Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
293 061,47 - 2,00 = 293 059,47
#ksiezycowyspacer
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin

Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Zgłaszam na allegro że w aukcji x1 jest innym produktem niż x2 x3 x4. Zgłoszenie błędne, nie znaleziono różnic w produktach. XD
K⁎⁎wa jacy to debile są.
#allegro
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
293 086,07 - 7,71 = 293 078,36
Poniedziałek przed pracą
#ksiezycowyspacer
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin





Zaloguj się aby komentować
293 096,58 - 2,56 - 6,15 - 1,80 = 293 086,07
Spokojna niedziela. Wlasciwie zapomnialem ze jest niedziela. Dlatego tak malo
#ksiezycowyspacer
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin

Zaloguj się aby komentować
32 050 + 200 = 32 250
Osocze 600 ml
Licznik prywatny: 29350 ml
#oceankrwi #krwiodawstwo #barylkakrwi
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin

Zaloguj się aby komentować
Oprócz błędu konfirmacji nasz mózg jest wyposażony w kilka innych mechanizmów w służbie ego, które pozwalają nam uzasadniać własne spostrzeżenia i przekonania jako trafne, realistyczne i bezstronne. Psycholog społeczny Lee Ross nazywa to zjawisko „naiwnym realizmem” – nieodpartym przekonaniem, że spostrzegamy obiekty i zdarzenia „takimi, jakie są”. Zakładamy, że inni rozsądni ludzie odbierają świat tak samo jak my. Jeśli ktoś się z nami nie zgadza, to z pewnością nie widzi wystarczająco wyraźnie. Naiwny realizm tworzy labirynt logiczny, ponieważ opiera się na dwóch założeniach: po pierwsze, ludzie otwarci i uczciwi powinni się zgodzić z rozsądną opinią; po drugie, wszystkie moje opinie z pewnością są rozsądne – gdyby takie nie były, nie wierzyłbym w ich słuszność. Zatem jeśli tylko zdołam nakłonić swoich przeciwników, żeby mnie wysłuchali – abym mógł im powiedzieć, jak jest naprawdę – na pewno się ze mną zgodzą. A jeżeli się nie zgadzają, to dlatego, że nie są obiektywni.
Carol Tavris
Elliot Aronson, Błądzą wszyscy (ale nie ja)
#psychologia #psychostoik
Zaloguj się aby komentować
292 237,13 - 20,01 = 292 217,12
Dwie dyszki na koniec tygodnia
#ksiezycowyspacer
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin





Zaloguj się aby komentować
1418 + 1 = 1419
Tytuł: Konfrontacja
Autor: Remigiusz Mróz
Kategoria: kryminał, sensacja, thriller
Wydawnictwo: Filia
Format: audiobook
Liczba stron: 608
Ocena: 2/10
Po dobrym Forście, poprawnym Zaorskim i tragicznej Chyłce (Edlinga jeszcze nie czytałem, warto czy również syf straszny?) nadszedł czas na <fanfary> Konfrontację, czyli opus kurka wodna magnum twórczości Remigiusza Mroza. Nie wiem czemu pewnego dnia dałem namówić się koledze w pracy na serię z Forstem od którego wszystko się zaczęło, ach, gdyby tylko dało się cofnąć czas i odzyskać tyle straconych godzin... A że mam taką przypadłość, że nie lubię zostawiać rozpoczętych serii, to cierp ciało, skoroś chciało.
Zacznę od pozytywnych stron tej książki - historię opowiedziało mi dwóch najlepszych lektorów w kraju, czyli pan Krzysztof Gosztyła i pan Filip Kosior. Wydaje mi się, że tylko dzięki nim wyszedłem cało z 14h 19m 36s psychicznych katuszy. Współczuję każdemu, kto będzie to czytał w łapie albo jako e-booka, zawczasu powiem że numer zaufania to 116 123 i nie wstydźcie się dzwonić.
Ok, pozytywy już za nami xD
Odnośnie treści (chodzi o treść książki, a nie zawartości żołądka, która prawie mi uciekła podczas tej niesamowitej podróży) - nie wiem, co było gorsze - fabuła (xD), dialogi (xDD) czy usilne próby zrobienia z Malma drugiego Daria (xDDD). Wszystko jest tak strasznie przesadzone, tak powtarzalne i naciągane, że chwilami zastanawiałem się, czy autor sam traktuje to jeszcze poważnie. Grafomaństwo pełną gębą (to tak odnośnie Malma, który dawałby każdemu do gęby swoją kiełbę, bo wiecie - więzienie = ehh, szkoda strzępić ryja). Do tego wątki rosyjsko-ukraińskie... nie no, moja klawiatura nie wytrzyma dalszego pisania.
Ocena 2/10, po jednym punkcie za każdego z lektorów. Dziękuję, do widzenia.
#bookmeter

Jeszcze słucham, ale mnie też wkurwia już Remigiusz Mróz.. Początki serii miał zawsze dobre, ale potem.... Zaczął to miksować i leci na nostalgii stałego czytelnika (Forst -Osica, Osica - Chyłka, Zordon -Chylka itd. - wciąż te same,"żarciki").
Sama Chyłka - nie pamiętam ile tomów Chyłki przebiłem żeby zrozumieć jak doszło do małżeństwa z Zordonem - które w powieściach o Forście jest na porządku dziennym (a od nich zaczynałem czytanie Mroza). Odpuściłem po ósmym lub dziesiątym tomie Chylki - tam nic się nie klei.
Forst... z początku kleił się całkiem dobrze, mimo zupełnie popierdolonych pomysłów na : ruskie więzienie i samą Szrebską. Natomiast odkąd Hansen zmartwychwstała - wszystko zesrało się identycznie jak w przypadku Chyłki. Facet leci na nostalgii licząc że same nazwiska polubionych w pierwszych tomach poszczególnych serii Bohaterów uszczęśliwią czytelnika na tyle by przestał szukać logiki, dodatkowo napierdala kolejne tomy jak z karabinu
Tak jak napisał ktoś powyżej - facet miesza sci-fi z kryminałem. Niezależnie jak bardzo się spuszcza w podziękowaniach ma o kryminologii takie pojęcie jakiego sam nabrał czytając cudze powieści. Plus rozjeżdża mu się chronologia, bohaterowie wiedzą rzeczy których nie mieli prawa wiedzieć w danej chwili. Plus nigdy nie ma złego momentu na uratowanie fabuły tajemniczym trucicielem, porywaczem, groźbą, dziwną akcja tajnych służb - które są rozliczane zależnie od potrzeby autora, często nigdy.
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Winiucho zwariował
#rower #gravel #zimonapierdalaj



Zaloguj się aby komentować
292 418,33 - 4,18 - 2,33 - 4,98 - 1,22 - 9,49 - 1,23 - 3,11 = 292 391,79
Za wczoraj i dzisiaj.
#ksiezycowyspacer
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin

Zaloguj się aby komentować
1169 + 1 = 1170
Tytuł: Poważny człowiek
Rok produkcji: 2009
Kategoria: Dramat / Komedia
Reżyseria: Joel Coen, Ethan Coen
Czas trwania: 1h 45m
Ocena: 9+/10
Powrót po latach do mojego ulubionego filmu braci Coen.
Larry Gopnik to typowy przedstawiciel zwykłego amerykańskiego przedmieścia. Pracuje od lat na uniwersytecie jako wykładowca, ma żonę i dwójkę dorastających dzieci. Ot, zwykłe życie toczy się. Czasem są jakieś problemy z trochę niezrównoważonym bratem Larry'ego, ale poza tym wszystko wydaje się ok.
Do czasu. Lawina nieszczęść spadnie na Larry'ego - a to problemy na uczelni, żona rzuca go dla innego, zostaje wyrzucony z własnego domu. Można zauważyć, że wszystko zaczyna się od koperty z kasą, zostawioną przez pewnego studenta, który nie dostał zaliczenia. Larry co prawda nie przyjął łapówki, ale wszystko zaczyna się psuć momentalnie.
W tle perypetie jego młodszego syna, który szykuje się do bar micwy, ale poza tym jego życie jest typowo nastoletnie - słucha rockowej muzyki i pali blanty z kolegami.
Larry nie wie już co ma robić w sensie ratowania swojego życia - zwraca się nawet z prośbą o pomoc do rabinów. Ale ci, jak to rabinowe - jeden rabin powie tak, drugi powie tak. Jeden nawet nie przyjmie Larry'ego, bo jest zajęty. Myśleniem.
Piękna jest też otwierająca scena filmu, dziejąca się setkę lat temu gdy pewne małżeństwo zastanawia się czy gość w ich domu to żywy człowiek czy dybuk.
Larry miota się w swym hiobowym losie, nie wiedząc co począć, i czasem słońce wychodzi za chmur. Ale równie dobrze to może być dopiero cisza przed burzą.
Jak odszyfrować ludzki los? Czy jest on powiązany z naszych duchowym rozwojem (albo zastojem), a może to karma za wybory moralne? A może po prostu czysty niefart, ot, nieprzyjazne dary losu. Coenowie nie dają jasnej odpowiedzi, bo widocznie nie ma takiej odpowiedzi.
Na pewno gdy życie zmienia się całkowicie mamy stanowisko "poważnego człowieka", przecież wykształconego fizyka, który nie potrafi zaakceptować tych zmian i szuka rozwiązania. Chociaż przecież powinien wiedzieć, że równie dobrze rozwiązanie może nie istnieć.
Realizacyjnie to świetne kino, dobrze dobrani aktorzy, fajne zdjęcia oddające klimat przedmieść USA w pod koniec lat 60. To zapewne powrót braci Coen do czasów ich dorastania, gdzie niby żyli jak wszyscy nastolatkowie, ale ich życie zarazem było przeżarte religijnością.
To w sumie trochę też ostra oda do judaizmu, który wydaje się bardzo filozoficzną religią, która ma pomóc odnaleźć się człowiekowi w obliczu świata stworzonego przez Boga, a tymczasem w obliczu realnych problemów zwykłego człowieka nie daje żadnej jasnej wskazówki.
Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app
#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem





Zaloguj się aby komentować
#losowemiasto <-- Tag do obserwowania
#ciekawostki #historia #ciekawostkihistoryczne #suseuspamuje
Miasto: Żuromin – miasto w Polsce położone w północno-zachodniej części województwa mazowieckiego, leżące na Równinie Raciąskiej . Liczba mieszkańców dnia 31.12.2023 wynosiła 8488 osób. Prawa miejskie uzyskane w 1767 roku. Miasto było lokowane na prawie magdeburskim . Od 1703 roku Żuromin był własnością Michała Zdzisława Zamoyskiego. Pod zarządem Zamoyskich przeżywał znaczny rozwój gospodarczy, kulturalny i religijny. Niebagatelną rolę odegrał w tym względzie rozwijający się kult maryjny. Wykorzystując ten kult Michał Zdzisław Zamoyski oraz Bohdan Mostowski – podczaszy płocki. W 1718 roku biskup płocki Ludwik Bartłomiej Załuski zorganizował przy kościele misję Jezuitów z Pułtuska. Sprowadził ich do Żuromina Michał Z. Zamoyski, oddając im pod opiekę kościół oraz dom mieszkalny. Liczne pielgrzymki wiernych sprawiły, że Jezuici przystąpili do budowy większego kościoła murowanego. Rozpoczęte prace przerwała kasata zakonu w 1773 roku. Po II rozbiorze Polski w 1793 roku Żuromin znalazł się w zaborze pruskim . 24 lipca 1794 roku Żuromin został zniszczony przez pożar. Zagorzało prawie całe miasto razem z dawną szkołą zakonną początkową i starym drewnianym klasztorem. Spłonęła także dość zasobna książnica klasztorna. Ocalał jedynie murowany kościół i 8 domów. Od 1815 roku Żuromin znalazł się w granicach Królestwa Polskiego . W tym czasie właścicielem miasta był „dorobkiewicz” Adam Wołoski – sędzia pokoju mławskiego. Mało interesował się miastem. Starał się osiągnąć jak najwięcej korzyści ze swoich posiadłości. Żuromin podupadł. W mieście szerzyło się pijaństwo na skutek propinacji . Walcząc z tym zjawiskiem w połowie XIX wieku utworzono przy kościele bractwo trzeźwości. W 1863 roku mieszkańcy miasta i okolic czynnie wzięli udział w powstaniu styczniowym . Potyczki z wojskami rosyjskimi miały miejsce w okolicach Żuromina 8 lutego 1863 roku. Po powstaniu styczniowym władze rosyjskie zlikwidowały dobra kościelne w Żurominie. Miasto opuścili reformaci. 1 czerwca 1869 roku ukazem carskim Żuromin wraz innymi miastami Mazowsza został zdegradowany do roli osady. Osada była ogólnie zaniedbana. Brak urządzeń kanalizacyjnych i wodnych wpłynął na niski stan higieniczny. Szerzyły się choroby. Nadal dominowało budownictwo drewniane. Mieszkańcy żyli ubogo. Wielu nie posiadało ziemi, nie pracowało. W 1903 roku w Żurominie rozpoczęto brukowanie ulic. Łączność ze światem Żuromin utrzymywał poprzez pocztę mieszczącą się w budynku klasztornym, a także za pomocą telefonu, który łączył osadę z Bieżuniem i Zieluniem. Parafia do dziś słynie z obrazu Matki Bożej, który otaczany jest kultem ze względu na przypadki uzdrowień. W okresie I wojny światowej Żuromin znalazł się na uboczu działań wojennych i wydarzeń politycznych. Staraniem miejscowego proboszcza i nauczycieli władze polskie ponownie w 1925 roku przywróciły prawa miejskie. Miasto było nadal zaniedbane. Od 1931 roku przystąpiono do poprawiania estetyki miasta. Zaczęto likwidować bagna, bajora, porządkować ulice (kładąc bruk) i rynki. Wybudowano dom dla urzędu z remizą strażacką, wywiercono trzy studnie publiczne. Miasto miało wodę. 15 września 1939 roku do miasta przybyły pierwsze oddziały niemieckie i od tej pory znajdowało się pod okupacją niemiecką. W Żurominie w pierwszej kolejności już w końcu 1939 roku wysiedlono ludność żydowską. W mieście Niemcy porozbierali domy żydowskie (ok. 30% zabudowań). Wprowadzili godzinę policyjną, która trwała od 21 do 6. Wprowadzono kartki na żywność. Niemcy zmuszali mieszkańców do „czapkowania”, rąbania drzewa, noszenia wody lub prac na terenie miasta. Dzieci, które miały ukończone 15 lat, były wywożone na roboty, pozostałe przymuszano do pracy na terenie miasta. Znane są dwa przypadki zabójstw dzieci żuromińskich, które pragnęły uniknąć wywózki na roboty. Żuromin został zajęty 19 stycznia 1945 roku przez żołnierzy 2 Armii Uderzeniowej z 2 Frontu Białoruskiego . Niemcy nie stawiali oporu. 1 stycznia 1960 roku i 1 stycznia 1961 roku przeprowadzono w ramach powiatu korzystne dla gospodarki zmiany organizacyjne. Żuromin był po 1970 roku aktywizowany gospodarczo przez lokalizację tu filii zakładów z większych miast. Żuromin na początku XXI wieku zyskał niesławne miano polskiej stolicy fentanylu . Było to związane z dużym odsetkiem osób uzależnionych od narkotyków wśród mieszkańców miasta, z czym od lat nie radziły sobie lokalne władze oraz Policja. Zabytki: Kościół pod wezwaniem Świętej Trójcy i klasztor poreformacki , Cmentarz żydowski .
Wieś: --
Data wykonania zdjęcia: Lata 1914-1917
Opis zdjęcia: Rynek w Żurominie w dzień targowy. w tle Kościół Świętej Trójcy - Sanktuarium Matki Bożej. Źródło
Zwycięzca losowania: @PlatynowyBazant
Jak chcesz wziąć udział w losowaniu kolejnego miasta kliknij w ten link


Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
413 163 + 21 = 413 184
#rowerowyrownik
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin
Zaloguj się aby komentować