#mrowki

5
67

Zimowanie w gromadzie Z nadejściem chłodów pszczoły nie wchodzą w stan uśpienia, jak wiele innych zimujących owadów, ponieważ nie gromadzą w swoich ciałach wystarczająco dużo zapasów, które umożliwiłyby im przetrwanie w uśpieniu aż do wiosny. Zamiast tego spowalniają swój metabolizm i gromadzą się w tak zwanym kłębie zimowym – zwartym skupisku, w którego centrum znajduje się królowa. Cały kłąb jest skoncentrowany na tym, by zapewnić jej przez całą zimę odpowiednią temperaturę wynoszącą około 20°C. Zbyt mocno wyziębiona królowa nie będzie bowiem w stanie złożyć jaj, z których na wiosnę rozwiną się młode pszczoły.


Pszczoły przemieszczają się wewnątrz kłębu, solidarnie dbając o to, by każda miała możliwość się ogrzać. Te, które znajdują się w jego zewnętrznych warstwach, przesuwają się w stronę środka, gdy zaczynają za bardzo marznąć, a ich miejsce zajmują pszczoły, które wcześniej przebywały w cieplejszej części kłębu. Pszczoły w zewnętrznej warstwie tworzą swego rodzaju „warstwę izolacyjną” całego skupiska, natomiast pszczoły z wewnętrznej warstwy wytwarzają ciepło poprzez rytmiczne drgania mięśni. Taka aktywność wymaga odpowiedniego odżywienia, dlatego podczas zimowania pszczoły korzystają ze zmagazynowanych w plastrach powyżej kłębu zapasów miodu.


Innymi owadami społecznymi, które zimują w skupisku, są mrówki. Gdy temperatura na zewnątrz zaczyna spadać, stopniowo przemieszczają się do niżej położonych komór mrowiska i tam zapadają w odrętwienie. Ich organizmy korzystają w tym czasie ze zgromadzonych w nich zapasów substancji odżywczych – żeby stworzyć sobie takie zapasy, przed zimą każda mrówka musi się porządnie najeść.


Zupełnie inaczej wygląda zimowanie takich owadów społecznych, jak trzmiele, osy i szerszenie. W ich przypadku regułą jest, że wraz z nadejściem chłodów wymiera niemal cała kolonia. Zimują jedynie zapłodnione młode królowe, które wyszukują sobie zaciszne kryjówki w szczelinach drzew, budynków, w ziemi lub w innych zakamarkach. Zapadają tam w odrętwienie, z którego wybudzają się dopiero na wiosnę – ich hemolimfa (owadzi odpowiednik krwi) zawiera substancje, które zapobiegają jej zamarzaniu nawet podczas silnych mrozów. Wiosną młoda królowa wybudza się i zaczyna szukać miejsca na założenie nowej kolonii.


tag serii do obserwowania: #7ciekawostekprzyrodniczych

#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #owady #pszczoly #mrowki #zima

96b3dc84-072d-41be-a161-575752c83346

Niestety, ale często budzą się osy w moim składzie drewna na zimę, jka dokopuję się do głębszych warstw. Czytałem, że jak się już obudzą to kaszana. Ale przenoszę je w inne zakamarki. Może niektórym się uda przeżyć.

Zaloguj się aby komentować

Zaloguj się aby komentować

Skakun, który postanowił zostać mrówką Mrówczynka (Myrmarachne formicaria) to niezwykły pająk z rodziny skakunowatych, dorastający do 5-7 mm, który pod względem wyglądu przypomina mrówkę. Ma wydłużone ciało w kolorze brązowoczerwonym i smukłe odnóża - podczas poruszania się unosi ich przednią parę nad ziemię, co naśladuje mrówcze czułki. Samce wyróżniają się ponadto mocno wydłużonymi, skierowanymi do przodu szczękoczułkami.


Po co pająkowi mrówczy kamuflaż? Jak się okazuje, mrówki są niesmaczne dla wielu gatunków ptaków, ponieważ zawierają kwas mrówkowy - a zatem upodabniając się do mrówki, skakun zniechęca potencjalne drapieżniki.


Mrówczynka żyje na łąkach, skrajach lasów i przy brzegach wód, ale w naszym kraju jest dość rzadko spotykana. Nie jest jednak jedynym skakunem, który przypomina mrówkę. Podobny kamuflaż stosują jej krewniacy: mróweczka myśliwy (Synageles venator) i mrówczyn bojownik (Leptorchestes berolinensis) (dwa ostatnie zdjęcia). Pająki te również występują na naszych terenach, ale są nieczęsto obserwowane - a jeśli już są widywane, bardzo łatwo pomylić je z prawdziwymi mrówkami.


#ciekawostki #przyroda #natura #zwierzeta #pajaki #mrowki

tag serii: #7ciekawostekprzyrodniczych

1c9ed727-2526-4852-aa78-817f7b95e017
fd0b9b06-9012-4abf-8e36-a56ef54f8225
fbba1ede-c1bb-4a4d-9f29-dbc3fe745789
8a912cc9-76bf-4b59-8b50-739c87224f5c

Zaloguj się aby komentować

No i mrowisko można uznać za założone 😁 Są młode robotnice, są jaja, larwy, kokony. Wszystko idzie w dobrym kierunku.

Zdjęcia niewyraźne, bo na szybko - nie chciałem dziewczyn zbytnio denerwować. Dałem im kroplę miodu, jeszcze musiałbym coś białkowego, może złapię owocówkę, będzie akurat i pewnie starczy im na dwa tygodnie.

A tutaj mój wpis, kiedy to miesiąc temu odłowilem królówkę: https://www.hejto.pl/wpis/przygotowalem-mojej-nigerce-quot-first-step-quot-mianowicie-probowke-z-woda-zast

Ps. Tak, to Nigerki 😀

#przyroda #hobby #mrowki

1c06875c-d7f9-4959-a6b0-0ba4b202d46d

Zaloguj się aby komentować

Oddam mrówki, ilości hurtowe. Ze skrzydełkami lub bez.


Kurła, w pomidorach mam mrówek jak mrufkuf... Da się czymś zarazę wytępić, tak żeby pomidory były nadal do spożycia?

Ostatecznie mogę i tam lawendy nadadzić xD


#ogrodnictwo #mrowki

@moll Daj im snussa. Uzaleznia sie od nikotyny, a pozniej to... yyy, nie wiem xD Ale ludzie w internetach dajo mruwkom snussa


A tak na serio, moze proszek do pieczenia? Kiedys na dzialce to sypalismy.

Chociaz w przypadku Twojej alergii celowalbym w jak najmocniejsza chemie "zdrowa dla warzyw" i wypalilbym to do ostatniego mrowczeta

Zaloguj się aby komentować

Przygotowałem mojej Nigerce "first step", mianowicie probówkę z wodą. Zastosowałem korkową przekładkę, bo mrówki uwielbiają ciasnotę, a przekładka zmniejsza trochę ilość miejsca i tworzy "dwie" komory.

Dałem mojej królowej również troszkę wody z miodem. Gdzieniegdzie piszą, że królowa nie pobiera pokarmu do chwili wyklucia pierwszego potomstwa, gdzieniegdzie zaś piszą, że podjada. Na wszelki wypadek dałem jej jeść.

No i teraz Pani trafiła do szafki w łazience, gdzie zostawię ją w spokoju na kilka tygodni. Bardzo ważne jest by jej nie niepokoić, bo zdenerwowana może zjeść swoje jajka lub larwy 😁Jeśli oczywiście złoży jajka, bo to nie jest pewne. Z mrówkami nic nie jest pewne. Ale mrówki są fascynujące i uwielbiam poznawać ich biologię.

#mrowki #hobby #hodowlamrowek #owady

fbbdcf8c-9894-4fef-af54-fa373a9cb646
f4f69017-bf79-48c8-9fa0-a2d5991aa2d5

Nigerkom jak nasrasz do probówki, to sobie nic z tego nie zrobią, nie bój żaby xD

Ale dać święty oczywiście nie zaszkodzi, nie bez powodu zaliczają je do klasztornych. Probówka nie pożałowania, rezerwuar wody duży, to spokojnie klika tygodni da radę, ale ja ze swoimi nigdy nie potrafiłem się powstrzymać i przynajmniej raz na tydzień musiałem rzucić okiem przynajmniej.

@pvintage wiem, że hodowla nigerek jest prosta, ale moja poprzednia hodowla się nie udała. Królowa zdechła po około roku, nie wiem dlaczego. Tak więc nie zawsze się udaje. A inne gatunki - messor barbarus i camponotus nicobarensis hoduję z powodzeniem już chyba od trzech lat. Przy czym nie dopuszczam, by kolonie się zbytnio rozrosły - nie podaję zbyt dużo pokarmu białkowego i wtedy potomstwa jest mniej.

Zaloguj się aby komentować

A może by tak złapać taką jedną #mrowki i zrobić sobie formikarium?

Niby powinna być już bez skrzydeł, ale ta para jak widać ma bardzo udane życie i chyba nie musiałbym czekać na odrzucenie skrzydeł.


#owady

459f48c4-1aaa-476f-b93d-08a753b4a9ec
021d084c-79fb-4af0-a0ac-d9469dd34947
e355d9ea-086c-43e1-9fe4-3c3776454813
70f1027f-c491-4ae7-adbe-384e2a3690d0

@adamszuba z czego zrobić im grunt? Piach, czy jednak zwykła ziemia? Czy mieszanka?

Zaraz organizuje szkło i robię fermikarium.

Zaloguj się aby komentować

Taką dziewczynę wczoraj znalazłem na parkingu. Nie rozpoznałem jeszcze gatunku, ale na oko to Hurtnica Pospolita (Lasius niger), postaram się ją później dokładniej zidentyfikować.

Może nie wiecie, jak to robią mrówki, więc już tłumaczę. W okolicy, w jednym czasie, wylatują tysiące przyszłych królowych i samców (nazywa się to lotem godowym, mówi się też, że mrówki się roją). Samce znajdują królewnę i ją zaplemniają. Ich trud skończon. Królowe zaś, już zaplemnione, odrzucają skrzydła (dlatego do hodowli powinno zbierać się jedynie królowe bez skrzydeł - to znak, że są zaplemnione) i szukają jakiejś dziurki, by założyć w niej nową kolonię.

Królowa kopuluje tylko raz, a później, do końca życia składa jaja - setki, tysiące, setki tysięcy (zależy od gatunku).

Zrobię mojej królowej mieszkanko i zobaczę, czy założy kolonię. Postępami (lub ich brakiem) będę się dzielił. Może jakiś tag wymyślę 🤔

#hobby #mrowki #owady

36432081-bee7-406d-ad14-25015183ca77
596712ca-61a3-4372-b1d9-6fbab9df6aeb
52b54564-7fda-4270-938b-7a8df93b2f14

@sireplama nie zapłodnione a zaplemnione, to różnica. Królowa ma specjalny narząd do przechowywania nasienia - spermatekę. W zależności od panujących warunków może się zapłodnić i złożyć jaja. A część jaj składa bez zapłodnienia, żeby było śmieszniej. W spermatece może przechowywać miliony plemników i zapładniać się latami (królowe L. Niger żyją kilkanaście lat).

@adamszuba o kurcze, to mi sporo wyjaśniłeś. Ostatnio byłem z młodym na placu zabaw i w ciągu godziny huśtawka zrobiła się czarna od skrzydlatych mrówek które zaczęły wyłazić spod ziemi, po czym odlatywały w różnych kierunkach. Kompletnie nie wiedziałem o co w tym chodzi

Zaloguj się aby komentować

Dziś wpis o Oecophylla smaragdina – mrówce tkaczce, jednym z najbardziej fascynujących gatunków mrówek tropikalnych Azji i Australii.


Oecophylla smaragdina to gatunek mrówki nadrzewnej, znanej z niezwykłej umiejętności budowania gniazd z liści. Robotnice, wykorzystując jedwab produkowany przez larwy, „zszywają” żywe liście, tworząc rozległe gniazda w koronach drzew. Kolonie mogą liczyć nawet pół miliona osobników i składać się z kilkudziesięciu, a czasem ponad stu gniazd rozlokowanych na sąsiadujących drzewach. W jednej kolonii znajduje się zazwyczaj tylko jedna królowa, która przebywa w jednym z gniazd, a jej potomstwo jest przenoszone przez robotnice do innych części kolonii. Życie dojrzałej kolonii może trwać nawet osiem lat.


Robotnice Oecophylla smaragdina są pomarańczowe, mają długość od 5 do 10 mm, przy czym większe robotnice posiadają długie nogi i potężne żuwaczki, odpowiedzialne za budowę gniazd i obronę terytorium. Królowa osiąga długość 20–25 mm i zwykle ma zielonkawobrązowe ubarwienie, co dało gatunkowi nazwę „smaragdina” – szmaragdowa.


Mrówki te zamieszkują tropikalne i subtropikalne lasy Azji Południowej, Południowo-Wschodniej oraz północnej Australii. Preferują środowiska bogate w drzewa, choć gniazda można spotkać także na krzewach, a nawet na konstrukcjach stworzonych przez człowieka, takich jak dachy czy słupy telegraficzne.


Mrówki są aktywne głównie w dzień, a ich aktywność osiąga szczyt w najcieplejszych godzinach popołudnia. Robotnice są bardzo agresywne w obronie kolonii i potrafią boleśnie gryźć, choć nie posiadają żądła. Współpraca w kolonii jest niezwykle rozwinięta – mrówki wspólnie budują gniazda, bronią terytorium, opiekują się potomstwem i polują na zdobycz. Komunikują się za pomocą dotyku i feromonów, co pozwala im skutecznie koordynować działania.


Pokarm Oecophylla smaragdina stanowią głównie drobne bezkręgowce, które aktywnie polują na drzewach, ale ważnym źródłem energii jest również spadź produkowana przez mszyce i czerwce, które mrówki „hodują” i chronią. Zdarza się też, że korzystają z nektaru i innych wydzielin roślinnych.


Rozmnażanie odbywa się poprzez loty godowe, podczas których młode królowe kopulują z samcami, a następnie zakładają nowe kolonie. Początkowo kilka królowych może współpracować przy budowie pierwszego gniazda, ale ostatecznie tylko jedna z nich przeżywa i zostaje matką całej kolonii. Larwy są karmione przez robotnice i wykorzystywane do produkcji jedwabiu potrzebnego do budowy gniazd.


Mrówki tkaczki odgrywają istotną rolę w ekosystemach tropikalnych – są drapieżnikami ograniczającymi liczebność szkodników roślin, a ich obecność wykorzystywana jest nawet w tradycyjnej ochronie upraw. Oecophylla smaragdina to nie tylko mistrzowie inżynierii w świecie owadów, ale także ważny element tropikalnych lasów i upraw.


#porannyrobal #mrowki

7f973f14-a8c0-45ad-b961-5667dd69c5f0
0ea428c4-f769-490b-aff8-7c6a7acac19b
8e462bf0-c793-4871-b786-666ad64d0e8f
aa930935-2a8b-43ae-a11f-e823221901b9
52883b11-191c-44f4-8bbc-5101320574a2

Zaloguj się aby komentować

Zaloguj się aby komentować

Zaloguj się aby komentować

Mrówka miodowa (Myrmecocystus mexicanus) to niezwykły mieszkaniec pustyń południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych i Meksyku, znany z tworzenia „żywych cystern” pokarmowych.


W każdej kolonii wybrane robotnice, gromadzą w swoim powiększonym odwłoku duże ilości nektaru, miodu lub innych płynnych pokarmów. Kiedy w środowisku brakuje pożywienia, robotnice zawieszone pod sklepieniem podziemnych komór oddają zapasy reszcie kolonii, ratując ją przed głodem.


Robotnice mogą rozciągać odwłok do nawet 12 mm (typowa wielkość tego owada to 3-7 mm), a ich brzuchy zwiększają objętość wielokrotnie, by pomieścić zapasy. Kolonie Myrmecocystus mexicanus budują rozległe podziemne gniazda, a mrówki te odgrywają ważną rolę w ekosystemie pustynnym – zapylają rośliny, rozkładają materię organiczną i są pokarmem dla wielu zwierząt. To doskonały przykład przystosowania do życia w ekstremalnych, suchych warunkach, gdzie każdy zapas jest na wagę złota.


#mrowki #porannyrobal

eb6032c3-1171-40f2-8c97-547e57408d38
acfeb779-3721-451d-bbc4-77c7c8f222d6
b8a4d12b-a23a-4567-81dc-7dcb5c620e8d
a3b36f41-9cb3-4131-a73a-5454a5e96fe9
9b35e503-71a6-4a2a-aefa-c161525358a9

Zaloguj się aby komentować

Mrówki to nieposkromieni drapieżcy.

Mam w ogrodzie turkucie, które z rana podróżują z jednego miejsca w drugie. Jeśli mają nieszczęście trafić na mrówki, to niewiele z nich zostaje.


#owady #mrowki

1c16f879-e285-4bb8-b06c-2c0245074bad
958441fb-2878-4ca5-ad06-85e5a853c5fc

Zaloguj się aby komentować

Mrówki bullet (Paraponera clavata), to jedne z największych i najbardziej fascynujących mrówek świata, słynące z wyjątkowo bolesnego użądlenia.


Długość ciała od 18 do 30 mm – to jedne z największych mrówek na świecie.

Owady te są masywne, przypominają wyglądem bezskrzydłe osy lub szerszenie; ciało ciemne, najczęściej czarno-brązowe lub czerwonobrązowe, pokryte delikatnymi włoskami.


Królowe są tylko nieco większe od robotnic, a wszystkie robotnice są podobnej wielkości (brak polimorfizmu kastowego).

Cechą charakterystyczną są potężne żuwaczki oraz bardzo widoczny żądło na końcu odwłoka.


Mrówki bullet występują w tropikalnych lasach deszczowych Ameryki Środkowej i Południowej – od Nikaragui i Kostaryki po Brazylię, Peru, Wenezuelę i Boliwię.


Najczęściej spotykane są w wilgotnych, nizinnych lasach deszczowych, gdzie budują gniazda u podstawy drzew, w glebie lub w rozkładającym się drewnie.


Kolonie nie są duże, liczą zwykle kilkaset osobników i są rozmieszczone głównie pod rozłożystymi drzewami, co ułatwia dostęp do korony lasu.


Mrówki bullet są wszystkożerne, ale dominują u nich zachowania drapieżne – polują na drobne bezkręgowce, głównie owady, termity i inne mrówki.


Chętnie zbierają również nektar, soki roślinne, spadź mszyc oraz owoce, co dostarcza im węglowodanów.

Pokarm zdobywają zarówno na ziemi, jak i w koronach drzew – robotnice wspinają się bardzo wysoko w poszukiwaniu pożywienia.


Mrówki bullet słyną z najboleśniejszego użądlenia w świecie owadów – ból po użądleniu porównywany jest do postrzału z broni palnej i może utrzymywać się nawet 24 godziny, stąd angielska nazwa „bullet ant” oraz hiszpańska „hormiga veinticuatro” („mrówka dwudziestoczterogodzinna”.

Użądlenie nie jest śmiertelne dla człowieka, ale wywołuje silny ból, obrzęk i czasem chwilowe zaburzenia koordynacji ruchowej.


W niektórych plemionach Amazonii (np. Satere-Mawe) mrówki bullet są wykorzystywane w rytuałach inicjacyjnych – młodzi wojownicy muszą wytrzymać liczne użądlenia, by udowodnić swoją odwagę.


#mrowki #porannyrobal

334eaaac-aa91-4e26-88ba-f8c8b39a0434
d2d9dc6a-c490-4c2a-8a9a-32d01d39eb90
9797d7d5-700a-4e3c-8956-91f8a0724f53
3a978f2c-4444-48b7-9001-64505578ef5f

Zaloguj się aby komentować

Zaloguj się aby komentować