W końcu. Po pół roku męczarni udało mi się posklejać film z wyprawy po Warmi i Mazurach zgruzowanym #landrover
Nie jestem z niego zadowolony do końca. Przez stratę materiału szyłem to tym czym miałem, ale musi być zaliczone.
Błędów technicznych podczas nagrywania też trochę jest, ale na swoje usprawiedliwienie dodam, że wszystko robię sam, łącznie z jednoczesnym lataniem dronem i prowadzeniem samochodu xD. Enjoy (° ͜ʖ °)
@Klamra ale przyjemnie to wszystko robisz - fajnie i ciekawie łapiesz te wszystkie kadry (widać, że masz pojęcie hjehe), cięcia, dobieranie klimatycznej muzyki w odpowiednich momentach... Nom, jesteś żywym zaprzeczeniem słynnego cytatu: Nie mogę być jednocześnie twórcą i tworzywem.
Krzesło kurulne (sella curulis) to składany stołek o skrzyżowanych prostych bądź wygiętych nogach, pierwotnie pozbawiony oparcia. Znany był wielu kulturom starożytnym basenu Morza Śródziemnego m.in . Grekom czy Egipcjanom (przez Jedwabny Szlak dotarło aż do Chin). Starożytni Rzymianie przejęli go najprawdopodobniej od Etrusków.
Krzesła kurulne wykonywano z różnych materiałów – od kości słoniowej przez różne gatunki drewna na metalu skończywszy. Często wyściełane były jedwabiem lub skórami, ozdabiane rzeźbami zwierząt i inkrustowane.
Niewielu mogło na nich siadać, stanowiły bowiem symbol władzy i były przeznaczone jedynie dla najważniejszych osób w państwie: za czasów królestwa byli to monarchowie, za republiki najwyżsi urzędnicy tacy jak konsulowie czy pretorzy (tzw. magistratus curules) i dyktatorzy, zaś po nastaniu cesarstwa oczywiście cesarze.
Za czasów swoich rządów Juliusz Cezar miał na wyłączność krzesła kurulne poustawiane w najważniejszych częściach miasta Rzymu.
Mimo swojego prestiżowego charakteru krzesła kurulne były dosyć niewygodne, a bywało też, że sprawiały problemy. Taka nieprzyjemna sytuacja przypadła w udziale pierwszego cesarza Oktawiana Augusta podczas uroczystego otwarcia Teatru Marcellusa. Wtedy to przed rozpoczęciem inauguracyjnego spektaklu krzesło kurulne, na którym miał zasiąść Pierwszy Obywatel, złożyło się, co sprawiało, że upadł na ziemię na oczach zebranych senatorów i obywateli. Ten bądź co bądź nieistotny incydent musiał mimo wszystko wywrzeć wrażenie na współczesnych, skoro pamięć o nim przetrwała do dzisiaj.
W późniejszych wiekach krzesło kurulne, które zaczęto nazywać krzesłem Dantego, przechodziło różne zmiany (m.in . powszechne stało się dodawanie mu oparcia). W średniowieczu i renesansie wciąż było uważane za mebel przeznaczony dla wyższych sfer często używany przez arystokrację i zwierzchników Kościoła.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Wieś:Hedwiżyn – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie biłgorajskim, w gminie Biłgoraj. Leży na Równinie Biłgorajskiej . W 2021 r. wieś liczyła 690 mieszkańców. Wieś powstała na początku XIX w. i początkowo nosiła nazwę Susiec Tereszpolski. Miejscowość należała do Ordynacji Zamojskiej . Istniał tutaj folwark, a w XIX wieku osadzono tutaj kilka rodzin niemieckich kolonistów. Podczas I wojny światowej niedaleko Hedwiżyna powstała stacja kolejki wąskotorowej na trasie Kolei wąskotorowej Zwierzyniec – Biłgoraj (Obiekt obecnie nie istnieje). W okresie międzywojennym nosiła nazwę Jadwiżyn. Wieś została zbombardowana 15 września 1939 roku. Część mieszkańców wsi została wysiedlona przez Niemców i trafiła do obozu w Majdanku pod Lublinem. 28 maja 1943 r. partyzanci z oddziału AK „Biskupa” dokonali między Hedwiżynem a Panasówką (przy figurze św. Jana) zasadzki na szefa biłgorajskiego Gestapo Colba. Pomimo odniesionej rany zdołał on jednak uciec do Hedwiżyna.
Data wykonania zdjęcia: 10 czerwca 1918
Opis zdjęcia:Stacja kolei wąskotorowej w Hedwiżynie.
Zwycięzca losowania: @dradrian_zwierachs
Jak chcesz wziąć udział w losowaniu kolejnego miasta kliknij w ten link
Codziennie lub w miarę możliwość będę wrzucał jakieś historyczne zdjęcie z jakiejś miejscowości w Polsce.
Aby wziąć udział w losowaniu miejscowości wystarczy wygrzmocić ten wpis.
O nazwę miejscowości będę pytał po wylosowaniu pioruna z tego wpisu poprzez hejto los.
Losowanie odbywać się będzie po godzinie 20, jeśli osoba biorąca udział w losowaniu wie, że może być niedostępna po tej godzinie, proszę niech profilaktycznie zostawi komentarz z nazwą miasta lub wsi w tym wpisie.
Dodam że nie ma ograniczeń dla użytkowników, można plusować ten wpis za każdym razem nawet jeśli już wygrałeś, i można cały czas prosić o zdjęcie z tego samego miasta nawet jeśli już zostało wylosowane, a jeśli się zdarzy że nie ma już zdjęć z danej miejscowości to użytkownik zostanie poproszony o podanie nazwy innej miejscowości.
Dopuszczam możliwość wpisania nazwy jakiejś wsi, ale nie obiecuje że znajdę zdjęcie z tej miejscowości oraz proszę o podanie dokładniejszych danych jak np. powiat i województwo.
Dziś pod wieczór zrobię losowanie, a jutro z rana dodam zdjęcie z opisem.
Brak odpowiedzi i brak podania nazwy miasta przez wylosowaną osobę w godzinach między 20 a 7 rano, będzie skutkował tym że OP sam wybiera za wylosowanego miejscowość.
• 41 n.e. - urodził się Brytanik, syn cesarza Klaudiusza i Messaliny. Jego pierwotne imię Germanik zamieniono na Brytanik dla uczczenia podboju Brytanii przez ojca w 43 n.e. Jako jedyny żyjący syn cesarza był głównym kandydatem do majątku i tytułów ojca. Jego pozycji nie zachwiała nawet otwarta zdrada jego matki Messaliny i jej skazanie na śmierć w 48 n.e. Dopiero kolejny ślub Klaudiusza z własną bratanicą Agrypiną i adopcja w roku 50 jej syna z poprzedniego małżeństwa - Nerona, osłabiły prawa rodzonego syna do dziedzictwa ojca. Ostatecznie Brytanik zginął zapewne z rozkazu Nerona.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Wykonana z brązu rzymska torebka na ramię. Inne tego typu znalezione obiekty miały w środku monety. Obiekt został znaleziony na tzw. Barcombe Hill w okolicach Vindolanda (północna Anglia). Datowany na II wiek n.e.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Zdarza się, że w czasach obecnych osoby publiczne nadużywają gestów uważanych za obsceniczne. "Infamis digitus"} czyli środkowy palec ułożony w sposób przypominający męskie genitalia był gestem jak najbardziej znanym w starożytności i już wówczas uważanym za obraźliwy i obsceniczny.
Oktawian August niezwykle wrażliwy na wszelkie przejawy naruszenia dobrych obyczajów bywał w takich przypadkach stanowczy. Jak podaje Swetoniusz w "Żywocie Augusta"} aktor imieniem Pylades został wygwizdany podczas przedstawienia przez jednego z widzów. Użył wtedy użył słynnego gestu ściągając na nieszczęśnika całą uwagę.
Oktawian August za karę kazał Pyladesa wygnać z Rzymu i z Italii. Popularna anegdota głosi także, że ten sam gest miał zostać użyty już w IV w p.n.e.przez Diogenesa wobec Demostenesa, jako reakcja na jego wywody.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Starożytny rzymski rylec z brązu, odnaleziony w miejscowości Tiel (środkowa Holandia), to niewielkie, podłużne narzędzie piśmiennicze używane w czasach Imperium Rzymskiego. Wykonany z brązu, ma smukły kształt - jeden koniec jest ostro zakończony, natomiast drugi bywa spłaszczony lub lekko rozszerzony.
Przedmiot służył do pisania na drewnianych tabliczkach pokrytych warstwą wosku. Ostrą końcówką ryto litery w miękkiej powierzchni wosku, tworząc tekst. Spłaszczona końcówka umożliwiała wygładzenie wosku i usunięcie zapisu, co pozwalało na ponowne użycie tabliczki.
Rylce tego typu były powszechnie używane przez urzędników, kupców, uczniów i żołnierzy do sporządzania notatek, listów oraz dokumentów.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Miasto:Zawichost – miasto w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Zawichost. Prawa miejskie posiada co najmniej od 1255. Według danych z 1 stycznia 2018 Zawichost liczył 1793 mieszkańców. Pierwsza wzmianka o Zawichoście pochodzi z bulli papieża Eugeniusza III z 1148 roku. W 1205 w bitwie pod Zawichostem , książęta Leszek Biały i Konrad mazowiecki pokonali wojska księcia halickiego Romana , który w czasie tej bitwy poległ. Zawichost był niszczony podczas kolejnych najazdów tatarskich w 1241, 1259 i 1500 Miasto jednak szybko odbudowywało się po klęskach. W 1257 książę Bolesław Wstydliwy nadał miasto oraz 25 okolicznych miejscowości założonemu w Zawichoście klasztorowi klarysek . Za panowania Kazimierza Wielkiego klasztor został umocniony. Król wybudował tu także obronny zamek , który miał strzec przeprawy przez Wisłę. Największy rozkwit miasta przypadł w wieki XV i XVI. Zawichost położony był w tym czasie na szlaku handlowym prowadzącym z Krakowa na Litwę i Ruś. Zawichost został zniszczony podczas potopu szwedzkiego w 1655 i najazdu Rakoczego w 1657. Najeźdźcy spalili wówczas zamek, którego nieodbudowane mury runęły do Wisły w 1813, podczas wielkiej powodzi. W 1666 miasto nawiedził ogromny pożar i zaraza – nieszczęścia, które uśmierciły większość mieszkańców. Ich ciała pochowano prawdopodobnie na niewielkim wzgórzu w południowej części miasta, na którym stoi dziś żelazny krzyż, a obok betonowy austriacki bunkier z I wojny światowej. W czasie okupacji niemieckiej Niemcy utworzyli tutaj getto , w którym przetrzymywanych było ok. 5 tysięcy Żydów. Funkcjonowało ono do 22 października 1942, dnia w którym Niemcy wywieźli jego mieszkańców do obozu zagłady w Bełżcu . W 1944 w Zawichoście toczyły się zacięte walki o przyczółek na Wiśle. Podczas walk miasto zostało niemal doszczętnie zniszczone. W latach powojennych Zawichost odbudowano. Zabytki znajdujące się w Zawichoście to m.in. Kościół pw. Świętego Jana Chrzciciela zbudowany w latach 1244–1257, Kościół parafialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny , Kościół parafialny pw. Świętej Trójcy z XIII wieku, układ urbanistyczny, stary cmentarz parafialny, kamienny obelisk służący do pomiaru stanu wody na Wiśle, przy ulicy św. Leonarda(wodowskaz), dom z XIX wieku, ul. Żeromskiego 16. W Zawichoście znajduje się przeprawa promowa przez Wisłę, powstała za pozwoleniem króla Zygmunta Augusta .
Wieś: --
Data wykonania zdjęcia: 1967 r.
Opis zdjęcia: Zabytkowy wodowskaz i widok na kąpielisko przy Plażowej w Zawichoście.
Zwycięzca losowania: @ataxbras
Jak chcesz wziąć udział w losowaniu kolejnego miasta kliknij w ten link
W kolicach tak jak i spotkaniu po powrocie z Radomia do którego się nie wybieramy, mówi się o spotkaniu "na moście w Zawichoście". Niedaleki Annopol most na Wiśle posiada... W programie pierwszego radia przez długie lata lata podawano stany rzek z pomiarem m.in. na Wiśle w Zawichoście.
@suseu ale mi teraz flashbacki odpaliłeś. Zima, domek babci, prababcia słuchająca radiowej Jedynki, stukanie butów na wieży mariackiej, hejnał, a potem komunikat o stanie wód: "W Zawichoście przybyło 9..."....
Codziennie lub w miarę możliwość będę wrzucał jakieś historyczne zdjęcie z jakiejś miejscowości w Polsce.
Aby wziąć udział w losowaniu miejscowości wystarczy wygrzmocić ten wpis.
O nazwę miejscowości będę pytał po wylosowaniu pioruna z tego wpisu poprzez hejto los.
Losowanie odbywać się będzie po godzinie 20, jeśli osoba biorąca udział w losowaniu wie, że może być niedostępna po tej godzinie, proszę niech profilaktycznie zostawi komentarz z nazwą miasta lub wsi w tym wpisie.
Dodam że nie ma ograniczeń dla użytkowników, można plusować ten wpis za każdym razem nawet jeśli już wygrałeś, i można cały czas prosić o zdjęcie z tego samego miasta nawet jeśli już zostało wylosowane, a jeśli się zdarzy że nie ma już zdjęć z danej miejscowości to użytkownik zostanie poproszony o podanie nazwy innej miejscowości.
Dopuszczam możliwość wpisania nazwy jakiejś wsi, ale nie obiecuje że znajdę zdjęcie z tej miejscowości oraz proszę o podanie dokładniejszych danych jak np. powiat i województwo.
Dziś pod wieczór zrobię losowanie, a jutro z rana dodam zdjęcie z opisem.
Brak odpowiedzi i brak podania nazwy miasta przez wylosowaną osobę w godzinach między 20 a 7 rano, będzie skutkował tym że OP sam wybiera za wylosowanego miejscowość.
O k⁎⁎wa, Tatsuya to już kompletnie odjechał. Odbijało mu od dawna ale teraz to już zjazd po bandzie, najpierw wybielanie Hyclera a teraz najgłupsze nazistowskie brednie o Polsce powtarza. :P
O-hoo, panie, pociąg odjechał!
A taki fajny i z rigczem #webcomic prowadził 20 lat temu.
KONKURS organizowany przez IMPERIUM ROMANUM wciąż czeka na zgłoszenia. Poniżej dla przypomnienia termin oraz odsyłacz po więcej szczegółów odnośnie nagród i szczegółów konkursu:
Miasto:Wołomin – miasto w Polsce położone w województwie mazowieckim, siedziba powiatu wołomińskiego i gminy miejsko-wiejskiej Wołomin. Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto liczyło 35 620 mieszkańców. Dzieje osady Wołomin sięgają XV wieku, kiedy nazwa Volunsk po raz pierwszy pojawia się w źródłach pisanych. Rozwój Warszawy nie wpłynął na intensyfikację życia we wsi, pozostającej przez trzy wieki niewielką drobnoszlachecką osadą należącą do starostwa warszawskiego, żyjącą z prymitywnej gospodarki rolno-leśnej. Mimo długoletniego okresu pokoju oraz przemian gospodarczo-społecznych w XVIII wieku Wołomin nadal stanowił małą wioskę położoną obok szybciej rozwijających się Kobyłki i Radzymina. Mimo szybkiego rozwoju gospodarczego w Królestwie Polskim w latach 1815–1830, Wołomin pozostał słabo rozwiniętym, mało zaludnionym rejonem powiatu stanisławowskiego. Zasadnicze znaczenie dla rozwoju Wołomina miało jednak oddanie do użytku w 1862 r. kolei Warszawa – Petersburg , z pierwszym przystankiem we wsi Wołomin. Po upadku powstania styczniowego w Wołominie przeprowadzono kolejne zmiany. W 1864 roku władze carskie wprowadziły reformę uwłaszczeniową , w wyniku której włościanie wołomińscy otrzymali 230 mórg i 137 prętów ziemi. 20 marca 1896 r. rozpoczął się proces przekształcania osady w miasto. Kupcy i rzemieślnicy zaczęli osiedlać się po południowej stronie linii kolejowej, podczas gdy Wołominkowi i Sławkowi nadano charakter letniskowy. W osadzie pojawiły się m.in. warsztaty rzemieślnicze, sklepiki, piwiarnie, trzy restauracje, w 1906 r. powstała piekarnia Karola Streicha, masarnia braci Ciuków, wielki drewniany zajazd „Pod Strzechą” Turkietta, hotel „Bristol” Icka Fliderbauma. Zalążek rynku stanowił duży plac o pow. 6 tys. m², podarowany przez Woyciechowskiego powstałej w 1908 r. Ochotniczej Straży Pożarnej. W 1905 r. mieszkańcy zbudowali niewielką kaplicę, a w 1908 roku rozpoczęli budowę kościoła parafialnego, ukończonego dopiero po I wojnie światowej. Prężnie rozwijał się przemysł: w 1902 powstała pierwsza w osadzie fabryka – wytwórnia żelaznych łóżek i wózków dziecięcych braci Piernikarz (w miejscu byłego Sklepu Globi), w 1905 r. Huta Szkła Wołomin Szlomy Kona, w 1907 r. Warszawska Fabryka Iluzji zajmująca się wykańczaniem tiulu, w 1910 r. zakład mechaniczny Wolfa Kropfmana i wytwórnia pasmanterii damskiej L. Pinkerta, w 1911 „Spacjalna Parowa Fabryka Rozmaitych Lasek Spacerowych” Jakuba Lejby Dajczgewanda, a w 1913 r. odlewnia i fabryka maszyn rolniczych Szymona Donde i Michała Kona i Huta Robotnicza „Praca“(huta produkująca szkło apteczne). Wołomin stał się więc szybko jednym z większych ośrodków przemysłowych regionu podwarszawskiego. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości , 4 lutego 1919 r. Naczelnik Państwa Józef Piłsudski wydał dekret nadający Wołominowi prawa miejskie. Po wybuchu II wojny światowej Wołomin znalazł się w granicach Generalnego Gubernatorstwa . W grudniu 1939 r. rozpoczęło się przesiedlenie ludności żydowskiej do getta utworzonego na terenie obecnego stadionu Huragan, Getto zlikwidowano 5 października 1942 roku. Większość Żydów wywieziono do Radzymina, a stamtąd do obozu zagłady w Treblince . W samym Wołominie Niemcy rozstrzelali od 416 do 620 osób, w tym wielu starców i chorych. Ich zwłoki pogrzebano w masowym, do dziś nieoznakowanym grobie w pobliżu ul. J. Korsaka. W 1943 r. na terenie miasta funkcjonował obóz pracy przymusowej, w którym przebywali Żydzi zatrudnieni w hucie szkła. Po wyparciu Niemców z Wołomina jesienią 1944 roku, miasto było zdewastowane i zniszczone w 35%, wysadzono dworzec kolejowy, dwór, kościół, zniszczono drewnianą synagogę, mykwę, i część budynków mieszkalnych. Dopiero w początkach lat 50. nastąpiła powolna odbudowa, W 1952 przeniesiono siedzibę powiatu z Radzymina do Wołomina. Wówczas też przyłączono do miasta Lipiny Kąty i Nową Wieś, w której powstały największe wówczas w Polsce Zakłady Stolarki Budowlanej oraz Wołomińskie Przedsiębiorstwo Budownictwa Terenowego. W latach 90. XX w. i na początku XXI w. nieścisłą nazwę gang wołomiński nadano ząbkowskiej grupie przestępczej kierowanej przez Henryka Niewiadomskiego .