@jarezz Goralenvolk kolaborację mają we krwi...

@jarezz Taguj to guano na przyszłość #polityka

i jeszcze darmowe laptopy dla bombelka

@projektant_doktorant Wołaj, z przyjemnością poznam inny punkt widzenia.

68 osób zainteresowanych (na poranek 1. lutego) , znaczy warto Słowem wstępu: zazwyczaj w moich wpisach się rozpisuję, choć wynika to raczej nie z wodolejstwa, a z chęci dokładnego przybliżenia tematu. W razie czego wybaczcie, bo TL;DR ciężko w takim obszernym temacie zrobić. Z racji, że mogę temu poświęcić niewiele czasu w ciągu jednego dnia postaram się to zrobić w kilku sensownych odsłonach.

Dobra - ruszamy. Wołam: @winny_degustator @Siergiej0 @Maciox @SpoconaPacha @hermes600 @WafelMaster i zapowiadam, że postaram się systematycznie rano każdego dnia (no bez weekendów) dodawać kolejne treści. Nie będę zatem dodatkowo wołał i proszę o zajrzenie w wątek powiedzmy ok. południa danego dnia jeśli temat nadal będzie dla Was interesujący.

Od czego zacząć taką przygodę ze szkołą muzyczną? Zależy, czy mamy rodziców którzy dostrzegli w nas ten talent (bez talentu szkoła muzyczna to serio mordęga), bądź ktoś im to zasugerował. Ja miałem łatwiej, bo moja siostra już grała (brat np. w ogóle talentu w tej materii nie ma) i rodzice wiedzieli czemu się przypatrywać. Przedszkolanki też sugerowały dla mnie inną niż typowa podstawówkę szkoła z uwagi na moją nieco inną wrażliwość i talent w tym kierunku. Ciężko zatem @Noemi01 wybierać sobie tę szkołę będąc w innym cyklu kształcenia, np. w 7-8 klasie czy w liceum. Choć na niektórych instrumentach nawet tak późno zaczynana nauka jest możliwa.

Co na pewno daje szkoła muzyczna? Przede wszystkim obracamy się w środowisku nieco odmiennym od typowej podstawówki, co nie znaczy jednak, że nie ma w tych szkołach typowych problemów - są, ale w nieco mniejszej (moim zdaniem) skali i nie aż tak bardzo eskalowane (tzn. ciężej trafić na patusa w klasie a jeśli nawet, to nie znęca się on tak nad innymi jak w typowej szkole podstawowej - uczniami są jednak ludzie o nieco innej wrażliwości). Po drugie - rozwijamy jakiś talent. Ciężko mówić o 6-7 letnim dziecku, że ma już pasję do muzyki (choć wcale tego nie wykluczam u niektórych osobników), ale z czasem to może się rozbudzić i nawet stać się sposobem na życie. Pamiętajcie o tym, że szkoła nie kształci tylko instrumentalistów, ale także teoretyków muzyki, dyrygentów i kompozytorów.

Dlaczego piszę o 6-7 latku? Bo to najlepszy czas na to, aby zacząć pracę nad byciem dobrym muzykiem. Niestety - pełen cykl kształcenia trwa nie jak w przypadku lekarzy czy prawników nieco więcej jak te 5 lat wiedzy specjalistycznej - temu aby dojść do końca niestety poświęca się życie i warto sobie to na samym początku uświadomić. Aby uzyskać tytuł dyplomowanego skrzypka, magistra sztuki, poświęcamy temu aż 17 lat! I serio - w przypadku skrzypka raczej ten czas rzadko kiedy bywa krótszy, bo temu instrumentowi poświęca się najwięcej czasu, aby dojść do wysokiego poziomu. Nieco inaczej jest z innymi instrumentami, ale o tym może nieco później. Co do zarobków - uznajmy, że ostatnia kampania społeczna (przeszła bez większego echa, niestety) dotycząca wynagrodzeń artystów zawodowych jest niestety prawdziwa. Wielu aby utrzymać rodziny z muzyki łapie kilka niecałych etatów w różnych "instytucjach kultury", podejmuje działalność dodatkową albo chałturzy. O tym więcej też powiem później.

Czy moje dziecko ma słuch muzyczny? Często mówi się o kimś, że "dobrze słyszy". Ale dobre słyszenie ze słuchem muzycznym nie ma za wiele wspólnego. Wielu muzyków po latach pracy z instrumentami jest nieco przygłuchych (sic!), co w pracy im raczej nie za wiele przeszkadza, zaś tym świetnie słyszącym ale bez słuchu muzycznego granie czy śpiewanie nie będzie wychodziło. Jak poznać słuch muzyczny? Wystarczy posłuchać jak dziecko podśpiewuje jakieś piosenki. Idealnie jest, gdy nie ma akurat żadnego podkładu muzycznego i wtedy można stwierdzić, czy w miarę "trafia" w dźwięki, czy też śpiewa kompletnie od rzeczy. Samemu nie mając tego słuchu ciężko stwierdzić, wiem Liczyć wtedy trzeba na pomoc np. przedszkolanki czy znajomych, którzy nawet hobbystycznie muzykują. Szkoły obecnie często także organizują dni otwarte. Warto tam pójść, zobaczyć jak sprawa wygląda i zapytać co i jak w temacie. Z tego co wiem też wśród takich potencjalnych kandydatów jest prowadzone wstępne rozpoznanie i w zależności od wyniku jest sugerowany tzw. instrument główny. To znaczy taki, na którym będzie się uczeń kształcić. Za moich czasów dla 6-7 latków były to: fortepian, gitara, akordeon i skrzypce. Po jakimś czasie można było oczywiście zmienić instrument na inny, choć w przypadku skrzypiec zaczynaliśmy od samego początku - osoba zakwalifikowana np. na fortepian nie miała szans przeskoczyć na skrzypce, choć w drugą stronę to działało. Wynika to ze specyfiki skrzypiec i tego, że naprawdę dobry instrumentalista wymaga długiego czasu ćwiczeń. Koleżanka, która zapragnęła w wieku ok. 10 lat zacząć się uczyć gry na skrzypcach została skierowana na fortepian, by ostatecznie zostać klarnecistką

Czemu od razu nie gra się na niektórych instrumentach? Bo dziecko cały czas się rozwija i rośnie. Niekorzystne jest dla rozwoju np. uczenie się od małego grania na takich instrumentach dętych. Poza tym ręka lub sama dłoń jest za mała i dziecko nie byłoby w stanie na takim instrumencie grać. Ciężko robić mini fortepian, więc na początku uczeń korzysta ze skali, której jest w stanie po prostu rękami dosięgnąć. Z czasem gra coraz bardziej wymagające utwory (jak wyrobi technikę gry) i skala jest rozszerzana (tzn. gra się w zakresie więcej niż 2-3 oktaw). Co do gitar i skrzypiec - są instrumenty mniejsze, przeznaczone do nauki dla dzieci. W przypadku skrzypiec były to instrumenty tzw. 1/4, 1/2, 3/4 i na końcu tzw. całe skrzypce. Oczywiście nie jest tak, że jest to dokładnie 1/4 wymiaru "całego instrumentu", jest on po prostu dostosowany do rozmiarów małego dziecka (nawet 4-5 letniego) i rzeczone "1/4" stanowi ok. 60-70% pełnego instrumentu. Z czasem rosnąc trzeba zmieniać instrument. Akordeonu nie zgłębiałem - przyznaję się!

Ale zmiana instrumentu to wydatki! No nie do końca - w szkole istnieje tzw. wypożyczalnia instrumentów. Skrzypiec nie trzeba sobie kupować, można wypożyczyć. Za moich czasów były problemy, bowiem liczba instrumentów nie zawsze odpowiadała liczbie chętnych na nie uczniów, choć nie słyszałem, aby ktoś musiał kupować sobie "niecały" instrument, bo dla niego zabrakło. Poważnie myślący o muzyce kupowali sobie już "całe" instrumenty dobrej klasy. Szkoła od uczniów pobiera opłatę, którą się wnosi raz na rok lub w ratach (ok. 200-300 PLN rocznie, zależy od szkoły) - jest to tzw. fundusz instrumentalny i kasa z niego w całości idzie na zakup nowych oraz utrzymanie już posiadanych instrumentów. Instrumenty co jakiś czas wymagają napraw, korekt lub po prostu bieżącego utrzymania czy w przypadku fortepianów, z których w szkole korzystają wszyscy - strojenia. Na to to idzie. Oprócz tego standardowo - rada rodziców. Pieniądze z rady idą na różne cele, ale zazwyczaj związane np. z organizacją koncertów dla zaproszonych gości, do dofinansowania wyjazdów na konkursy dla uzdolnionych uczniów lub całego szkolnego zespołu etc. Nie trafia to w jakąś czarną dziurę, jak to różnie w typowych szkołach bywa. Co uczeń do instrumentu kupuje sam? Tzw. materiały eksploatacyjne, czyli np. struny, kalafonię do smyczka, stroiki do instrumentów dętych drewnianych etc. Za moich czasów zasadą było też to, że naprawiało się instrument, jeśli się go samemu uszkodziło (np. zjeżdżając na futerale ze skrzypcami w środku z górki przed szkołą - serio miałem taki epizod, choć skrzypiec nie uszkodziłem XD ). Nie są to duże wydatki (kilkadziesiąt PLN) i w przypadku skrzypiec ponosi się je góra raz na pół roku, choć potrafiłem na dobrych strunach (no obecnie już za takie trzeba dać kilkaset PLN) pograć intensywne 2 lata i nie straciły za wiele miękkości i brzmienia.

nigga moment

@SCC Skąd wiesz że ci sami ludzie dzieci nie przywożą autami? Nie parkują przecież wtedy, tylko zatrzymują się gdzieś, dziecko wyskakuje i jadą dalej.

przepraszam ale jak k⁎⁎wa cement w kiblu robili?

po co, dlaczego i jak go tam zaniesli? co jest k⁎⁎wa xD

@libertarianin nie mam zielonego pojęcia, ale jestem pod ogromnym wrażeniem

za moich czasów szczytem odwagi było napisanie mazakiem na drzwiach nazwy klubu sportowego, a jak babka łapła kogoś z niezmywalnym to był koniec, wizyta u dyra (starego komucha) mimo że nas nie bił to jak patrzył do dziś mi zimno jak se wspomne no i wpierdol u starych

@smutnylizak nie przejmuje się nimi, bo oni to widząc, jeszcze bardziej będą naciskać. Możesz zawsze pojść na zajęcia dodatkowe z jakiejś dyscypliny dla początkujących.

Ja byłem ostatni wybierany zawsze.

Też tak miałem, przy czym u nas jak to w polskiej szkole, zapierdalanie kółek wokół boiska albo gała. Przy czym piłkę nożną nawet lubię, tylko mi nie idzie xD Biegania szczerze nienawidzę do dzisiaj i to mimo tego, że po latach, za namową kumpla trochę po lasach biegaliśmy i te 10 km luźno potrafiłem przebiec. Odnalazłem się w rowerze, pływaniu, wioślarstwie, bez żadnych profesjonalnych treningów jestem z palcem w nosie w czołówce albo wręcz pierwszy na wszelkich rajdach, spływach itp. wśród ludzi, co na WFie byli wybierani pierwsi. Także każdy ma jakieś talenty. Tylko ich odkrycie wymaga od wfisty jakiegoś zaangażowania, a u nas to wiadomo, z czym się ten fach kojarzy.

Znajdź sobie normalnych kumpli, którym zwisa wf tak samo jak Tobie i tyle, jakichś spokojnych kolesi albo nerdów. Mnie też próbowali cisnąć, ale się bardzo dobrze uczyłem i trzymałem z właśnie spokojnymi gośćmi i kujonami i szkołę normalnie przeszedłem.

A teraz syna już powoli w rower i wodę wdrażam, 6-cio latek pyknął ostatnio 20+ km, niejeden zapuszczony dorosły Polak by się zesrał, zanim dojechał.

@lubieplackijohn moze niech bedzie stale jak jest ale co jakis czas wymyslimy takie 100+ ?

@SchladzaczDoBialek Pomyślimy w takim razie

@lubieplackijohn jazda jazda jazda jazda xD

@Nebthtet To się może wkrótce zmienić. Zobaczymy, ile jeszcze dzieciaki pochodzą do szkoły. Jak znam życie, za 2 tygodnie znowu będzie nauka zdalna

@alidzi Muszę dzieciakom takie załatwić

@nbzwdsdzbcps każdego to martwi, ale należy mieć nadzieję, że będą szybsze wybory i jakoś to będzie

@lubieplackijohn 35 lat temu nie było kolorowych plecaczków

@Brickstone Wtedy może nie, ale teraz to masz plecaczki we wszystkich kolorach RGBA xD

I ceny tak zaporowe, że to jest jakiś obłęd. Koszty produkcji w Chinach takiego tornistra to pewnie kilkanaście centów, a u nas za takie badziewie chcą grubych $$$

@Unknow Ciekawie się zapowiada

@Unknow Traktowanie ludzi jako bydła, którego jedynym celem jest rozmnażanie i praca dla kasty rządzącej. Mam szczerą nadzieję, że ten system wkrótce się załamie i na jego gruzach powstanie nowy, znacznie lepszy i dopasowany do naszych czasów.

@Unknow Ja pi⁎⁎⁎⁎le, dawać już tą technokrację, bo z takimi bęcwałami na kierowniczych stanowiskach dalej będziemy brodzić po uszy we własnym gównie zamiast się rozwijac