Miała być szosa, ale jak rano zobaczyłem "chycone" szronem samochody, to stwierdziłem, że może być potem mokro (nie było) i warto wziąć Speca, i trochę się po Wierzchosławicach pokręcić.
Jak pomyślałem, tak zrobiłem.
Start przy -1,5 stopnia, powrót (jak panisko) przy prawie ośmiu.
Momentami to jechałem po takim "liściastym" dywanie, że nie widziałem drogi, a obraz się zamazywał.
Było pięknie.
Przy okazji przekręciłem pięć tysięcy kilometrów w tym roku.
#rowerowyrownik
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin
„W latach 1985–1987 całkowity współczynnik dzietności (TFR) wśród laestadian wynosił 5,47, podczas gdy w całej Finlandii osiągał wartość 1,45. Nawet w obrębie społeczności laestadiańskiej, której współczynnik dzietności wynosił 5,47, można dostrzec zróżnicowanie. Istniała w niej grupa »umiarkowana«, której członkowie preferowali zakończenie powiększania rodziny na czworgu [dzieci] i stosowali antykoncepcję, podczas gdy bardziej konserwatywny odłam praktykował nieograniczoną reprodukcję […]
@Deykun A u Niemca skąd taka wysepka, kto tam mieszka w tym Detmoldzie?
EDIT: Dobra, pogrzebałem, w sumie ciekawa historia. Jest tam zgromadzenie specyficznego odłamu Anabaptystów - Ruskich Mennonitów. Jest tu akcent polski, bo uciekli przed prześladowaniami z Niderlandów i osiedlili się w ujściu Wisły. Po rozbiorze jak te ziemie zajęły Prusy, to ich zaczęli prześladować za ich pacyfizm i odmowę służby wojskowej. Przesiedlili się więc na południe Ukrainy i nad Wołgę na zaproszenie carycy Katarzyny II, między innymi na tereny odebrane turkom w wyniku wojny rosyjsko-tureckiej. Tak se siedzieli kilkaset lat, raz na jakiś czas pod wpływem jakichś prześladowań była fala migracji, najczęściej do Ameryk. Jedna z nich za komuny i zaraz po jej upadku była do Niemiec właśnie. W Detmoldzie znajduje się ich muzeum i ośrodek kultury, więc akurat tam jest zagęszczenie. A dzieci mają dużo bo to dar od boga i im więcej tym lepiej.
Miasto:Ostrowiec Świętokrzyski – miasto w Polsce położone na ziemi sandomierskiej w historycznej Małopolsce, nad rzeką Kamienną . Według danych Urzędu Skarbowego, Ostrowiec Świętokrzyski na dzień 31.12.2024 roku liczył 59 247 mieszkańców. Prawa miejskie od 1613 roku. Jeden z głównych ośrodków Staropolskiego Okręgu Przemysłowego . Najdawniejsze wzmianki o terenach wchodzących w skład dzisiejszego miasta sięgają XIV w., a o wsi Ostrów, która dała początek miastu Ostrowiec pochodzą z XIV w. Pod koniec XVIII i w XIX w., w okolicy Ostrowca intensywnie rozwijał się przemysł. Połowa XIX wieku zaowocowała stopniowym rozwojem staszicowskiej koncepcji uprzemysłowienia doliny rzeki Kamiennej w oparciu o siłę motoryczną rzeki i jej dopływów oraz miejscowe zasoby węgla i rudy żelaza. W latach 1837–1839, powstała huta zwana Klimkiewiczów (od budowniczego – Antoniego Klimkiewicza). Wokół huty, która z czasem przyjęła nazwę Zakładów Ostrowieckich, rozwijały się mniejsze zakłady, między innymi materiałów ogniotrwałych i spożywcze. W okresie I wojny światowej Zakłady Ostrowieckie uległy poważnym zniszczeniom. 3 listopada 1918 Polacy przejęli władzę w mieście z rąk okupantów austro-węgierskich. W okresie międzywojennym Ostrowiec rozwijał się dzięki inwestycjom związanym z budową Centralnego Okręgu Przemysłowego . W czerwcu 1926 roku wybuchł strajk robotników stalowni w miejscowej hucie. Władze sanacyjne aresztowały przywódców strajku. 9 czerwca robotnicy podjęli próbę odbicia aresztowanych. Doszło do starcia z wojskiem i policją. Zginęło 4 uczestników demonstracji, 9 było ciężko rannych. Od 1937 miasto nosi współczesną nazwę Ostrowiec Świętokrzyski. Wcześniej, w latach 20. i 30. używana była nazwa Ostrowiec Kielecki, a na początku XX w. Ostrowiec nad Kamienną. Wojska niemieckie zajęły Ostrowiec 8 września 1939 r., co zmusiło ludność do podjęcia walk o charakterze podziemnym i partyzanckim. Podczas II wojny światowej i okupacji niemieckiej 11 tysięcy Żydów ostrowieckich zostało wymordowanych. Miasto było ośrodkiem działalności polskiego podziemia; działały tu m.in. ZWZ -AK , PPS-WRN , NOW -NSZ , Gwardia Ludowa (później Armia Ludowa). W 1943 roku komisarz Bruno Motschall został porwany w biały dzień, w centrum miasta sprzed hotelu przy ówczesnej ulicy Boernera (obecnie Sandomierska) przez oddział Armii Krajowej . Porywacze zneutralizowali ochronę i porwali komisarza jego własnym samochodem. Uciekali w kierunku Częstocic do Chmielowa . Za samochodem wyruszyła niemiecka grupa pościgowa w sile 60 Niemców. Z powodu defektu auta porywacze zostali dogonieni w Chmielowie, gdzie wywiązała się strzelanina, w wyniku której poległo trzech porywaczy. W Ostrowcu, podczas okupacji, kilku członków Armii Krajowej obrabowało i zabiło grupę młodych Żydów szukających kontaktów z polskim podziemiem. Po odebraniu przysięgi na sztandar AK zostali zamordowani. 16 stycznia 1945 roku do Ostrowca wkroczyły oddziały 6 Armii 1 Frontu Ukraińskiego . Na pl. Wolności, w miejscu, gdzie stracono 30 września 1942 roku 29 Polaków, ustawiono Pomnik Wdzięczności i Męczeństwa mający przypominać o straconych oraz żołnierzach poległych podczas walk o miasto. W okresie powojennym Ostrowiec ponownie szybko się rozwijał. W 1954 do miasta przyłączono szereg podmiejskich osiedli, w tym m.in. dawne miasto Denków . Intensywnie rozwijało się budownictwo mieszkaniowe w celu zaspokojenia potrzeb zwiększającej się liczby mieszkańców. W latach 70. we wschodniej części Ostrowca powstał nowy zakład metalurgiczny huty im. Marcelego Nowotki, uruchomiono również zakłady materiałów ogniotrwałych. W 2001 roku miasto nawiedziła powódź . Z powodu przerwania grodzi budowanego zbiornika Wióry na Świślinie rzeka Kamienna przekroczyła stan alarmowy o 5 metrów, a jej dopływy Modła i Szewnianka wystąpiły z brzegów. Woda zalała ok. 200 ha w południowej części miasta. Od 2006 roku odgrywany jest codziennie hejnał miasta Zew młodych ostrowczan. Depopulacja miasta i nasilenie problemów społeczno-gospodarczych sprawiły, że Polska Akademia Nauk ujmuje Ostrowiec wśród miast tracących funkcje społeczno-gospodarcze i powiększających swój dystans rozwojowy. Przez Ostrowiec Świętokrzyski przebiega linia kolejowa nr 25 , łącząca Łódź Kaliską ze stacją Dębica . Kolej doprowadzono do Ostrowca w 1884. W 1885 ukończono budowę dworca kolejowego i miało miejsce uroczyste otwarcie linii. Zabytki:Kolegiata pw. św. Michała Archanioła – z początku XVII w., Kościół pw. św. Stanisława Biskupa w dzielnicy Denków – wybudowany w 1700 r., Zespół Pałacowo-Parkowy w dzielnicy Częstocice z dawnym pałacem hrabiów Wielopolskich z lat 1887–1899, Pałac myśliwski hrabiów Wielopolskich przy ulicy Kuźnia, obecnie hotel „Pałac Tarnowskich”, Drewniany kościół pw. Najświętszego Serca Jezusowego , Dawny zajazd pocztowy z przełomu XVIII i XIX w., Pozostałości cmentarza żydowskiego na kirkucie, pomiędzy początkowymi odcinkami ulic Iłżeckiej i Sienkiewicza, Gmach poczty na Alei 3 Maja, wybudowany w latach 1925–1927, Budynek dawnej ubezpieczalni społecznej z 1931, Dworzec kolejowy z końca XIX w., Figura św. Floriana z 1776 r., Kaplica cmentarna rodziny Pietrzykowskich z 1880 r., Dwór z XIX w. na ul. Świętokrzyska 40.
Wnet krępującym się stało spotkanie,
Gdzie ludzi tłoczyło się mnóstwo - jak śledzi,
Bo "kto puścił bąka?!" - padło pytanie,
Lecz nikt nie chciał na nie dać odpowiedzi...
Awaryjne lądowanie, a raczej katastrofa rakiety zmusza szóstkę astronautów do eksploracji planety tak podobnej, a jednak zdecydowanie odmiennej od Ziemi. Książka, poza ciężką pracą nad przywróceniem sprawności statku, opisuje próby zrozumienia i porozumienia się z obcymi, rozumnymi formami życia zamieszkującymi tytułową Eden. Skłania także do refleksji czy pełne poznanie jest w ogóle możliwe oraz czy człowiek ma moralne prawo ingerować w struktury społeczne i polityczne na innych planetach.
Tempo akcji w pierwszej połowie wydaje się trochę wolne, ale druga część daje radę. Może wynika to z tego, że początkowo całą pracę przy statku trzeba było wykonywać ręcznie i drobiazgowe opisywanie tego jak w sprawozdaniu czy dzienniku jest celowym zabiegiem stylistycznym.