#filmy #historia #007 #zajebanezfacebooka

770 + 1 = 771

Tytuł: Hudson Hawk
Rok produkcji: 1991
Kategoria: Komedia / Przygodowy
Reżyseria: Michael Lehmann
Czas trwania: 1g 35m
Ocena: 3/10

Włamywacz Hudson Hawk wychodzi z więzienia i od razu wpada w tarapaty.

Opis mógłby być bardziej konkretny, ale szkoda na to czasu, tak jak szkoda go tracić na seans tego dzieła.

Byłem z ojcem na nim w kinie jak miałem 10 lat. Myślę sobie: Może byłem za mały, że by zrozumieć humor w tej przecież niby komedii.
No i okazało się, że nadal jestem za mały, z tym, że o tyle mądrzejszy, iż nie dam mu kolejnej szansy sprawdzić czy rozumiem.

Aż musiałem dowiedzieć się kim jest ten Lehmann i w sumie ma się czym pochwalić. Stare pierdziele metalowe powinny kojarzyć taki film jak Airheads. Facet kręcił też znane seriale obecnej fali jak Dexter. A tutaj coś ewidentnie nie zagrało.

No i dogrzebując się do twórców na filwebie odkrywam, że autorem całej histori jest sam Bruce Willis.

Typ chyba chciał wykreować markę jak Indiana Jones,  ale zostanie już na zawsze McClainem.

Pomysły na papierze wydawały się dobre. Ale brakuje temu spójności.
Nic do siebie nie pasuje.
Tak jak ta musicalowa scena z Dannym Aielo. Cholera wie skąd i po co.

Ale najgorsze jest to wylewające z każdej sceny ego Willisa. Typ sie calym sobą prosi, żeby mu przyjebać. To ta jego sensualna rola jako piosenkarza. Ciężko się na to patrzy.

Parę scen fajnych jest, ale ogolnie gniot totalny.

Nie polecam nikomu.


Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #ogladajzhejto #filmy

Dzisiejsze wydanie #kiedysidzis będzie o Kate Winslet. Świat (w tym ja), po raz pierwszy usłyszał i niej w roli Rose z “Titanica”. To był mój ulubiony film dzieciństwa. Dostałam go w prezencie pod choinkę i oglądałam tak często, że taśma z kasety VHS troszku się wytarła. Jej późniejsza, dramatyczna postać w “Zakochany bez pamięci” uplasowała ten tytuł na wysokiej pozycji filmów, do których chętnie wracałabym częściej. Nie mogę nie wspomnieć też o “Lektorze” i kontrowersyjnej roli uwodzicielki/byłej strażniczki SS. Prywatnie wydaje się, że jest mega autentyczną i ciepłą osobą. Nie gwiazdorzy i nie próbuje budować dystansu. Starzeje się naturalnie. Trochę w opozycji do aktualnych trendów Hollywood. No i na plus uśmiech z kącikami ust skierowanymi w dół, trochę jak #smilesinpolish.

#nostalgia #katewinslet #filmy

763 + 1 = 764

Tytuł: Utrata równowagi

Rok produkcji: 2024

Kategoria: Dramat / Psychologiczny

Reżyseria: Korek Bojanowski

Czas trwania: 1h 37m

Ocena: 8/10

Myślałam, że będę oglądać wariacyjne kino moralnego niepokoju XXI wieku i tak było przez pierwszą połowę, potem film robi zwrot i lądujemy w psychologicznym thrillerze. Dla wielu może to być clishe-zabieg, ale mi się podobało, że reżyser chciał się tu pobawić gatunkiem i wrzucić widza w psychologiczną rozgrywkę, szczególnie, że baza tego istnieje od początku filmu.

Oto grupa studentów aktorstwa na miesiąc przed wystawieniem dyplomu dostaje nowego reżysera. Ten ma specyficzne metody pracy, do tego wije się za nim niejasna przeszłość. Szczególnie upodoba sobie Maję, studentkę, która ma dość niepowodzeń w castingach i postanawia po dyplomie zerwać z aktorstwem.

Polecam, polskie kino od dawna już wstało z kolan, ale wciąż zalewa nas masa "średniaków". IMO ten tytuł wybija się poza ową skalę. Dobra rozrywka, dobrzy aktorzy i te napięcie, które towarzyszy nam przez cały film - tworzy obraz, na którym będziemy dobrze się bawić.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy

762 + 1 = 763

Tytuł: Jagten
Rok produkcji: 2012
Kategoria: Dramat
Reżyseria: Thomas Vinterberg
Czas trwania: 1g 55m
Ocena: 8/10

Polowanie

Opiekun w przedszkolu zostaje oskarżony przez podopieczną o molestowanie.

Trudny temat poruszony surowo i bez sugerowania czegokolwiek.  Ewentualnie można snuć domysły kto naprawdę skrzywdził dziecko. A parę tropów reżyser zostawił.

Mads jak zwykle gra koncertowo, choć dość oszczędnie.

Warto zobaczyć by poczuć choć trochę na własnej skórze co za sobą niosą fałszywe oskarżenia w małej społeczności.

Polecam.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #ogladajzhejto #filmy

#filmy #harrypotter #heheszki

Wczorajszy wpis #kiedysidzis nie pozostawił na bohaterce suchej nitki. Dzisiejsza postać nie da się przez Was unicestwić, bo ma za sobą cały gang! I to gang krwi braterskiej! Cillian Murphy aka Thomas Fucking Shelby jako sponsor dzisiejszego odcinka. Osoba wielu talentów. W młodości wokalista i gitarzysta rockowego zespołu The Sons of Mr. Green Genes. Pierwszy raz widziałam go w filmie “Red Eye”. Potem kilka ról drugoplanowych i BUM! Peaky Blinders, serial totalny. Cillian wpasował się w rolę idealnie. Oskarowy Oppenheimer, też klimatyczny kostiumowo, ugruntował jego pozycję w topce moich ulubionych aktorów.

#peakyblinders #cillianmurphy #filmy

761 + 1 = 762

Tytuł: Gangi Nowego Jorku

Rok produkcji: 2002

Kategoria: Dramat historyczny / Gangsterski

Reżyseria: Martin Scorsese

Czas trwania: 2h 47m

Ocena: 8/10

Rewatching po latach. Cóż, nie jest to najlepszy Scorsese, początek szoruje między lekką żenadą a wysokim kinem, ale ostatecznie wygrywa to drugie. Na pewno im bliżej końca tym coraz lepiej, ale prawda na koniec jest taka, że wszystkie gangusy kreują się na wojowników z honorem, a tak po prostu są nadal zwykłymi gangusami bez względu na epokę, w której działają.

Piękne słowa o krwawych walkach i dokonanej historii wielkiego kraju USA niczego nie zmienią, gdy groby ludzi, o których Nowy Jork nigdy nie będzie pamiętał zarastają gdzieś w tle.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy

760 + 1 = 761

Tytuł: Tale of Cinema

Rok produkcji: 2005

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Sang-soo Hong

Czas trwania: 1h 29m

Ocena: 6/10

Nie znam filmografii Honga, zawsze byłam trochę na bakier z azjatyckimi twórcami, staram się to nadrabiać. Nie wiem też czy "Tale of cinema" to dobry pomysł by zacząć z Hongiem. Opowieść wcale nie jest o kinie. A może jest ale w sensie podskórnym, nie do końca wybijającym się na powierzchnię. Bo w tym sensie można przypatrzeć się historii opisanej w filmie i skonfrontować ją z rzeczywistością. Tam natomiast świat niby potwierdza filmową historię, a jedna kilka tropów nie zgadza się.

Dla mnie dość ciężki film - w sensie kwestii samobójstwa, gdzie nie ma wytłumaczenia dlaczego ktoś w ogóle chce się zabić, po prostu chce się zabić i tyle. Nie wiem czy będę oglądać więcej filmów tego reżysera - za blisko zagląda ludziom w duszę i nie znalazłam tam dużo optymizmu.

#filmmeter #filmy

759 + 1 = 760

Tytuł: Jules i Jim

Rok produkcji: 1962

Kategoria: Dramat obyczajowy / Melodramat

Reżyseria: François Truffaut

Czas trwania: 1h 45m

Ocena: 7/10

Historia stara jak świat - on kocha ją, ona kocha bógwiekogo, ale głównie kocha kogo chce, on kocha na pewno swojego przyjaciela, ale tych dwóch braci nie z krwi rozdziela wybuch wojny. Po wojnie zamieszkują razem tworząc specyficzny trójkąt.

Nie do końca wiem co myśleć o tym filmie - ot, historyjka o pogmatwanym trójkącie, ale podana na dość lekko, w stylu Nowej Fali. Nie jest to formatu "400 batów" tego reżysera, a jednak ogląda się to z zainteresowaniem. Truffaut pokazuje swoich bohaterów ze skazami, ale te skazy są jakby wpisane w ich naturę. To na pewno na plus.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy

758 + 1 = 759

Tytuł: Obcy: Przebudzenie

Rok produkcji: 1997

Kategoria: Horror / Sci-Fi

Reżyseria: Jean-Pierre Jeunet

Czas trwania: 1h 49m

Ocena: 6/10

Na statku kosmicznym zlokalizowano wojskowe laboratorium, w którym dokonuje się liczne eksperymenty naukowe, w tym klonowanie ludzi, ale także badania nad obcymi. No i co się może wydać szokujące i zaskakujące, ale obcy wydostają się z izolatek i zaczynają buszować po statku. Na ich drodze staje sklonowana bohaterka poprzednich części, ale w wariancie znacznie genetycznie ulepszonym.

Mam mieszane uczucia po tym filmie. Niby wszystko ok, niby wszystko poprawne, ale zabrakło tutaj jakiegoś "ducha", jakieś świeżości. Trochę chyba zbyt "alienowy" jest ten film, przez co wyszedł sztuczny. Trochę jak z neogotykiem - zbyt idealny jak na oryginał.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #horror #scifi #alien #obcy

#terazkino #starwars #parodia #filmy #heheszki

https://youtu.be/WUDEUQMCyKE

A teraz kilka ciekawostek o tym klasyku „Hardware Wars"

„Najtańszy film science fiction w historii”

Budżet wyniósł około 8 000 dolarów, a film zarobił ponad milion – co oznacza, że był bardziej opłacalny procentowo niż Gwiezdne wojny!

Sprzęty kuchenne (tostery, żelazka, miksery) były wypożyczane od znajomych twórców i filmowane na sznurkach.

Statki zrobione z… kuchni

„Sokowirówki kosmiczne” zamiast X-Wingów, „tostery szturmowe” zamiast TIE fighterów — cały kosmos zbudowany był z domowych urządzeń AGD.

W jednym z ujęć widać nawet rękę operatora, bo nikt nie próbował tego ukryć — to był część żartu.

Postacie o absurdalnych imionach

Fluke Starbucker – parodia Luke’a Skywalkera (ang. fluke = przypadek, fuks).

Augie „Ben” Doggie – Obi-Wan Kenobi, ale tu raczej „piesek Ben”.

Darph Nader – żart z aktywisty Ralpha Nadera, znanego z kampanii przeciwko niebezpiecznym samochodom.

Chewchilla the Wookiee Monster – dosłownie „Ciasteczkowy potwór” z futrem.

Princess Anne-Droid – połączenie księżniczki i robota, bo dlaczego nie?

Narrator rodem z trailerów lat 70.

Cały film stylizowany jest na zwiastun nowego hitu SF – narrator wypowiada się z pełną powagą, co tylko potęguje absurd.

Hasło promocyjne:

> “You’ll laugh, you’ll cry, you’ll kiss three bucks goodbye!”

(„Będziesz się śmiał, będziesz płakał, pożegnasz się z trzema dolarami!”).

George Lucas… był zachwycony

Lucas uznał Hardware Wars za swoją ulubioną parodię Star Wars i mówił, że to „dokładnie w tym duchu, w jakim robiliśmy oryginał — z humorem i sercem”.

Nigdy nie próbował zablokować filmu, mimo że był to nieautoryzowany fanowski projekt.

Twórcy byli… muzykami i lalkarzami

Reżyser Ernie Fosselius był muzykiem i satyrykiem, a część ekipy miała doświadczenie w pracy z Muppetami.

Dlatego kukiełki i efekty specjalne są celowo „niedoskonałe”, co nadało filmowi urok znanego dziś z produkcji Robot Chicken czy Lego Star Wars.

Sukces VHS

Hardware Wars stało się jednym z najlepiej sprzedających się krótkich filmów na VHS w latach 80.

Trafiało do szkół, klubów SF i pokazów przed filmami fabularnymi.

„Uaktualnione wersje”

W 1997 roku powstała zremasterowana edycja HD z nową narracją i efektami — ironicznie nazwana „Special Edition”, żeby sparodiować „Special Edition” Lucasa.

Twórcy żartowali, że dodali „więcej tostera w każdej scenie”.

Nagrody i wpływ

Film wygrał kilka festiwali filmowych, m.in. nagrodę na nowojorskim Film Festival of Fantastic Comedy.

Uznaje się go za pierwowzór wszystkich późniejszych fanowskich parodii, od Spaceballs (1987) po Robot Chicken: Star Wars.

Ukryte smaczki

W jednej scenie w tle słychać dźwięk... miksera kuchennego, który miał udawać silnik statku.

Logo otwierające fil

m to przerysowana wersja napisu „Star Wars” wykonana w stylu szkolnego projektu z kartonu i taśmy klejącej.

757 + 1 = 758

Tytuł: Darkman
Rok produkcji: 1990
Kategoria: Akcja / Dramat / Sci-Fi
Reżyseria: Sam Raimi
Czas trwania: 1g 36m
Ocena: 8/10

Człowiek ciemności.

Naukowiec pracujący nad sztuczną skórą, która ma służyć ofiarom poparzen zostaje napadnięty w swoim laboratorium przez gangsterów.
Oszpecony w wyniku wybuchu postanawia wykorzystać swój wynalazek by się zemścić.

Jedna z ciekawszych wariacji na temat superbohaterów z pod ręki Sama Raimiego, który już wtedy marzył o ekranizacji Spider-mana, ale był zbyt cienki w majtach.

Film kładzie przede wszystkim nacisk na pytanie ile w nas człowieczeństwa, kiedy część tegoż się traci. Czuć tu trochę vibe Murphyego z Robocopa.

Obsadę udało się Raimiemu dokoptowac wyjatkowo udanie. W główną rolę wcielił się Liam Neeson, ktory z niej wycisnął więcej niż można bylo. W rolę jego małżonki wcieliła się z powodzeniem Frances Mcdormand.
Ale również drugi plan wywiązał się znakomicie, zwłaszcza idealnie dobrany do roli czarnego charakteru Larry Drake.
Scena z cygarem zrobiła na mnie za dzieciaka duże wrażenie.

Film jest konsekwenty i o dziwo bardzo logiczny, ale przede wszystkim temat został podjęty z powagą, bez błazenady, co ostatecznie wpływa pozytywnie na odbiór. Desingn głównego również  bohatera robi fajne wrażenie.

Film, aż prosił się o kontynuację i ją otrzymał.  Oczywiście zmieniła się obsada, ale poziom nie zjechał mocno w dół co czesto ma w takich przypadkach miejsce.

Wydań komiksowych również się doczekał.

Polecam jako alternatywę dla marveli i dc bo to naprawdę mocna konkurencja,  tylko czasy, w ktorych powstała nie przyniosło jej należytego uznania.

Oczywiście jak to u Raimiego, Bruce Campbell z Evil Dead ma i tu swoje cameo.
Bardzo polecam.


Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #ogladajzhejto #filmy

756 + 1 = 757

Średni film z mocnym Hackmanem (ech, brakuje mi go). Zapraszam do #piechuroglada

----------

Tytuł: Runaway Jury

Rok produkcji: 2003

Reżyseria: Gary Fleder

Kategoria: #thriller

Czas trwania: 127 min

Moja ocena: 6/10

Po strzelaninie w firmie maklerskiej wdowa jednego z zamordowanych wytacza proces producentowi broni, o którego werdykcie ma zadecydować ława przysięgłych.

Taka amerykańska bajka dla dorosłych. Naiwna historia z intrygą okraszona trochę zabawnym z obecnej perspektywy "dynamicznym" montażem. Nie jestem fanem gry aktorskiej Johna Cusacka, ten film tego nie zmienił - jest irytujący w jakiejś swojej przesadnej nonszalancji. Rachel Weisz również jakoś specjalnie nie porywa, Dustin Hoffmann jest ok. Ale tak na prawdę film ratuje niezawodny Gene Hackman, bez którego ten obraz byłby raczej nijaki - kradnie każdą scenę, w której występuje. Ogólnie nie jest to złe kino, może ja spodziewałem się czegoś bardziej poważnego i intensywnego, a to taki film do obiadu. Polecam, jeśli ktoś już ma coś na talerzu i szuka czegoś lekkiego do obejrzenia.

#filmy #kino #filmmeter

#lotr #memylotr #filmy

#zajebane

PAMIĘTACIE JAK FRODO OTRZYMUJE PIERŚCIEŃ OD BILBA A GANDALF JEDZIE GRZEBAĆ W ARCHIWACH IPNu? CHWILĘ MU TO ZAJĘŁO...

To była krótka scenka z początku "Drużyny Pierścienia". Gandalf jedzie szukać odpowiedzi do Gondoru, Gandalf pali faję, Gandalf grzebie w papirusach. Frodo w tym czasie sobie pije z chłopakami w karczmie, jakby świat się nie kończył. Nagle Gandalf wraca do Shire, schowany za firanką zaczepia hobbita z przerażeniem i pyta:

„Gdzie jest gówniarzu.zasrany.zajebany pierścień co go Ci go wujas dał”

Bo on już wie, że ten pierścień to jest TEN pierścień.

No i teraz tak… w filmie Jacksona jest to taki szybki przerywnik i trwa jakieś 5 min. Tak naprawdę szukanie odpowiedzi przez Gandalfa zajęło mu… 17 LAT xD.

Bilbo opuszcza Bag End w 3001 roku i zostawia pierścień Frodowi.

W latach 3001–3009 Gandalf od czasu do czasu odwiedza Shire, rozmawia z Frodem, obserwuje, czy coś się dzieje z pierścieniem, ale nie ma jeszcze ostatecznych wniosków.

W latach 3009–3017 prowadzi dochodzenie: szuka informacji o pierścieniach mocy, sprawdza legendy i świadectwa, w końcu odnajduje Golluma, który potwierdza słowa „mój skarb” i ujawnia, że pierścień wpadł w ręce „Bagginsa z Shire”.

W roku 3017 T.E. Gandalf testuje pierścień Froda w ogniu i widzi napisy w Czarnym Języku Mordoru. Dopiero wtedy na sto procent wie, że to Jedyny Pierścień.

Trzęsienie ziemi w Pruszkowie, tak było wg filmowcuf z hollywood

#filmy #xmen

755 + 1 = 756

Tytuł: Uciekinier / The Running Man Rok produkcji: 1987 Kategoria: Akcja / Satyra Reżyseria: Paul Michael Glaser Czas trwania: 1h 41m Ocena: 6/10

Dostępny na: Netflix

Typowe kino akcji lat osiemdziesiątych.

Nie ma tu wiele logiki, sensu, drugiego dna, metafor czy symbolizmu. Jest za to Arnold kontra reszta świata, wymachiwanie piłami łańcuchowymi, strzelanie miotaczem piorunów, palenie żywcem oraz eksplozje. Jeśli właśnie tego się spodziewasz, to się nie rozczarujesz.

Fabuła: W niedalekiej przyszłości (lub w jakimś równoległym świecie w uniwersum Idiokracji) polityka penitencjarna działa tak, że potencjalni skazańcy mogą być umieszczani na arenie teleturnieju, gdzie muszą przemierzyć jakiś dystans, aby odzyskać wolność. Oczywiście nie jest to łatwe, bo do gry wchodzą także łowcy, których to zadaniem jest wyeliminowanie uczestnika. Zaczyna się zatem młócka - ku uciesze wiwatującego tłumu. Głównym bohaterem jest policjant wrobiony w morderstwo (nie mogło być inaczej).

Opinia: Powiem szczerze, że myślałem, że będzie gorzej. Film broni się swoją groteskowością oraz wszechobecną przemocą. Arnold rzuca rześkie hasła tuż przed wyżynaniem swoich oponentów, ma także urodziwą towarzyszkę niedoli. Wszystko to kompletny banał, który daje trochę frajdy podczas seansu. Czasem potrzeba odpoczynku od ambitniejszych produkcji.

Co ciekawe - w tamtych czasach za nic mieli sobie jakieś ograniczenia wiekowe, więc sporo jest absurdalnej przemocy, która jest mega zabawna. Jako przykład wklejam link do klipu, w którym Arnie po podpisaniu kontraktu wbija długopis w plecy agenta. XD

https://youtu.be/vQ93RLxHcjI?si=RB_bf0Z8-e6bfIXw

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy

754 + 1 = 755

Tytuł: Materialiści

Rok produkcji: 2025

Kategoria: Komedia rom.

Reżyseria: Celine Song

Czas trwania: 1h 49m

Ocena: 8/10

Bardzo lubię tematykę związkową. Interesuje mnie czytanie o relacjach międzyludzkich, o problemach, z którymi mierzą się ludzie, więc nie mogłem przejść obojętnie obok „Materialistów”.

Uważam, że pod względem pokazania współczesnych problemów to bardzo dobry film. Poszukiwanie idealnego partnera, który spełnia wszystkie nasze wymagania, może trwać wieki, o ile w ogóle się wydarzy. Im większe wymagania, tym węższy zakres osób je spełniających, a tym samym mniejsza szansa na spotkanie ich.

Na przykład główna bohaterka, pracująca w biurze matrymonialnym, miała problemy ze znalezieniem partnera dla jednej z jej klientek przez wygórowane wymagania tejże. I udało się ją uszczęśliwić dopiero w momencie, w którym klientka trochę odpuściła i zgodziła się na kogoś niższego niż mityczne sześć stóp.

W ogóle skreślanie kogoś ze względu na wzrost jest dla mnie bardzo słabe (mimo że sam jestem w miarę wysoki). Ale rozumiem, że biologia robi swoje.

A nawet jeśli spotkamy takiego „jednorożca”, to skąd pewność, że zainteresuje się nami? Przecież bogaty, wysoki, przystojny, charyzmatyczny i kij wie jeszcze jaki mężczyzna na pewno może przebierać w równie atrakcyjnych i majętnych kobietach. Podobnie z piękną, dobrze usytuowaną kobietą - ta raczej nie spojrzy przychylnie na zwykłego magazyniera, tylko będzie się rozglądać za elitą.

Oczywiście pewnie istnieją wyjątki, ale nie ukrywajmy, że ludzi raczej ciągnie do podobnych sobie. Podobnych pod względem atrakcyjności, sytuacji materialnej czy nawet intelektu.

Właśnie ciekawe, że główna bohaterka znalazła perfekcyjnego mężczyznę (chociaż nie do końca), a mimo to został przez nią odrzucony, ponieważ nie kochała go. Zamiast idealnego gościa, wybrała blisko czterdziestoletniego kelnera, który zmuszony jest wynajmować pokój w mieszkaniu z innymi dorosłymi niezarabiającymi wystarczająco dużo, żeby mieszkać całkowicie samodzielnie. Dlaczego to zrobiła? Z miłości oczywiście.

Wydawałoby się, że podjęła bardzo nielogiczną decyzję. Mogła regularnie chodzić do ekskluzywnych restauracji bez specjalnych okazji jak rocznica, nie martwić się o podstawowe potrzeby, cieszyć się towarzystwem szarmanckiego mężczyzny. Ale może właśnie o to chodzi w miłości? Żeby wiązać się z kimś, z kim dobrze się czuje, do kogo żywi się uczucia, a nie podchodzić do tej miłości czysto pragmatycznie, byleby tylko wybrać opcję, która zapewni lepsze życie pod względem materialnym?

Chociaż wiadomo, że problemy finansowe mogą zabić nawet największą miłość. Tak jak jakiekolwiek inne poważne problemy.

Żeby nie było, że tylko kobiety są takimi materialistkami - mężczyznom też się oberwało, chociaż pod innym kątem. Na przykład, że „dojrzały” mężczyzna rozgląda się za dwudziestolatkami, a gdy mówi głównej bohaterce, że chciałby spróbować z kimś bardziej dojrzałym, to nie ma na myśli kobiet w swoim wieku, a te jeszcze przed trzydziestką.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #zwiazki #ogladajzhejto