Mgławica Carina (NGC 3372), zwana Mgławicą Kila, to jedna z największych mgławic emisyjnych w Drodze Mlecznej, oddalona o około 7500 lat świetlnych. W jej wnętrzu znajdują się młode, masywne gwiazdy typu O3 oraz Eta Carinae – niestabilna, masywna gwiazda podwójna otoczona Mgławicą Homunculus.
Chińska sonda przeznaczona do wejścia na orbitę, a następnie lądowania i pobrania próbki (0,2-1,0 kg) z planetki (469219, dawniej 2016 HO3) Kamoʻoalewa i dostarczenia jej na Ziemię, a potem do wejścia na orbitę i lądowania na powierzchni komety 311P/PanSTARRS.
(469219) Kamoʻoalewa - Planetoida, której średnicę oszacowano na 40–100 metrów, została przechwycona przez ziemskie pole grawitacyjne na początku XX wieku i orbituje wokół Słońca, jednocześnie okrążając Ziemię od 38 do 100 średnich odległości Ziemia–Księżyc.
Mgławica Rozeta (NGC 2237) to duża, jasna mgławica emisyjna w gwiazdozbiorze Jednorożca, oddalona od Ziemi o około 5200 lat świetlnych. Jest częścią regionu formowania się gwiazd, w którego centrum znajduje się gromada otwarta NGC 2244, emitująca promieniowanie jonizujące gaz mgławicy. Mgławica ma średnicę około 130 lat świetlnych i masę ok. 10 tysięcy mas Słońca. Jej charakterystyczny kształt przypomina różę, co nadało jej nazwę. Powyżej widoczna jest Mgławica Stożek oraz Lisie Futro.
Konstelacji widocznej na zdjęciu chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. Choć na pierwszej fotce nie jest to tak oczywiste na co patrzymy. Najjaśniejszyni obiektami są Rigiel, Betelgeza oraz Bellatrix.
IC 348 to młoda gromada gwiazd znajdująca się w konstelacji Perseusza, około 1000 lat świetlnych od Ziemi. Składa się z około 400 gwiazd otoczonych mgławicą. Wśród tych gwiazd zidentyfikowano kilka chłodnych obiektów, prawdopodobnie brązowych karłów o masach zaledwie 3–4 razy większych niż masa Jowisza. Są to najmniejsze znane swobodnie unoszące się brązowe karły, niekrążące wokół żadnej gwiazdy. Ich obecność potwierdzono w 2023 roku dzięki obserwacjom Webba.
Mgławica Kocie Oko, znana również jako NGC 6543, to jedna z najbardziej charakterystycznych mgławic planetarnych na niebie. Znajduje się w gwiazdozbiorze Smoka, w odległości około 3300 lat świetlnych od Ziemi. Jej jasność wynosi około 8,8 magnitudo, co czyni ją widoczną nawet przez amatorskie teleskopy, a jej zielonkawy odcień dodaje jej unikalnego charakteru.
Mgławica powstała w wyniku odrzucenia zewnętrznych warstw przez umierającą gwiazdę podobną do Słońca. Centralna część mgławicy otoczona jest rozległą otoczką gazową o średnicy ponad 3 lat świetlnych. Znana jest ze swojej skomplikowanej struktury, która dostarcza cennych informacji o procesach zachodzących pod koniec życia gwiazd.
I to nawet z NASA, bo wyjątkowo wrzucili bardzo fajne zdjęcie
Gromada w Pannie i Łańcuch Markariana, oto co widzimy na poniższym zdjęciu.
Jak sam kiedyś napisałem przy swoim biedazdjęciu sprzed prawie równo dwóch lat, jest to jeden ze sztandarowych obiektów do astrofotografii wiosennej (przy okazji możecie porównać jak to wygląda w mocno amatorskim ujęciu xD)
Gromada galaktyk w Pannie składa się z około 2000 galaktyk, co w porównaniu z naszą Grupą Lokalną która zawiera "kilkadziesiąt (co najmniej 54)" galaktyki, czyni ją całkiem masywnym obiektem. Jest także najbliższą nam strukturą tego typu.
Gromada w Pannie wraz z Grupą Lokalną i około setką innych Grup i Gromad, tworzą strukturę o nazwie... Supergromada Lokalna bądź Supergromada w Pannie - no kto by się spodziewał (zdjęcie nr 2)
Nasza supergromada liczy blisko 1500 galaktyk rozciągniętych na obszarze 200 milionów lat świetlnych. Jej masę określa się na 2 ×10^46 kg czyli 10^15 mas Słońca. 1 000 000 000 000 000 - tyle gwiazd Słońcopodobnych mieściłoby się w naszej galaktyce - a że Słońce jest ogólnie przeciętną gwiazdą, średnia masa gwiazdowa to około 0,7-8 masy Słońca, a 75% gwiazd ma masę mniejszą niż Sol, to mniej więcej ta liczba może się pokrywać z faktycznym stanem gwiazdowym - margines błędu dalej mieści się poza zdolnościami poznawczymi ludzkiego rozumu XD
Nasza Supergromada jest jedną z około 10 milionów supergromad w Obserwowalnym Wszechświecie. Z czasem została zakwalifikowana jako część większej supergromady (czy już w zasadzie struktury) Laniakea (zdj 3), o łącznej masie 10^17 MS, zgrupowanych w 100 000 (STO TYSIĘCY) galaktyk.
Laniakea zaś jest częścią włókna w Rybach-Wielorybie (zdj 4, Laniakea zaznaczona na rzułto). Włókno zaś to "jedna z największych struktur Wszechświata. Włókna wyglądają jak ogromne nici tworzące granice pomiędzy ogromnymi pustkami." Nasze włókno ma około miliarda lat świetlnych długości (~300 megapaerseków) i 150 milionów ly szerokości.
Czy działa to na waszą wyobraźnię? Na moją przestało gdzieś w okolicy Supergromady w Pannie, potem to tylko liczby XD
Gromada Trapez, znana również jako θ Orionis, to młoda gromada otwarta znajdująca się w centrum Wielkiej Mgławicy w Orionie, w gwiazdozbiorze Oriona.Odkryta przez Galileusza w 1617 roku, początkowo została sklasyfikowana jako pojedyncza gwiazda.W 1931 roku Robert Trumpler zidentyfikował ją jako gromadę i nadał jej obecną nazwę.Jej cztery najjaśniejsze gwiazdy, oznaczone literami A, B, C i D, tworzą układ przypominający trapez.