Wykonany z brązu koksownik i ławka do siedzenia. Obiekty znajdują się w pogrążonych przez Wezuwiusza Pompejach.
Koksownik z trzema ławkami odkryto w tepidarium - specjalnej sali w łaźni rzymskiej, w której relaksujący się obywatele korzystali z podgrzewanej podłogi i wody. To właśnie za sprawą takiego koksownika, na którym wykładano rozgrzany węgiel nagrzewano powietrze w pomieszczeniu. Obiekty datowane są na połowę I wieku n.e. i jak mówi inskrypcja zostały one podarowane przez niejakiego Marcusa Nigidiusa Vaccula. Opisywane obiekty są dekorowane
Ten sam obywatel podobny koksownik przekazał łaźni w Stabiach.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Rzymski polityk Lucjusz Korneliusz Sulla Felix znany również jako Sulla żył w latach 138-78 r. p.n.e. W historii Rzymu zapisał się jako jedna z bardziej kontrowersyjnych postaci Republiki Rzymskiej. Jako sprawny wojskowy i polityk znany jest z pierwszej rzymskiej wojny domowej oraz przyjęcia urzędu dyktatora (82 p.n.e.) na czas dożywotni. Cechował się okrutnością w pozbywaniu się przeciwników politycznych. W ogromnej karierze Sulli dużą rolę odgrywała pewna bogini wojny, Bellona.
Wyznawca BellonyBellona była rzymską boginią wojny, pierwotnie pochodzenia sabińskiego. Do jej głównych atrybutów należy wojskowy hełm, miecz, pochodnia, czterokonny rydwan. Uważana jest za siostrę bądź małżonkę boga wojny Marsa. Zarówno jak Mars, Bellona jest mocno powiązana z wojną, zwłaszcza z jej aspektami żądzy krwi i zniszczenia.
Sulla jako pretor w Kapadocji podczas wojen z Mitrydatesem VI spotkał się z kultem anatolijskiej bogini Ma. Rzymianie, którzy zetknęli się z tym kultem, zaczęli utożsamiać Ma z Belloną. Powstały kult Ma-Bellony rozpowszechnili legioniści Sulli. Kult bogini był bardzo krwawy. 24 marca w dzień zwany Dies sanguinis (Dzień Krwi), kapłani Bellony - bellonari - rytualnie okaleczali się i pili krew. Święto Bellony było obchodzone również 3 czerwca. Jej kult był powszechny również w wojsku.
Do celu po trupachPopiersie Lucjusza Korneliusza Sulli bez nosa.
Ponoć zwycięstwa i szczęście Sulli miały być sprawką bogini Bellony. W ostatnim roku wojny ze sprzymierzeńcami (bellum sociale) w 88 r. p.n.e. Lucjusz Korneliusz Sulla odseparował blokadę miasta Noli od Pompejów i odniósł zwycięstwo, zdobywając miasto Pompeje oraz Aeclanum. Przed bitwą Bellona ukazała mu się we śnie, polecając mu wyeliminowanie jego politycznych przeciwników, co Sulla uczynił.
W ostatecznej bitwie I wojny domowej (83-82 p.n.e) rozegranej pod Bramą Porta Collina Sulla odniósł decydujące zwycięstwo. Po wygranej kazał się mianować dyktatorem na czas nieokreślony. Jako dyktator krwawo rozliczył się ze swoimi wrogami i z każdym, kto mógł zagrozić jego rządom. Nastał wtedy czas terroru i represji, które dosięgnęły wielu obywateli. Po wygranej bitwie pod Porta Collina Sulla przewodniczył posiedzeniu senatu w świątyni Bellony znajdującej się na Polu Marsowym. Zaplanował czas spotkania w dzień i czas, kiedy wykonywano egzekucję na więźniach oskarżonych o zdradę. Wszystko odbyło się tak, aby senatorowie wszystko dokładnie słyszeli. W czasie swojej dość krótkiej 3-letniej dyktatury wprowadził szereg reform w senacie i konfiskował majątki przeciwników, oddając je swoim stronnikom. Sulla przekonany na podstawie dawnej przepowiedni, że pozostało mu niewiele życia, udał się na polityczną emeryturę w 79 r. p.n.e.
Świątynie BellonySulla dla uczczenia swoich zwycięstw wybudował świątynie Bellony w pobliżu Porta Collina, gdzie odbyła się jego decydująca bitwa. Wybudowana według inskrypcji w 82 p.n.e i była związana z kultem Ma-Bellony. Możliwe jest, że przez Sullę zostało wybudowane również Sanktuarium Bellony na Kapitolu. Sanktuarium przypadkowo zburzono w 48 p.n.e. Po zniszczeniu świątyni, natknięto się na słoje z ludzkim mięsem, co świadczy o krwawych i szalonych praktykach kultu Ma-Bellony.
Sulla i Bellona- zgrana paraAnalizując brutalną karierę Sulli, przez którą zyskał sławę okrutnika, Rzym na długo go zapamiętał. Polityk i pisarz rzymski, Katon Młodszy spytał raz swojego nauczyciela, dlaczego nikt nie zabił Sulli. Od nauczyciela dostał odpowiedź: “Bo się go bardziej boją, niż nienawidzą”. Lucjusz Korneliusz Sulla jak Bellona, na polach bitew odnosił zwycięstwa i siał terror.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Tyle w temacie.
Just netflix doing netflix things ...
Ogólnie mam mieszane uczucia. Z jednej strony mega ważny, straszny i niestety zapomniany epizod śląskiej historii. A z drugiej niebywałe spłycenie i zakłamanie tej ważnej historii
Trudno jest mi napisać cokolwiek o tej książce w sposób bezstronny. Jej autorka jest bowiem moją znajomą i pracowaliśmy razem przez kilka lat. Podobnie jak trudno jest mi odnieść się do wartości merytorycznej, bo niestety moja wiedza o średniowieczu nie wystaje ponad poziom przeciętnego ucznia liceum. Jednak spróbujmy. Maja Iwaszkiewicz podjęła się tematu bardzo interesującego, mianowicie podejścia ludzi do zwierząt w epoce średniowiecza. Znam autorkę i mogę zaświadczyć, że to jak wielką pasją darzy średniowiecze, jest na prawdę godne podziwu. Jest to więc książka napisana przez historyczkę mediawistkę, ale też zajawkowiczkę. I to czuć. Niestety... dlaczego niestety? Ano dlatego, że tego entuzjazmu jest aż za dużo. Wylewa się z kart książki, autorka stosuje sporo wykrzyknień i ma to moim zdaniem niezbyt dobry wpływ na odbiór całości. Jednak sama tematyka jest niezwykle interesująca, podana w luźny sposób i okraszona ilustracjami. Jest to idealna pozycja do przeczytania dla kogoś, kto chce się zrelaksować a jednocześnie czegoś dowiedzieć. Masa ciekawostek a czasami zabawnych faktów. Jak dla mnie, głównie ze względu na styl pisania autorki, dobra książka dla powiedzmy starszej młodzieży w przedziale 15-18 lat.
Wieś:Chełmsko Śląskie – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kamiennogórskim, w gminie Lubawka. Dawniej miasto; uzyskało lokację miejską w 1289 roku, zdegradowane w 1945 roku. Według Narodowego Spisu Powszechnego Ludności z 2021 roku liczba ludności we wsi Chełmsko Śląskie to 1 911 mieszkańców. Prawdopodobnie na terenie Chełmska Śląskiego istniała w średniowieczu osada, z której pozostały ślady w postaci grodziska. Gród był wzmiankowany w 1207 roku. W 1352 roku wspomina się o istnieniu w mieście prawa do wyższego i niższego sądownictwa. Miasto posiadało również prawa górnicze, ale nic nie wiadomo o ich wykorzystaniu. W 1426 r. zostało zniszczone w czasie wojen husyckich. Od XVI w. rozwija się ponownie jako ośrodek sukiennictwa i płóciennictwa oraz handlu ich wyrobami. W 2. połowie XVII w. miasto ożywiło się dzięki tkactwu chałupniczemu, którego produkty były sprzedawane w całej Europie, a nawet w Ameryce. W tym okresie powstały mieszczańskie kamienice w rynku oraz zespoły drewnianych domów („Dwunastu Apostołów” i „Siedmiu Braci”) przy drogach wyjazdowych. Około połowy XIX w. miasto podupada i daje się zauważyć odpływ ludności. Sytuację pogarszają kolejne pożary w 1829 i 1848 r. Po nieurodzajnych latach dochodzi do zamieszek na tle głodowym. Władze chcąc poprawić sytuację tkaczy rozpoczynają budowę dróg, dając zatrudnienie głodującym tkaczom (tzw. „drogi głodu”). W roku 1887 uruchomiono szkołę tkacką. W 1896 r. doprowadzono z Kamiennej Góry prywatną linię kolejową, którą to w roku 1899 przedłużono do Okrzeszyna . Budowa kolei wpłynęła aktywizująco na rozwój przemysłu i miasteczka, w tym czasie mieszkańcy mogli już korzystać z elektryczności i wodociągów. Od lat 80. XIX wieku Chełmsko Śląskie stało się popularnym letniskiem, działało kilka gospód i hotelików, a miasteczko cieszyło się sławą pięknie położonej, malowniczej miejscowości. Ruch turystyczny był dość znaczny, gdyż Chełmsko Śląskie leżało na uczęszczanej trasie pomiędzy Kamienną Górą, Krzeszowem i czeskim Adršpachem . Podczas II wojny światowej istniał tu od 1940 r. obóz pracy, filia obozu Gross-Rosen . Na cmentarzu znajduje się zbiorowa mogiła 77 więźniów. W 1947 r. przyjęło nazwę Chełmsko Śląskie (w latach 1945–1947 Szymrych). Od tego czasu miejscowość przeżywa głęboki kryzys – zniszczeniu uległo kilka zabytkowych kamienic. W okresie PRL powstały dwa zakłady, dające zatrudnienie miejscowej ludności. W miejscowości była stacja kolejowa Chełmsko Śląskie .
Data wykonania zdjęcia: Lata 1910-1920
Opis zdjęcia:Chełmsko Śląskie - "Dwunastu Apostołów". Po lewej w oddali "Czterech Ewangelistów"
Zwycięzca losowania: @Farmer111 brak podania nazwy miejscowości.
Jak chcesz wziąć udział w losowaniu kolejnego miasta kliknij w ten link
Mają fajne ciacho "bomba apostołów". Poza sezonem niemal nikt tam nie zagląda, babka z izby tkackiej wręcz się cieszyła, że ktoś wreszcie przyszedł... Takie uroki bycia miejscowością na uboczu...
@Ragnarokk Niestety. Nawet z tej linii kolejowej nic już nie zostało, bo debile zrobili z niej drogę rowerową. I to, żeby było śmieszniej, drogę która do Chełmska nie dociera, bo kończy się kilka km wcześniej... Nie żebym miał coś przeciwko drogom rowerowym, po prostu nie było kompletnie żadnego powodu, który nakazywałby zbudować ją w ten sposób. Równie dobrze mogła iść wzdłuż torów.
Codziennie lub w miarę możliwość będę wrzucał jakieś historyczne zdjęcie z jakiejś miejscowości w Polsce.
Aby wziąć udział w losowaniu miejscowości wystarczy wygrzmocić ten wpis.
O nazwę miejscowości będę pytał po wylosowaniu pioruna z tego wpisu poprzez hejto los.
Losowanie odbywać się będzie po godzinie 20, jeśli osoba biorąca udział w losowaniu wie, że może być niedostępna po tej godzinie, proszę niech profilaktycznie zostawi komentarz z nazwą miasta lub wsi w tym wpisie.
Dodam że nie ma ograniczeń dla użytkowników, można plusować ten wpis za każdym razem nawet jeśli już wygrałeś, i można cały czas prosić o zdjęcie z tego samego miasta nawet jeśli już zostało wylosowane, a jeśli się zdarzy że nie ma już zdjęć z danej miejscowości to użytkownik zostanie poproszony o podanie nazwy innej miejscowości.
Dopuszczam możliwość wpisania nazwy jakiejś wsi, ale nie obiecuje że znajdę zdjęcie z tej miejscowości oraz proszę o podanie dokładniejszych danych jak np. powiat i województwo.
Dziś pod wieczór zrobię losowanie, a jutro z rana dodam zdjęcie z opisem.
Brak odpowiedzi i brak podania nazwy miasta przez wylosowaną osobę w godzinach między 20 a 7 rano, będzie skutkował tym że OP sam wybiera za wylosowanego miejscowość.
• Rozpoczynały się Parentalia. W tych dniach Rzymianie odwiedzali groby swoich przodków na cmentarzach znajdujących się za miastem, za świętą granicą pomerium. Zanosili im podarki (sacrificia): kwiaty - najczęściej fiołki, sól, pszenicę, chleb maczany w winie, mleko i wino, karmiąc ich w ten sposób, aby nie szkodzili żyjącym. Obchody kończyły 21 lutego.
• 389 p.n.e. - wódz rzymski Marek Furiusz Kamillus odbył potrójny wjazd triumfalny do Rzymu, po tym jak pokonał Wolsków, Ekwów i Etrusków i odbił wszystko, co zagrabili wycofujący się Galowie.
• 194 p.n.e. - ma miejsce dedykacja świątyni Faunusa na Wyspie Tybryjskiej.
• 244 n.e. - ginie cesarz Gordian III albo w czasie bitwy, albo zostaje zamordowany przez swoich żołnierzy.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
W muzeum w Ostródzie znajduje się skarb rzymskich monet okresu cesarstwa z I-II wieku n.e. Znaleziony podczas wykopalisk na terenie okolicznej osady. Prawdopodobnie był to "dar" Rzymu dla plemion w zamian za spokój i przyjaźń.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
@Cybulion Wcale nie musieli być rzymianie, mógł być jakiś lokalny władca chowający chajs przed skarbówką, albo przed kolejnym królem psującym pieniądz. Musiało to być częste, skoro ciągle, po 1000 lat, wykopuje się kasę.
@Opornik tylko wlasnie slabo o jakies slady osiedlenia przed krzyzakami. Sa jakies warownie etc z podobnych okresow ale malo wiadomo co tu sie dzialo przed XIV w. Pora sie ukultularnic
Rzymskie marmurowe popiersie mężczyzny. Obiekt datowany jest na III wiek n.e. Rzeźba była poprawiana w IV i VI wieku. Artefakt odkryto na agorze w Tesalonikach. Obiekt znajduje się w Muzeum Archeologicznym w Tesalonikach (Grecja).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Archeolodzy odkryli 1700-letni rzymski grobowiec w Budapeszcie. Wapienna trumna, zamknięta przez prawie dwa tysiąclecia, zawierała szkielet młodej kobiety otoczony skarbami przeznaczonymi na jej wieczną podróż. Wapienna trumna została odkryta podczas wykopalisk w Óbudzie, północnej dzielnicy, która niegdyś była częścią Aquincum, kwitnącej rzymskiej osady nad Dunajem.
Grób nigdy nie został otwarty ani naruszony od czasu, gdy został po raz pierwszy zamknięty wiele wieków temu. Kiedy zespół Muzeum Historycznego Budapesztu ostrożnie podważył ciężką kamienną pokrywę – zabezpieczoną metalowymi zaciskami i roztopionym ołowiem – znaleźli kompletny szkielet otoczony skarbami. Wewnątrz znajdowały się dwa doskonale zachowane szklane naczynia, figurki z brązu i imponująca liczba 140 monet. Kościana spinka do włosów, bursztynowa biżuteria i ślady złotej nici, a także rozmiar szkieletu sugerują, że grobowiec należał do młodej kobiety.
Chociaż archeolodzy znaleźli w pobliżu również rzymski akwedukt i osiem prostszych grobów, żaden nie dorównał bogactwu ani nieskazitelnemu stanowi tego zamkniętego grobowca. Zmarła została pochowana bardzo starannie przez krewnych; musieli naprawdę kochać osobę, którą pochowali. W pobliżu znajdował się niegdyś obóz legionistów, strzegący granic imperium, a nowo odkryte budowle prawdopodobnie były częścią osady cywilnej, która wyrosła wokół niego. Antropolodzy zbadają teraz szczątki młodej kobiety, aby dowiedzieć się więcej o jej wieku, stanie zdrowia i pochodzeniu. Jednak lokalizacja grobu i bogactwo artefaktów już teraz mówią nam wiele o tym, kim mogła być. Zmarła była zamożna lub miała wyższy status społeczny.
Znalezienie takiego sarkofagu, nienaruszonego i nigdy wcześniej nieużywanego, jest naprawdę rzadkie, ponieważ w IV wieku powszechne było ponowne wykorzystywanie wcześniejszych sarkofagów. Jest też całkiem jasne, że ten sarkofag został wykonany specjalnie dla zmarłej.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
W końcu. Po pół roku męczarni udało mi się posklejać film z wyprawy po Warmi i Mazurach zgruzowanym #landrover
Nie jestem z niego zadowolony do końca. Przez stratę materiału szyłem to tym czym miałem, ale musi być zaliczone.
Błędów technicznych podczas nagrywania też trochę jest, ale na swoje usprawiedliwienie dodam, że wszystko robię sam, łącznie z jednoczesnym lataniem dronem i prowadzeniem samochodu xD. Enjoy (° ͜ʖ °)
@Klamra ale przyjemnie to wszystko robisz - fajnie i ciekawie łapiesz te wszystkie kadry (widać, że masz pojęcie hjehe), cięcia, dobieranie klimatycznej muzyki w odpowiednich momentach... Nom, jesteś żywym zaprzeczeniem słynnego cytatu: Nie mogę być jednocześnie twórcą i tworzywem.
Krzesło kurulne (sella curulis) to składany stołek o skrzyżowanych prostych bądź wygiętych nogach, pierwotnie pozbawiony oparcia. Znany był wielu kulturom starożytnym basenu Morza Śródziemnego m.in . Grekom czy Egipcjanom (przez Jedwabny Szlak dotarło aż do Chin). Starożytni Rzymianie przejęli go najprawdopodobniej od Etrusków.
Krzesła kurulne wykonywano z różnych materiałów – od kości słoniowej przez różne gatunki drewna na metalu skończywszy. Często wyściełane były jedwabiem lub skórami, ozdabiane rzeźbami zwierząt i inkrustowane.
Niewielu mogło na nich siadać, stanowiły bowiem symbol władzy i były przeznaczone jedynie dla najważniejszych osób w państwie: za czasów królestwa byli to monarchowie, za republiki najwyżsi urzędnicy tacy jak konsulowie czy pretorzy (tzw. magistratus curules) i dyktatorzy, zaś po nastaniu cesarstwa oczywiście cesarze.
Za czasów swoich rządów Juliusz Cezar miał na wyłączność krzesła kurulne poustawiane w najważniejszych częściach miasta Rzymu.
Mimo swojego prestiżowego charakteru krzesła kurulne były dosyć niewygodne, a bywało też, że sprawiały problemy. Taka nieprzyjemna sytuacja przypadła w udziale pierwszego cesarza Oktawiana Augusta podczas uroczystego otwarcia Teatru Marcellusa. Wtedy to przed rozpoczęciem inauguracyjnego spektaklu krzesło kurulne, na którym miał zasiąść Pierwszy Obywatel, złożyło się, co sprawiało, że upadł na ziemię na oczach zebranych senatorów i obywateli. Ten bądź co bądź nieistotny incydent musiał mimo wszystko wywrzeć wrażenie na współczesnych, skoro pamięć o nim przetrwała do dzisiaj.
W późniejszych wiekach krzesło kurulne, które zaczęto nazywać krzesłem Dantego, przechodziło różne zmiany (m.in . powszechne stało się dodawanie mu oparcia). W średniowieczu i renesansie wciąż było uważane za mebel przeznaczony dla wyższych sfer często używany przez arystokrację i zwierzchników Kościoła.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Wieś:Hedwiżyn – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie biłgorajskim, w gminie Biłgoraj. Leży na Równinie Biłgorajskiej . W 2021 r. wieś liczyła 690 mieszkańców. Wieś powstała na początku XIX w. i początkowo nosiła nazwę Susiec Tereszpolski. Miejscowość należała do Ordynacji Zamojskiej . Istniał tutaj folwark, a w XIX wieku osadzono tutaj kilka rodzin niemieckich kolonistów. Podczas I wojny światowej niedaleko Hedwiżyna powstała stacja kolejki wąskotorowej na trasie Kolei wąskotorowej Zwierzyniec – Biłgoraj (Obiekt obecnie nie istnieje). W okresie międzywojennym nosiła nazwę Jadwiżyn. Wieś została zbombardowana 15 września 1939 roku. Część mieszkańców wsi została wysiedlona przez Niemców i trafiła do obozu w Majdanku pod Lublinem. 28 maja 1943 r. partyzanci z oddziału AK „Biskupa” dokonali między Hedwiżynem a Panasówką (przy figurze św. Jana) zasadzki na szefa biłgorajskiego Gestapo Colba. Pomimo odniesionej rany zdołał on jednak uciec do Hedwiżyna.
Data wykonania zdjęcia: 10 czerwca 1918
Opis zdjęcia:Stacja kolei wąskotorowej w Hedwiżynie.
Zwycięzca losowania: @dradrian_zwierachs
Jak chcesz wziąć udział w losowaniu kolejnego miasta kliknij w ten link
Codziennie lub w miarę możliwość będę wrzucał jakieś historyczne zdjęcie z jakiejś miejscowości w Polsce.
Aby wziąć udział w losowaniu miejscowości wystarczy wygrzmocić ten wpis.
O nazwę miejscowości będę pytał po wylosowaniu pioruna z tego wpisu poprzez hejto los.
Losowanie odbywać się będzie po godzinie 20, jeśli osoba biorąca udział w losowaniu wie, że może być niedostępna po tej godzinie, proszę niech profilaktycznie zostawi komentarz z nazwą miasta lub wsi w tym wpisie.
Dodam że nie ma ograniczeń dla użytkowników, można plusować ten wpis za każdym razem nawet jeśli już wygrałeś, i można cały czas prosić o zdjęcie z tego samego miasta nawet jeśli już zostało wylosowane, a jeśli się zdarzy że nie ma już zdjęć z danej miejscowości to użytkownik zostanie poproszony o podanie nazwy innej miejscowości.
Dopuszczam możliwość wpisania nazwy jakiejś wsi, ale nie obiecuje że znajdę zdjęcie z tej miejscowości oraz proszę o podanie dokładniejszych danych jak np. powiat i województwo.
Dziś pod wieczór zrobię losowanie, a jutro z rana dodam zdjęcie z opisem.
Brak odpowiedzi i brak podania nazwy miasta przez wylosowaną osobę w godzinach między 20 a 7 rano, będzie skutkował tym że OP sam wybiera za wylosowanego miejscowość.
