A tak wyglada zaopatrywanie statku, tzw. STS, czyli ship to ship. Ten kolega to PSV - platform supply vessel. Moze dostarczyc cargo jakiekolwiek sie zmiesci na pokladzie, ale rowniez paliwo, cement, roznej masci plyny, wode, itd.
@Poji to prawda, normalnie produkuje sie wode w procesie np. odwrotnej osmozy. My bedziemy mieli taki zaraz instalowany. Aktualnie mamy system polegajacy na destylacji, ale zasilany on jest wyjebistymi bojlerami, wiec jest to w aktualnej sytuacji totalnie nie uzasadnione ekonomicznie. No i to tez trzeba byc na odpowiedniej glebokosci i w ruchu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Perseusz Antygonida był królem macedońskim, który przegrał III wojnę macedońską (172-168 p.n.e.) i stracił władzę. Po porażce uciekł na wyspę Samotrakę, gdzie schronił się w świątyni. Jednak zwycięski wódz rzymski - konsul Lucjusz Emiliusz Paulus Macedoński - schwytał do i poprowadził w triumfie.
Zgodnie ze zwyczajem pokonany wódz, który został poprowadzony w triumfie, powinien zginąć. Jednak przesądni Rzymianie wciąż mieli w głowie fakt, że były król został schwytany w przybytku bogów, a tym samym miał zapewnioną ich ochronę. Rzymianie nie mogli go zabić, gdyż naraziliby się na ich gniew.
Perseusz został wrzucony do lochów, gdyż Rzymianie nie wiedzieli jak mogą go zabić w sposób nie naruszający jego cielesności. Po dwóch latach Rzymianie doszli do wniosku, że jest sposób na pozbycie się byłego króla Macedonii. Zdecydowano, że Perseusz umrze z braku snu - pilnujący go strażnicy mieli go wybudzać, kiedy tylko król zacznie zasypiać. Jak się okazało sposób był skuteczny, gdyż Perseusz zmarł kilka tygodni później.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
@zuchtomek fajna zajawka, ale trochę pomieszanie z poplątaniem tam ma. Plakat z Ronaldo z 1996 i puszki na regale. Puszki były modne w latach 80. i może na początku 90. Później to już był trochę obciach. Wieża to już bardziej końcówka lat 90. i początek 2000. wiem, bo sam miałem podobnie "kosmiczną". Niemniej fakt jest taki, że te rzeczy się mocno mieszały i nie raz bywało, że u kogoś w pokoju latami wisiał plakat z Mundialu 1994, mimo że minęło już kilka lat od tego turnieju. Na pewno ma fajną kolekjcę gadżetów sprzed lat, szczególnie gazety bym poprzeglądał.
@WatluszPierwszy Ja to prosty chłopak z prowincji jestem i puszki nigdy nie wyszły z mody (ba! nawet teraz syn sąsiada ma kolekcję Monsterów xD), a co do wieży - to Samsung MAX-900 z 1999r.
Także wszystkie powyższe się poniekąd wpisują w lata 90te
Archiwalny materiał telewizyjny z połowy lat 90. Robert Mazurek, przedstawiony jako publicysta zajmujący się ruchami narodowo-radykalnymi, opowiada o ruchu skinheadów, jego podziałach i stosunku do ówczesnych partii prawicowych. W tle cytaty z tekstów zespołu Konkwista 88.
Atomówki Korei Północnej obudziły litosferę - Big Pharma AI - 10-kąt na Saturnie |CN 304
W 304. odcinku "Czytamy naturę" opowiadam o:
badaniach sejsmicznych nie tylko podczas północnokoreańskich testów jądrowych, ale w latach po nich, z których wynika, że wskutek testów trwale obudziły się uskoki;
"wirtualnym labie farmaceutycznym", składającym się z tysięcy agentów zorganizowanych na sposób analogiczny do prawdziwego działu R&D koncernu farmaceutycznego;
10-kącie (lub dziesięcioboku) okalającym biegun południowy Saturna.
Miasto:Żarki – miasto w Polsce położone w województwie śląskim, w powiecie myszkowskim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Żarki. Liczba ludności w 2023 r. to 4325 osób. Po raz pierwszy Żarki wzmiankowano w spisie świętopietrza z lat 1325–1327. Prawa miejskie miasto uzyskało przed 1382 r. W 1406 r. Władysław Jagiełło przeniósł je z prawa polskiego na prawo średzkie . W 1466 r. miał istnieć tu zamek, którego bronił podczas najazdu Jakub Kreza. Około 1620 r. Mikołaj Koryciński rozpoczął tu budowę dworu obronnego. W 1661 r. znaczna część mieszkańców zmarła na skutek zarazy. W 1664 r. miasto zostało zniszczone przez wielki pożar. W 1712 r., w okresie walk o koronę polską, pod Żarkami doszło do bitwy między zwolennikami Stanisława Leszczyńskiego i Augusta II . Z kolei w 1809 r. miasto wyznaczono na punkt zborny wojsk narodowych. W 1827 r. ludność żydowska stanowiła ok. 27% mieszkańców. W I poł. XIX w. (po 1831 r.) pochodzący z Krakowa przemysłowiec Piotr Steinkeller rozpoczął proces uprzemysłowienia miasta. Założył w mieście olejarnię, browar oraz zakład produkcji maszyn rolniczych, w którym produkował również popularne powozy, nazywane później steinkelerkami. Kiedy w trakcie budowy Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej w latach 40. XIX w. mieszkańcy przeciwstawili się poprowadzeniu jej przez Żarki, o co Steinkeller usilnie zabiegał, popadł z nimi w konflikt, na skutek którego zdecydował się sprzedać swe tutejsze majątki. W wyniku tego miasto wkrótce wyraźnie podupadło. Żarki utraciły prawa miejskie za udział mieszkańców w powstaniu styczniowym . Po wybuchu II wojny światowej , w dniu 4 września 1939 r. żołnierze niemieccy rozstrzelali w Żarkach 104 mieszkańców. Podczas okupacji hitlerowskiej, w 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 3500 Żydów. W 6 października 1942 zostali wywiezieni do obozu zagłady Treblinka II i tam zamordowani. W dniu 1 lipca 1949 r. Żarki odzyskały prawa miejskie. Zabytki:Sanktuarium Matki Bożej Leśniowskiej Patronki Rodzin , strażnica Przewodziszowice z XIV w., kościół św. Szymona i Judy Tadeusza z 1522 r. i rozbudowany w XVII w., kościół św. Barbary z XVII w., pozostałości zespołu dworskiego Korycińskich z XVIII w. – mur i baszta, ruiny kościoła św. Stanisława , zbudowanego przed 1782 r., kamienne stodoły z końca XIX i początku XX w. przy ul. Ofiar Katynia, w których nakręcono kilka kadrów do filmu Lecha Majewskiego Młyn i krzyż , cmentarz parafialny, Nowy cmentarz żydowski , Stary cmentarz żydowski , Synagoga z 1870 r., Szlak Kultury Żydowskiej .
Wieś: --
Data wykonania zdjęcia: wrzesień 1939
Opis zdjęcia: 7 Dywizja Pancerna na Rynku w Żarkach. Źródło
Zwycięzca losowania: @npnptcn
Jak chcesz wziąć udział w losowaniu kolejnego miasta kliknij w ten link
Codziennie lub w miarę możliwość będę wrzucał jakieś historyczne zdjęcie z jakiejś miejscowości w Polsce.
Aby wziąć udział w losowaniu miejscowości wystarczy wygrzmocić ten wpis.
O nazwę miejscowości będę pytał po wylosowaniu pioruna z tego wpisu poprzezhejto los.
Losowanie odbywać się będzie po godzinie 20, jeśli osoba biorąca udział w losowaniu wie, że może być niedostępna po tej godzinie, proszę niech profilaktycznie zostawi komentarz z nazwą miasta lub wsi w tym wpisie.
Nie ma ograniczeń dla użytkowników, można plusować ten wpis za każdym razem nawet jeśli już wygrałeś, i można cały czas prosić o zdjęcie z tego samego miasta nawet jeśli już zostało wylosowane, a jeśli się zdarzy że nie ma już zdjęć z danej miejscowości to użytkownik zostanie poproszony o podanie nazwy innej miejscowości.
Dopuszczam możliwość wpisania nazwy jakiejś wsi, ale nie obiecuje że znajdę zdjęcie z tej miejscowości oraz proszę o podanie dokładniejszych danych jak np. powiat i województwo.
Dziś pod wieczór zrobię losowanie, a jutro z rana dodam zdjęcie z opisem.
Brak odpowiedzi i brak podania nazwy miasta przez wylosowaną osobę w godzinach między 20 a 9 rano, będzie skutkował tym że OP sam wybiera za wylosowanego miejscowość albo nie wybiera i nic nie ma.
Pniewy. Raz zatrzymałem się tam, szukając jakichkolwiek atrakcji i największą okazał się zapadający dom na rynku. Nie wiem, co pozytywnego bądź negatywnego można powiedzieć o Pniewach, ale pobyt tam był tak niesamowicie jałowy i bezsensowny, że do teraz go wspominam.
Widać, nie widać MotylKallima inachus występuje w tropikalnych regionach Azji i wyróżnia się intensywnymi, jaskrawymi kolorami – górna strona jego skrzydeł jest częściowo niebieska, częściowo żółta i częściowo czarna. Mimo to potrafi bardzo sprawnie zniknąć w otoczeniu. Od spodu jego skrzydła wyglądają jak niepozorny, wysuszony, zbrązowiały liść, co zainspirowało angielskie nazwy tego gatunku: dead leaf, orange oakleaf i Indian oakleaf.
Kallima inachus osiąga rozpiętość skrzydeł do 11 centymetrów. Przez swoje rozmiary i kolory przyciąga uwagę ptaków, które chętnie na niego polują. Podczas pościgu stara się często zmieniać kierunek lotu, a następnie przysiąść niezauważenie wśród listowia – po złożeniu skrzydeł zamiera w bezruchu i udaje liść, co często wystarczy, by zmylić napastnika.