu trwały w milczeniu śnieżne pola.

I żyły yeti. Yeti to wysokogórska odmiana trolli, całkiem nieświadoma faktu, że pożeranie ludzi wyszło z mody. Ich pogląd na świat da się streścić w dwóch zdaniach: jeśli coś się rusza, zjedz to. Jeśli nie, zaczekaj, aż się ruszy - i wtedy zjedz.

Terry Pratchett, Ruchome obrazki

#uuk

Signal ma lepszą kompresję dźwięku niż whatsapp w trakcie połaczeń głosowych i wideo.

Subiektywne wrażenie że dużo, ale to naprawdę dużo lepiej słychać.

#problemyzhejto #signal #whatsapp #internet

Tak wygląda "randkowanie" na boo. Oszustwo? Nie, no skądże... przecież te tytuły książek to wcale nie są zrozumiałe, a każdy bierze ze sobą do kawiarni i biblioteki aparat, robi też profesjonalne zdjęcia z rozmytym tłem.

[Nie da się na telefonie robić zrzutów ekranu, bo aplikacja blokuje]

#refleksjemacgajstra #boo #randkujzhejto #podrywajzhejto #randki #zwiazki #samotnosc #aplikacjerandkowe #recenzje #recenzja #oszukujo #ai #oszustwoai

39 529,78 + 10,46 = 39 540,24

Pierwsze bieganko 4x 8 minut tempem na połówkę. Trochę wysiłku było, ale też teren nie należał do najłatwiejszych.

Kurde, chciałoby się kiedyś moc takim speedem ją zaliczyć...

#sztafeta #bieganie

Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin

Kowalik i Janusz Dzięcioł

#ptaki

1169 + 1 = 1170

Tytuł: Poważny człowiek

Rok produkcji: 2009

Kategoria: Dramat / Komedia

Reżyseria: Joel Coen, Ethan Coen

Czas trwania: 1h 45m

Ocena: 9+/10

Powrót po latach do mojego ulubionego filmu braci Coen.

Larry Gopnik to typowy przedstawiciel zwykłego amerykańskiego przedmieścia. Pracuje od lat na uniwersytecie jako wykładowca, ma żonę i dwójkę dorastających dzieci. Ot, zwykłe życie toczy się. Czasem są jakieś problemy z trochę niezrównoważonym bratem Larry'ego, ale poza tym wszystko wydaje się ok.

Do czasu. Lawina nieszczęść spadnie na Larry'ego - a to problemy na uczelni, żona rzuca go dla innego, zostaje wyrzucony z własnego domu. Można zauważyć, że wszystko zaczyna się od koperty z kasą, zostawioną przez pewnego studenta, który nie dostał zaliczenia. Larry co prawda nie przyjął łapówki, ale wszystko zaczyna się psuć momentalnie.

W tle perypetie jego młodszego syna, który szykuje się do bar micwy, ale poza tym jego życie jest typowo nastoletnie - słucha rockowej muzyki i pali blanty z kolegami.

Larry nie wie już co ma robić w sensie ratowania swojego życia - zwraca się nawet z prośbą o pomoc do rabinów. Ale ci, jak to rabinowe - jeden rabin powie tak, drugi powie tak. Jeden nawet nie przyjmie Larry'ego, bo jest zajęty. Myśleniem.

Piękna jest też otwierająca scena filmu, dziejąca się setkę lat temu gdy pewne małżeństwo zastanawia się czy gość w ich domu to żywy człowiek czy dybuk.

Larry miota się w swym hiobowym losie, nie wiedząc co począć, i czasem słońce wychodzi za chmur. Ale równie dobrze to może być dopiero cisza przed burzą.

Jak odszyfrować ludzki los? Czy jest on powiązany z naszych duchowym rozwojem (albo zastojem), a może to karma za wybory moralne? A może po prostu czysty niefart, ot, nieprzyjazne dary losu. Coenowie nie dają jasnej odpowiedzi, bo widocznie nie ma takiej odpowiedzi.

Na pewno gdy życie zmienia się całkowicie mamy stanowisko "poważnego człowieka", przecież wykształconego fizyka, który nie potrafi zaakceptować tych zmian i szuka rozwiązania. Chociaż przecież powinien wiedzieć, że równie dobrze rozwiązanie może nie istnieć.

Realizacyjnie to świetne kino, dobrze dobrani aktorzy, fajne zdjęcia oddające klimat przedmieść USA w pod koniec lat 60. To zapewne powrót braci Coen do czasów ich dorastania, gdzie niby żyli jak wszyscy nastolatkowie, ale ich życie zarazem było przeżarte religijnością.

To w sumie trochę też ostra oda do judaizmu, który wydaje się bardzo filozoficzną religią, która ma pomóc odnaleźć się człowiekowi w obliczu świata stworzonego przez Boga, a tymczasem w obliczu realnych problemów zwykłego człowieka nie daje żadnej jasnej wskazówki.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem