Historia: Odkryty około 1914 roku jako sadzonka przez piekarza Franza Xavera Klingera w Beutelsbach w Dolnej Bawarii. Od 1930 roku uprawiany przez nas.
Zbiory: połowa października
Okres dojrzewania: od grudnia do lutego
Owoce: duże, z czerwonymi policzkami, soczyste i aromatyczne; te duże, piękne owoce zachwycają
Odmiany te zostały specjalnie wyhodowane przez Liz Copas i Raya Williamsa w stacji badawczej Long Ashton w hrabstwie Somerset (Wielka Brytania) w celu zapewnienia angielskiemu przemysłowi cydrowemu szerszego asortymentu jabłek o smaku słodko-gorzkim i gorzko-kwaśnym, dojrzewających wcześniej niż tradycyjne odmiany. Głównymi odmianami jabłek wykorzystanymi w tym programie były Michelin, Dabinett, James Grieve Red i Worcester Pearmain. W latach 1985–2003 wyhodowano łącznie 29 nowych odmian, a ostatnia z nich została wprowadzona na rynek w 2008 roku. Odmiany te są potocznie nazywane odmianami cydrowymi „The Girls”, ponieważ większość z nich nosiła imiona żeńskie.
Kolor żółty jak pierwiosnek z ciemniejszym żółto-pomarańczowym rumieńcem. Chrupiące, soczyste i cierpkie.
Dzikie drzewo znalezione w lesie w pobliżu hrabstwa Nottinghamshire (Wielka Brytania) przez Bess Pool, córkę właściciela wiejskiej gospody. Drzewa szczepione z tej odmiany zostały następnie wprowadzone do sprzedaży przez hodowcę drzew z Chilwell, Johna R. Pearsona. Po raz pierwszy odnotowano je w 1824 roku
Średni do dużego. Okrągły, stożkowaty, o lekko kanciastych ściankach, spłaszczony u podstawy i na wierzchołku. Żółtawa rdzawoczerwona barwa często pokrywa większość podstawy. Oko jest szczelnie zamknięte, średniej wielkości, osadzone w średnio głębokiej, szerokiej, żebrowanej zagłębieniu. Trzonek jest krótki i gruby, osadzony w płytkim zagłębieniu, które często ma mięsistą wargę po jednej stronie.
Podstawowy kolor to bladozielonkawo-żółty, na którym widoczny jest szkarłatny rumieniec oraz przerywane paski. Strona wystawiona na słońce jest zazwyczaj zabarwiona na czerwono i pokryta ciemniejszymi, przerywanymi paskami.
Bernecker
odmiana z kantonu St. Gallen, pochodząca z około 1850 roku. Drzewo rośnie bujnie. Owoce małe, żółto-zielone, z czerwoną, płomienistą barwą. Miąższ luźny, gruboziarnisty, soczysty, słabo słodki, bardzo kwaśny, lekko cierpki. Dojrzewa na początku października, nadaje się do przechowywania do grudnia. Dobra odmiana na moszcz.
https://www.prospecierara.ch/pflanzen/sortenfinder/OB-11141
#hejto #stareodmiany #szwajcaria #niemcy
berliner schafnase
Jabłka o stożkowatym kształcie są średniej wielkości lub duże, mają matowo-błyszczącą, żółtawą skórkę, która w okresie dojrzałości przybiera czerwony odcień. Miąższ jest żółtawo-biały, delikatny i soczysty. Smakuje bardziej kwaśno, niż słodko i podczas przetwarzania zachowuje biały kolor. Jabłka są gotowe do zbioru od grudnia i zachowują świeżość do marca.
Drzewo charakteryzuje się średnio silnym wzrostem i dobrze nadaje się do sadów owocowych. Nie ma większych wymagań co do gleby i klimatu, jednak dobra gleba jest warunkiem uzyskania wysokich plonów.
ochrony chemicznej.
Mimo wysokiej odporności, jak każda jabłoń, w niekorzystnych warunkach pogodowych może być narażona na typowe patogeny:
Typowe zagrożenia i podatność\
Parch jabłoni (Venturia inaequalis): Odmiana wykazuje bardzo dużą odporność (niewielką podatność) na parcha. Objawy w postaci oliwkowobrązowych plam na liściach i owocach pojawiają się sporadycznie, głównie podczas wyjątkowo deszczowej wiosny. \
Mączniak jabłoni (Podosphaera leucotricha): Podatność na mączniaka jest niska do umiarkowanej. Biały, mączysty nalot na młodych pędach i liściach pojawia się rzadko, najczęściej przy suchej i ciepłej pogodzie. \
Rak drzew owocowych (Neonectria ditissima): 'Berliner Schafsnase' wykazuje niską podatność na raka kory. Drzewo rzadko tworzy głębokie rany i zgrubienia na pniach czy gałęziach, co czyni je żywotnym i długowiecznym. \
Zaraza ogniowa (Erwinia amylovora): Wykazuje przeciętną odporność (jest umiarkowanie podatna, podobnie jak większość tradycyjnych odmian). Ta bakteryjna choroba powoduje gwałtowne czernienie i usychanie pędów, które wyglądają jak spalone. #ogrodnictwo #stareodmiany #hejto #niemcy
Odmiana ta była uważana za dawno zaginioną, aż do momentu jej ponownego odkrycia w 1942 roku i wprowadzenia do uprawy w ramach rolnictwa ekstensywnego w 1999 roku.
Zazwyczaj średniej wielkości, a w przypadku młodych drzew również duże. Różnorodny kształt, najczęściej płasko-okrągły z krawędziami przypominającymi kalivę. Płaskie, szerokie zagłębienie kielicha z wyraźnymi guzkami. Gruba, wyjątkowo krótka szypułka w wąskim, prawie nie zardzewiałym zagłębieniu szypułkowym. Skórka jędrna, gładka, w pełnej dojrzałości lekko tłusta.
Miąższ drobnoziarnisty, jędrny i soczysty. Wyraźnie wyczuwalna kwasowość bez posmaku, o niskiej zawartości cukru. Duża zawartość witaminy C.Zapylaccze nie wiadomo
Owoce można przechowywać do lutego.Czyli maksymalnie 6 miesiace
Dojrzałość :
Dojrzałość zbiorcza:Okres zbioru początek padziernika
Okres dojrzewania okres od października do lutego
Dojrzałość konsumpcyjna środek padziernika początek listopada.
Odporność na mróz:
do -40C (do strefy klimatycznej 5b) najprawdopodobniej
Przeznaczenie: tylko na alkohol
Korona;
Korona przypominająca gruszę, wysoka, o szerokim kształcie piramidalnym, z pionowo wznoszącymi się gałęziami przewodnimi. W starszym wieku rozgałęzienia boczne zwisające. Drewno odporne na mróz.
Berkaer Reifling apfel
Pochodzenie: prawdopodobnie przypadkowa sadzonka z okolic Brakel
Występowanie: na glebach gliniastych może osiągać bardzo sędziwy wiek; zachowanie na glebach lekkich obecnie nieznane
Wygląd: żółty kolor podstawowy, po stronie nasłonecznionej zabarwiony na czerwono, zagłębienie przy ogonku często lekko zardzewiałe, średniej wielkości
Smak: słodko-kwaśny, soczysty, mączny
Dojrzałość spożywcza: od grudnia do marca
Plon: brak danych
Zastosowanie: popularny jabłko stołowe w północnej części powiatu Höxter
„Berglander” to tradycyjna odmiana jabłek pochodząca z Niemiec, ceniona za swój wyrazisty smak i wszechstronność. Ta zabytkowa odmiana jest uwielbiana zarówno przez sadowników, jak i hodowców amatorów.
Owoce: Jabłka „Berglander” są średniej wielkości lub duże, o kształcie okrągłym lub lekko stożkowatym. Ich skórka jest gładka i żółto-zielona, często z lekkim rumieńcem czerwieni. Miąższ jest biały lub jasnożółty, dość twardy i umiarkowanie soczysty, o dobrze zrównoważonym smaku, łączącym słodycz i kwaskowatość.
Dojrzewanie: Jabłka odmiany „Berglander” dojrzewają zazwyczaj w połowie października, co czyni je jedną z późniejszych odmian do zbioru. Charakteryzują się doskonałą trwałością, dzięki czemu w odpowiednich warunkach można je przechowywać przez kilka miesięcy bez utraty konsystencji ani smaku.
Zastosowanie kulinarne: Jabłko „Berglander” jest bardzo wszechstronne w kuchni. Jędrny i soczysty miąższ sprawia, że idealnie nadaje się do spożycia na surowo, a jego zrównoważony smak wzbogaca wypieki, takie jak torty, pasztety i ciasta. Nadaje się również do przygotowywania musu jabłkowego i przetworów.
Pielęgnacja i konserwacja drzew: Jabłonie odmiany „Berglander” rosną bujnie i dobrze rozwijają się na dobrze przepuszczalnej, żyznej glebie, w miejscach nasłonecznionych. Odmiana ta jest plenna, ale nieco podatna na plonowanie naprzemienne. Konieczne jest regularne przycinanie w celu zachowania kształtu drzewa i zapewnienia dobrej cyrkulacji powietrza, co pomaga zapobiegać chorobom. Drzewa te są ogólnie odporne na najczęściej występujące choroby jabłoni.
Zapylanie: Jabłonie odmiany „Berglander” są dobrze zapylane przez takie odmiany jak Sterappel (Reinette Étoilée), Court Pendu Rosat, President van Dievoet (synonim: Cabarette). Szkołka i zródlo skopiowane z holenderskiego
. Owoc jest średniej wielkości, lekko wysoki, o kształcie stożkowym lub beczkowatym, a skórka jest delikatna i miejscami pokryta wyraźnymi plamkami rdzawymi. Uwagę zwraca miseczkowate, regularnie pomarszczone zagłębienie kielicha (mogą występować perełki miąższowe), a także niewielkie zardzewienie zagłębienia szypułkowego. W przekroju widoczna jest wyraźna rurka kielicha. Pestki są pomarańczowo-brązowe.
pochodzenie:Odmiana ta została zaprezentowana przez amatorskiego pomologa Masona Richardsa z Dedham w stanie Massachusetts (USA) w numerze czasopisma „Magazine of Horticulture” z 1835 roku. Pierwotne drzewo, będące przypadkową sadzonką, zostało znalezione na jego farmie 25 lat wcześniej.
Morfologia:Owoc ma rozmiar od małego do średniego. Jest okrągły i stożkowaty, zwężający się ku czubkowi, który często jest wyższy z jednej strony niż z drugiej. Niesymetryczny, z delikatnymi żłobieniami w okolicy oczka. Kielich jest mały i częściowo otwarty, osadzony w szerokiej i umiarkowanie głębokiej miseczce, która często jest pomarszczona. Łodyga jest krótka lub bardzo krótka, smukła i osadzona w umiarkowanie głębokim zagłębieniu, często otoczona zielonkawym nalotem. W stanie dojrzałym jest tłusta w dotyku.
synonimy: Bellefleur Large Mouche, Balleau, Lancashire, Large Mouche, Ossekop, Tête de Boeuf. Czasami nazwa ta jest skracana do „Bellefleur”, co jednak powoduje pomyłki z innymi odmianami Bellefleur.
Duży, o kształcie od okrągłego do spłaszczonego stożka. Oko jest średniej wielkości i otwarte, osadzone w głębokim i wąskim zagłębieniu otoczonym guzowatą koroną. Łodyga jest krótka i średniej grubości, osadzona w głębokim i wąskim, rdzawym zagłębieniu.
40. Belgischer Ananasapfel Sehr guter Tafel- und Wirtschafts- apfel, Genußreife ab Oktober, Haltbarkeit bis November. Große, flachrunde Frucht. Starke, etwas ungleich über die Frucht lau- fende Rippen. Schale glänzend, grünlichgelb, später gelb, Sonnen- seite gerötet und gestreift. Punkte sehr fein, braun, ausgeprägter Ge- ruch. Fruchtfleisch hellgelb, erst knackend, später mürbe, saftig.
40. Belgijskie jabłko ananasowe Bardzo dobre jabłko stołowe i przemysłowe, dojrzałość spożywcza od października, okres przechowywania do listopada. Duży, płasko-okrągły owoc. Wyraźne, nieco nierównomiernie rozłożone na owocu żebra. Skórka błyszcząca, zielonkawo-żółta, później żółta, po stronie nasłonecznionej zaczerwieniona i prążkowana. Plamki bardzo drobne, brązowe, wyraźny zapach. Miąższ jasnożółty, początkowo chrupiący, później kruchy, soczysty.
#hejto
#stareodmiany #ogrodnictwo #belgia
Beffert to rzadka, stara lokalna odmiana jabłoni pochodząca ze Szwajcarii, a konkretnie z kantonu Thurgau, tradycyjnie uprawiana jako silnie rosnące drzewo przeznaczone do produkcji cydru oraz w sadownictwie. Jej niewielkie owoce mają zielonkawą lub białawą skórkę z niebieskawo-czerwonymi lub czerwonymi paskami oraz jędrną, soczystą konsystencję.
Cechy drzewa i owoców
Pochodzenie: region Thurgau, Szwajcaria
Wzrost: Silny, bujny wzrost drzewa, nadaje się do uprawy na wysokości do 600 metrów
Wielkość owoców: Małe do średnich
Wygląd: Zielonkawo-biała podstawa z niebieskawo-czerwonymi plamami lub czerwonymi paskami
Miąższ: Jędrny i soczysty
Zastosowanie: Dobry regionalny cydr (Mostapfel) oraz tradycyjna uprawa sadownicza (Streuobstanbau),
#hejto
#stareodmiany #ogrodnictwo
#szwajcaria
Jabłko odmiany Belamour (znane również jako „der Köstliche” lub „Glücksapfel”) to wyjątkowa, odporna na choroby odmiana powstała w wyniku przypadkowego siewu, wyhodowana przez niemieckiego sadownika Bernharda Schuppa w Markdorfie nad Jeziorem Bodeńskim. Znana ze swojego wspaniałego aromatu i dużej naturalnej odporności, często można ją uprawiać tak, że owoce pozostają całkowicie pozbawione plam, bez stosowania chemicznych środków ochrony roślin. #hejto #stareodmiany #ogrodnictwo #niemcy #szwajcaria
Jak macie dzieciaki, to je uświadomcie, żeby uważały na siebie i same też nie bawiły się w to. Jeden cios odpowiednio poprowadzony może zabić, to nie filmy z Seagalem, że facet napierdala się z wrogiem w dziesięciominutowej walce na noże.
Wyhodowana przez pana Doe, głównego ogrodnika lorda Saville’a w Rufford Abbey w hrabstwie Nottinghamshire w Wielkiej Brytanii. Po raz pierwszy odnotowana w 1889 roku. W 1890 roku otrzymała certyfikat pierwszej klasy RHS.
Średniej wielkości do dużych. Okrągłe do spłaszczonych, często z kanciastymi bokami. . Oko jest umiarkowanie duże i zamknięte, z długimi płatkami, osadzone w dość głębokiej, lejkowatej wnęce. Łodyga jest krótka i gruba, osadzona w umiarkowanie głębokiej, lejkowatej wnęce.
