Urodzinki na tagu, była już tu rok temu jak stała rok. Porzucona Mazda MX-5.

#wrosty

Porzucona od zeszłej jesieni Almera.

#wrosty

FIFA pomyliła hymny. To jest prawidłowa wersja

https://www.youtube.com/watch?v=JukJwqEAnxM

#mecz #heheszkipolityczne

25 363,21 + 3,48 + 5,57 = 25 372,26

Poranny króciak i wieczorne pięć. Z Psem.

#psy

#sztafeta #bieganie

Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin

793 + 1 = 794

Tytuł: Space Firebird

Rok produkcji: 1980

Kategoria: Anime

Reżyseria: Taku Sugiyama

Czas trwania: 2h 2min

Ocena: 7/10

Dobre choć bez rewelacji

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter #filmy #ogladajztygryskiem #anime

Ale wstyd. Nieuczesan chłop. #mecz #mundial

Top5 najgorszych wykonań hymnów na mundialu

#mundial #mecz #pilkanozna

Dziś było militarnie. Zarówno urbexowo jak i komercyjnie. Spotkałem Jaruzelskiego, zjadły mnie komary i się prawie zesrałem. Jutro, po Wolinie, następna wyspa, czyli Uznam. Jak uznam, że jest tam coś ciekawego, to dam znać (° ͜ʖ °) #klamrawpodrozy #ciekawostki #historia #militaria #srajzhejto

Jakiś czas temu pisałem, że tworzę aplikację do agregowania danych w jednym miejscu z wszystkich kontraktów NFZ.

https://www.hejto.pl/wpis/robie-sobie-w-wolnej-chwili-aplikacje-do-pobierania-danych-z-kontraktow-zawartyc

Obecnie jestem na etapie dodawania jak największej ilości danych przydatnych do analityki ale że samych danych nie ma jakoś super dużo, zacząłem podróż po stronach rządowych, z dostępem do API albo wystawioną bazą danych do pobrania.

Powiem wam, że do poziomu NFZ jest całkiem ok ale potem zaczynają się schody xd oto kilka punktów.

1. Głównym problemem jest brak centralnej agregacji danych, każdy podmiot publiczny ma swoją własną stronę BIP, co znacząco utrudnia przeszukiwanie danych. Ale brak API to jedno ..

2. Okazuje się że nawet jak stwierdzę "dobra olać to, spróbuję nawet znaleźć po prostu jakiekolwiek dane na ich stronach", to okazuje się że jeśli podmiot zatrudnia lekarzy JDG albo spółki to takie umowy są wyłączone z ustawy o zamówieniach publicznych xd

3. Finalnie jeśli chcesz się dowiedzieć czegoś więcej, musisz wysłać do nich zapytanie o dostęp do informacji publicznej, bo na to muszą ci odpowiedzieć.

Mam jeszcze kilka innych przemyśleń jak działa u nas dostęp do publicznie dostępnych danych ale to w innym poście za jakiś czas XD Ogólnie dużo różnych danych jest dostępnych ale to jednak trochę złudne wrażenie (ja mam), bo najsensowniejsze są gatekeepowane dalej.

Może w przyszłym tygodniu uda mi się ją udostępnić, jak przejdzie testy jakości u mojej przyszłej żony XD
PS. Szukam sensownego VPSa do postawienia dockera.

#lekarze #programowanie

Ciągle pada na na na na naaaaaa

#gownowpis

#heheszki

792 + 1 = 793

Tytuł: Złodziej z przypadku / Caught stealing

Rok produkcji: 2025

Kategoria: Kryminał

Reżyseria: Darren Aronofsky

Czas trwania: 1h 49m

Ocena: 5/10

Chłopak zgadza się wyświadczyć przysługę koledze, który w USA ma stylówę niczym brytyjski pancur. Z pozoru niewinna rzecz, sprawia, że wpada w sam środek gigantycznej przepychanki w gangsterskim półświatku.

Film, który bardzo chce być "Przekrętem" lub "Porachunkami" w reżyserii Guy'a Ritchiego, ale niestety nim nie jest. Ba, nawet nie dorasta im do pięt! No dobra, może do pięt dorasta, ale wyżej niż penis to na bank już nie. Brakuje wyrazistości postaci, fajnego flow i ciekawszej intrygi. Są grupy walczących ze sobą grup przestępczych - Żydzi, skinheadzi, policjanci - czyli mikstura różniących się od siebie środowisk. Coś co w "Snatch" dało mieszankę wybuchową, tutaj jedynie pierdnęło i rozeszło się w powietrzu niepozostawiając po sobie nawet zapachu.

Miałem duże nadzieje, bo lubię takie zwariowane kryminały, niestety trochę się rozczarowałem.

Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app

#filmmeter

118 912 846 - 300 = 118 912 546

#pletwalztwarogu

Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin

25 352,61 + 10,6 = 25 363,21

#sztafeta #bieganie

#workinprogress #10mm #malowaniefigurek

Maluje mi się przyjemniej niż 28mm na bank 4 rzędy to za dużo - jest za gęsto i mam dużo poprawiania

Następnym razem 2-3 max

Zdecydowałem się na styl Kraka Drak czyli Krasnoludów Norskich- może Srebrnobrodych

Przypominam, że podczas dzisiejszego finału przerwa ma trwać 30 minut... Także, jak będziecie kupować piwo na mecz to śmiało można wziąć jedno więcej xD

#mecz #mundial

#mapy #ankieta #regionalizmy #swietlanmaps #jarzyniak

1075 + 1 = 1076

Tytuł: Zimne wybrzeża

Autor: Szczepan Twardoch

Kategoria: literatura piękna

Ocena: 5/10

#bookmeter

***

W grzechu czuł się bardziej chrześcijaninem, ponieważ komunista nie grzeszy, może najwyżej złamać komunistyczne zasady, ale nie zgrzeszyć.

Poszukiwań pana Twardocha późniejszego w panu Twardochu wcześniejszym ciąg dalszy.

Tym razem autor zabiera czytelnika na Spitsbergen, największą wyspę archipelagu Svalbard (Svalbard z norweskiego oznacza właśnie „zimne wybrzeże”), do miejsca, które, co wiem z wywiadów, pana Twardocha zawsze pociągało i które od czasu do czasu odwiedza (choć nie wiem czy był tam przed napisaniem tej książki). W Arktyce zresztą rozgrywa się też akcja jednego z opowiadań pana Twardocha, Tak jest dobrze, które można znaleźć między innymi w tomie Ballada o pewnej panience, które to opowiadanie nie tylko jest świetne, ale i zainspirowane stylem pana Cormaca McCarthyego, to tak na marginesie.

Książka opowiada o pobycie na Spitsbergenie Johna Smitha, Brytyjczyka, który oficjalnie przybywa tam po to, żeby prowadzić badania socjologiczne. Tyle tylko, że John Smith nie jest socjologiem, zresztą John Smith nie jest nawet Johnem Smithem, co już przywodzi na myśl bohaterów pojawiających się w późniejszych utworach pana Twardocha. W Zimnych wybrzeżach jest trup, jest już na samym początku, jest polska placówka badawcza, są norwescy górnicy i są jeszcze (fantastyczni!) rosyjscy dawnowiercy. A także są Chruszczow, Stalin, Jeżow i Mołotow, bo to takie czasy i choć akcja powieści rozgrywa się w 1957 roku, to nawet martwy już od jakiegoś czasu Stalin swoje piętno na historii Spotzbergenu odcisnął, przynajmniej w wersji tej historii w wykonaniu pana Twardocha.

Językowo ta powieść jest (tylko) poprawna. Językowy przełom, moim zdaniem, u autora nastąpi dopiero w jego kolejnej powieści, w Wiecznym Grunwaldzie. Historia jest ciekawa i spójna, choć mnie nie porwała, ale może to dlatego, że nie jestem ani fanem powieści kryminalnych ani szpiegowskich (a Zimne wybrzeża to po trochu i to i to). Postaci, może poza Awwakumem Awwakumowiczem Łomkowem (to ten opisywany tym cytatem na początku wpisu) też nie wydały mi się jakoś szczególnie interesujące, dużo ciekawszy był dla mnie Antoni Szarzycki, bohater czytanego wcześniej przeze mnie Przemienienia. Przy całym moim podziwie dla twórczości pana Twardocha, dla mnie ta książka, szczególnie na tle późniejszych jego dokonań (ale też i za sprawą tego, o czym ja czytać lubię, a o czym nie lubię) jest mocno średnia.

O samych Zimnych wybrzeżach to tyle, ale jest jeszcze jedna rzecz, która niezwykle mnie fascynuje. Otóż, Zimne wybrzeża, powieść z roku 2009 po zmianie przez autora barw wydawniczych i przejściu z Wydawnictwa Literackiego do Marginesów w roku 2025 doczekała się wznowienia właśnie przez wydawnictwo Marginesy. To wznowienie zostało ciepło przyjęte, a sama powieść zaczęła zbierać bardzo pozytywne recenzje. Inaczej ponoć było przy okazji jej pierwszego wydania, kiedy to przeszła w zasadzie bez echa. To, co bardzo mi się w całej tej sytuacji podobało, to reakcja autora na te pozytywne recenzje po wznowieniu, która zawierała się w pytaniu do zachwycających się „gdzie byliście w roku 2009?”.

791 + 1 = 792

Tytuł: Juno

Rok produkcji: 2007

Kategoria: Dramat

Reżyseria: Jason Reitman

Czas trwania: 1h 36m

Ocena: 6/10

16-letnia Juno zachodzi w ciążę, ale zamiast wybrać najbardziej logiczną opcję postanawia urodzić dzieciaka i oddać go na dożywotnie przechowanie pewnej przemiłej parze. Poglądy na życie niektórych ludzi zostaną przez to skorygowane, w tym nieco i samej Juno.

Nie przekonał mnie ten film, gdy widziałam go zaraz po premierze, i nie przekonał mnie i teraz. Ale nie żałuję seansu - fajna muzyczka, trochę humoru i ten luzacki nastoletni styl - to z pewnością zalety tego obrazu.

Elliot jeszcze w starej skórze - chyba od tego filmu w sumie zaczęła się jego (wtedy jej kariera)? Już nie pamiętam, ale wcale mnie to nie dziwi - ta rola to największy atut "Juno", filmu w sumie dość średniego - chociaż wtedy robił furorę, szczególnie wśród dorastających nastolatków.

#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem