@Ragnarokk musiałbyś nieco rozwinąć temat, ale domyślam się że nie miałeś aspiracji naukowych, a takie pytanie padło.
Ja widzę/słyszę czasami jeszcze lepsze: OCZYWIŚCIE WIDZIMY SIĘ NA MAGISTERCE? Zamiast "jakie osoba studencka ma teraz plany po obronie inżynierki?"

Jeśli chodzi o rankingi - to przyznaję szczerze że kompletnie mnie nie interesują, i nie śledzę tego. A wręcz przeciwnie, śmieszą mnie czasem artykuły z informacją że "Z dumą informujemy że nasza uczelnia awansowała w rankingu "Higher Education World University Ranking" z przedziału 1501+ do przedziału 1000+" gdzie w praktyce może to oznaczać awans z pozycji 1502 na 1499 Nie wiem też, czy ktokolwiek z kandydatów na studia zwraca uwagę na te miejsca na różnego rodzaju listach. Jak już, to liczą się nasze krajowe "Perspektywy". Tylko, czy fakt że moja uczelnia awansowała w tym prestiżowym rankingu o jedno, dwa miejsca w ostatnich latach ma jakiekolwiek znaczenie?
Uważam, że to gdzie znajdują się nasze uczelnie nie ma większego znaczenia, skoro najlepsze z nich - UW czy UJ są w którychś tam setkach na świecie.
A dwa - masz całkowitą rację z tym, że miejsce w rankingu wynika z algorytmu ich prowadzenia. Ten temat cyklicznie powraca, w zależności od tego, kto zasiada na uczelnianych stołkach. Jeśli trafi się jakiś miłośnik cyferek, to próbuje na różne sposoby prowadzić takie działania, które podbiją uczelnię w rankingu, czyli: liczba określonego rodzaju publikacji, patentów, współpracy z gospodarką, % studentów którzy kończą edukację z dyplomem, itd.

Na pewno bardziej właściwą osobą byłby ktoś z jakiegokolwiek szczebla władzy na uczelni, mnie na szczęście ten zaszczyt nigdy nie kopnął.

@jedzczarnekoty Studiowałem 8 lat i skończyłem ze średnią 3.6. Aspiracji oczywiście też brak, ale nawet jakbym miał to raczej nie powinni takim jak ja proponować

@Ragnarokk teraz wszystko jasne Także, jestem bardzo ciekaw co mieli w głowach składając tę propozycję.

@jedzczarnekoty @Ragnarokk Kiedyś przyjrzałem się bliżej kilku rankingom, i w paru trafiłem na kwiatki typu punkty za "inkluzywność" "różnorodność" "diversity" itd., więc przynajmniej w niektórych przypadkach, wina nie koniecznie musi leżeć po stronie polskich, skandalicznie monoetnicznych, uniwerków. Co ich oczywiście nie broni bo to szorowanie po dnach wszelkich rankingów z powietrza się nie wzięło.

@cyberpunkowy_neuromantyk to prawda, jest coraz gorzej. I to nawet nie na przestrzeni 10, czy 5 lat - ale ostatnich dwóch, trzech. O tym też mówią specjaliście z zakresu psychologii/pedagogiki/socjologii - kompletnie nie moich dyscyplin. Mówiąc krótko - ludziom gniją mózgi, nie potrafią skupić uwagi, nie są nauczeni radzić sobie z porażkami, są aroganccy, i można by wymieniać dalej. Dobrze, że nie wszyscy - to daje nam jakąś nadzieję. Ale, będę się umawiał na konsultacje z psychologiem - bo jest mi z tym coraz trudniej.

A co masz na myśli mówić o zaocznych? Bo odpowiedziałem @onpanopticon jak ja to widzę - na zaocznych mniej jest osób z przypadku.

@jedzczarnekoty

Wykładowcy mówili, że studenci zaoczni prezentują wyższy poziom.

@cyberpunkowy_neuromantyk tak, to potwierdza moje obserwacje. Ponoć kiedyś było inaczej - szli tam, żeby nieco "po łebkach" uzupełnić wykształcenie - bo faktycznie program jest nieco okrojony godzinowo. Ale teraz - tak jak mówisz, zaoczni prezentują wyższy poziom. Głównie z tego powodu, że grupy które uczyłem składały się w sporej części osób z pracujących w branży, a dwa - większość pracowała zawodowo, była nauczona jakiejś dyscypliny, systematyczności, a nie wychodziła wprost ze skrzydeł matki kaczki, znaczy rodziców. No i przychodzą, bo chcą uzupełnić wiedzę i czegoś konkretnego się nauczyć, są bardziej wymagającymi studentami.

@cyberpunkowy_neuromantyk ale ciekaw jestem jak to wygląda na mniej ścisłych kierunkach, bo z takimi nie miałem do czynienia

@jedzczarnekoty

jest coraz gorzej. I to nawet nie na przestrzeni 10, czy 5 lat - ale ostatnich dwóch, trzech

To samo narzekanie słyszałem jak studiowałem te 10-15 lat temu. Zresztą słynne "pokoloruj drwala" jako rzekome zadanie maturalne to był mem właśnie w czasach jak zdawałem maturę, albo niewiele później. Teraz mówi się, że "o panie, 15 lat temu to maturzysta to był ktoś". Za moich czasów latały zaś teksty Januszy, że ich średnie z PRL to jak dzisiaj (~2010 r.) magister.

Nie jest może tak, że z czasem podnosisz swój poziom wiedzy, a studenci - siłą rzeczy - jako masa "stoją w miejscu" bo nowi przychodzą, a starzy odchodzą, stąd wydaje Ci się, że poziom spada? Rozumiem narzekanie na pokolenie Z, natomiast na moje narzekano tak samo. Pamiętam jak w internetach pisało się o nas "dzieci Neostrady", a nadto pojawiały się głosy, że ostatni rozumni ludzie urodzili się przed 1990 rokiem.

@PositiveRate nie, nie jest tak. Bzdury opowiadają Janusze, którzy mówią że "kiedyś to było". Wielu psychologów wypowiada się na temat problemów społeczeństwa w ostatnich latach. Latach! Nie dekadach, czy nawet pięcioleciach. Ten świat w dziwnym kierunku zaczyna zmierzać. Ja też słyszałem na studiach że "kiedyś to było" a z drugiej strony wiem, że na mniej więcej podobnym poziomie zaczynaliśmy, i kończyliśmy studia. A teraz? Jest przepaść pomiędzy 5 a 1 rocznikiem.

I znowu - nie pamiętam źródła, ale pierwszy raz w historii będziemy mieć do czynienia z sytuacją że młodsze pokolenia będą gorsze, słabsze, gorzej wykształcone niż starsze. Zapytam kolegi, bo z nim o tym rozmawiałem i może znajdę źródło.

@jedzczarnekoty

Studiowałem logistykę zaocznie i tak, zdecydowana większość ludzi na roku pracowała w zawodzie. Przyszli, żeby zdobyć kwalifikacje.

@koszotorobur zapewne ma na to wpływ wiele czynników, ale ja ciągle winię za ten stan komunizm, i postkomunizm. Celowo pozbawiono nasz kraj ludzi wykształconych, a Ci którzy zasiedli na uczelnianych stołkach lata temu ciągle mają się na nich dobrze, i trzymają się zębami żeby ich nie oderwano od koryta. To widać, słychać i czuć - młodsze zespoły są dużo bardziej aktywne naukowo, to raz. A dwa - stosują inne metody edukacyjne, więc i ich sposób przekazywania wiedzy studentom mniej ssie i kwiczy.

@koszotorobur @jedzczarnekoty Czyli po staremu?

@Opornik w znacznej części tak, ale z tą gospodarką się nie zgadzam, nie wszystko można przeliczać w ten sposób. Historyków, socjologów, filozofów i archeologów też potrzebujemy. Polecam artykuły Darii Chibner w Rzeczpospolitej, często porusza ten temat. I, jak przełknie się specyficzny styl Krzysztofa Maja z AGH to jego kanał na YouTube - celnie punktuje wiele spraw, ale generalnie to ile jest w Polsce uczelni i uczelenek wszelkiej maści, bo "każdy profesor chciał być dziekanem więc otworzył swoją". To rozdrobnienie generuje takie a nie inne wskaźniki, nie kilkanaście największych uczelni w kraju.

@Oczk

1. To pytanie jest bardzo trudne, bo tak naprawdę znam tylko swoje wykłady/ćwiczenia, a resztę z opowieści studentów. Więc trudno podać jakąś konkretną wartość. Ale, uważam że ciągle za duża/zbyt liczna jest grupa osób która co roku mówi to samo, bazując na prezentacji sprzed 15 lat. Czasem za głowę się łapię jak otworzę jakąś prezentacje pozostawioną na komputerze w sali wykładowej. Są dwie choroby, nazywają się habilitoza, i profesoroza - to momenty kiedy wykładowca ma chęć odpocząć, spocząć na laurach, zacząć odcinać kupony - i obserwuję kilka osób, że od tego momentu zaczęły uczyć na autopilocie. Także, odpowiadając raz a dobrze - uważam że zbyt duża, właśnie tych z wyższymi stopniami naukowymi.

2. A mogę cztery patologie?
   - pierwsza jest związana nieco z tym, o co pytasz w pierwszej części - żeby pracować na uczelni, nie trzeba mieć ukończonego kursu pedagogicznego. Chociaż, widząc kto pracuje w szkole nie wiem czy cokolwiek by to zmieniło. Ale - do rzeczy - masa osób uczy tak, jak ich uczono, powielając dobre wzorce/patologie swoich nauczycieli i wykładowców. A widzę po sobie jak kurs pedagogiczny, zrobiony dla siebie i za własny hajs zmienił moje podejście do nauczania.
   - druga patologia to patologia całej budżetówki - po dorwaniu się do koryta masa osób zajmuje się tym, żeby się w nim okopać na państwowej posadce. A dwa - prawo/przepisy ustawy o szkolnictwie wyższym są tak skonstruowane, że zwolnienie profesora, który nie nadaje się do swojej roboty jest trudniejsze niż w firmie, gdzie menadżer po prostu wręcza wypowiedzenie, i dziękuje za współpracę.
   - trzecia patologia to niestawianie na młodych. Jeśli miałbym wskazać najważniejszą, to byłaby to zdecydowanie ta. Są miejsca gdzie przez lata nikogo nie zatrudniono, a stare, postkomusze pokolenie okopuje się, żeby go nie ruszono. A bez wymiany kadr nie ma wymiany pokoleniowej i zmiany systemu myślenia.
   - czwarta to chyba fakt że system nie działa jak np. w Cambridge - gdzie jest "researcher" i jest dydaktyk. Ciągle jest się rozrywanym pomiędzy studentami, a prowadzeniem badań w tzw. międzyczasie lub po godzinach. A podzielność uwagi czy modny ostatnio "multitasking" to mity. Skupiając się na jednym, bądź drugim pracuje się zdecydowanie lepiej i wydajniej. A w praktyce wygląda to tak, że wakacje/ferie, czas teoretycznie poświęcony na urlop to nadrabianie badań i pisanie artykułów.

@jedzczarnekoty

czwarta to chyba fakt że system nie działa jak np. w Cambridge - gdzie jest "researcher" i jest dydaktyk. Ciągle jest się rozrywanym pomiędzy studentami, a prowadzeniem badań w tzw. międzyczasie lub po godzinach.

Ooo, jeden rabin powie tak, drugi rabin powie nie. Ostatnio wykladowca mi opowiadal, ze wkurwia go fakt, ze sa ludzie zatrudnieni jako nauczyciele akademiccy, a on jako pracownik naukowo-dydaktyczny i wyglada to tak, ze ci nauczyciele akademiccy to wg niego pasozyty. Jedynym obowiazkiem jest prowadzenie zajec, przez co nie maja zadnego pojecia o trendach i zmianach w przemysle, konczac na wykladaniu od 20 lat tego samego.

@jedzczarnekoty wielkie dzięki za wyjaśnienie, nie powiem żebym był zaskoczony Twoją relacją "od kuchni" Szkoda, że tak to wygląda bo imo wiele zaprzepaszczamy jako kraj, nie dostosowując modelu nauczania do współczesnych standardów i możliwości

@solly-1 bo jak we wszystkim, chodzi o właściwe proporcje. I rabini z potencjałem naukowym to powtarzają - że chcą się skupić na badaniach, a dydaktyki mniej, dużo mniej. Z drugiej strony - dobry dydaktyk też je prowadzi w jakimś zakresie, jest na bieżąco z trendami, zmianami w branży itd.
A z trzeciej strony - wykładowca mówił Ci prawdę, tak naprawdę wynagrodzenie dydaktyka jest takie samo, albo 2-3 stówki niższe od naukowo-dydaktycznego. I owszem, godzin do poprowadzenia jest więcej, ale wiele osób przez 20 lat gada o tym samym, i nic się z tym nie robi. A jednocześnie pracuje "przy tablicy" mniej niż nauczyciel w szkole, zarabiając lepiej.
Trudny temat, na osobną dyskusję.

@Kaligula_Minus widzę że są nowe wątki w tej sprawie, bo my się tylko z tych wiadomości które wysyłał śmialiśmy. A teraz czytam że

– Pracowników naszej uczelni angażowano w skręcanie mebli, remonty łazienek w prywatnych mieszkaniach. Wymienię też tutaj zakup i sprzedaż oraz serwis prywatnych samochodów należących do władz uczelni, opiekę nad ich dziećmi – wymieniał.

Niemniej - nie mamy czasu żeby śledzić całe środowisko uczelniane w Polsce. Więc, poza lekturą np. Forum akademickiego czy głównych mediów jest się na bieżąco raczej z lokalnym ośrodkiem akademickim. Czasami nagłośnienie takich afer powoduje, że ktoś nabiera odwagi i zaczyna mówić głośno o lokalnych problemach/patologiach. Ale, generalnie przechodzi się obojętnie i do porządku dziennego. Pisałem o tym wyżej @Oczk - oczyszczenie się systemu z takich patologii byłoby bardzo dobre dla całego środowiska.

@jedzczarnekoty dzięki za odpowiedź. Poruszyłam te kwestię, bo to chyba aktualnie najgłośniejsza afera dot. uczelni wyższej. I zastanawiałam się czy takie zepsucie w miejscu, które powinno być ostoją kultury, bulwersuje środowiska naukowe. Ale w dzisiejszych czasach schamienie mackami obejmuje coraz więcej instytucji. Przykład idzie z góry

@Kaligula_Minus bulwersuje, to prawda - ale co możemy zrobić? To ich bagienko, jak każde, jak w wielu instytucjach jak mówisz. Z tą ostoją kultury to już dawno przestaliśmy być wiązani, tak sądzę, mnie to osobiście boli, bo dla mnie nawet uczelnia techniczna może być tzw. "uniwersytetem klasycznym" który właśnie rozwija naukowo, pozwala zdobywać wiedzę, a nie jest tylko fabryką pracowników do przemysłu, którzy mogą być totalnymi chamami, byle z kompetencjami.

@onpanopticon jeśli chodzi o uszczuplenie roku - to kiedyś tak faktycznie było, i to nawet o naszym ośrodku akademickim było głośno - przyjmowano na pierwszy rok dwa razy więcej osób niż było mocy przerobowych, na starcie zakładając że połowa z nich odpadnie po pierwszym i drugim semestrze. I przyniesienie gotowca nie gwarantowało 3.0. Patologia do kwadratu. Ale, zmieniły się algorytmy, przeliczniki ministerialne i inne takie. Zmieniły się czasy - studenci nie dają już sobą tak pomiatać. To na zdecydowany plus.

Z drugiej strony - spadek zaufania do nauki, uczelni, autorytetów, spadek znaczenia formalnego wykształcenia na rynku pracy, i niż demograficzny powoduje, że z roku na rok jest coraz mniej studentów i niektóre uczelnie/wydziały/kierunki mają takie podejście o którym piszesz - czyli przepychania na siłę. Znam nawet jedną osobę która z tego powodu odeszła z pracy, bo, jak powiedziała "ona się nie będzie podpisywała pod protokołem z obrony takiego tumana który dostaje tytuł inżyniera". Wiem, że tuż po obronie doktoratu poszła za najniższą na produkcji pracować, aż ciekaw jestem co robi teraz.
Sam przerabiałem taką sytuację - dzwonię do kierownika kierunku (bo pracowałem dopiero pierwszy czy drugi semestr), mówię że mam takiego studenta co już 4 raz nie zaliczył i dostaję odpowiedź "Daj mu jeszcze piątą szansę". Ale, po paru latach pracy czuję się już pewniej, i jest mi też łatwiej podjąć decyzję o tym, że ktoś nie rokuje. I to co obserwuję, to fakt że uczelnie/wydziały/kierunki z takim podejściem, przepychania na siłę z roku na rok tylko tracą studentów i obniżają swój poziom.
Zaoczni - to jest temat na osobną dyskusję. Zdarzają się tacy, którzy mówią "bo my płacimy więc uczelnia musi nam iść na rękę" ale paradoksalnie uczelnia do takich studentów dokłada, bo budynki musi utrzymać na weekendach, nam zapłacić nadgodziny itd. Tyle przynajmniej wiem. Z mojego punktu widzenia, zaoczny student prezentuje w ostatnich latach wyższy poziom niż ten na dziennych - bo wie po co przyszedł, dlaczego na taki kierunek, poświęca na to swoje pieniądze, często już pracuje w branży (czy w ogóle pracuje co zmienia perspektywę), ba - nawet przewyższa mnie doświadczeniem. A na dziennych są nieco większe dzieci, które wyszły ze szkoły i żyją na garnuszku rodziców, nie wiedząc po co studiują i dlaczego są w tym miejscu gdzie są. Więc - z moich obserwacji wynika, że to bardziej w ich przypadku "przepychanie na siłę" występuje.

@onpanopticon odpowiadając na drugie pytanie - zdecydowanie za dużo czasu i uwagi zajmują studenci i uczelniana administracja, przez co nauka schodzi na dalszy plan - badania, i jeden artykuł w roku bo tyle wymagają, i nieco więcej zaangażowania np. przed awansem czyli habilitacją.
Sporo w tej kwestii zależy od dobrego podejścia władz/pracowników uczelni (tych osób które planują dydaktykę) i od układu przedmiotów w danym semestrze. Jak ciągle się zmieniają, nie można nawet na moment włączyć "autopilota dydaktycznego" to trudno skupić się na nauce. Z drugiej strony - jak ma się 75% dydaktyki w jednym semestrze, to jest szansa żeby skupić się na nauce w drugim. Więc jest to trudne, czasem się zastanawiam czy w ogóle możliwe, ale tak, mam zamiar te proporcje zmienić i ciągle zastanawiam się, jak to zrobić.

@Dartof pytanie które musi się pojawić i na które oczywiście czekałem. Około 8 tysięcy brutto. Mówię około, bo to nie jest stała kwota, i co roku się zmienia.
Od razu napiszę jak wygląda wynagrodzenie na uczelni:

• podstawę reguluje ustawa, czyli wynagrodzenie profesora, od którego zależą inne

• aktualnie jest to na moim stanowisku 73% wynagrodzenia profesora, czyli "nie mniej niż 6840 brutto" ale mam nieznacznie więcej

• do tego dochodzą różne dodatki - przede wszystkim stażowy, wynikający z lat pracy, dodatki funkcyjne np. za bycie kierownikiem kierunku, prodziekanem itd. i dodatki motywacyjne, projakościowe, różnie nazywane (i też obecne/nieobecne) na uczelniach - generalnie wynikające z oceny działalności za poprzedni rok, ale jest to kilka stówek do pensji brutto
  
  

@jedzczarnekoty

Mało, jak na tak odpowiedzialne stanowisko. : /

@jedzczarnekoty kręcisz, ile masz na rocznym PIT11 kwoty brutto i czy nie frustruje Cie, ze jest to nieadekwatne do kompetencji?

@100mph a czemu miałbym? Wszystko jest w BIP, możesz sobie sprawdzić. Owszem, wraz z adnotacją że maksymalna pensja na tym stanowisku to mnożnik 2.7. Ale to dla jednostek "wybitnych".

104 tysiące brutto, z powodów które opisałem wyżej. W tym roku będzie mniej.
Nie frustruje - w poprzedniej pracy miałem dużo bardziej niestabilne dochody. W jeszcze wcześniejszej - którą lubiłem: najniższa krajowa. Ale co to za życie. To jest Polska B, tutaj żyje się inaczej
Nie potrafię odpowiedzieć, czy jest to nieadekwatne do kompetencji - umiem uczyć, to robię przez lata. A zawód nauczyciela nie jest poważany. Od rodziny usłyszałem, że sprzątaczka ma bardziej odpowiedzialną pracę ode mnie.

Dla większości osób które rezygnują z uczelni alternatywą jest szkoła. A to zupełnie inna bajka.

Kolega jest szkoleniowcem w prywatnej firmie - zarabia podobnie. Czy i ja znalazłbym branżę, w której mógłbym uczyć - pewnie tak. Czy mógłbym iść do przemysłu - pewnie tak.
Gdzieś w sieci krąży wykres pokazujący relację wynagrodzenia profesora (belwederskiego) do najniższej krajowej - w skrócie, oscyluje ono od dwóch, do trzech. Teraz zbliża się do dwóch.
Czasem myślę nad zmianą pracy - ale żeby jeździć widlakiem, i mieć święty spokój. Jak miałbym grupę zostałbym portierem, albo woźnym. Są rzeczy ważniejsze od pieniędzy.

@WiecNo zdecydowanie dwa lata intensywnego kursu u boku mistrza - o ile oczywiście wiedziałbym tuż po maturze czego chcę w życiu. Ale, nawet jeśli nie od razu po szkole, to byłbym w stanie zrezygnować ze studiów dla takiego kursu o którym mówisz. Jest jeden warunek - model tutoringu, czyli praca 1:1 w relacji mistrz-uczeń. A nie tak jak to wygląda na praktykach czy stażach, gdzie jest się teoretycznie szkolonym, a praktycznie piątym kołem u wozu do parzenia kawy i noszenia dokumentów.

Te 50 tysięcy dotacji to miły dodatek, ale i bez tego przystałbym na takie kształcenie pod okiem mistrza

@jedzczarnekoty Dziękuję za odpowiedź.

Tak tylko lubię się upewniać że wybrałem właściwą drogę( ͡~ ͜ʖ ͡°)

@WiecNo tylko, jak czasem powtarzam studentom - najgorzej, jak na jakimś etapie kariery okaże się, że jest potrzebny dyplom ukończenia studiów, wtedy jest trudniej się uczyć.

Mam taki przypadek w rodzinie - po latach nauki rzemiosła, pracy (fizycznej) w branży, z naprawdę dobrymi wynikami i fachem w ręku, nagle okazało się że fajnie byłoby pójść krok wyżej - i zostać inspektorem, inżynierem, łączyć pracę fizyczną i umysłową - no i trudno jest pracować fizycznie 5 dni, i uczyć się na zaocznych.

Ale, bez wahania zamieniłbym dzisiaj całe moje 5 letnie studia na 2 lata pracy u boku jednego profesora, który dzięki temu że działaliśmy w kole naukowym zmienił sporo w moim życiu, i nauczył nas najwięcej. Także, gratuluję

@bojowonastawionaowca odpowiada za to człowiek (promotor), a raczej grupa pracowników które mnie uczyły na pracowni magisterskiej. Poświęciłem na magisterkę setki godzin, jakbym pracował na pół etatu na uczelni. Tak to wygląda jak się wybierze zbyt ambitny temat
Wtedy się odnalazłem w laboratorium chemicznym. A wcześniej, nauczycielom w szkole (i nie tylko ja to mówię, spośród pracowników naukowych) zawdzięczam rozbudzenie we mnie tej pasji. Do tego geny, i zamiłowanie do ścisłych przedmiotów.
W każdym razie - w pracowni magisterskiej znaleźliśmy wspólny język, dobrze się pracowało, dużo się nauczyłem, po czym - zderzenie z deprechą świeżo upieczonego magistra kierunku zamawianego, którego nikt nie chciał zatrudnić z racji "braku doświadczenia". Wylądowałem w sklepie, w handlu, i naprawdę dobrze mi się tam pracowało. Ale poczułem, że to moje wykształcenie po studiach jest jakieś takie niepełne. I dokładnie to było tym impulsem. Więc, decyzja o powrocie na studia III stopnia, powrót do tego samego promotora, znalezienie tematyki, a potem już z górki.

@zuchtomek w przypadku walki pewnie z setką koni wielkości kaczki, bo teoretycznie idzie to rozdeptać a wielka kaczka dziobnie mnie raz, a dobrze.
Ale, jakbyś zapytał o pracę z klientem czy uczelnię - to tutaj zdecydowanie jedna kaczka wielkości konia. Uwielbiam model tutoringu, czyli pracy np. z inżynierantem, doktorantem, albo poświęcenie komuś czasu żeby wyszedł z firmy zadowolony.

@Rzeznik źle trafiłeś, bo i Sram, i Shimano. A do tego mam Nikona i Canona

@Prytozord PANIE REKTORZE KTÓRY NA PEWNO TEGO SŁUCHASZ UWIELBIAM CIĘ!

@jedzczarnekoty widać odrazu że to było bardzo szczere wyznanie

@jedzczarnekoty Słyszałem podobne pytanie (i żart) już wcześniej i zastanawiam się, skąd takie podejście. Przecież rektor nic nie może, na pewno by się przejął gdyby jakiś anon krytykował go w necie. Poza tym nie jest Twoim bezpośrednim przełożonym, więc nie miałoby to konsekwencji.

@6502

1. Bo nie boją się aż tak utraty pracy, bo dostały ją po znajomości, bo zarabiają najniższą krajową i uważają że jakby dostawały więcej to mogłyby się postarać, bo kadra naukowo-dydaktyczna, wielu profesorów traktuje je z góry, albo - dlatego że chcą w spokoju wypić kawkę z psiapsi albo zająć się kolejnymi stosami dokumentów. Ale, bardzo często to dlatego, że mają do czynienia z takimi osobnikami, że przenoszą czasem swoją frustrację na kolejnych - bo to trochę praca jak z klientem, a kto z nim pracował "ten się w cyrku nie śmieje". Ja żyłem ze swoimi w zgodzie, a teraz to już w ogóle - ale to dlatego że poprzednia praca nauczyła mnie szacunku i doceniania pracowników "szeregowych" - na produkcji, portierów, sprzątaczki, panie z biura itd.

2. Nie musi być, i nie ma sensu uczenia rzeczy nieistotnych. Choć, są takie które docenia się po latach. Ja często otwarcie mówiłem, że ten przedmiot "jest w Waszym programie studiów, musi być, choć go nie chcecie, ja muszę przekazać, Wy przyjąć, zróbmy tak żeby przejść przez to w miarę bezboleśnie. Masa przedmiotów wynika z różnych rozporządzeń i przepisów ministerialnych, i uczelnia nie ma ma to wpływu. Ale, jak uczy bezwartościowo to trzeba głosować portfelem i ją zmienią, czy zmienić kierunek, liczę że to jakiś efekt w końcu przyniesie.

3. Z choroby, ale mówisz o rzadkiej. Częściej to profesoroza, albo habilitoza uderza ludziom do głowy. Doktoroza jest czymś rzadszym. Ale, pewnie psycholog lepiej odpowiedziałby na to pytanie. Jakaś sodówka uderza ludziom do głowy, czują się kimś, jakaś zapadka przeskakuje w mózgu, i uwydatniają się ich cechy charakteru.

4. Tak samo jak wyżej - wskazana konsultacja z psychologiem, mnie jako umysłowi myślącemu po chemicznemu trudniej to opisać i wyjaśnić. Ale, jest coś takiego w uczelniach, że przyciągają osoby tego typu, często z różnymi zespołami ze spektrum autyzmu. Z jednej strony - zafiksowani na swojej dziedzinie. Z drugiej - trudni w kontaktach międzyludzkich. Ja do tego dorzucam brak konieczności posiadania przygotowania (dobrego) pedagogicznego - frustraci po prostu powielają błędy swoich poprzedników, błędy nauczycieli wychowanych w pruskim modelu nauczania. No i jest jeszcze jakaś zależność - znowu, socjolog/psycholog by to opisał lepiej, że takie udupianie jest reakcją obronną - czyli wykładowca, udupiając studentów z pozycji siły czuje się względnie bezpiecznie. Dokręcając śrubę czuje że jest dobry, lepszy. A tak naprawdę kryje się za taką zasłoną ze swoimi brakami i deficytami. Jeśli zejdzie z nimi na poziom partnerski, otworzy się, to staje się podatny na atak. Nie pamiętam gdzie o tym czytałem, muszę do tego wrócić.

@6502 i świetnie, gratuluję, zrobiłeś tak, jak w założeniu systemu bolońskiego powinno to wyglądać - masz inżyniera, idziesz zdobywać doświadczenie zawodowe. A chcesz się rozwijać naukowo - wtedy na mgr.

@6502

1. Skąd na uczelni tylu frustratów, którzy chcą po prostu udupiać studentów?

Pamiętam takiego jednego doktoranta. Prowadził ćwiczenia i jak sprawdzał mi zadania to mówił "Pan to nigdy inżynierem nie zostanie". I wiesz co? Ja zostałem inżynierem. A on dalej jest adiunktem

@jedzczarnekoty Dzięki ʕ•ᴥ•ʔ
Co do 2 - nie chodzi mi nawet o sam fakt istnienia takich kursów - rozumiem, że są podstawy programowe i masa innych formalizmów. Problem jest bardziej w tym, że takie kursy są często traktowane przez prowadzących jak równie ważne co te istotne. Przez to nie ma mocy przerobowych żeby skupić się mocniej na przydatnych rzeczach. Aż wyciągnąłem suplement do dyplomu, będę wyliczał:

• Etyka inżynierska,

• filozofia,

• własność intelektualna i prawo autorskie,

• multimedia,

• wf,

• elektroniczny sprzęt powszechnego użytku,

• elektroakustyka (tutaj akurat byłem na specjalności kompletnie niezwiązanej z tym tematem).

@FoxtrotLima dla mnie taki człowiek już na starcie powinien być skreślony. Owszem, może był to jakiś żart (ale to pasuje do starego wykładowcy), jak akurat z tego przedmiotu Ci nie szło, ale co to za feedback, "pan to inżynierem nie zostanie". Porażka, taka sama jak to że jedna profesor chodziła po sali, zaglądała w prace i mówiła "Ja Pana nie widzę na tym kierunku". Paranoja!

@Bylina_Rdestu Oderwanie wykładowców od aktualnych realiów jest z tego co słyszałem bardzo częste w PL, jeśli nie powszechne, bo wielokrotnie podobne historie słyszałem z dziedziny elektryki, elektroniki, fizyki...
Jak ja chciałem studiować grafikę, to uczelnia nawet komputerów nie miała, a na zachodzie uczyli animacji, grafiki 3D, web designu i masy innych rzeczy, widziałem to i zazdrościłem.