Katastrofa Piper Alpha (6 lipca 1988) – dlaczego przeżyli ci, którzy złamali zasady?
Katastrofa platformy wiertniczej Piper Alpha to najtragiczniejszy wypadek w historii górnictwa morskiego – pochłonęła 167 ofiar (165 pracowników i 2 ratowników). Najbardziej przejmującym i paradoksalnym wątkiem tej tragedii był fakt, że przeżyli głównie ci, którzy zlekceważyli oficjalne procedury.
System, który stał się pułapką
Oficjalny protokół nakazywał pracownikom udać się do punktów zbiórki (głównie do modułu mieszkalnego) i czekać na rozkazy oraz ewakuację helikopterami.
Łodzie ratunkowe okazały się bezużyteczne. Dym i płomienie odcięły do nich dostęp, a część z nich topiła się na żurawikach od ekstremalnego gorąca, zanim w ogóle zdołano je opuścić. Udało się zwodować tylko jedną łódź, która i tak została uszkodzona.
Moduł mieszkalny zamienił się w klatkę. Osoby, które ślepo czekały na instrukcje, zginęły w wyniku uduszenia lub pożaru.
Przeżycie za cenę nieposłuszeństwa
Ocalałym życie uratował fakt, że zignorowali zakazy. Zamiast czekać na pomoc, zdecydowali się na dramatyczny krok – skok do płonącej, lodowatej wody z wysokości nawet 20–30 metrów. To właśnie ci ludzie, którzy zaryzykowali nieposłuszeństwo, zdołali przetrwać.
Jak Piper Alpha zmieniła zasady bezpieczeństwa (offshore)?
Tragedia ta doprowadziła do całkowitej rewolucji w przepisach i technologii na platformach (tzw. Raport Lorda Cullena):
Nowe łodzie i ewakuacja: Wprowadzono zamknięte łodzie swobodnego spadku (Free-fall lifeboats), które zrzuca się pod kątem do wody, by od razu odpłynęły od pożaru. Nowe łodzie mają własny zapas powietrza i zraszacze kadłuba. Wprowadzono też ewakuacyjne rękawy elastyczne (escape chutes).
Prawo do zatrzymania prac: Każdy pracownik zyskał pełne prawo (i obowiązek) przerwania dowolnej operacji, jeśli uzna, że zagraża ona życiu – bez konsekwencji służbowych.
Obowiązkowe szkolenia (BOSIET): Wszyscy pracownicy musieli zacząć przechodzić rygorystyczne treningi przetrwania – w tym skoki do wody czy symulacje ewakuacji z tonącego helikoptera.
Niezależny nadzór i ocena ryzyka: Kwestie bezpieczeństwa odebrano organom odpowiedzialnym za wydobycie i wprowadzono obowiązkowe dokumenty ryzyka (Safety Cases).
Ochrona konstrukcyjna: Moduły mieszkalne zaczęto oddzielać od stref wysokiego ryzyka (głowic i rurociągów) pancerne ścianami ogniotrwałymi i wybuchoodpornymi.
#ciekawostki #offshore #gruparatowaniapoziomu
![Drugie życie wiatrowych skrzydeł. Wyścig z czasem i tonami odpadów [ANALIZA] - ZielonaGospodarka.pl](https://zielonagospodarka.pl/zdjecia/artykul/20812/23049/600x600/3/rwe_turbiny_recykling.png)
