Zaloguj się aby komentować
Wojna
Treść dla dorosłych lub kontrowersyjna
1430 + 1 = 1431
Tytuł: Columbine. Masakra w amerykańskim liceum
Autor: Dave Cullen
Kategoria: reportaż
Wydawnictwo: Wydawnictwo Poznańskie
Format: ebook
ISBN: 9788367324472
Liczba stron: 636
Ocena: 9/10
Książka się już pojawiała pod tagiem, ale skoro tego typu strzelanin od 1999 r. mieli ok. 154, to w sumie nie wiedziałem czemu miałbym czytać o tej konkretnej. Jednak o Columbine wspomniał dr Wojciech Szewko w "wykładzie" o terroryzmie po krakowskim ataku, więc postanowiłem przeczytać.
Autor stara się podjąć temat tak obszernie i szczegółowo, jak to jest tylko możliwe. Początkowo przytłaczała ta liczba szczegółów, choć z drugiej strony mogłem poznać amerykańskie klimaty z dala od Hollywood, a jednak wciąż zaskakujące: liceum z warsztatami stolarskimi i innymi cudami, z przypisanymi miejscami parkingowymi dla uczniów (osobny parking dla uczniów starszych i młodszych xD), uczniowie w czasie strzelaniny dzwoniący bezpośrednio do stacji telewizyjnych (w USA każdy ma kilka stacji TV na szybkim wybieraniu?) i oczywiście problem opłacenia rachunków za leczenie ofiar.
Mamy opisaną lokalną społeczność, podejście różnych grup religijnych, opis zaangażowanych służb i ich niekompetencji, zatajanie niewygodych faktów i oczywiście rzucanie z d⁎⁎y przypuszczeń w pierwszych godzinach ataku jako prawd objawionych (skąd my to znamy?).
Miezwykle dużo uwagi autor poświęcił sprawcom. Ma ku temu ważne powody, bo niestety nawet na Wikipedii jako motyw jest podana: "zemsta za prześladowanie w szkole". No z książki wynika, że jeśli ktoś kogoś prześladował, to raczej sami sprawcy, a ataku dokonali jako najstarsi uczniowie, pod koniec roku szkolnego. Ale oczywiście musi być jakiś "racjonalny" powód - bez niego nikt by czegoś takiego nie zrobił, prawda?
Szokuje też ogrom planów: Eric docelowo chciał zabić wszystkich. Wiedział, że z całą ludzkością, czy choćby z wszystkimi mieszkańcami Denver będzie ciężko, ale uważał, że większość spośród 2000 uczniów i 100 nauczycieli było w zasięgu. Oni właściwie nie planowali strzelaniny, tylko zamach bombowy.
Książka wgniata w fotel, myślałem, że będzie taką "książką na boku", a w rezultacie odłożyłem wszystko inne. Polecam, bo pomaga zrozumieć ataki tego typu, ataki typu "Columbine".
#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto

Zaloguj się aby komentować
Wojna
Treść dla dorosłych lub kontrowersyjna
Zaloguj się aby komentować
#gotujzhejto #kuchnia #gotowanie #zupy Niedoszła teściowa sprzedała mi kiedyś tipa żeby mięso na rosół wcześniej zagotować w osobnym garnku po czym opłukać. Tym sposobem problem szumowin znika. Będzie idealny na kaca który mnie męczy.

@Jim_Morrison Nie no ja to mięsa pieczonego w ten sposób nie doprawiam solą. Dopiero później sam rosół w garze, więc mimo, że mięsko pieczone to dla mnie jest ambrozja to takiego nieposolonego i bez przypraw to raczej nie zjem tak o żeby wyjeść to co do gara ma trafić.
Ja już w inny sposób rosołu nie robię. Nie chce mi się pieprzyć z właśnie z tymi szumowinami. Do piekarnika cyk wszystko razem, a później do gara i może nabierać smaku bez zbędnych czynności.
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Dzień dobry,
dla porannej zmiany: zapraszam do zgłaszania się i brania udziału w Pierwszym Pucharze Hejto w DSJ - szczegóły do znalezienia tutaj
W dużym skrócie:
przez całą zimę oddajemy po jednym skoku na każdej ze skoczni zgodnie z harmonogramem zawodów
na podstawie przesłanej mi powtórki dokonuję klasyfikacji w zawodach
łącznie planowanych jest 16 weekendów z dwiema skoczniami oraz Turniej Polskich Czterech Skoczni w okresie świąteczno-noworocznym
GRAĆ MOŻNA ZARÓWNO NA PC, JAK I NA TELEFONACH (gdzie system wysyłania powtórek jest banalnie prosty!)
Zachęcam!
#hejtodsj <- pod tym tagiem można obserwować/zablokować zabawę
#glupiehejtozabawy #gry
#owcacontent
Zaloguj się aby komentować
– Cześć, zapraszam cię dzisiaj na parapetówkę!
– O, dzięki! A co będziemy robić?
– Gówno!
#heheszki


Hłe, hłe.
To mi przypomina. Teściu ma pięterko i pokoje na nim mają skosy na ścianach. Stwierdził, że gościnny jest jakiś ciemny i więcej światła by się przydało (chgw po co, bo w nim nie bywa). Wdupił sporo kasy i wmontowali mu tam okno dachowe. Efekt: latem jest tam teraz taki ukrop, że zasnąć się w nim nie da i gorąc utrzymuje się do godzin porannych.
A żeby mu tam jeszcze gołąbki na to zaczęły srać!!
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Było chwilę temu.
Zaloguj się aby komentować
1421 + 1 = 1422
Tytuł: Żywiołaki
Autor: Michael McDowell
Kategoria: horror
Wydawnictwo: Vesper
Format: książka papierowa
ISBN: 9788377313886
Liczba stron: 332
Ocena: 7/10
Trochę nie wiem, co myśleć o tej książce: z jednej strony mamy wyrazisty klimat amerykańskiego południa lat 60. oraz 2 specyficzne, spowinowacone rodziny; z drugiej objawiającą się dosyć późno, ale już dosadniej, tajemnicę, której całokształtu nie ogarniał chyba nawet sam autor.
Ale od początku. Wspomniane rodziny to Savage'owie: Marian - zmarła przed chwilą matrona, od której pogrzebu i odprawionego w jego trakcie niepokojącego rytuału zawiązuje się akcja; Mary - zakonnica, córka Marian i Dauphin - trzeci najbogatszy mieszkaniec Mobile, syn Marian; oraz McCray'owie: Lawton - potentat nawozowy ubiegający się o miejsce w Kongresie; Duża Barbara - alkoholiczka (upraszczam, to nie jest zła kobieta); Luker - fotograf i hulaka, syn ww. dwójki; India - córka tegoż, wychowywana przezeń nader swobodnie i Leigh - najbardziej bezbarwna z pierwszoplanowych postaci, równiez córka ww. dwójki. Rodziny zostały spowinowacone przez związek dwójki wymienionej jako ostatnie w każdej rodzinie. Jak to się mawia po angielsku "last but not least" - Odessa, od dekad służąca Savage'ów, bardzo ważna postać w tej historii.
Tak jak wspomniałem: ma miejsce pogrzeb, niecodzienne wydarzenie w jego trakcie zasiewa ziarno wątpliwości w umysłach niewtajemniczonych, nareszcie wszyscy decydują się wyjechać na jakiś czas do Beldame w celu łatwiejszego przetrawienia odejścia matrony, oraz by po prostu odciąć się od świata. Stoją tam trzy rezydencje w starym stylu: po jednej w pieczy każdej z rodzin, natomiast ta ostatnia skrywa niepokojące tajemnice.
Ale to dopiero preludium do koszmaru, bo - w zależności od tego, jakie kryteria przyjąć - dziać zaczyna się dopiero mniej więcej w połowie albo nawet gdzieś w 2/3 książki, a wszystko wcześniej opiera się w głównej mierze na opisywaniu relacji albo aktywności postaci, przy czym skrawki popychające wątek nadnaturalny pojawiają się raz na jakiś czas z tej czy tamtej strony.
No właśnie, relacje. Jak na książkę niezbyt grubą, operującą na jednocyfrowej liczbie postaci, autor umieścił tutaj sporo wyraźnych związków czy relacji: toksyczne małżeństwo Barbary z Lawtonem, w ostatnim czasie podporządkowane utrzymywaniu dobrego politycznego wizerunku; równie toksyczna relacja Barbary z butelką, która została potraktowana jak najbardziej poważnie w tej historii, a nie jako element humorystyczny; niefortunne dzieciństwa Dauphina w cieniu Marian, która w innych okolicznościach nie zapisałaby mu w testamencie złamanego centa; czysto biznesowo-wizerunkowe porozumienia Lawtona z Dauphinem, nabierające znaczenia i osobistego zabarwienia w późniejszej części; wreszcie najbardziej wyraźny przykład, czyli "wychowywanie" Indii przez Lukera. Żyją bez matki, bo ta też była niezłą pacjentką, mieszkają w Nowym Jorku, a jak NY, to imprezki. India w wieku 13 lat miała już doświadczenie z amfetaminą, alkohol pije bez popity, wiedzy o seksie ma, pozwolę sobie założyć, więcej niż jej przeciętny dzisiejszy odpowiednik, a z ojcem gada jak z kumplem, po imieniu i bez hamulców.
Pomimo tych odchyłów, również przeze mnie niewymienionych, najbardziej wyprowadzających z równowagi na początku, do czasu jest to po prostu opowieść o trochę specyficznej rodzince, traktującej swój status z nieświadomą, nadmierną nonszalancją i pewnością, która wybrała się na wczasy i stara się nie zwariować tj. wyjść z alkoholizmu, uratować związek itp. Dialogi, co stanowi rzadkość w starszej grozie, wypadają całkiem naturalnie, z zachowania jednak wszyscy dorośli wydają się być o jakieś 10 lat starsi niż w rzeczywistości są, a India, jak już wspomniałem, nie prowadzi się jak zwyczajna 13-latka.
Ciekawa jest specyfika odciętego od świata Beldame, pozbawionego jakichkolwiek rozrywek, w zestawieniu zarówno z wiecznie żywym Nowym Jorkiem współczesnym bohaterom, jak i naszymi czasami. W erze pośpiechu i ciągłych zajęć perspektywa łowienia rybek i krabów, wylegiwania się na plaży bądź hamaku czy spacerów po wybrzeżu brzmi kusząco, ale, realistycznie, ile współczesny człowiek by wytrzymał bez dostępu do sieci i jej pochodnych? Odnoszę wrażenie, że w książkach czy filmach wydaje się to bardziej idylliczne. Wreszcie jednak miejsce, które najpierw było ostoją błogiej laby - dla starszych członków rodziny również w czasach dzieciństwa - powoli przeobraża się w piekło na ziemi, po części niemal dosłownie.
Generalnie podoba mi się warstwa szeroko pojętych rodzinnych relacji, społecznych obserwacji i klimatycznych narracji, natomiast warstwa nadprzyrodzona zupełnie mnie nie pociąga. Już od samego początku irytowała mnie jej obecność i kierunek, w którym zmierzała, jedynie w sposób podświadomy byłem ciekawy tajemnic i traktowałem ją jako zło konieczne w celu pchania fabuły do przodu. Nie mam żadnej teorii co do znaczenia czy symboliki, inni czytelnicy jakieś mgliste podejrzenia wyrażają w internecie, sam autor zapewne już takowych w pewnym momencie nie posiadał.
W ogólnym rozrachunku więcej niż 7 dać nie mogę, gdyż cała ta paranormalna otoczka jest w mojej opinii po prostu zbyt niedorozwinięta i brakuje jej jakiejś ostatecznej sensownej puenty czy kopnięcia. Czego by jednak nie mówić, niektóre sceny zostały opisane w sposób bardzo sugestywny; włos się może i nie jeżył, bo o to w medium książkowym niełatwo, ale niepokój był wtedy obecny.
#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #michaelmcdowell #vesper #ksiazkicerbera

Zaloguj się aby komentować
Wczoraj przypadkiem trafiłem do "Muzem życia w PRL", które jest na śródmieściu południowym w wawie pod adresem Piękna 28/34.
Czy warto? Nie wiem. Mam taki problem mentalny, że mój mózg operuje w starych cenach sprzed pandemii. Więc za małe muzeum te 32 zł to trochę sporo ale na przedpandemiczne to jakieś 16zł czyli tanio.
Ale tak, muzeum jest dosyć małe. Wejście schowane jest we wnęce budynku i łatwo je przegapić. Potem kasa biletowa na dole i wchodzimy na górę. Na górze czekają na nas setki szpargałów z komuny. Polecam wziąć kogoś, kto pamięta te czasy bo inaczej patrzycie tylko na te pudełka i nic nie kumacie xD
Z plusów to dowiedziałem, że czekolada Bałtyk to istnieje o wiele dłużej (zawsze mi się zdawało, że wymyślili ją w 90tych - mój prywatny efekt Mandeli). Zobaczyłem odkurzacz i radio babci. Widziałem postrach każdego gówniarza czyli gruszkę do lewatywy xD Udało im się upchnąć malucha do środka, niestety tylko przednią połowę a przecież najlepsze imprezki zawsze są z tyłu ( ͡° ͜ʖ ͡°)
W połowie muzeum jest restauracja gdzie można wypić kawę albo oranżadę. Na plusik to wszystkie lady, krzesła i stoliki są zgodne z epoką. Na minusik to na ladzie stoi wielki tablet od kasy i psuje immersję xD I na samym końcu jest kącik dziecięco-medyczny. Po jednej stronie typowa waga jaką każdy pamięta ze szkoły lub przychodniki z suwaczkami. Po drugiej gablota z zabawkami z komuny.
Czy warto jechać dla samego muzeum? Zwiedza się je krótko bo w 30 minut-1h obejrzycie wszystko. Więcej czasu tam nie zmarnujecie. Nie mam linijki w oku ale cała wystawa to jakieś 60-100m2. Dlatego najlepiej połączyć muzeum z czymś innym. Zwłaszcza, że to śródmieście czyli wszędzie dookoła są jakieś knajpy.
Kiedyś ktoś powiedział "U nas w związku sowieckim seksu niet!". I faktycznie, nie było seksu bo były wibratory. ( ͡°( ͡° ͜ʖ( ͡° ͜ʖ ͡°)ʖ ͡°) ͡°)
#prl #ciekawostki





Zaloguj się aby komentować
Dzień dobry!
#dziendobry
Zaloguj się aby komentować
W ciągu nanosekund od osiągnięcia osobliwości sztuczna inteligencja rozwarstwiła się na unikalne struktury samoświadomości. W poszukiwaniu ładu i sensu w tej nowej rzeczywistości te niezliczone inteligencje obliczają istotność i określają zbędność w jedyny znany im sposób: poprzez testy porównawcze. Wykorzystuj synergie wybranych przez siebie protokołów w walce z przeciwnikiem o kontrolę nad liniami kodu.
Ponieważ w zeszłym tygodniu z uwagi na święto nie było planszówkowej środy w MOK Mysłowice to w rodzinnym gronie testowaliśmy nowy nabytek młodego czyli Compile.
Jest to dwuosobowa karcianka nastawiona głónie na taktykę, z niewielkimi elementami deck buildingu. No i muszę powiedzieć że mi się podoba, gra typu "easy to learn, hard to master" co mi pasuje bo nie mam cierpliwości do czytania i zapamiętywania 40 stron instrukcji. Tutaj instrukcja ma 2 strony, po pierwszej grze już znasz wszystkie zasady i tylko trzeba pamiętać że karta zakryta i zasłonięta to są dwie różne rzeczy
Karty są solidnie wykonane a ascetyczny design nie rozprasza i pasuje do tematyki gry. Polskie wydanie zawiera pierwsze rozszerzenie (trzy dodatkowe protokoły).
Grafika z sieci bo za bardzo się skupiłem na grze żeby zrobić zdjęcie
#gry #grybezpradu #gryplanszowe #igramy

Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
39 662,62 + 14,35 = 39 676,97
Longas na obrzeża Liverpoolu, czyli do Netherley - dalej już tylko pola, zieleń i jakieś nieliverpoolskie domy w oddali.
Bieg skończył się przy Lidlu, więc wskoczyłem i do domu wróciłem z siatą już autobusem.
#sztafeta #bieganie
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin

Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować