#jedzenie #ciekawostki #zdrowie

mój tag ==> #swiatprzypraw

Upłynęło nieco wody w Avon odkąd ostatni raz wrzuciłem coś dłuższego o przyprawach, chociaż to też nie wiadomo jak długie nie będzie

2 tygodnie temu przygotowałem do pracy prezentację nt prozdrowotnych właściwości ziół i przypraw. Postanowiłem, że wrzucę je również na Hejto.

Zioła i przyprawy były historycznie używane zarówno ze względów kulinarnych, jak i zdrowotnych. Medycyna ziołowa była praktykowana przez starożytne kultury w Azji, Afryce, Europie i obu Amerykach.

W starożytnym Egipcie papirusy z 1555 r. p.n.e. wspominają o kolendrze, koprze włoskim, jałowcu, kminie, czosnku i tymianku.

W Indiach tradycyjna medycyna, Ayurveda, rozwinęła się ponad 5000 lat temu w Himalajach, a wiedza była przekazywana ustnie, aż została spisana w poezji sanskryckiej – Wedach – około 1500 r. p.n.e. Ayurveda koncentruje się na stosowaniu diety w zapobieganiu chorobom. Przyprawy i zioła są ważnymi składnikami receptur indyjskich systemów medycyny.

W latach 460–377 p.n.e. Hipokrates zaczął zapisywać lecznicze zastosowania ponad 300 ziół i przypraw (w tym czosnku, cynamonu i rozmarynu) w starożytnej Grecji. Około 500 lat później grecki lekarz i botanik Galen opublikował informacje o ponad 600 ziołach wraz z opisem ich zastosowania.

W Chinach dwóm legendarnym cesarzom, Sheng Nong i Huang Di, przypisuje się odkrycie i zapisanie leczniczych właściwości ziół.

Medycyna arabska (500–1300 n.e.) została rozwinięta na podstawie wiedzy Galena. Rozprzestrzenianie się kultury

islamskiej w Afryce Północnej połączyło ich wiedzę z wiedzą z Chin i Indii. W XI wieku wiedza o medycynie arabskiej przedostała się z powrotem do Europy, a w XIII wieku handel z Afryką i Azją przyniósł nowe zioła i przyprawy. W tym

czasie na przykład galangal ( https://pl.wikipedia.org/wiki/Galangal ) nazywano „przyprawą życia”, a czosnek stosowano podczas epidemii dżumy. W rezultacie przyprawy i zioła są od dawna stosowane na całym świecie w leczeniu różnych

dolegliwości.

ZIOŁA I PRZYPRAWY W PROFILAKTYCE NOWOTOROWEJ

Modele in vitro i in vivo wskazują na potencjał ziół i przypraw w prewencji rozwoju raka

Potencjał ten wynika z kilku mechanizmów hamujących mutagenezę i epigenezę DNA

Aktywność i pojemność antyoksydacyjna

Goździk ma najwyższą średnią wartość aktywności antyoksydacyjnej. Ta wartość jest również wysoka w przypadku mięty pieprzowej, cynamonu, oregano, tymianku, szałwia, rozmarynu i szafranu

Goździk, imbir, cynamon, kurkuma, czarny pieprz i kminek wśród przypraw, a oregano, szałwia, mięta pieprzowa, tymianek, rozmaryn, koperek i majeranek wśród ziół, również wykazały się największą pojemnością antyoksydacyjną

Umieściłem poniżej krótkie wyjaśnienie różnicy pomiędzy aktywnością, a pojemnością:

‘’…. Należy od razu zaznaczyć, że aktywność antyoksydacyjna i pojemność antyoksydacyjna to dwa różne pojęcia.

Aktywność antyoksydacyjna jest związana ze stałą szybkości reakcji antyoksydantu z określonym wolnym rodnikiem, podczas gdy pojemność antyoksydacyjna reprezentuje liczbę moli określonego wolnego rodnika, zmiatanego przez pojedynczy antyoksydant obecny w analizowanej mieszaninie.

Aktywność antyoksydacyjna jest związana w szczególności z kinetyką reakcji, podczas gdy pojemność antyoksydacyjna jest związana z termodynamiką procesu dotyczącego utleniającej konwersji antyoksydantu i jest powiązana ze stałą równowagi procesu….’’

Czyli tak po polskiemu aktywność oksydacyjna określa jak szybko dana cząsteczka reaguje z wolnym rodnikiem, z kolei pojemność oksydacyjna określa ile wolnych rodników jest ta cząsteczka w stanie usunąć, czyli określa jego siłę

Właściwości przeciwdrobnoustrojowe i przeciwpasożytnicze

Szacuje się, że liczba zgonów z powodu raka wywołanego przez bakterie, wirusy i pasożyty waha się od 20 do 25% w krajach rozwijających się i od 7 do 10% w krajach rozwiniętych. Zioła i przyprawy, które posiadają działanie przeciwdrobnoustrojowe (szczególnie przeciwko bakteriom Gram-dodatnim), obejmują te zawierające proste fenole i kwasy fenolowe, kumaryny, terpenoidy i alkaloidy. Przyprawy i zioła, które hamują H. pylori, mają potencjał w terapiach przeciwko H. pylori.

Kurkuma, kminek, imbir, chili, ogórecznik, czarnuszka i oregano odgrywają rolę w działaniu bakteriobójczym.

Właściwości przeciwzapalne

Badania sugerują, że około 15% wszystkich nowotworów jest powiązanych z prozapalnymi mediatorami, takimi jak cytokiny, chemokiny, prostaglandyny (PG), tlenek azotu (NO) i leukotrieny, które zakłócają szlaki komunikacyjne w komórkach.

Badania in vitro wskazują, że bioaktywne składniki kilku ziół i przypraw mogą hamować aktywność zapalną. Składniki te, które hamowały ekspresję COX-2 (cyklooksygenazy-2), obejmują kurkuminę, delfinidynę (obficie występującą w granacie) i kwas salicylowy (w chili, papryce, kurkumie i kminie).

NO jest mediatorem zapalnym zaangażowanym w rozwój raka, który jest hamowany przez bioaktywne składniki ziół i przypraw. Stwierdzono, że rozmaryn jest najskuteczniejszy w blokowaniu powstawania NO, a następnie estragon, cynamon, oregano, bazylia, majeranek, ziele angielskie i tymianek. NO jest ściśle powiązany ze szlakiem jądrowego czynnika transkrypcyjnego κB (NF–κB). Kwercetyna, związek bioaktywny występujący w bazylii, kminie i koprze włoskim, kwas ursolowy (występujący w bazylii i rozmarynie), gingerol (imbir), kapsaicyna i kurkumina hamują szlak NF–κB.

Zmiana aktywności enzymów biotransformacyjnych

Enzymy biotransformacyjne, zwane również enzymami ksenobiotycznymi lub enzymami metabolizującymi leki, odgrywają ważną rolę w regulacji toksycznych, mutagennych i nowotworowych efektów chemicznych substancji rakotwórczych.

https://www.news-medical.net/life-sciences/What-are-Cytochrome-P450-Enzymes.aspx

Enzymy fazy I odgrywają ważną rolę w aktywacji prokarcynogenów;

Równie ważne w zapobieganiu chorobom są enzymy fazy II, biorące udział w naturalnym procesie detoksykacji organizmu.

Związki zawarte w czosnku (siarczek diallilu, sulfon diallilu i sulfotlenek diallilu), pieprzu (piperyna), rozmarynie (1,8-cyneol), kurkumie (kurkumina) i cynamonie wydają się wpływać na enzymy fazy I i II. Kolendra, cytral z trawy cytrynowej i mirystycyna z pietruszki zmieniają aktywność enzymów biotransformacyjnych.

Mechanizmy przeciwnowotworowe

Guzogeneza (Tumorigenesis – nie wiem jak to inaczej przetłumaczyć xD), czyli utrata kontrolowanej regulacji wzrostu, jest czynnikiem rozwoju raka.

Kurkumina, kapsaicyna i przyprawy zawierające kwercetynę, takie jak bazylia, kminek, kolendra i koper włoski, hamują ścieżki sygnałowe wzrostu, które są kluczowe w dostarczaniu sygnałów proliferacji do komórek.

Geraniol w trawie cytrynowej, mirystycyna z pietruszki, piperyna lub czarny pieprz oraz olejki eteryczne z tymianku i cynamonu hamują wzrost guza w modelach in vitro i na gryzoniach.

Ekstrakt z rozmarynu ma działanie antyproliferacyjne na komórki ludzkiej białaczki i raka piersi.

Aktywność antymutagenna i apoptotyczna

Hamowanie aktywności mutagenów może być jednym z najważniejszych sposobów zapobiegania inicjacji procesów rakotwórczych. Wyciągi z kminku, kolendry i nasion czarnego pieprzu, sok z kolendry i gorczycy, olejki eteryczne z gałki muszkatołowej, imbiru, kardamonu, selera, ksantoksylum, czarnego pieprzu, kminu, kolendry i eugenolu (w goździkach i kardamonie) hamują mutagenność.

Indukcja apoptozy w komórkach nowotworowych, forma fizjologicznej śmierci w niechcianych lub dysfunkcyjnych komórkach, jest obiecującym podejściem terapeutycznym. Naturalne mediatory apoptozy mogą odgrywać ważną rolę w zapobieganiu nowotworom.

Wykazano, że allicyna indukuje apoptozę kilku ludzkich złośliwych komórek niebiałaczkowych, w tym linii komórkowych raka piersi, pęcherza, jelita grubego, wątroby, prostaty, chłoniaka i nowotworów skóry.

Ajoen hamował proliferację i indukował apoptozę ludzkich komórek białaczkowych.

Cynamaldehyd (cynamon), 1,8-cyneol (liście laurowe i kardamon), diosgenina, protodioscyna (PD), izotiocyjaniany (nasiona gorczycy) i ekstrakt z czosnku są skuteczne w indukowaniu apoptozy komórek w wielu ludzkich komórkach nowotworowych.

Apigenina - flawonoid z pietruszki, selera i sałaty, siarczek diallilu z cebuli i czosnku oraz allicyna z czosnku, a także kurkumina również indukują apoptozę w ludzkich komórkach nowotworowych.

WPŁYW ZIÓŁ I PRZYPRAW NA UKŁAD SERCOWO-NACZYNIOWY

Choroby układu sercowo-naczyniowego są spowodowane wieloma czynnikami, takimi jak wysoki poziom cholesterolu, nadciśnienie i zwiększona agregacja płytek krwi. Obniżenie poziomu cholesterolu LDL (lipoprotein o niskiej gęstości) jest uważane za ważne dla zmniejszenia ryzyka zawału serca.

Kilka przypraw i ich substancje czynne zostały powiązane z obniżeniem poziomu cholesterolu LDL, w tym czosnek, imbir, trawa cytrynowa, cynamon, kozieradka, cebula, kapsaicyna i kurkumina.

Czosnek został również powiązany z obniżeniem ciśnienia krwi. Istnieją dowody sugerujące, że kurkumina ma potencjał zapobiegania udarom i zmniejszania stanu zapalnego naczyń i skurczu naczyń mózgowych po udarze krwotocznym

WPŁYW NA CUKRZYCĘ

Wiadomo, że przyprawy i zioła łagodzą objawy cukrzycy, opóźniając opróżnianie żołądka, poprawiając wrażliwość na insulinę i wzmacniając obronę antyoksydacyjną.

Nasiona kminu, imbir, musztarda, liście curry, kolendra, kurkumina i kozieradka wykazują się potencjalnymi działaniami hipoglikemicznymi.

Zaobserwowano, że rozmaryn i (w szczególności) cynamon, obniżają poziom glukozy we krwi, chociaż badania z udziałem suplementacji cynamonem u pacjentów z cukrzycą typu 2 dały odmienne wyniki.

Stosowanie cynamonu jako dodatku do leczenia cukrzycy typu 2 jest szczególnie obiecujące, ale podobnie jak w przypadku innych przypraw, potrzebne są dobrze kontrolowane badania kliniczne w celu potwierdzenia ich skuteczności.

REUMATOIDALNE ZAPALENIE STAWÓW I CHOROBA ZWYRODNIENIOWA STAWÓW

Zapalenie odgrywa ważną rolę w różnych chorobach, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów i choroba zwyrodnieniowa stawów.

Dieta bogata w zioła i przyprawy może przyczynić się do zmniejszenia reakcji zapalnej i powiązanych chorób. Zioła i przyprawy, takie jak kurkuma, kurkumina, rozmaryn, mięta zielona i mięta pieprzowa, wywierają działanie przeciwzapalne i przeciwmiażdżycowe.

Badania epidemiologiczne wykazały, że populacje spożywające żywność bogatą w polifenole, taką jak imbir, mają mniejszą częstość występowania chorób zapalnych.

Aktywność przeciwzapalna około 30 ekstraktów roślinnych i kilku związków roślinnych sugeruje najwyższy potencjał przeciwzapalny papryczki chili, a następnie roślin takich jak ziele angielskie, bazylia, liście laurowe, czarny pieprz, lukrecja, gałka muszkatołowa, oregano, szałwia i tymianek

OTYŁOŚĆ

Otyłość jest jednym z najpilniejszych problemów zdrowia publicznego na świecie.

Chociaż przyrost masy ciała jest zasadniczo spowodowany brakiem równowagi między energią dostarczaną a wydatkowaną, istnieje kilka czynników, które predysponują jednostki do otyłości. Genetyka, wchłanianie tłuszczu, tempo metabolizmu i apetyt wpływają na przyrost masy ciała.

Zioła i przyprawy mają szereg właściwości, które czynią je potencjalnymi środkami pomagającymi zapobiegać otyłości i ją zwalczać.

Działają poprzez tłumienie apetytu, zmniejszanie wchłaniania tłuszczu i jego odkładania się oraz zwiększanie metabolicznego spalania tłuszczu. Chociaż wyniki przeprowadzonych badań były niejednoznaczne, kwas hydroksycytrynowy (HCA), pochodzący z Garcinia cambogia, pomógł obniżyć masę ciała i zmniejszyć masę tłuszczu u ludzi.

Kapsaicyna, zmniejsza głód i stymuluje termogenezę, a Capsiate (nie mam pojęcia jak to na polski przetłumaczyć, więc macie link do opisu : https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/33951968/ ) , nieostry analog kapsaicyny, wydaje się być obiecujący dla osób, nie tolerują ostrego smaku kapsaicyny.

Wykazano, że kozieradka ma działanie hipocholesterolemiczne. Czosnek, imbir i kurkumina wykazały również potencjał obniżania poziomu lipidów u zwierząt doświadczalnych, jak również w badaniach klinicznych. W niedawnym badaniu (z 2011 roku) 30 przypraw poddano badaniu przesiewowemu pod kątem aktywności biologicznej za pomocą kilku biotestów związanych z otyłością. Nasiona sezamu, czerwona papryczka chili, gałka muszkatołowa, gałka muszkatołowa, czarny pieprz, kurkuma, pimento, kurkuma i czarna cebula zostały zidentyfikowane jako najbardziej obiecujące

UKŁAD POKARMOWY I WŁAŚCIWOŚCI HEPATOPROTEKTYWNE

Rola przypraw takich jak kozieradka, czarny pieprz i mięta pieprzowa w trawieniu jest połączeniem ich wpływu na wydzieliny śliny, pracę żołądka, dróg żółciowych i trzustki oraz końcowe enzymy trawienne obecne na błonie śluzowej jelita cienkiego.

Przyprawy takie jak imbir i kapsaicyna posiadają również potencjalne właściwości przeciwwrzodowe

Choroby wątroby są głównym światowym problemem zdrowotnym, w którym zioła i przyprawy mają potencjalną rolę terapeutyczną. Kilka badań wykazało hepatoprotekcyjne działanie ziół i przypraw takich jak kurkuma (kurkumina), rozmaryn, większy kardamon, oregano, Angelica glauca i Garcinia kola

W badaniach opublikowanych w 2010 Adewusi i Afolayan zidentyfikowali 107 roślin i 58 związków (glikozydy, flawonoidy, triterpeny i związki fenolowe) o działaniu hepatoprotekcyjnym. Przyprawy i zioła o działaniu hepatoprotekcyjnym obejmują seler, kozieradkę, koper włoski, słodką bazylię i kminek.

Olejek eteryczny z kminku wydaje się obiecujący do bezpiecznego stosowania jako środek hepatoprotekcyjny

KORZYŚCI DLA OSÓB Z ZABURZENIAMI NEURODEGENERACYJNYMI

Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) około 450 milionów ludzi cierpi na problemy psychiczne, neurologiczne lub behawioralne w pewnym momencie swojego życia. Schorzenia te obejmują padaczkę i chorobę Alzheimera.

W ostatnich latach przeprowadzono szeroko zakrojone badania nad roślinami i ich pochodnymi, które mogą zapewnić nowe alternatywne metody leczenia i podejścia terapeutyczne w przypadku chorób ośrodkowego układu nerwowego. Badania epidemiologiczne wykazały związek między poziomami przeciwutleniaczy, demencją i upośledzeniem funkcji poznawczych. Zioła i przyprawy mogą wpływać na spadek funkcji poznawczych poprzez neuroprotekcyjne działanie przeciwutleniaczy. Chociaż kilka przypraw, takich jak kurkuma, rozmaryn, szałwia, kardamon, cytryna i czosnek, może mieć potencjał zapobiegania i leczenia kilku chorób neurologicznych, szafran był jedną z pierwszych przypraw, które zostały przetestowane jako leczenie łagodnej depresji w badaniach klinicznych. Może mieć również potencjał w leczeniu choroby Alzheimera.

Stwierdzono, że olejek eteryczny z rozmarynu powoduje umiarkowane hamowanie acetylocholiny, co jest uważane za jedną ze strategii leczenia kilku zaburzeń neurologicznych, w tym choroby Alzheimera, otępienia starczego i miastenii. Badania na zwierzętach sugerują, że piperyna może mieć działanie przeciwdepresyjne.

Istnieją również dowody na to, że kurkumina może zmniejszać rozwój i postęp choroby Alzheimera, poprawiając funkcje poznawcze i pamięć.

CHOROBY ZAKAŹNE I PASOŻYTNICZE

Pojawienie się pasożytów odpornych na obecne chemioterapie podkreśla znaczenie roślin, ich ekstraktów i olejków eterycznych jako nowych środków przeciwpasożytniczych. Zioła i przyprawy, które posiadają działanie przeciwdrobnoustrojowe, obejmują te zawierające proste fenole i kwasy fenolowe, kumaryny, terpenoidy i alkaloidy.

Olejki eteryczne ekstrahowane z ziół i przypraw są skuteczniejsze jako środki bakteriobójcze w porównaniu do ich głównych składników, co wskazuje, że w olejkach eterycznych mogą znajdować się nieznane śladowe składniki o działaniu przeciwdrobnoustrojowym lub mogą występować synergistyczne lub antagonistyczne efekty między wszystkimi połączonymi związkami bioaktywnymi.

Stwierdzono, że olejek czosnkowy ma działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze, przeciwwirusowe i przeciwpasożytnicze. Olejki z melisy, oregano, cynamonu i tymianku również wykazały aktywność przeciwko więcej niż jednemu pasożytowi. Aktywność przeciwko kokcydiom (pierwotniaki) i wiciowcom wykazały olejki czosnkowe, oregano i cynamonowe. Bazylia i czarnuszka wykazały aktywność przeciwko robakom, podczas gdy afrykański pieprz gwinejski i czosnek były skuteczne przeciwko gatunkom Plasmodium. Olejki eteryczne z goździków i rozmarynu, same w sobie i w połączeniu, wywierały znaczący efekt przeciwdrobnoustrojowy przeciwko Staphylococcus, Escherichia coli i Candida albicans, a ekstrakty metanolowe z liści curry przeciwko Staphylococcus spp.

Kurkumina wykazała potencjał jako środek przeciwgruźliczy, przeciwmalaryczny i przeciwbakteryjny

To by było na tyle…..jak widzicie zioła i przyprawy są spoko ALE….nie powinno się na nie patrzeć jako alternatywę dla nowoczesnych leków. Jak macie raka jelita grubego to raczej lewatywa z kapsaicyny Wam nie pomoże . Udział ziół i przypraw w naszej diecie to tylko 0.5-1.0%, w zależności od regionu świata. Zioła i przyprawy mogą pełnić rolę suplementów diety i sub. Wspomagających leczenie, ewentualnie stanowić prekursor do opracowania nowoczesnego leku.

Koncerny farmaceutyczne unikają szukania naturalnych leków i pozyskiwania ich z natury z powodu kosztów. Screening środowiska w celu znalezienia potencjalnych związków chemicznych jest bardzo kosztowny, a ekstrakcja jest jeszcze bardziej kosztowna i nieefektywna. Podczas zbierania informacji do prezentacji (więc po części do tego wpisu) trafiłem na artykuł nt naturalnych produktów leczniczych. Nie pamiętam dokładnie co to był za organizm ani jaki związek chemiczny ekstrahowali z niego. Pamiętam tylko, że odkryli go w morzu. Substancja miała obiecujące właściwości przeciwnowotworowe. Udało im się uzyskać zawrotne 18 gramów czystego składnika. Do pozyskania tej masy zużyli….. 14 TON biednego zwierzaka/bakterii czy co to tam było.

Mimo wszystko zachęcam Was do przemyśleń i może – patrząc na średnią wieku użytkowników zastanowienia się, czy nie byłoby sensowne zastąpienie przynajmniej raz w miesiącu schabowego z ziemniaczkami w niedzielę czymś orientlanym, jak Curry

#jedzenie Nie do końca #swiatprzypraw , ale dodam tag i tak xP

Wczoraj typ z meat labu (ktory dostal robote zamiast mnie, wiec c⁎⁎j mu w d⁎⁎e. Malo tego! Zatrudnili go jako senior technologist, a nie technologist, ale jak rozmawiwlem z innymi ludzmi z teamu to c⁎⁎ja sie zna na czymkolwiek.) poprosił mnie i meksykańskiego kolegę o spróbowanie burgerow. Dość znana w UK marka, która ten typ się zajmuje stwierdziła, że chce zmodyfikowanego recepture jednego z burgerow, żeby obniżyć koszta. Chcą zastąpić jeden skladnik (nie podam dokładnych nazw, bo wygooglujecie i będzie wiadomo gdzie pracuję xP ), który jest potencjatorem smakowym na bazie ekstraktu drożdżowego na coś tańszego. No i typ przygotował 4 wersje: 1. oryginal, 2. zwykły ekstrakt drozdzowy, 3. czysty MSG, 4. podobny potencjator, ale 2 razy tańszy. Jedyne co w jakimkolwiek stopniu przypominało smak oryginalnego burgera był ten z ekstraktem drozdzowym. Reszta była ochydna. No może nie tyle ochydna ale dużo gorsza. Problem jest taki że ten ekstrakt drozdzowy to nie jest preferowany material do receptur w firmie (za dużo żeby wyjaśniać cały mechanizm i nie o to mi chodzi).

Najprawdopodobniej będzie musiał użyć opcji nr 4. Producent zapewne pierdolnie na opakowaniu wielki napis "new recipe" i ludzie będą kupować, bo przecież skoro nowa receptura to pewnie lepsze no nie xP?

Jak często zdarzylo sie, że smak produktu, ktory czesto kupowaliscie po tym jak pojawiła się naklejeczka na pudełku "nowa, ulepszona receptura" naprawdę smakował lepiej?

#swiatprzypraw #jedzenie

Ostatnio byłem w sainsbury i zobaczyłem na półce czarny pieprz PREMIUM. Telicherry. Glowna roznica miedzy obiema klasami jest....rozmiar. ponizej 4,25mm to Malabar powyzej Telicherry. Powyzej 4.75mm to telicherry special extra bold. Porównałem ze zwykłym pieprzem stojącym obok. Rozmiar byl praktycznie identyczny.

Im większa średnica tym ziarno jest mnie pikantne, a nabiera silniejszego, nieco słodkawego aromatu.

Wszystkie 3 "odmiany" to ta samo roślina, pochodzą nawet z tego samego krzaka xP.

Miałem w labie wszystkie 3. Między telicherry a malabar nie ma szans, żebyście wyczuli różnice, nawet jeśli wiece który jest który. Pomiędzy malabar a to super premium roznica jest niewielka.

Wiec jakbyście natrafili na takie opakowanie pieprzu premium i stwierdzili, że zaszalejecie, bo nie będziecie jak biedaki zwykłego pieprzu używać....to sobie możecie darować xP to jest głównie chwyt marketingowy. W przemyśle uzywa się telicherry bardziej dla efektu wizualnego niż dla smaku.

#swiatprzypraw

Miód na moje nozdrza

oleozywice z różnych rodzajów chilli. Habanero, jalapeno, guajillo, Ancho, pasilla, chipotle

#swiatprzypraw #kawa

Wczoraj w Lidlu na półce zauważyłem kawę z kardamonem. Juz wyciągnąłem rękę żeby włożyć do koszyka....po czym przypomniałem sobie gdzie pracuje xP. Ogarnqlem tylko zawartosc kardamonu ze skladu i Jutro rano w końcu spróbuję

#swiatprzypraw #pracbaza

@AdelbertVonBimberstein wrzuciłeś wczoraj o oregano....dzisiaj mnie czeka wąchanie olejków i oleozywic z oregano, tymianku, bazylii, szałwi i pietruszki. Po takiej ilości bede mial bankowy ból głowy i znieczulony nos do jutra

Dodatkowo jak przelewałem olejek z tymianku do buteleczki to go k⁎⁎wa rozlałem. Oczywiście fartucha i rękawiczek nie miałem, więc teraz moje ręce i wszystko czego dotknę będzie j⁎⁎ac tymiankiem (mycie rąk pomaga tylko troszeczkę). Piękny początek dnia

#sylwesterzhejto

Życzę wszystkim użytkownikom szczęśliwego nowego roku,

Wszystkim zarówno w kraju jak i na uchodźctwie (), tym, którzy nie mają poukładanego życia zdołali je sobie wreszcie ułożyć, żeby tym, którym się w życiu układa układało się dalej, a NAWET lepiej.

Żebyście nie mieli większych problemów zdrowotnych, a te z którymi walczycie pokonali

Żeby Ci, którzy dodają tutaj spoko content dalej to robili, a Ci, którzy tego nie robią, bo np. Myślą że nie mają nic ciekawego do zaoferowania jednak spróbowali i się przekonali czy przypadkiem to jest nieprawda.

Tym którzy będą dzisiaj grali w grę, żeby wymiatali nawet bez czitów, tym którzy dzisiaj chleja żeby nie mieli jutro zbyt ciężkiego kaca, a tym, którzy spokojnie siedzą w domu cieszyli się ostatnimi minutami 2024.

Do zobaczenia w przyszłym roku. Jednym z moich postanowień noworocznych jest wrzucanie trochę więcej kontentu na #swiatprzypraw W stylu artykułów o kardamonie i pieprzu, ale na pewno nie będzie to w tak rozbudowanej formie jak te poprzednie. Za dużo czasu to zajmuje

Do zobaczenia w 2025

#jedzenie #ciekawostki #swiatprzypraw

W robocie trafiłem na przyprawę zwana po angielsku "caraway". Nigdy nie miałem wcześniej z tym do czynienia więc sprawdziłem i jest to persian cumin. W UK jest sprzedawany jako oddzielna przyprawa, a nie jako cumin. Wziąłem z ciekawości wrzucilem w translatora caraway i przetłumaczyło na kminek....wychodzi na to, że w Polsce albo kompletnie tego nie używamy, albo używamy myśląc że to kmin xD

Ktoś kiedykolwiek na to trafił?

https://www.thespruceeats.com/cumin-or-caraway-3976764

#jedzenie #ciekawostki

#swiatprzypraw

W zeszły piątek kolega z innego zespołu poprosił mnie o pomoc w zidentyfikowaniu przyczyny pewnego problemu.

Pracuje teraz przy panierkach do nuggetsow z macysfu. Żeby panierka była chrupiąca dodają sodę i koncentrat soku cytrynowego w proszku. Wytwarza się co2, tworza się w panierce pory i chrupie jak gryziecie . Problem w tym, że w przypadku używanego przez nich soku tego co2 tworzy się za mało, więc nuggetsy nie chrupiom....

Próbowali inny sok z cytryny, dwa razy wyższa cena i działa znacznie lepiej. Niemal jak czysty kwas cytrynowy....

Po przeprowadzeniu dodatkowych testów w innych warunkach problem robi się jeszcze bardziej skomplikowany i ciężej znaleźć wyjasnienie

Nie będę wchodził w szczegóły testów i ogólnie problemu. Nie udało mi się mu pomóc. Nie wiem czy coś blokuje interakcje między soda a kwasem.

Piszę o tym z innego powodu....dlaczego zamiast pałować się ze sproszkowanym koncentratem soku nie dodać po prostu czystego kwasu cytrynowego? Jest tańszy, łatwiej uzyskać powtarzalność, bo wartość będzie zawsze taka sama.

No bo k⁎⁎wa trzeba by na liście składników napisać "stabilizator: kwas cytrynowy" albo, o zgrozo! E330! Chemniom chuje trują!

Producenci unikają tych symboli jak ognia i wola zapłacić więcej za tak naprawdę te sama substancje.

Jestem ciekaw, czy edukacja na poziomie szkoły średniej w kwestii co dane numerki na opakowaniu albo dane składniki znaczą i czy są złe czy ok przyniosłaby skutek i to zmieniła. Wolałbym, żeby ktoś kompletnie niezainteresowany chemia wyniósł z lekcji w liceum chociaż taka wiedzę zamiast zakuwać na pamięć jak wygląda red-ox czy reakcja maillarda.

Myślicie ze to by się sprawdziło?

Edit: Wyjaśnienie clean label i problemu

https://www.ift.org/news-and-publications/blog/2018/november/what-is-clean-label

#jedzenie #ciekawostki

Zapraszam do obserwowania mojego tagu =====> #swiatprzypraw

Dzisiaj tylko taki króciutki wpis.

W piątek przygotowaliśmy do testów dwie receptury na cola flavouring.

Te dwie receptury idealnie pokazują dlaczego nie da się odtworzyć w wierny sposob naturalnych aromatów i zastąpić ich syntetycznymi, bo taniej wyjdzie po prostu kupić prawdziwa przyprawę.

Jedna z receptur zawiera glownie naturalne olejki z cytryny, limetki, pomarańczy, cynamonu I gałki muszkatalowej

Podczas gdy w drugiej część z tych olejków zastapiano czystymi, syntetycznie uzyskanymi substancjami, które stanowią trzon zapachu tych olejków.

Pozbawiono w ten sposób "tła" złożonego z pozostałych molekuł zawartych w tych olejkach.

Efekt? Ta z naturalnymi jest całkiem spoko, jakby dodać do whisky to przy drugim drinie nie odróżnilibyscie tego od normalnej pepsi.

A Ten syntetyk smakuje jak najtańsza pseudocola z biedronki, która przez miesiąc leżała na palecie na środku alejki oświetlona przez słońce

#jedzenie #ciekawostki

Zapraszam do obserwowania mojego tagu ====> #swiatprzypraw

Jako że nie mam co robić w robocie, a dyskutowałem dzisiaj z manager o tym jak tozni się angielska musztarda od tej polskiej macie tu krótki opis każdego rodzaju musztardy:) tłumaczone google translator z delikatnymi poprawkami ze strony podanej we wpisie.

Musztarda jest jedną z najstarszych przypraw na świecie, sięgającą czasów wczesnych rzymskich kucharzy, którzy łączyli zmielone nasiona gorczycy z niefermentowanym sokiem winogronowym zwanym moszczem, aby uzyskać gorącą pastę mustum ardens, czyli „palący moszcz”. Zostało to skrócone do po prostu „musztarda”, gdy przyprawa ta dotarła do anglojęzycznego świata, ale z czasem niewiele się zmieniło w musztardzie.

W najprostszej postaci musztarda powstaje przez zmieszanie zmielonych nasion rośliny gorczycy z płynem, ale to wybór nasion i rodzaj użytego płynu tworzą odmiany musztardy, które znamy dzisiaj. Magia ostrości i ostrości musztardy pochodzi z enzymów, które przekształcają się w olej musztardowy po rozbiciu nasion. Powstające pieczenie oczyszczające nos jest naturalną obroną przed owadami, ale po zmieszaniu z płynem reakcję tę można ustabilizować w różnym stopniu, co daje przyprawę, która może dodać odpowiednią gryzącą nutę do hot dogów, burgerów, kanapek i wielu innych potraw.

Poziom ostrości w danej musztardzie jest bezpośrednio związany z konkretnym rodzajem użytych nasion. Żółte nasiona gorczycy (nazywane również białymi) są najłagodniejsze, podczas gdy brązowe i czarne nasiona są znacznie ostrzejsze i bardziej pikantne.

Płyn używany do namaczania nasion I dodawany do musztardy ma również duży wpływ na jej ostrość. Suszone nasiona gorczycy lub proszkowane same w sobie nie mają prawdziwej ostrości. Dopiero gdy zostaną połączone z wodą, naturalne enzymy obecne w musztardzie działają, aby uwolnić ostre związki. Im bardziej kwaśny płyn, tym wolniej będzie zachodzić ta reakcja i tym ostrzejszy bedzie koncowy smak. Musztardy zrobione z octu będą miały długotrwałe, powolne palenie, podczas gdy te zrobione z mniej kwaśnych płynów, takich jak czysta woda, będą niezwykle ostre, gdy są świeżo przygotowane, ale szybciej stracą ten smak.

Temperatura wody może również wpływać na poziom ostrości — gorąca woda dezaktywuje enzymy musztardowe i rozkłada niektóre ostre związki, podczas gdy zimna woda zachowa je wszystkie w całości. Najłagodniejsze musztardy o najdłuższym okresie przydatności do spożycia powstają z żółtych nasion gorczycy i dużej ilości octu, podczas gdy najostrzejsze musztardy powstają z czarnych lub brązowych nasion gorczycy i zimnej wody.

Chociaż lotne oleje musztardowe można ustabilizować do pewnego stopnia za pomocą tej kwaśnej reakcji, butelkowania i chłodzenia, nadal stopniowo tracą one swoją ostrość z czasem. Dlatego zawsze najlepiej jest szukać musztard z datą ważności ponad sześć miesięcy od dnia zakupu, aby mieć pewność, że otrzymujesz najostrzejszą, najbardziej aromatyczną musztardę, jaką można dostać.

Wyrób musztard w domu jest stosunkowo szybki i łatwy, a w rezultacie otrzymasz produkt bardziej ostry niż ten, który możesz kupić w sklepie, ponieważ oleje musztardowe są najbardziej intensywne zaraz po zmieleniu nasion. Jednak w przypadku musztard domowej roboty napotkasz inny produkt uboczny rozbicia nasion gorczycy — goryczkę. Musztardy są naturalnie lekko gorzkie, ale jeśli kiedykolwiek próbowałeś świeżo zmielonej musztardy, wiesz, jak nieprzyjemna może być w ekstremalnych warunkach. Na szczęście, potrzeba tylko dwóch do trzech dni, aby goryczka zmiękła i musztarda stała się zdatna do użytku.

Niezależnie od tego, czy kupiona w sklepie, czy zrobiona w domu, dobrze jest zrozumieć różnice między wieloma dostępnymi musztardami, aby móc jak najlepiej wykorzystać ten wszechstronny i pyszny dodatek.

Musztarda żółta

Rodzaj nasion gorczycy: żółte.

Poziom ostrości: niski.

Zastosowanie: jako dodatek do hot dogów, hamburgerów, dressingów, sosów barbecue i marynat.

Złotym standardem amerykańskich musztard jest odmiana żółta. Jej jasnożółty kolor pochodzi wyłącznie z drobno zmielonych nasion gorczycy żółtej, a także kurkumy. Te dwa składniki miesza się z octem i wodą, a czasami z kilkoma innymi łagodnymi przyprawami, aby uzyskać gęsty sos.

W skali ostrości musztardy żółte nasiona znajdują się na dole, dlatego ta odmiana nie zapewnia tego oczyszczającego zatok uderzenia, ale dobra żółta musztarda powinna nadal mieć czysty, ostry smak musztardy. Ze względu na swoją łagodność, żółta musztarda słusznie jest uniwersalnym produktem, równie dobrze sprawdza się w hot dogach i hamburgerach, jak i w dressingach, sosach barbecue i marynatach.

Musztarda miodowa

Rodzaj nasion gorczycy: Żółta jest powszechnie stosowana.

Poziom ostrości: Niska.

Zastosowanie: Sosy I dressingi.

Musztarda miodowa jest dokładnie tym, na co wskazuje jej nazwa — mieszanką miodu i musztardy. Zazwyczaj robi się to w stosunku jeden do jednego, ale można to dostosować do osobistych upodobań. Ponieważ celem musztardy miodowej jest nadanie słodyczy sosowi znanemu ze swojej ostrości i goryczki, żółta jest najczęściej używaną musztardą, ponieważ zaczyna się od łagodnego smaku, który łatwo złagodzić miodem.

Powstały słodki sos zachowuje część swojej musztardowej złożoności, chociaż znaczna część jego pikantnego smaku zostaje zneutralizowana. Dzięki temu doskonale nadaje się jako sos — paluszek z kurczaka zanurzony w musztardzie miodowej wychodzi z niczym innym, jak tylko gładkim i słodkim smakiem, który jest łatwy do strawienia. Świetnie nadaje się również do robienia słodkich przekąsek sosów i potraw, którym przydałoby się łagodniejsze nuty musztardowe.

Pikantna brązowa musztarda

Rodzaj nasion gorczycy: Brązowe.

Poziom ostrości: Wysoki.

Zastosowanie: Jako przyprawa do dużych, mięsnych kanapek.

Pikantna brązowa musztarda, która wzmacnia naturalną ostrość nasion gorczycy, ma trafną nazwę. Jest wytwarzana z nasion gorczycy, które są moczone w mniejszej ilości octu niż standardowa musztarda. Połączenie ostrzejszych nasion i mniejszej kwasowości sprawia, że ostrosc jest znacznie wyrazniejsze. Pikantna brązowa musztarda zawiera również lupiny na nasionach, które nie rozkładają się całkowicie podczas przetwarzania, nadając końcowemu sosowi grubszą teksture niż żółta musztarda. Można ją mieszać z przyprawami, takimi jak cynamon, imbir i gałka muszkatołowa, aby nadać musztardzie lekko ziemisty posmak.

Pikantna brązowa musztarda jest również znana jako musztarda delikatesowa, i to nie bez powodu. Musztarda ta jest stworzona, aby konkurować z innymi produktami o intensywnym smaku, takimi jak pastrami, pieczeń wołowa i kiełbaski, dzięki czemu jest dobrym wyborem do dużych, mięsnych kanapek.

Musztarda Dijon

Rodzaj nasion gorczycy: Brązowe i/lub czarne.

Poziom ostrości: Wysoki.

Zastosowanie: Do winegretów, majonezów i sosów.

Chociaż musztarda Dijon została po raz pierwszy wyprodukowana w Dijon we Francji, nie musi być produkowana w tym regionie, pod warunkiem, że jest zgodna z recepturą opracowaną po raz pierwszy w 1865 roku przez Jeana Naigeona, producenta musztardy z Dijon. W jego gładkiej, brązowej musztardzie z nasion, zamiast zwykłego octu zastosowano wermut — kwaśny sok z niedojrzałych winogron. Kwasowość spowalnia reakcję, która wytwarza intensywne ciepło musztardy, więc przejście na mniej kwaśny płyn nadaje musztardzie Dijon intensywny profil, intensywniejsze ciepło i bardziej ostry smak.

Obecnie większość musztardy Dijon wytwarza się z innych płynów o niskiej kwasowości — najczęściej z białego wina — i wykorzystuje ostrzejsze brązowe i/lub czarne nasiona gorczycy. Jej ostry i mocny smak można wykorzystać w większości potraw, w których można użyć żółtej musztardy, gdy chcesz nadać jej ostrzejszy smak. Dijon sprawdza się szczególnie dobrze w winegretach, majonezach i sosach, gdzie dodana odrobina może w dużym stopniu przyczynić się do rozwoju smaku.

Musztarda pełnoziarnista

Rodzaj nasion gorczycy: brązowe i czarne.

Poziom ostrości: wysoki.

Sposób użycia: na deskach serów lub kanapkach, w dressingach.

Musztarda pełnoziarnista to po prostu musztarda zmielona w stopniu wystarczającym do utworzenia pasty, ale nie tak bardzo, aby całkowicie rozbić wszystkie nasiona gorczycy, tworząc gęstą, grubą konsystencję. Musztarda pełnoziarnista nie jest zobowiązana do żadnej formuły per se, ale większość, którą bierzesz z półki, ma powiazania z Dijon lub jest jego odmianą. Użycie wina zamiast octu oraz brązowych i czarnych nasion zamiast żółtych sprawia, że wiele musztard pełnoziarnistych ma mocny smak.

Ostra musztarda

Rodzaj nasion gorczycy: brązowe lub czarne.

Poziom ostrości: wysoki.

Zastosowanie: w sosach do maczania.

Istnieją dwa sposoby na złagodzenie naturalnej ostrości nasion gorczycy — wymieszanie ich z gorącą wodą i/lub kwasem. Wyklucz oba z równania, a uwolniony zostanie pełen potencjał musztardy, który przypala usta. Dokładnie tak powstaje ostra musztarda — zacznij od zmielonych brązowych lub czarnych nasion gorczycy i ubij je w odpowiedniej ilości zimnej wody. Następnie musztarda stopniowo nabiera ostrości, osiągając szczyt po około 15 minutach, zanim zacznie mięknąć. Dodanie octu lub przechowywanie gorącej musztardy w lodówce, gdy osiągnie najwyższą temperaturę, spowolni spadek temperatury, ale go nie zatrzyma, dlatego kupiona w sklepie ostra musztarda nie będzie tak mocna, jak ta zrobiona w domu.

Istnieje wiele odmian ostrej musztardy, ale ta, która jest prawdopodobnie najbardziej znana, to ostra musztarda znajdująca się na dnie amerykańskich chińskich torebek na wynos. Niewielkie zanurzenie sajgonki w ostrej musztardzie rozpala usta, co można częściowo złagodzić, maczając później w kontrastującym słodkim sosie do kaczki.

Musztarda angielska

Rodzaj nasion gorczycy: żółte i brązowe.

Poziom ostrości: wysoki, ale nie tak ostry jak chińska ostra musztarda.

Zastosowanie: do kanapek, pieczeni lub sosów.

Musztarda angielska to po prostu jedna z odmian ostrej musztardy. Najczęściej spotykana pod marką Colman's, musztarda angielska to mieszanka żółtych i brązowych nasion gorczycy. Nie zawiera octu, aby uwolnić jak najwięcej ostrosci (do stabilizowania angielskich musztard w słoikach dodaje się kwas), ale ponieważ łączy się z bardziej stonowanymi żółtymi nasionami, nie jest tak ostra jak chińska ostra musztarda.

Jest dostępna w butelkach, ale jak każda ostra musztarda, angielską musztardę najlepiej kupić w postaci proszku i wymieszać z zimną wodą około 15 minut przed użyciem, aby uwolnić jej pełny smak i ostrość. To jest właśnie to, czego potrzebujesz, aby dodać mocnego kopa swoim kanapkom, pieczeniom lub sosom.

Musztarda niemiecka

Rodzaj nasion gorczycy: Żółte i brązowe.

Poziom ostrości: Od pikantnego do słodkiego.

Zastosowanie: Do grillowanych kiełbasek lub precli.

Niemcy uwielbiają musztardę, do tego stopnia, że nie da się jej sklasyfikować. Nie można oceniać musztardy wyłącznie według etykiety „niemieckiej”, ponieważ musztardy z tego kraju mogą być ostre, słodkie, grubo lub drobnomielone. Niektóre niemieckie musztardy zawierają również dodatkowe składniki, takie jak chrzan, aby poprawić ich smak.

Najbardziej rozpowszechnionym rodzajem musztardy w Niemczech jest mieszanka żółtych i brązowych nasion gorczycy zwana Mittelscharf, czyli średnio ostra, dla uzyskania charakterystycznej ostrości, która przypominajacej Dijon. Jeśli udasz się na zachód do Düsseldorfu, musztarda będzie ostrzejsza dzięki szczypcie brązowych nasion gorczycy, mniej kwaśnemu octowi spirytusowemu i większej ilości przypraw. Podróżując na południe do Bawarii, musztarda stanie się słodsza dzięki dodatkowi miodu, brązowego cukru lub musu jabłkowego.

Musztardy piwne i spirytusowe

Rodzaj nasion gorczycy: dowolna kombinacja brązowych, czarnych i żółtych.

Poziom ostrości: Wysoki.

Zastosowanie: Jako dip.

Musztarda piwna ma swoje początki w środkowo-zachodnich Stanach Zjednoczonych około XX wieku. Jak sama nazwa wskazuje, musztarda ta wykorzystuje piwo jako płynną bazę zamiast octu lub czasami oprócz niego. Mając mniejszą kwasowość, musztarda piwna zazwyczaj mocno rozgrzewa, co może ostatecznie zamaskować smak piwa, gdy używa się łagodnych piw. Z drugiej strony, piwa o pełniejszym smaku, takie jak portery, ciemne ale i stouty, mogą nadać musztardzie swój charakter i stworzyć złożoność wykraczającą poza to, co można znaleźć w standardowej musztardzie na bazie octu.

Podobnie jak w przypadku musztardy piwnej, do mieszanki można dodać spirytus, chociaż zazwyczaj robi się to oprócz octu, a nie zamiast niego. Ponieważ są mocniejsze od piwa, spirytusy mogą szybko dodać musztardzie głębi i charakteru. Whisky i bourbony są popularnym wyborem w przypadku musztardy na bazie spirytusu, ponieważ ich wyraźne smaki dobrze komponują się z ostrością nasion gorczycy.

https://www.seriouseats.com/mustard-manual-guide

EDIT: byłem w fabryce colman's i widziałem jak wygląda obróbka. Mają bardzo nowoczesną linie i fajnie to wszystko wygląda;)

#jedzenie #ciekawostki

Zapraszam do obserwowania mojego tagu ====> #swiatprzypraw

Jako, że naszym narodowym warzywem jest cebula, chciałem Wam przybliżyć nieco temat problemów z przemysłową uprawą i przetwórstwem dotykających ten popularny składnik wielu dań na całym świecie.

Dokładniej chodzi o kwestie mikrobiologiczne i podatność cebuli na gnicie.

Nie wiem czy Was to zaskoczy czy nie (mnie trochę zaskoczyło), ale straty wynikające z gnicia na polu wynoszą nawet do 50%! Szczególnie tyczy się to upraw w krajach słabo rozwiniętych. Dlaczego tak się dzieje?

- Zawartość wody w cebuli to niemal 90%

- zawiera relatywnie dużo cukrów prostych (biała cebula 5-6%, czerwona 9-10%)

- czerwona cebula zawiera mniej allicyny i kwercetyny, które mają właściwości bakteriobójcze, a więc jest bardziej niż biała narażona na ataki mikroorgnaizmów

- cebula rośnie w ziemi, czyli ma bliski kontakt z całą paletą mikrobów

-stosowany system nawadniania, szczególnie w uboższych krajach znacząco podnosi zawartość wody na powierzchni co indukuje wzrost mikroorganizmów.

Wszystkie to sprawia, że cebula jest niczym kurort z darmowym żarciem i drinkami. Nic innego to żreć, chlać i się rozmnażać

Po zbiorze cebuli trzeba ją gdzieś przechować. I tu dochodzą kolejne problemy:

- Cebula przed składowaniem jest myta – jeśli zrobi się to niedokładnie to oczywiście zostaną na niej resztki ziemi z bakteriami

- jest również...okrągła Jej kształt sprawia, że pomiędzy bulwami tworzą się przestrzenie z powietrzem

-składowanie w temperaturze pokojowej

Woda na powierzchni pozostała po umyciu, resztki ziemi, tlen, ciepełko = bakterię klikają ‘’lubię to’’

Takie warunki są korzystne dla grzybów i pleśni i bakterii areobowych.

Na chwilę tylko poruszę temat suszonej cebuli

Większość mikroorganizmów potrzebuję środowiska o aktywności wodnej (aW) powyżej 0.6. Suszona cebula ma aW na poziomie 0.35-0.5. Większosć grzybów i pleśni oraz niektóre bakterie wytwarza przetrwalniki, dzięki czemu jest w stanie przeczekać niekorzystne warunki i wznowić aktywność, kiedy aW wróci do optymalnych dla nich poziomów.

Widzę to po specyfikacjach Total plate count dla proszkowanych cebuli, które są uzywane u mnie w pracy. Dla czerwonej cebuli jest to nawet 10 mln CFU, co jest za⁎⁎⁎⁎scie wysoką wartością i nie może być spożywane bez uwzględnienią obróbki cieplnej.

Do wrzucenia tego skłoniła mnie niedawna afera z cebula w Macsyfie w stanach. Okazało się, że plasterki cebuli były zakażone E. Coli

https://www.cdc.gov/ecoli/outbreaks/investigation-update-e-coli-o157-2024.html

Jak następnym razem zobaczycie ordynarna cebulę, pomyślcie o tym, że wcale nie jest tak łatwo ja wyhodować na skale przemysłową;)

#jedzenie #ciekawostki

Zapraszam do obserwowania mojego tagu ===> #swiatprzypraw

Ok - dostałem suszone owoce. Spróbowałem i trochę się zawiodłem. Podejrzewam, że to kwestia, że spróbowałem tylko jeden kawałeczek, albo testowałem na zbyt kwaśnych produktach. Ta lemoniada zazwyczaj wykręca mi mordę. Po zjedzeniu owocu wyraźnie obniżyła się kwasowość i wzrosła słodycz, ale d⁎⁎y nie urywalo

Pewnie jakbym miał czysta mirakuline a nie kawałek owocu to wyglądałoby to inaczej.

Mimo wszystko fajnie było spróbować

#jedzenie #ciekawostki

Zapraszam do obserwowania mojego tagu ====> #swiatprzypraw

Moje wpisy na tym tagu coraz bardziej odbiegają od tematów dotyczących stricte przypraw, ale mam nadzieję, że to Wam nie przeszkadza

Chciałem poruszyć temat Synsepalum dulcificum, potocznie zwanego ‘’Miracle fruit’’.

Otóż owoc ten zawiera glikoproteinę - Mirakulinę, o dość ciekawych i specyficznych właściwościach.

Mirakulina

https://en.m.wikipedia.org/wiki/Synsepalum\_dulcificum

https://proteopedia.org/wiki/index.php/Miraculin  :

‘’Mirakulina to białko, które jest najlepiej znane ze swojej zdolności do oszukiwania ludzkich kubków smakowych, sprawiając, że kwaśne jedzenie jest słodkie. To homodimeryczne glikoproteiny zostało po raz pierwszy zidentyfikowane w rodzimym owocu Afryki Zachodniej, Synsepalum dulcificum (znanym również jako „cudowny owoc”) i występuje w miąższu cudownego owocu.

Oszukańcze właściwości mirakuliny zostały wykorzystane przez kilka firm jako zamienniki cukru. Jednak Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków zakazała stosowania mirakuliny po oznaczeniu jej jako dodatku. Zapobiegło to jej komercyjnemu wykorzystaniu w przemyśle spożywczym.’’

Tekst powyżej pochodzi z Proteopedii.

W artykule napisano, że kilka firm wykorzystało mirakuline do opracowania zamiennika cukru. Pytałem manager w pracy, czy firma próbowała, lub zastanawia się nad próbą. Powiedziała mi, że rozważali to, ale koszta są zbyt wysokie. Głównym powodem tego jest to, że plony są dość niskie, więc hodowla i produkcja jest kosztowna. Wysłała mi również listę molekuł, które mają potencjał do wykorzystania jako naturalne substytuty cukru. Jest tam ponad 100 pozycji.

Wiem, że były podejmowane próby hodowli transgenicznych marchewek, ale nie wiem czy zakończyły się sukcesem. Z resztą nawet jakby były obiecujące to nie oszukujmy się – napis GMO na opakowaniu nikogo nie zachęci do zakupu.

Napisano również, że FDA dało bana na wykorzystanie mirakuliny w celach spożywczych, co jest dla mnie kompletnie nierzozumiałe, bo z info które znalazłem nie posiada szkodliwych efektów.

Zamówiłem wczoraj na Amazonie paczkę suszonych owoców, powinno przyjść jutro, więc wrzucę kilka zdjęc jak to wygląda i zdam relacje z testów xD

#jedzenie #swiatprzypraw

Tydzień temu wrzucałem zdjęcia zmielonego kartonu udającego przyprawę. Dzisiaj miałem "przyjemność" skosztowac tego na miesie mielonym. Ja pi⁎⁎⁎⁎le zero smaku, zero zapachu, tekstura żwirku dla kota. Co ciekawe ta tekstura jest dość podobna do tekstury kotletów z macsyfu, tylko jeszcze bardziej sucha, więc podejrzewam, że tam też karton sypia

#jedzenie #mikrobiologia #swiatprzypraw

Kolejny wpis nie do końca o przyprawach ale nie będę w tym celu tworzył nowego tagu

Przygotowuje się do następnej prezentacji w pracy. Moja manager wymyśliła ze głównym tematem ma być bezpieczeństwo żywności. Wymyśliłem, żeby po krótce opisać najpowszechniejsze patogeny w żarciu.

Ściągnąłem 2 książki nt mikrobiologii żywności. Znalazłem w jednej coś ciekawego, o czym wcześniej nie wiedziałem. A mianowicie o metabiozie. Podany przykład w książce jest dość interesujący (na Wikipedii w haśle metabioza jest ten sam ale znacznie bardziej uproszczony). Nie kojarzę, żeby na studiach mnie o tym uczyli. Jak myślałem o psuciu sie mleka to w głowie miałem, że rozwijają się bakterie, mleko kwasnieje i śmierdzi, a jak się napijesz do dostaniesz sraczki. Okazuje się, że to bardziej złożony i ciekawy proces

Definicja metabiozy z wiki:

Metabioza – w mikrobiologii oznacza następstwo gatunków. Jest to jedna z form współżycia pomiędzy drobnoustrojami. Jeden z nich produkuje metabolity, które hamują jej wzrost natomiast powodują rozwój innych bakterii.

Metabioza czasem jest uważana za postać komensalizmu.

Asocjacje metabiotyczne to zasadniczo „sekwencyjne synergizmy”, w których wzrost jednego mikroorganizmu stwarza warunki środowiskowe sprzyjające wzrostowi drugiego mikroorganizmu, który z kolei może stworzyć korzystne warunki dla trzeciego mikroorganizmu i tak dalej.

Surowe mleko stanowi doskonały przykład przedłużonej metabiozy. Jako pierwsze rozwijają się bakterie Lactococcus lactis i niektóre bakterie z grupy coli

w surowym mleku. Wytwarzają kwas mlekowy, który stwarza korzystne środowisko dla kwaśnych pałeczek kwasu mlekowego. Kiedy nagromadzona kwasowość mleka zatrzymuje rozwój pałeczek kwasu mlekowego, drożdże i pleśnie utleniające zaczynają rosnąć i utleniają kwas mlekowy, podnosząc w ten sposób pH mleka i umożliwiając rozwój bakterii proteolitycznych (Frazier, 1958).

Natura czasami zaskakuje

#jedzenie

Zapraszam do obserwowania mojego tagu => #swiatprzypraw

Dzisiejszy wpis nie będzie poświęcony przyprawom, ale innemu powszechnemu dodatkowi smakowemu w jedzeniu, z którym bardzo często pracuję, a mianowicie o „dymie w płynie”

Na Hejto kilkukrotnie spotkałem się z komentarzami o tym, że aromat wędzarniczy jest o wiele bardziej niezdrowy niż żywność wędzona w sposób tradycyjny i chciałem troszkę bardziej przyblizyć użytkownikom ten temat.

Zacznijmy może od tradycyjnego wędzenia.

Wędzenie jako metoda konserwacji żywności jest jedną z pierwszych metod przedłużenia przydatności do spożycia, której historia prawdopodobnie sięga początków ludzkiej cywilizacji. Jest duże prawdopodobieństwo, że praktyka wędzenia mięsa i ryb wyprzedza sztukę gotowania w pojemnikach, ponieważ kontakt z otwartym ogniem (pieczenie) z żywnością musiał być najwcześniejszą formą gotowania, jeszcze zanim zaczęto wytwarzać gliniane garnki. Znaczenie drewna jako paliwa, którego integralną częścią jest dym drzewny, a być może późniejsze jego wykorzystanie w przetwórstwie żywności, jest związane z tym samym aspektem cywilizacji. Dym drzewny powstaje w wyniku spalania drewna. Zarówno dym, jak i ciepło spalania odkryto jako przydatne do przetwarzania żywności mniej więcej w tym samym okresie. Tradycyjna praktyka wystawiania żywności na działanie dymu drzewnego wiąże się również z suszeniem, a więc obejmuje połączenie kilku procesów konserwacyjnych. Ta metoda była i jest bardzo efektywna, dlatego została szeroko przyjęta ze względu na smak, zapach i kolor uzyskiwany dzięki temu procesowi, a które w ogromnym stopniu uzyskiwane są dzięki dymowi drzewnemu.

Konserwująca rola procesu wędzenia nadal jest najważniejszym aspektem tego procesu w krajach rozwijających się, gdyż alternatywne lub uzupełniające metody utrwalania wymagają energii i przede wszystkim sprzętu, który jest kosztowny. Na przykład wędzenie jest głównym sposobem konserwacji żywności dla 70% rzemieslniczych zakładów przetwórstwa rybnego w Afryce Subsaharyjskiej. Około 80% złowionych ryb jest poddawana temu procesowi.

W krajach rozwiniętych konserwujący aspekt wędzenia nie jest głównym powodem, dla którego ta technika jest stosowana w procesie produkcji żywności. To smak i zapach są czynnikami, które sprawiają, że proces wędzenia jest szeroko stosowany.

Poniżej umieściłem ‘’naukowo’’ brzmiącą definicję procesu wędzenia, chociaż kurde każdy wie co ten termin oznacza

‘’Jest to bezpośrednia, niekompletna degradacja termiczna drewna w celu wytworzenia dymu.’’

Są dwie metody wędzenia:

Hot smoking

Wędzenie na gorąco polega na poddaniu produktu działaniu temperatury o wysokości co najmniej 80 C, a nawet 100 C, w celu ugotowania produktu, a także jego wędzenia i wysuszenia. Czas wędzenia zależy od pożadanego efektu końcowego, np. lekkiego, łagodnego lub mocnego, oraz grubości produktu.

Techniki wytwarzania dymu różnią się w zależności od części świata. Może to być prosty piec wędzarniczy typu beczkowego, odwrócone bębny z paleniskiem na dole lub umieszczonym w oddaleniu i połączonym z komorą przy użyciu rur, lub najnowocześniejszy sprzęt high-tech z automatyczną kontrolą gęstości dymu, temperatury i wilgotności. Zasady wędzenia na gorąco są proste. Dym jest wytwarzany z określonego rodzaju drewna (np. dębu) przy użyciu kontrolowanego dopływu powietrza. Produkt jest zwykle wstępnie peklowany przez odpowiedni okres od kilku minut do kilku godzin przed umieszczeniem na rusztach, gdzie dym może krążyć z wybraną szybkością i temperaturą. Nowoczesne piece dają jednolity, czysty produkt z niewielką ilością odpadów.

Zasadniczo istnieją trzy rodzaje wędzarni:

(1) z naturalnym obiegiem powietrza,

(2) z nadmuchem powietrza lub wymuszonym

(3) z ciągłym obiegiem powietrza.

Istnieje wiele modyfikacji tych trzech typów. Wędzarnie z nadmuchem powietrza lub powietrzem wymuszonym w dużej mierze zastąpiły wędzarnie z naturalnym obiegiem powietrza. Umożliwiają one znacznie dokładniejszą kontrolę wędzenia dzięki równomiernemu ruchowi powietrza i dobrej kontroli temperatury.

Wędzarnie z rolkami, na których produkt podlega ciągłemu obracaniu zostały opracowane specjalnie do produkcji frankfurterek.

Cold smoking

Wędzenie na zimno zostało wprowadzone jako alternatywa dla wędzenia na gorąco na początku ubiegłego wieku. Jego ogólnym celem jest nadanie produktowi pożądanego smaku, a nie konserwacja, którą uzyskuje się przez chłodzenie w niskich temperaturach. W piecach temperatura wędzenia jest utrzymywana poniżej 30 C, a czas wędzenia może się wahać od kilku godzin do kilku dni, w zależności od produktu. Okres przydatności produktu jest różny w zależności od tego, czy produkt był czy nie był peklowany przed wędzeniem

 Ok – krótko omówiliśmy sobie tradycyjne metody wędzarnicze. Przejdźmy teraz do kontrowersyjnego dla wielu dymu w płynie.

Problemy toksykologiczne związane z konwencjonalnym wędzeniem żywności wzbudziły w ostatnich latach duże zainteresowanie (Artykuł, którego użyłem jako bazy do tego wpisu jest z 2003 roku). Istnieją dowody na to, że spożywanie wędzonego mięsa, kiełbas i ryb przez dłuższy czas może być czynnikiem przyczynowym w rozwoju raka przewodu pokarmowego. Z tego powodu podejmowane są szeroko zakrojone wysiłki w celu opracowania bezpiecznych toksykologicznie aromatów dymu. Aby to osiągnąć, technologowie aromatów na całym świecie próbowali podzielić kondensat dymu na szereg podgrup, a następnie, przy użyciu różnych technik, uzyskane frakcje są badane w celu ustalenia eliminacji WWA (wielopierśnieniowe węglowodory aromatyczne). Ze wszystkich składników chemicznych dymu – alkoholi, aldehydów, ketonów, fenoli, amin, smoły i żywicy krezolowej – to WWA, których typowym przedstawicielem jest benzo[a]piren, są znane jako rakotwórcze i dlatego przyciągnęły najwięcej uwagi medycznej.

Liquid smoke

Produkcja

Trociny o niskiej zaw. wilgoci są podgrzewane do temperatury 500–600 C w komorze spalania, a powstająca para dymu jest przepuszczana do głównej komory, gdzie następuje oddzielanie smoły i popiołu. Następnie kierowana jest do wieży wypełnionej ceramicznymi kulkami. Tutaj para dymu jest skraplana. Kondensat składa się z :

(1) fazy wodnej składającej się z mieszanki kwasów tłuszczowych o niskiej temperaturze wrzenia, związków karbonylowych i alkoholi (w szczególności kwasu pirolowego, formaliny i furfurolu; formalina odpowiada za natychmiastową sterylizację powierzchni żywności, a związki karbonylowe są uważane za odpowiedzialne za tworzenie pożądanego koloru)

(2) niemieszającej się smoły lub „płynnego dymu”. Faza smołowata zawiera m.in. krezol, gwajakol, eugenol, metylogwajakol i pirogalol. Substancjom tym przypisuje się działanie antybakteryjne i przeciwutleniające procesu wędzenia. Płynny dym jest przechowywany w zbiornikach retencyjnych przez 2–4 tygodnie, aby umożliwić oddzielenie smoły i innych cząstek koloidalnych zawierających wysokie poziomy WWA, w tym benzo[a]pirenu. Pozostały filtrat jest klarowną cieczą, która może być używana jako taka lub może być dalej zagęszczana przez frakcyjną destylację i ekstrakcję selektywnymi rozpuszczalnikami.

SMAK I SKŁAD CHEMICZNY

Profil smakowy fazy smolistej i wodnej różnią się od siebie, a opinie są różne co do tego, który z nich jest bardziej zbliżony do smaku uzyskiwanego w sposób tradycyjny. Kiedy bada się płynny dym z różnych części świata pod kątem ich podstawowych składników chemicznych można zauważyć znaczące różnice. Niektóre składają się głównie z kwasów, inne z estrów i związków karbonylowych, a niektóre głównie z fenoli.

METODY APLIKACJI

Istnieją trzy podstawowe sposoby stosowania płynnego dymu:

rozpylanie,

zanurzanie,

bezpośrednie dodawanie.

KANCEROGENNOŚĆ

   Przejdźmy do tego, co stanowi powód, dla którego przygotowałem ten wpis, czyli cancerogenne właściwości dymu w płynie i w produkcie wędzonym naturalnie. (Ta część może się wydawać nieco chaotyczna, ale oddaje sedno tematu – jeśli ktoś chce przeczytać źródłowe badania niech odezwie się na priv)

CZYM SĄ WWA?

Dym drzewny zawiera ponad 300 związków, głównie fenole, karbonyle, kwasy, furany, alkohole, estry, laktony, a także WWA. Proporcje tych składników zależą od rodzaju użytego drewna, wilgotności drewna, wielkości cząstek drewna i procesu produkcji dymu. WWA są znane ze swoich właściwości mutagennych i rakotwórczych, podczas gdy fenole odpowiadają za większość właściwości smakowych i konserwujących. Fenole nie wydają się być głównym problemem bezpieczeństwa, a istnieje bardzo mało dowodów na mutagenność fenoli występujących w dymie, takich jak syringol, eugenol, fenol, krezole, wanilina i zasada gwajakolowa. Ponadto istnieje niewielka korelacja między zawartością fenoli a zawartością WWA. Dlatego możliwe jest uzyskanie pożądanego smaku dymu (pochodzącego częściowo ze związków fenolowych) i niskiej zawartości WWA. Tak więc preferowane procesy produkcyjne to takie, które redukują lub eliminują WWA, a jednocześnie zachowują zawartość związków fenolowych.

WWA powstają w wyniku niepełnego spalania lub rozkładu termicznego (pirolizy) materiału organicznego. Ilość i skład WWA w dymie są ściśle związane z warunkami reakcji, temperaturą i ilością powietrza, więc będą się znacznie różnić. Związkiem znacznikowym WWA jest często BaP (benzo[a]piren). Inne WWA występujące w dymie, aromatach dymu i wędzonych produktach spożywczych to benzo[a]antracen, benzo[b]flouranten, dibenzo[a,h]antracen i indeno[1,2,3-c,d]piren.13 WWA zawierające cztery skondensowane pierścienie są uważane za słabo rakotwórcze (np. benz[a]antrecen i chryzen). WWA z pięcioma lub większą liczbą pierścieni, takie jak dibenzo[a,h]antrecen, BaP, indeno[1,2,3-cd]piren, benzo[b&k]flouraten i benzo[ghi]perylen, są uważane za potencjalnie genotoksyczne i rakotwórcze.

Wędzone produkty spożywcze zawierają WWA. wykazano, że podczas gdy WWA zostały znalezione zarówno w produktach drobiowych wytworzonych przez wędzenie i przez dodanie aromatów dymu wędzarniczego, produkty wytworzone przez tradycyjne wędzenie miały wyższe stężenia WWA. Na przykład, produkt z piersi indyka wytworzony przez wędzenie miał 1,9 ug/kg rakotwórczego WWA, podczas gdy ten sam rodzaj produktu z płynnym dymem nie miał wykrywalnego rakotwórczego WWA. Podobnie, kiełbasa z indyka wytworzona przez wędzenie miała 1,6 i 1,1 ug/kg rakotwórczego WWA, w porównaniu do produktu z aromatem wędzarniczym z 0,2 ug/kg. Boczek z indyka (nie pytajcie – translator tak to przetłumaczył i nie mam pojęcia co to jest) wytworzony przez wędzenie miał 1,6 ug/kg w porównaniu do 0,4 ug/kg rakotwórczego WWA w przypadku produktu z aromatem.

Jednym z powodów obniżonych poziomów WWA w żywności z aromatami dymu wędzarniczego jest usuwanie najbardziej toksycznych związków przez dekantacje. Jak wspomniano, po skropleniu dymu w wodę, mieszanina jest przechowywana w zbiornikach, aby umożliwić osadzenie się żywicznej, smolistej substancji. Górna warstwa cieczy jest dekantowana i filtrowana w celu użycia. przeanalizowano siedem komercyjnych aromatów płynnego dymu wędzarniczego. Cztery z aromatów nie miały wykrywalnych WWA, podczas gdy pozostałe trzy miały całkowite stężenia WWA w zakresie od 53 ppb do 59 ppb. Cztery zakupione żywice, które osiadły podczas przechowywania, miały stężenia BaP w zakresie od 25 do 3500 ppb. Późniejsze badanie przeprowadzone przez Guillen i in.19 porównuje pięć komercyjnych europejskich aromatów płynnego dymu wędzarniczego. Obserwowano poziomy WWA od prawie 3200 ppb do zaledwie 50 ppb. Całkowite rakotwórcze PAH miały znacznie niższe poziomy, od ponad 17 ppb do mniej niż 1 ppb całkowitego rakotwórczego PAH. Poziomy BaP różniły się w zawartości całkowitego i rakotwórczego PAH. Trzy aromaty wędzarnicze z podwyższonym całkowitym PAH i rakotwórczym PAH miały ponad 10 ppb BaP, podczas gdy pozostałe dwa nie miały wykrywalnego PaH.

Można zastosować techniki, aby uczynić wędzenie drewnem i aromaty kondensatu dymu bezpieczniejszymi. Badanie przeprowadzone w Europie opisało okręg na Węgrzech, w którym spożywano domowe wędzone mięso, wykorzystując miękkie drewno do wędzenia. Rak żołądka u tej populacji był dwukrotnie wyższy niż na Węgrzech jako całości. Poziom BaP w domowej wędzonce w tym okręgu wynosił 4,16 ug/kg. Natomiast na Węgrzech jako całości i w Niemczech poziomy BaP zarówno w domowej, jak i przemysłowej wędzonce były niższe niż 1 ug/kg.

Roda i in.21 zbadali zawartość BaP w dymie wytwarzanym przez symulowany domowy system wędzenia i trzy systemy typu przemysłowego. Odkryli, że domowy styl wędzenia ma zawartość BaP powyżej 12 ug/kg, podczas gdy inne metody wędzenia miały zawartość BaP niższą niż 1 ug/kg, poziom, który ryzyko zachorowania na raka uznano za „dopuszczalny”. Najniższy poziom uzyskano metodą pośrednią, w której dym wytwarzano w stosunkowo niskiej temperaturze od 300 do 400 °C. Produkcja BaP wzrasta w miarę wzrostu temperatury powstawania dymu z 400 do 1000 °C.

Badanie wędzenia łososia trzema przemysłowymi systemami wędzenia plus użycie płynnego dymu wykryło inne toksyczne WWA, ale tylko BaP ma ustalone maksymalne limity pozostałości. Poziomy BaP we wszystkich czterech metodach były dość niskie (mniej niż 0,1 ug/kg), ale użycie płynnego aromatu dymu miało tendencję do posiadania najniższych poziomów. Maksymalny limit pozostałości BaP w żywności wędzonej metodą pirolizy drewna wynosi 5 ug/kg, zgodnie z poziomami ustalonymi przez Komisję Europejską dla wędzonych owoców morza. Jednak płynny dym jest regulowany jako aromat, a zgodnie z dyrektywą Rady 88/388/EWG, maksymalne poziomy BaP w aromatach dymu wynoszą 0,03 ug/kg. Możliwe jest zatem przekroczenie dopuszczalnych limitów przy użyciu aromatów dymu. W tym badaniu zaobserwowano różnice organoleptyczne między rybami wędzonymi przy użyciu płynnego aromatu dymu w porównaniu z innymi technikami, w których ryby były wędzone metodą pirolizy drewna. Badanie przeprowadzone przez Birkelanda i Skarę porównało filety z łososia wędzone płynnym aromatem z wędzonym na zimno wiórkami drzewnymi. W żadnej z próbek wędzonej ryby nie wykryto BaP.

EFSA (Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności) badała wpływ sposobu wędzenia na stężenie BaP. Bezpośrednie wędzenie miało tendencję do wyższych poziomów BaP niż pośrednie lub płynne palenie. Filtrowanie dymu znacznie zmniejszało poziomy BaP. Filtrowanie bezpośredniego lub pośredniego dymu skutkowało poziomami BaP podobnymi do płynnego dymu.

Ogólnie rzecz biorąc, całkowita zawartość WWA, BaP i rakotwórczych WWA jest niższa w przypadku mięs poddanych obróbce aromatami wędzenia w płynie w porównaniu z dymem drzewnym. Jednak przemysłowe techniki wędzenia mogą zmniejszyć zawartość tych związków do poziomów podobnych do aromatów wędzenia w płynie. Należy zauważyć, że najnowsze badanie wykazało najniższą zawartość WWA, ponieważ wiedza, metody produckyjne wzrastają stale ulegają ulepszeniu.

PODSUMOWANIE

Wędzenie żywności, czy to konwencjonalnym dymem drzewnym, czy aromatami kondensatu dymu, może zwiększyć ryzyko zachorowania na raka, gdy żywność jest spożywana. Ogólnie rzecz biorąc, żywność z aromatami dymu będzie miała mniej WWA niż żywność wędzona konwencjonalnie ze względu na proces oczyszczania podczas produkcji kondensatu. Toksyczne związki nie rozpuszczają się w wodnym kondensacie i osadzie i są w dużej mierze usuwane przez dekantację i filtrację. Jednak świadomość toksyczności WWA doprowadziła do opracowania technik mających na celu zmniejszenie ich zawartości w żywności wędzonej przemysłowo, a także w żywności aromatyzowanej kondensatem dymu. W każdym przypadku zalecenia WHO dotyczą umiarkowanego spożycia takiej żywności, aby zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka.

Czy żywność do produkcji której użyto liquid smoke jest zdrowa? – NIE

Czy żywność z aromatem wędzarniczym jest bardziej szkodliwa od tego samego produktu wędzonego tradycyjnie? NIE, NIE, NIE .

Przy dzisiejszych technologiach aromaty wędzarnicze są w najgorszym przypadku podobnie rakotwórcze co tradycyjne produkty.

TO PRODUKTY WYTWORZONE CHAŁUPNICZO W DOMU SĄ RAKOTWÓRCZE, ponieważ nie ma możliwości jej parametryzacji i obniżenia WWA, w każdym razie nie do takiego poziomu jak przy produkcji przemysłowej

Ale nie oszukujmy się....nie zamieniłbym na nic domowo wytworzonej kiełby i w d⁎⁎ie mam WWA i inne syfy zwiekszające ryzyko nowotworów. Z resztą podjerzewam, że każdy z Was myśli podobnie

Mam nadzieję, że troszkę przybliżyłem Wam ten temat, rozwiałem wątpliwości i może obaliłem kilka mitów.

Przepraszam, jeśli wpis jest nieco chaotyczny. Trochę napieprza mnie głowa i przez to często korzystałem z google translate.

#jedzenie #gotujzhejto #swiatprzypraw

Mmmm kurczaczek Jalapeno&Pineapple. Będzie jedzone cały weekend

#jedzenie #swiatprzypraw

Robię właśnie przyprawę do pewnego popularnego dania w pewnym popularnym fast foodzie. K⁎⁎WA....zaraz jebne tym o ścianę. Po wymieszaniu wszystkich składników zawsze trzeba to jeszcze przesiać żeby upewnić się, że wszystko jest ładnie wymieszane i nie ma grudek. W tym głównie jest tak duża zawartość celulozy (powiedzmy ze wiecej niz 30%), że przyprawa leci przez sito a to zostaje na sicie + grudki celulozy praktycznie nie do rozdrobnienia. Tak więc sprzedają nam papier jako przyprawę