Oprócz błędu konfirmacji nasz mózg jest wyposażony w kilka innych mechanizmów w służbie ego, które pozwalają nam uzasadniać własne spostrzeżenia i przekonania jako trafne, realistyczne i bezstronne. Psycholog społeczny Lee Ross nazywa to zjawisko „naiwnym realizmem” – nieodpartym przekonaniem, że spostrzegamy obiekty i zdarzenia „takimi, jakie są”. Zakładamy, że inni rozsądni ludzie odbierają świat tak samo jak my. Jeśli ktoś się z nami nie zgadza, to z pewnością nie widzi wystarczająco wyraźnie. Naiwny realizm tworzy labirynt logiczny, ponieważ opiera się na dwóch założeniach: po pierwsze, ludzie otwarci i uczciwi powinni się zgodzić z rozsądną opinią; po drugie, wszystkie moje opinie z pewnością są rozsądne – gdyby takie nie były, nie wierzyłbym w ich słuszność. Zatem jeśli tylko zdołam nakłonić swoich przeciwników, żeby mnie wysłuchali – abym mógł im powiedzieć, jak jest naprawdę – na pewno się ze mną zgodzą. A jeżeli się nie zgadzają, to dlatego, że nie są obiektywni.
Gadałem sobie z LLM po angielsku o tym że za negownanie holocaustu na social mediach jest zwykle ban, a za negowanie wielkiego głodu w chinach nie i skąd to się wzięło. Nagle zaczął się do mnie odnosić z założeniem że jestem polakiem.
Zapytany czemu, odpowiedział że wywnioskował z polskich znaków w ścieżce katalogu roboczego i ze strefy czasowej. Ponadto pochwaliłem się, że w liceum w sali od historii na ścianie był wywieszony wykres słupkowy porównujący ilość ofiar Stalina, Hitlera i Mao - i na tej postawie stwierdził że byłem uczniem polskiej szkoły w latach 90 i 2000.
Nie wiem czy mam być pełen podziwu, czy przerażenia.
Jak pewnie pamiętacie, po recenzjach Sagi Blackwater, jestem wielkim fanem takich książek: małe miasteczko, tajemniczy bohaterowie, nadprzyrodzone siły i przeszłość, która nie daje o sobie zapomnieć. I dokładnie to tutaj dostajemy, z tą różnicą, że to pierwszy i ostatni tom.
Małe sprostowanie, które moim zdaniem powinno być na początku książki, a znalazło się na jej końcu:
Ksiązkę napisał George A. Romero, jako jedną z 2 w jego pisarskim dorobku, choć "napisał", to może też trochę za duże słowo, bo autor ją zaczął i prawie ukończył. Natomiast zakończenie i domknięcie wszystkich wątków dopisał już Daniel Kraus po śmierci Romero. Nie ma natomiast nigdzie powiedziane w jakim stopniu ją dokończył, czy to było 5% czy 50%, czy dopisywał też coś do treści napisanej przez Romero i jeśli tak, to w jakim stopniu.
Mamy tu do czynienia z weird fiction, chyba najbliżej jej do książek Lovecrafta (ewentualnie Derletha), "Sagi Blackwater", czy do "Krainy Lovecrafta". Mamy Nowy Orlean, bagna, małe miasteczko (Alligator Point) ze swoimi tajemnicami, mamy przeszłość, która okształtowała te miasto i Renee Pontiac, którą wkurza imię i woli by zwracać się do niej po nazwisku. Mamy wreszcie tytułowego Flecistę, ducha a może demona, tego miejsca, który raz na jakiś czas porywa mieszkańców i zostawia po nich członki ciał na pamiątkę. Ducha, który objawia się ludziom w czymś co przypomina sny i demona, który oczekuje ofiar i straszy dorosłych, że zabierze im dzieci, jak flecista, który gra, na flecie a zwierzęta za nim podążają.
Do pewnego stopnia nie czułem, że to będzie horror, ale było go na pewno więcej niż w serii "Blackwater". Demon, dzikie zwierzęta, śmierć i części ciał zostawionych, jako jedyne pamiątki po ofiarach. A w tym wszystkim kląca jak szewc dziewczynka, wychowująca się tylko z ojcem, którego najlepszym przyjacielem jest butelka. Oczywiście nie mogło zabraknąć elementu rozpoznawczego dla Romero - zombie. Było 1, ale było
Czyta się to całkiem nieźle, choć trochę czuć, że mamy tu dwóch autorów, którzy siadali do maszyny, po sobie. Cieszę się, że książka została dokończona i nie skończyła w szufladzie, szczególnie, że to jednak duża zmiana tematyki dla autora, a one nie cieszą się zbyt dobrym przyjęciem czytelników. Wolałbym chyba jednak, żeby Kraus się wzorował na zapiskach Romero i napisał swoją książkę od nowa.
Bardzo siadł mi klimat tej książki, lubie odludzia, bagna, południe Stanów Zjednoczonych, niewyjaśnione zjawiska i coś, co czai się we mgle. Nie bardzo natomiast siadł mi wątek lesbijski, który z jakiegoś powodu miał się toczyć między dziewczynką, a jej nauczycielką. Nic nie wniósł do historii, po za kilkoma stronami, a jednak budził niesmak, bo nawet dziewczynka nie rozumiała tego, co jej "obiecywała" zrobić nauczycielka.
Ostatecznie 8/10, bo trafiła do mnie ta historia i chętnie przeczytałbym podobne. A zbyt wiele książek w tym klimacie nie wychodzi.
Ta książka też przebija mój wynik czytelniczy z ubiegłego roku (209).
W zeszlym tygodniu( dobra,w poniedzialek,czyli w jeszcze w tym) zadzwonil do mnie mechanik z przypomnieniem,ze konczy mi sie badanie techniczne- jutro jade oddac samochodu,a przy okazji wymieni olej,wycieraczki i zrobi przeglad- ciekawe jakie usterki wynajdzie xd
Trzymajcie kciuki,zeby zalatwil bt xd
Dzisiaj nawet odkurzylem w srodku i wynioslem dwa worki smieci z bagaznika i zakamarkow xD
#motoryzacja #samochody
Heheszki z seks maszyny Jensena Huanga, ale tutaj może być gruba afera. Sam romans to jednak najmniej interesujący element tej historii.
Alice Huang była związana z singapurską firmą Megaspeed International, oficjalnym partnerem Nvidii. Firma ta znalazła się pod lupą amerykańskich śledczych w związku z podejrzeniami o obchodzenie ograniczeń eksportowych i dostarczanie do Chin zaawansowanych procesorów AI.
Według śledztwa The Information sieć firm powiązanych z Alice Huang miała uczestniczyć w transakcjach dotyczących chipów Nvidii o wartości co najmniej 7,5 miliarda dolarów.
I tutaj zaczyna się najciekawsze.
Megaspeed była stosunkowo mało znaną firmą. Jej aktywa w 2023 roku wynosiły około 33 mln dolarów. Rok później było to już prawie 3 miliardy dolarów. Wzrost o 9000% w ciągu jednego roku. Przychody za 2024 rok? Około 294 mln dolarów. Strata netto? 20 mln. Zobowiązania? Prawie 3 miliardy.
Skąd więc pieniądze na zakupy sprzętu wartego miliardy dolarów?W dokumentach finansowych pojawiają się zwrotne depozyty na około 2,9 mld dolarów, których źródło pozostaje niejasne. Do tego dochodzi powiązanie z Alibabą. Jej singapurska spółka Apex Enterprise Solutions miała zabezpieczenie na sprzęcie i innych aktywach malezyjskiej spółki zależnej Megaspeed.
Nie oznacza to automatycznie, że Alibaba finansowała nielegalny eksport. Pokazuje jednak, że za pozornie niewielką firmą stała znacznie bardziej skomplikowana sieć powiązań finansowych.
A co z Jensenem? Według doniesień dziennikarskich jego relacja z Alice Huang mogła ułatwiać jej dostęp do Nvidii i dostaw najbardziej pożądanych układów AI. Reuters ujawnił również, że Huang wprowadzał kierownictwo Nvidii w błąd co do charakteru tej znajomości. Nie udowodniono jednak, że świadomie uczestniczył w łamaniu amerykańskich ograniczeń eksportowych. Co ciekawe, sprawa zaczyna zahaczać również o amerykańską administrację. Sekretarz skarbu Scott Bessent ujawnił, że kilka agencji federalnych od miesięcy popierało objęcie Megaspeed restrykcjami, ale Departament Handlu nie podjął odpowiednich działań.
Mamy więc miliardowe transakcje, podejrzenia o szpiegostwo, osobiste powiązania z szefem najważniejszej firmy produkującej układy AI i pytania o bezczynność urzędników odpowiedzialnych za bezpieczeństwo narodowe.
Najważniejsze pytanie brzmi: kto naprawdę kontrolował przepływ pieniędzy, sprzętu i decyzji?Jestem ciekaw, czym zakończy się śledztwo i czy ewentualne zarzuty dosięgną ludzi na najwyższych stanowiskach. Historia wielu afer gospodarczych pokazuje, że odpowiedzialność nie zawsze rozkłada się proporcjonalnie do faktycznej władzy.
Na razie nie ma podstaw, by uznać istnienie przestępczego spisku za udowodniony fakt. Ale skala ujawnionych powiązań zdecydowanie zasługuje na wyjaśnienie.
Jak obstawiacie? Poważne konsekwencje dla osób na szczycie czy kilka dymisji i sprawa powoli ucichnie?
@dolitd Do stycznia raczej nic wielkiego się nie stanie. A teraz powiem DLACZEGO się nie stanie: Problem polega na tym,że na rynku Chińskim można zarabiać a na sankcjach na rynek chiński nie można. W styczniu wchodzący po wyborach demokraci się dogadają z antychińskimi i antykorporacyjnymi republikanami (bo częściej ci generalnie zostają) w tej kwestii pomimo animozji stworzą de facto wspólny front i obie strony będą chciały krwi za handelek z Chińczykami i łamanie sankcji. Wręcz demokraci i republikanie będą się wtedy ścigać kto jest bardziej antychiński.
A dlaczego to taki problem i gówno ?
No bo teraz co ?- Nvidia zapłaci kary ? Super, dowalić kary Nvidii u której na te karty ZAKREDYTOWANY po uszy jest cały Amerykański sektor AI, no ciekawe co się wtedy stanie ?
Pytanie retoryczne co się stanie, to z przebiciem banieczki wackiem Huanga to już nie będzie żart z forów tylko najprawdziwsza prawda. Póki nie doszło do wymiany ludzi Trumpa jest jakaś nadzieja na amortyzowanie tego, ale jak ich zabraknie to zamiast saperskiego rozbrajania bomby będzie napierdalanie w nią młotkiem.
Tak,że akcji nvidii jakbym miał kasę, to bym teraz nie kupował. Jak wejdą nowi politycy są szanse (nie wiem tylko jak wielkie i kiedy dokładnie),że jeszcze polecą w dół.
„No jest wszystko w porządku, jest dobrze, dobrze robią, dobrze wszystko jest w porządku. Jest git, pozdrawiam całą Legnicę, dobrych chłopaków i niech się to trzyma. Dobry przekaz leci”.
Wydawnictwo W.A.B. zapowiada książkę historyczną. "Pierwsi Amerykanie. Walka o panowanie nad kontynentem" Pekki Hamalainena wylądują na sklepowych półkach 30 listopada 2026 roku. Wydanie w twardej oprawie ma 736 stron, w cenie detalicznej 129,99 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.
Nagradzany autor pisze na nowo historię Ameryki Północnej, tym razem z perspektywy rdzennych mieszkańców, obalając powszechne mity o powstaniu Stanów Zjednoczonych
Powtarzana od dawna opowieść o Ameryce układa się mniej więcej tak: Krzysztof Kolumb dotarł przypadkiem na obcy, nieznany kontynent, a po powrocie ogłosił, że odkrył krainę bajecznego bogactwa. Europejskie mocarstwa natychmiast zapragnęły zagarnąć dla siebie jak największą część tego wspaniałego Nowego Świata. Rdzenna ludność stawiała opór, lecz nie mogła zatrzymać nawały. Historia Ameryki nieuchronnie zmierzała ku ich zagładzie...
Uznany historyk Pekka Hämäläinen przedstawia dzieje Ameryki z zupełnie innej perspektywy i rozprawia się z głęboko zakorzenionymi, lecz całkowicie błędnymi założeniami na temat amerykańskiej przeszłości. Opisuje suwerenny świat rdzennych ludów, których członkowie nie są bezbronnymi ofiarami kolonialnej przemocy, lecz dominującą siłą na kontynencie długo po przybyciu pierwszych Europejczyków. Schyłek potęgi tamtego świata przychodzi dopiero pod koniec XIX wieku, po zwycięstwie Lakotów w bitwie nad Little Bighorn, stoczonej w 1876 roku.
Ale przecież ostatnie sto pięćdziesiąt lat to z perspektywy rdzennych ludów tylko chwila... O sile ich oporu świadczy to, że nadal zachowują swoje tradycyjne sposoby życia, opierają się niechcianym zmianom i mają niemały, choć czasem niedostrzegany wpływ na Amerykę.
#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach
Tak wygląda "randkowanie" na boo. Oszustwo? Nie, no skądże... przecież te tytuły książek to wcale nie są zrozumiałe, a każdy bierze ze sobą do kawiarni i biblioteki aparat, robi też profesjonalne zdjęcia z rozmytym tłem.
[Nie da się na telefonie robić zrzutów ekranu, bo aplikacja blokuje]
Powrót po latach do mojego ulubionego filmu braci Coen.
Larry Gopnik to typowy przedstawiciel zwykłego amerykańskiego przedmieścia. Pracuje od lat na uniwersytecie jako wykładowca, ma żonę i dwójkę dorastających dzieci. Ot, zwykłe życie toczy się. Czasem są jakieś problemy z trochę niezrównoważonym bratem Larry'ego, ale poza tym wszystko wydaje się ok.
Do czasu. Lawina nieszczęść spadnie na Larry'ego - a to problemy na uczelni, żona rzuca go dla innego, zostaje wyrzucony z własnego domu. Można zauważyć, że wszystko zaczyna się od koperty z kasą, zostawioną przez pewnego studenta, który nie dostał zaliczenia. Larry co prawda nie przyjął łapówki, ale wszystko zaczyna się psuć momentalnie.
W tle perypetie jego młodszego syna, który szykuje się do bar micwy, ale poza tym jego życie jest typowo nastoletnie - słucha rockowej muzyki i pali blanty z kolegami.
Larry nie wie już co ma robić w sensie ratowania swojego życia - zwraca się nawet z prośbą o pomoc do rabinów. Ale ci, jak to rabinowe - jeden rabin powie tak, drugi powie tak. Jeden nawet nie przyjmie Larry'ego, bo jest zajęty. Myśleniem.
Piękna jest też otwierająca scena filmu, dziejąca się setkę lat temu gdy pewne małżeństwo zastanawia się czy gość w ich domu to żywy człowiek czy dybuk.
Larry miota się w swym hiobowym losie, nie wiedząc co począć, i czasem słońce wychodzi za chmur. Ale równie dobrze to może być dopiero cisza przed burzą.
Jak odszyfrować ludzki los? Czy jest on powiązany z naszych duchowym rozwojem (albo zastojem), a może to karma za wybory moralne? A może po prostu czysty niefart, ot, nieprzyjazne dary losu. Coenowie nie dają jasnej odpowiedzi, bo widocznie nie ma takiej odpowiedzi.
Na pewno gdy życie zmienia się całkowicie mamy stanowisko "poważnego człowieka", przecież wykształconego fizyka, który nie potrafi zaakceptować tych zmian i szuka rozwiązania. Chociaż przecież powinien wiedzieć, że równie dobrze rozwiązanie może nie istnieć.
Realizacyjnie to świetne kino, dobrze dobrani aktorzy, fajne zdjęcia oddające klimat przedmieść USA w pod koniec lat 60. To zapewne powrót braci Coen do czasów ich dorastania, gdzie niby żyli jak wszyscy nastolatkowie, ale ich życie zarazem było przeżarte religijnością.
To w sumie trochę też ostra oda do judaizmu, który wydaje się bardzo filozoficzną religią, która ma pomóc odnaleźć się człowiekowi w obliczu świata stworzonego przez Boga, a tymczasem w obliczu realnych problemów zwykłego człowieka nie daje żadnej jasnej wskazówki.
Miasto:Żuromin – miasto w Polsce położone w północno-zachodniej części województwa mazowieckiego, leżące na Równinie Raciąskiej . Liczba mieszkańców dnia 31.12.2023 wynosiła 8488 osób. Prawa miejskie uzyskane w 1767 roku. Miasto było lokowane na prawie magdeburskim . Od 1703 roku Żuromin był własnością Michała Zdzisława Zamoyskiego. Pod zarządem Zamoyskich przeżywał znaczny rozwój gospodarczy, kulturalny i religijny. Niebagatelną rolę odegrał w tym względzie rozwijający się kult maryjny. Wykorzystując ten kult Michał Zdzisław Zamoyski oraz Bohdan Mostowski – podczaszy płocki. W 1718 roku biskup płocki Ludwik Bartłomiej Załuski zorganizował przy kościele misję Jezuitów z Pułtuska. Sprowadził ich do Żuromina Michał Z. Zamoyski, oddając im pod opiekę kościół oraz dom mieszkalny. Liczne pielgrzymki wiernych sprawiły, że Jezuici przystąpili do budowy większego kościoła murowanego. Rozpoczęte prace przerwała kasata zakonu w 1773 roku. Po II rozbiorze Polski w 1793 roku Żuromin znalazł się w zaborze pruskim . 24 lipca 1794 roku Żuromin został zniszczony przez pożar. Zagorzało prawie całe miasto razem z dawną szkołą zakonną początkową i starym drewnianym klasztorem. Spłonęła także dość zasobna książnica klasztorna. Ocalał jedynie murowany kościół i 8 domów. Od 1815 roku Żuromin znalazł się w granicach Królestwa Polskiego . W tym czasie właścicielem miasta był „dorobkiewicz” Adam Wołoski – sędzia pokoju mławskiego. Mało interesował się miastem. Starał się osiągnąć jak najwięcej korzyści ze swoich posiadłości. Żuromin podupadł. W mieście szerzyło się pijaństwo na skutek propinacji . Walcząc z tym zjawiskiem w połowie XIX wieku utworzono przy kościele bractwo trzeźwości. W 1863 roku mieszkańcy miasta i okolic czynnie wzięli udział w powstaniu styczniowym . Potyczki z wojskami rosyjskimi miały miejsce w okolicach Żuromina 8 lutego 1863 roku. Po powstaniu styczniowym władze rosyjskie zlikwidowały dobra kościelne w Żurominie. Miasto opuścili reformaci. 1 czerwca 1869 roku ukazem carskim Żuromin wraz innymi miastami Mazowsza został zdegradowany do roli osady. Osada była ogólnie zaniedbana. Brak urządzeń kanalizacyjnych i wodnych wpłynął na niski stan higieniczny. Szerzyły się choroby. Nadal dominowało budownictwo drewniane. Mieszkańcy żyli ubogo. Wielu nie posiadało ziemi, nie pracowało. W 1903 roku w Żurominie rozpoczęto brukowanie ulic. Łączność ze światem Żuromin utrzymywał poprzez pocztę mieszczącą się w budynku klasztornym, a także za pomocą telefonu, który łączył osadę z Bieżuniem i Zieluniem. Parafia do dziś słynie z obrazu Matki Bożej, który otaczany jest kultem ze względu na przypadki uzdrowień. W okresie I wojny światowej Żuromin znalazł się na uboczu działań wojennych i wydarzeń politycznych. Staraniem miejscowego proboszcza i nauczycieli władze polskie ponownie w 1925 roku przywróciły prawa miejskie. Miasto było nadal zaniedbane. Od 1931 roku przystąpiono do poprawiania estetyki miasta. Zaczęto likwidować bagna, bajora, porządkować ulice (kładąc bruk) i rynki. Wybudowano dom dla urzędu z remizą strażacką, wywiercono trzy studnie publiczne. Miasto miało wodę. 15 września 1939 roku do miasta przybyły pierwsze oddziały niemieckie i od tej pory znajdowało się pod okupacją niemiecką. W Żurominie w pierwszej kolejności już w końcu 1939 roku wysiedlono ludność żydowską. W mieście Niemcy porozbierali domy żydowskie (ok. 30% zabudowań). Wprowadzili godzinę policyjną, która trwała od 21 do 6. Wprowadzono kartki na żywność. Niemcy zmuszali mieszkańców do „czapkowania”, rąbania drzewa, noszenia wody lub prac na terenie miasta. Dzieci, które miały ukończone 15 lat, były wywożone na roboty, pozostałe przymuszano do pracy na terenie miasta. Znane są dwa przypadki zabójstw dzieci żuromińskich, które pragnęły uniknąć wywózki na roboty. Żuromin został zajęty 19 stycznia 1945 roku przez żołnierzy 2 Armii Uderzeniowej z 2 Frontu Białoruskiego . Niemcy nie stawiali oporu. 1 stycznia 1960 roku i 1 stycznia 1961 roku przeprowadzono w ramach powiatu korzystne dla gospodarki zmiany organizacyjne. Żuromin był po 1970 roku aktywizowany gospodarczo przez lokalizację tu filii zakładów z większych miast. Żuromin na początku XXI wieku zyskał niesławne miano polskiej stolicyfentanylu. Było to związane z dużym odsetkiem osób uzależnionych od narkotyków wśród mieszkańców miasta, z czym od lat nie radziły sobie lokalne władze oraz Policja. Zabytki:Kościół pod wezwaniem Świętej Trójcy i klasztor poreformacki , Cmentarz żydowski .
Wieś: --
Data wykonania zdjęcia: Lata 1914-1917
Opis zdjęcia: Rynek w Żurominie w dzień targowy. w tle Kościół Świętej Trójcy - Sanktuarium Matki Bożej. Źródło
Zwycięzca losowania: @PlatynowyBazant
Jak chcesz wziąć udział w losowaniu kolejnego miasta kliknij w ten link
