@AdelbertVonBimberstein domofon jest miększy, szczególnie jak nie chce klika razy kod zadziałać - paradoksalnie jednak złamanie jest lepsze, teoretycznie hamując odruchy na przyszłość. Oby Ci się prosto zrosło.
Historia pielgrzymki siedmiu wybrańców na planetę Hyperion do tajemniczych Grobowców Czasu, których strzeże krwiożercza istota nazywana Dzierzbą, lub Władcą Bólu.
Fajna i wciągająca opowieść. Książka ma idealny format dla ludzi, którzy mają problem z koncentracją - mimo, że rozdziały wydają się być długie (po kilkadziesiąt stron), to zwykle porozbijane są na znacznie krótsze fragmenty. Na mnie to działało, bo zwykle kończąc jeden podrozdział zabierałem się za kolejny, bo przecież jest krótki, i tak w pewnym momencie orientowałem się, że zrobiła się północ.
Każdy z rozdziałów odpowiada o historii związanej z jednym z pielgrzymów biorących udział w wyprawie. Jak to bywa, są lepsze i gorsze, ale ogólnie nie są zbyt zagmatwane i napisane są w sposób raczej lekki, czyta się je sprawnie. Moim ulubionym był ten, w którym ksiądz Lenar Hoyt czyta dzienniki starszego kapłana, ojca Paulina Duré. Jest to pierwsza z opowiadanych historii i ciężko było ją później przebić.
Ogólnie polecam, fani gatunku powinni być zadowoleni, nawet jeśli czasami z klimatu opowieści wyrwą ich .
Wraz z Radkiem rozegraliśmy dziś bitwę w Pillage wg scenariusza „Negocjacje przybierają gorszy obrót”.
Każdy z graczy wystawił oddział za 200 sztuk złota. Ja grałem Irlandczykami a Radek Wikingami. Bitwa rozegrała się przy pięknej pogodzie, nie było więc mowy o jakiś ograniczeniach w ruchu czy strzelaniu. Scenariusz przewidywał 6 tur. By zwyciężyć należało zabić wodza drużyny przeciwnej. W wypadku remisu decydowała wartość powalonych jednostek przeciwnika w złocie. Dwóch wodzów spotkało się by paktować i radzić o pokoju. Towarzyszyło im kilku zaufanych ludzi, a przy suto zastawionych stołach mogło usiąść tylko po dwóch przybocznych. Piwo lało się strumieniami i wszystko wskazywało, że dojdzie do porozumienia. Jednakże zbyt duża ilość trunku i prędkie słowa sprawiły, że wnet przyszło do mieczy…
Już od pierwszej tury obie strony dążyły do zwarcia. Pierwszą krew dane jednak było przelać ubogiemu procarzowi, który ranił potężnego berserkera. Ogromna żywotność tego wojownika pozwoliła mu jednak przetrwać i walczyć dalej. Niezrażeni Wikingowie, wszyscy w hełmach, odziani w kolczugi i chronieni dużymi tarczami zaatakowali bez wahania. Wódz zwarł się z jednym z irlandzkich włóczników i powalił go, choć sam również otrzymał ranę.
W drugiej turze przywódca Wikingów zaatakował kolejnego włócznika, tym razem bez skutku- z kolei stary wojownik irlandzki odpłacił się za zabitego towarzysza i zadał drugą ranę wodzowi. Na całym polu walki trwały potyczki. Rozjuszony berserker skrócił dystans do procarza który wcześniej go ranił i powalił go ciosem swego potężnego duńskiego topora… Irlandczycy, gorzej opancerzeni od swych adwersarzy starali się wykorzystać swą przewagę liczebną i w pojedynkach wspierali się wzajemnie.
Trzecia tura nie dała rozstrzygnięcia. Padło wielu Irlandczyków i Wikingów- obie strony musiały przeprowadzić test morale, który w obu przypadkach wypadł pozytywnie. Walka trwała nadal!
Trzech pozostałych Irlandczyków postanowiło bronić się za stołami biesiadnymi. Wierzyli, że zasłonią się nimi niczym murem. Naprzeciw nich stał jedynie wódz oraz berserker- obaj ranni. Wikingowie nie podjęli jednak ryzyka atakowania mającego przewagę liczebną przeciwnika, dodatkowo chronionego przeszkodą. Obeszli stół i przycisnęli Irlandczyków. Jeden z włóczników padł. Tak minęły tury czwarta i piąta.
W finałowej, szóstej rundzie doszło do ostatniego starcia wręcz. Berserker uderzył w wodza Irlandczyków i zranił go- sam jednak nadział się na miecz i poległ. W tym czasie przywódca wikingów wykończył ostatniego z irlandzkich przybocznych. Na placu boju pozostali dwaj wodzowie a ich walka pozostała nierozstrzygnięta.
Tym samym scenariusz zakończył się remisem, bowiem żaden z Nas nie powalił dowódcy przeciwnika. Irlandczycy zadali Wikingom delikatnie więcej strat, głównie dla tego, że ich jednostki są wyjątkowo tanie.
Bawiliśmy się oboje świetnie, z pewnością jeszcze ogramy ten scenariusz, tym razem z innymi składami wojsk. Scenariusz bardzo klimatyczny, zwłaszcza stoły biesiadne które podzieliły walkę na dwa skrzydła. Do tego tradycyjnie dużo klimacenia. Z pewnością muszę poporawiać podstawki i popracować nad płotkami, dodać szersze podstawki na przykład.
@Ciuplowski Automat boostera stwierdził usterkę GNC i wybrał nieco bezpieczniejsze miejsce. Coś z pozycjonowaniem i sterowaniem. Mogę się jedynie domyślać że tolerancja "pozycjonowania" przekroczyła dopuszczalne wartości.
Generalnie mam słabą pamięć do nazwisk, ale Andrzej Struj jakoś zapadł mi w pamięć, sam nie wiem czemu.
Może dlatego że patusy zamordowały gościa na przystanku który doskonale znam, bo mam rodzinę na cmentarzu obok.
Może dlatego że facet wyglądał jak zwykły sympatyczny gość, a skończył w piachu przez dwa ludzkie odpady.
A może dlatego że dopiero wtedy stare komuchy z Komendy Głównej pozwoliły policjantom nosić broń służbową po słóżbie.
Nie wiem.
W każdym razie właśnie się dowiedziałem że policjanci którzy zneutralizowali terrorystę w Krakowie zostali odznaczeni orderem jego imienia.
Nawet nie wiedziałem że taki powstał, ale fajnie, dobry pomysł.
Zdjęcie zostało wykonane 4 września 2014 roku przez fotografa Pata Healy’ego podczas słynnych wyścigów konnych na plaży w miejscowości Laytown w Irlandii (Laytown Races). Fotografię opublikowały największe światowe media, w tym BBC News oraz The Guardian.
Na grzbiecie konia o imieniu Arbitrageur znajduje się dżokej Johnny King, a na ziemi obok stoi stajenny (luzak) Aidan Wall.
Podczas próby dosiadania w drodze na linię startu koń nagle się spłoszył i gwałtownie wzbił w powietrze wszystkimi czterema nogami. Wrażenie lewitacji potęguje krótki czas naświetlania aparatu oraz bryłki piasku wyrzucone spod kopyt.
Mimo bardzo groźnie wyglądającej sytuacji zarówno koń, jak i dżokej oraz stajenny wyszli ze zdarzenia bez szwanku. Po opanowaniu zwierzęcia Johnny King ponownie wsiadł w siodło i wystartował w gonitwie.