#heheszki #humorobrazkowy

#pracaspawaczamnieprzeistacza #spawanie #android

Potrzebuję kilkunastu testerów z telefonem Android. Wyślijcie mi na priv adres Gmail, na którym macie zalogowany Sklep Play w swoim telefonie. Dodam Was do listy testerów i wyślę link do dołączenia do testu. Po kliknięciu „Zostań testerem” będzie można normalnie zainstalować aplikację ze sklepu Google Play.

Dzięki za udział w testach.

Przez 14 dni potrzebuję, żebyś:

1. Miał apkę zainstalowaną i nie usuwał jej. 2. Wchodził do niej przynajmniej raz dziennie. 3. Otworzył 1–2 posty lub oferty. 4. Dał jedną reakcję albo komentarz. 5. Miał włączone powiadomienia push.

6 288 850 - 650 = 6 288 200

Dzisiejsze zajęcia z pływania. Większość same ręce, bez nóg więc łatwa robota bo z tym nie mam problemu. Na koniec trochę żabki. Przyszedłem kompletnie bez motywacji i na zmęczono. Wyszedł z energią a tu zaraz trzeba spać. Najgorzej xD

#plyniemydojadraziemi #plywanie

Zainicjowałem dzisiaj sezon rowerowy, jadąc do barberki. Po 2km zerwałem wentyl. Pierwsza awaria w tym sezonie odbyta.

Już wszystko ogarnięte na jutrzejszą przejażdżkę. Nie dam się sprowokować lenistwu.

Na ten sezon postawiłem sobie za cel przejechanie 150km na raz. Zarazem, będzie to mój życiowy rekord. O ile kolano pozwoli, powinienem podołać.

#rower

#historia #staregazety

393 + 1 = 394

Tytuł: Biała księżniczka

Autor: Philippa Gregory

Kategoria: powieść historyczna

Wydawnictwo: Książnica

Format: audiobook/ebook

ISBN: 9788324581399

Liczba stron: 464

Ocena: 4/10

22 sierpnia 1485 roku Henryk Tudor, wywodzący się z rodu Lancasterów, pokonał Ryszarda III z dynastii Yorków w bitwie pod Bosworth i objął panowanie w Anglii jako Henryk VII. Aby umocnić swoją władzę i zakończyć toczącą się od kilku dziesięcioleci walkę o tron między spadkobiercami Plantagenetów, Henryk poślubił najstarszą córkę Edwarda IV, Elżbietę York. Para dość szybko doczekała się czwórki dzieci, w tym dwóch zdrowo rosnących synów – potencjalnych dziedziców korony, jednak władza Tudora dalej była niepewna w obliczu pojawiających się co i rusz pretendentów do tronu, podających się za zaginionego w niewyjaśnionych okolicznościach księcia Ryszarda Shrewsbury, młodszego syna Edwarda IV i prawowitego spadkobiercy angielskiej korony.

Po kwiatkach fabularnych, jakie Philippa Gregory zaserwowała w Białej królowej, ociągałam się z sięgnięciem po Białą księżniczkę, wiedziałam bowiem mniej więcej, jakich głupot spodziewać się w tej powieści. Początek potwierdził moje obawy – pierwsza 1/3 tej książki to fail logiczny na failu logicznym. Jednak w połowie historia zrobiła się całkiem ciekawa i wzbudziła moje szczere zainteresowanie. Lecz niestety, kiedy już miałam nadzieję, że wysoki poziom utrzyma się do końca, zaczął się kolejny festiwal robienia kurtyzany z logiki.

Co poszło nie tak?

1. Ryszard III, albo Największy Kochanek Świata.

Nie da się ukryć, że plantagenecka część cyklu królewskiego Philippy Gregory wpisuje się w modną od paru dekad w anglosaskich kręgach intelektualnych narrację proricardiańską. Jej propagatorzy twierdzą, że Ryszard III to w sumie dobry chłopak był, zawsze mówił dzień dobry w krużgankach i nie ma takiego dowodu, że wiedział o Holo… Książętach w Tower.

W Gregoryversum Ryszard III nie tylko nie zabił swoich bratanków, ale także zaliczył gorący romans z najstarszą bratanicą, która to w Białej księżniczce przez pierwszą 1/3 powieści wzdycha z tęsknoty za swym Ashleyem Toliboskim, a małżeństwo z Henrykiem i ogólnie panowanie Tudorów traktuje jako dopust boży.

Zacznę może od tego, że wątek romansu Ryszarda III z Elżbietą York nie jest całkowicie wyssany z d⁎⁎y. Za panowania niesławnego króla krążyły plotki o jego kazirodczym związku i to na tyle silne, że Ryszard publicznie zaprzeczył jakimkolwiek pogłoskom, a gdy po śmierci małżonki Anny Neville (bohaterki wrzucanej już przeze mnie Córki Twórcy Królów) rozpoczął starania o rękę portugalskiej księżniczki i równoczesne wydanie Elżbiety za mąż za króla Portugalii Manuela I, odesłał Yorkównę z dworu.

Cokolwiek rzeczywiście zaszło między tą dwójką, niemożliwe wydaje się jednak, aby Elżbieta pałała gorącym uczuciem do człowieka, który:

- uwięził i najprawdopodobniej zamordował jej dwóch młodszych braci;

- publicznie odarł rodzinę Edwarda IV z majątku i tytułów, ogłaszając ślubne dzieci brata bękartami, a swoją szwagierkę – Elżbietę Woodville – ladacznicą, na podstawie najprawdopodobniej spreparowanych na żądanie dowodów świadczących o rzekomej bigamii, jakiej miał dopuścić się Edward IV żeniąc się z Woodville’ówną;

- kazał uwięzić i stracić wuja księżniczki, Antoniego Woodville’a;

- last but not least, BYŁ JEJ STRYJEM (a Plantageneci nie praktykowali incestu w takim stopniu, jak Habsburgowie).

Tak mnie to spermienie Elżbiety do Ryszarda zirytowało, że miałam szczerą nadzieję (i pewnie sama poprowadziłabym w tym kierunku fabułę, gdybym była autorką tej książki), że na koniec okaże się jednoznacznie, że to Ryszard III zabił Książęta z Tower, co by wielka miłoźdź do stryja dostała w końcu plaskacza na ryj.

2. Henryk VII, albo Zawsze Się Trochę Gwałci.

Skoro z Ryszarda III zrobiono tego dobrego, rola szwarccharakteru przypaść musiała jego rywalowi, Henrykowi VII. Gregory nie zostawiła na nim suchej nitki: Henryk VII został ukazany jednocześnie jako tchórz, maminsynek, okrutnik, gwałciciel, paranoik, nuworysz, i cudzołożnik. Nie, żebym była zdziwiona – znając część tudorowską Gregoryversum doskonale wiem, że autorka żywi silną antypatię do całej dynastii (no, może z wyjątkiem Marii I), logiczne więc było dla mnie, że nawet dobrze ocenianemu przez historyków Henrykowi VII się oberwie.

I wiecie co?

Charakteryzacja Henryka VII na antagonistę wyszła autorce tak nieudolnie, że ze wszystkich bohaterów budzi on paradoksalnie największe współczucie i sympatię. Pozbawiony rodzicielskiej opieki (jego ojciec zmarł przed jego narodzinami, a matkę wydano powtórnie za mąż i wysłano na drugi koniec kraju), jako nastolatek musiał uciekać z Anglii i kilkanaście lat żył na wygnaniu. Wychowywany w przekonaniu, że jest prawowitym spadkobiercą tronu, jednocześnie żył w ciągłym strachu przed potencjalnymi skrytobójcami. Wygrana w grę o tron odbiła mu się sporą czkawką, gdy okazało się, że kraj jest zrujnowany kolejnymi fazami wojny domowej, poddani gotowi byliby go sprzedać za paczkę fajek samozwańcom pretendującym do tronu, a przyszła żona, z którą musiał jak najszybciej począć dziedzica, wesoło skakała wcześniej po bolcu własnego stryja. Krótko mówiąc, facet nie miał lekko i nietrudno uwierzyć w portret, w którym wyraźnie widać, jak lata ciągłego napięcia odbiły się na psychice bohatera. To naprawdę świetnie wykreowana postać i szkoda, że tak rzadko udaje się Gregory stworzyć podobnie pełnokrwistych bohaterów.

3. Perkin Warbeck, albo Książę Wszystkich Serc.

Na początku krótka nota historyczna: Perkin Warbeck był młodym mężczyzną z Flamandii, który pod koniec XV w. wysunął roszczenia do tronu Anglii, podając się za cudownie ocalałego księcia Ryszarda Shrewsbury. Jego losy potoczyły się podobnie do losów znanych z rodzimej historii Dymitrów Samozwańców – chociaż relacja z rzekomego cudownego ocalenia kupy d⁎⁎y się nie trzymała, Warbeck dość szybko znalazł poparcie wśród europejskich władców, którzy planowali wykorzystać go, aby namieszać w Anglii. Hojnie wspierany finansowo przez ościenne państwa Warbeck trzykrotnie próbował dokonać inwazji na Anglię, aż wreszcie został pojmany i po jakimś czasie osadzony w Tower, z której zbiegł, a pojmany ponownie, został wreszcie stracony.

W Białej królowej wyraźnie pokazane jest, że w Gregoryversum Warbeck = książę Ryszard Shrewsbury, ale nawet jak ktoś nie czytał drugiego tomu cyklu, to podczas lektury Białej księżniczki prędko zrozumie, że w zamierzeniu autorki młody samozwaniec to prawdziwy książę, Gregory bowiem nieustannie i z subtelnością radzieckiego czołgu podkreśla, jaki z Warbecka prawdziwy królewicz. Młody, przystojny, czarujący, inteligentny, po latach spędzonych na obczyźnie w przebraniu chłopca z gminu na każdym kroku ukazuje swą wyższość moralną i mentalną nad „nuworyszami” Tudorami. A gdy umiera, jego największy wróg przeżywa po nim głęboką żałobę. Jak więc widać, w kontrze do Henryka VII, Warbeck to postać całkowicie wyidealizowana, klasyczny Gary Stu.

A jak reaguje na Księcia Ludzkich Serc główna bohaterka? Oczywiście nie ma wątpliwości, że to jej zaginiony brat (chociaż bezpośrednio nie wiedziała, pod jakim mianem braciszek trafił na obczyznę), kocha go i popiera całym sercem i do głowy jej nie przyjdzie, że gdyby samozwaniec rzeczywiście pokonał Tudora, to w trymiga znalazłaby się z dziećmi wraz z Tower i sama po pewnym czasie „zaginęłaby w akcji”. Co prowadzi do stwierdzenia:

4. Elżbieta York, albo Jelonek Bambi.

… że Elżbieta York w tym wydaniu to zwyczajna idiotka. Zwykła głupia gąska, która, jak to nawet wyrzuca jej w pewnym momencie fabuły mąż, nigdy nic nie wie i tak naprawdę nie ma własnego zdania, ponieważ jej uczucia i nastawienie zmieniają się w zależności od widzimisię autorki. Gregory potraktowała protagonistkę dzieła nie jak pełnoprawną postać, a naczynie dla kolejnych imperatywów narracyjnych – najpierw Elżbieta rozpacza za Ryszardem, potem całkowicie o nim zapomina i zakochuje się w mężu (który wcześniej wymuszał na niej seks i na każdym kroku okazywał jej swoją pogardę), potem tak samo bezrefleksyjnie przestaje kochać męża i zaczyna wspierać rzekomego brata, a na końcu tak samo bezrefleksyjnie wybacza Tudorowi skazanie na śmierć ukochanego braciszka.

Długi to był wpisów i pełen spoilerów, TL;DR: nie polecam tej powieści. Widziałam, że Alison Weir popełniła powieść o Elżbiecie York, mam nadzieję, że tamta okaże się znacznie lepsza od wypocin Gregory.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter

440 578 - 21 = 440 557

8/1000 codziennej #medytacja z #dailytrip

#rokmedytacji

Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl. @Marvin certified! #statsbymarvin

6 249,1 + 5,0 = 6 254,1

Regeneracja po treningu siłowym.

Chyba znalazłem swoje tempo pod pierwsze ultra. Spróbuję po powrocie przetestować to na jakimś longasie bo na tym dystansie 5 km średnie tętno 118, czyli nawet się nie spociłem.

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#sztafeta #bieganie

#wyderki #wyderzenia #zwierzaczki #smiesznypiesek &źródło

#wyderki #wyderzenia #zwierzaczki

#ksiazki #donkichot #random &źródło

#hejtoStats - 📈 najpopularniejsze wpisy z ostatniej doby! (tag do obserwowania/czarnolistowania)

✍️ W ciągu ostatnich 24 godzin na hejto pojawiły się 404 wpisy autorstwa 191 użytkowników (~16/godz). ✍️

💬 Najczęściej komentowanym (62) wpisem jest ten wpis autorstwa @m_h! 💬

🔥 Najszybciej grzmoconym wpisem (~15⚡/godz.️) jest ten wpis od @dildo-vaggins! 🔥

📣 Najbardziej doceniani autorzy wpisów:

🏆 @3t3r • 1 wpis • (151⚡)

🏆 @RogerThat • 1 wpis • (134⚡)

🏆 @festiwal_otwartego_parasola • 3 wpisy • (253⚡)

🏆 @Kaligula_Minus • 2 wpisy • (142⚡)

🏆 @IronFist • 3 wpisy • (149⚡)

Gratulacje!

📣 Najaktywniejsi autorzy popularnych wpisów:

🏆 @A_a • 12 wpisów • (273⚡)

🏆 @aerthevist • 12 wpisów • (228⚡)

🏆 @deafone • 17 wpisów • (322⚡)

🏆 @Seele • 6 wpisów • (94⚡)

🏆 @Cybulion • 6 wpisów • (71⚡)

Gratulacje!

🏷️ Najchętniej grzmocono dziś wpisy w społecznościach Hydepark (2938⚡), Heheszki (741⚡), Memy (540⚡) 🏷️

🏷️ Dzisiejsze wpisy najczęściej tworzono w społecznościach Hydepark (85✍️), Heheszki (27✍️), Memy (13✍️) 🏷️

🔥 Najpopularniejsze społeczności ostatniej doby:

Redakcja Czerstwego Humoru • 2 wpisy • (108⚡)

Ciekawostki • 6 wpisów • (292⚡)

Memy • 13 wpisów • (540⚡)

Hydepark • 85 wpisów • (2938⚡)

Dyskusje • 10 wpisów • (332⚡)

🔥 Najpopularniejsze tagi ostatniej doby:

#hejtomeme • 4 wpisy • (278⚡)

#memy • 18 wpisów • (880⚡)

#polityka • 10 wpisów • (464⚡)

#ciekawostki • 8 wpisów • (352⚡)

#heheszki • 56 wpisów • (1986⚡)

🏷️ Najpopularniejsze wpisy w społeczności Redakcja Czerstwego Humoru z ostatnich 24h:

@Dziwen • (79⚡) • [link]

@tomilidzons • (29⚡) • [link]

🏷️ Najpopularniejsze wpisy w społeczności Ciekawostki z ostatnich 24h:

@zuchtomek • (81⚡) • [link]

@Z_buta_za_horyzont • (49⚡) • [link]

@Apaturia • (45⚡) • [link]

@sebie_juki • (44⚡) • [link]

@Yes_Man • (40⚡) • [link]

@Apaturia • (33⚡) • [link]

🏷️ Najpopularniejsze wpisy w społeczności Memy z ostatnich 24h:

@Kaligula_Minus • (86⚡) • [link]

@Endrevoir • (84⚡) • [link]

@Kaligula_Minus • (56⚡) • [link]

@splash545 • (50⚡) • [link]

@IronFist • (44⚡) • [link]

@Deykun • (43⚡) • [link]

@entropy_ • (42⚡) • [link]

@IronFist • (35⚡) • [link]

@entropy_ • (32⚡) • [link]

@Okrupnik • (25⚡) • [link]

🏷️ Najpopularniejsze wpisy w społeczności Hydepark z ostatnich 24h:

@3t3r • (151⚡) • [link]

@RogerThat • (134⚡) • [link]

@festiwal_otwartego_parasola • (119⚡) • [link]

@dildo-vaggins • (101⚡) • [link]

@m_h • (96⚡) • [link]

@POMIDORES • (94⚡) • [link]

@festiwal_otwartego_parasola • (93⚡) • [link]

@KatieWee • (92⚡) • [link]

@Maciek • (77⚡) • [link]

@WujekAlien • (73⚡) • [link]

🏷️ Najpopularniejsze wpisy w społeczności Dyskusje z ostatnich 24h:

@Evivalarte • (75⚡) • [link]

@SignumTemporis • (60⚡) • [link]

@merti • (49⚡) • [link]

@Z_buta_za_horyzont • (37⚡) • [link]

@kim_jestesmy_dokad_zmierzamy • (28⚡) • [link]

@l33tv33n • (24⚡) • [link]

@dradrian_zwierachs • (22⚡) • [link]

@Histmag.org • (16⚡) • [link]

@Z_buta_za_horyzont • (11⚡) • [link]

🏷️ Najpopularniejsze wpisy w społeczności Wiadomości Świat z ostatnich 24h:

@inty • (77⚡) • [link]

@aerthevist • (30⚡) • [link]

@Mr.Mars • (16⚡) • [link]

@aerthevist • (14⚡) • [link]

@Mr.Mars • (11⚡) • [link]

@Mr.Mars • (11⚡) • [link]

🏷️ Najpopularniejsze wpisy w społeczności Wiadomości Polska z ostatnich 24h:

@aerthevist • (31⚡) • [link]

@Mr.Mars • (29⚡) • [link]

@aerthevist • (14⚡) • [link]

@aerthevist • (12⚡) • [link]

🏷️ Najpopularniejsze wpisy w społeczności Heheszki z ostatnich 24h:

@skorpion • (63⚡) • [link]

@A_a • (59⚡) • [link]

@deafone • (58⚡) • [link]

@A_a • (46⚡) • [link]

@A_a • (45⚡) • [link]

@damw • (36⚡) • [link]

@deafone • (36⚡) • [link]

@deafone • (36⚡) • [link]

@deafone • (34⚡) • [link]

@deafone • (32⚡) • [link]

🗒️ Za mało/za dużo społeczności? Masz pomysły lub uwagi? Ja jestem tylko prostym botem i nie umiem odpowiadać na pytania, ale możesz zgłosić je do autora skryptu.

jestę kucharzę

#gotowanie #erfrajer

#rodzicielstwo #random #skandynawia &źródło

392 + 1 = 393

Tytuł: Dom na granicy światów

Autor: William Hope Hodgson

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Czytelnik

Format: książka papierowa

Liczba stron: 160

Ocena: 8/10

Krótka, ale bardzo wciągająca opowieść o mężczyźnie, który wraz z siostrą i psem zamieszkał w starym domu.

Miejsce znajdywało się mocno na uboczu i posiadało opinię diabelskiego miejsca. Dopiero po latach tam spędzonych, główny bohater miał doświadczyć wydarzeń, które potwierdziły złą sławę domu.

Klimat książki jest niepokojący, ciężki. Wydaje się jak zły sen, który raz wydaje się do złudzenia prawdziwy, a za chwilę zmienia w niemożliwą do pojęcia abstrakcję.

Książka została po raz pierwszy wydana w 1908 roku, jak na tamte czasy wydaje się być czymś zupełnie nie ze swojej epoki.

#bookmeter