splash545

Wygralim wraz z @pingWIN . Oto na co nas stać:

Temat: perski książę

Rymy: falafel - szafel - baranina - psina

GL&HF

#zafirewallem #naczteryrymy

Klasyczny sonet namawiany. Wołam osoby występujące, których nicki nie wpasowały mi się w rymy: @George_Stark @UmytaPacha @KatieWee @bojowonastawionaowca

@fonfi z Dżordżem się starzeją,

więc znów zrzędzą i boleją, 

że sonety brać olewa.

Nie ma ziaren, same plewa.

Żaden z nich też nie ukrywa, 

że płeć druga, urodziwa,

sonetem się rzadko dzieli,

a oni by bardzo chcieli:

By @moll częściej rym skroiła.

By Paszka się z wierszem wzbiła.

By Katie głaskając kota,

może z @Wrzoo sonecik zmota?

Czy się zgodzą? Boska wola.

Lecz stawiam na to obola, 

że wełniasty stwór beczący

do zabawy nie dołączy.

#nasonety #zafirewallem

10 269,8 + 9 = 10 278,8

Piździ

#sztafeta #bieganie

#sycylijskiekoty #koty #zwierzaczki

Smol

Nigdy nie wolno dawać gniewowi dostępu do siebie, ale czasami należy go pozorować, gdy mianowicie trzeba rozbudzić ospałe umysły słuchaczy, podobnie jak opornie do biegu zrywające się konie żegadłami i podłożonymi pod nie żagwiami zmuszamy do galopu. Niekiedy znowu trzeba nastraszyć tych, na których perswazja nie wywiera żadnego wrażenia, a mimo wszystko nie w większym stopniu jest gniew pożyteczny niż strach i smutek.

Seneka, O gniewie 

#stoicyzm

25 046 350,0 - 200,0 = 25 046 150,0

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#pompujwpoprzekziemi

W nawiązaniu do zasad obecnej edycji #nasonety .

1/10 poety

Rany otwarte już zieją 

Krew leje się tą aleją 

Dziobie nie kruk ale mewa

Czegoś się @fonfi spodziewał?

Dłoń źle odcięta się kiwa 

Cierpi poeta, tak bywa 

Chce wyrwać się w szelest kniei

Lecz nie ma na to nadziei 

Przecięta tętnicza żyła

Przez co krew szybko ubyła

Poety koniec żywota 

Nakarmy zwłokami kota

Choć była to jego dola

Wiersza napisać nie zdołał

#poezja #zafirewallem

474 674,0 - 10,0 - 20,0 = 474 644,0

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#rokmedytacji

#sycylijskiekoty #koty #zwierzaczki

- Kici, kici? Nie do mnie tak, do mnie nie.

W re­la­cji uwa­żaj­cie na emo­cje, które wy­ni­kają z nie­wy­ra­ża­nego gnie­wu. Mogą przy­brać formę zrzę­dze­nia, pa­syw­nej agre­sji, nie­chęci, uża­la­nia się nad sobą, dą­sów lub ka­ra­nia dru­giej osoby na ty­siące róż­nych spo­so­bów. Za­miast tego po­cze­kajmy, aż fala go­rą­cego gnie­wu opad­nie, po czym wy­raźmy swoje uczu­cia w ra­cjo­nal­nej for­mie.

Brigid Delaney, Zachowaj spokój 

#stoicyzm

627 + 1 = 628

Tytuł: Ego to Twój wróg

Autor: Ryan Holiday

Kategoria: Poradnik

Wydawnictwo: Helion

Format: e-book

ISBN: ISBN 978-83-7278-710-1

Liczba stron: 208

Ocena: 5/10

Prywatny licznik 10/30

Książka zgodnie z tytułem traktuje o ego i wykazuje zagrożenia kierowania się nim w swoim życiu. Znajdziemy w niej też garść porad jak sobie radzić z podszeptami ego.

I wszystko byłoby ok, gdyby nie to, że to o czym napisałem we wstępie zmieściłoby się na około 40 stronach. Reszta książki to nieustające powtarzanie jakie to ego jest złe oraz niezliczona ilość historii osób, które albo zostały pogrążone przez kierowanie się ego, albo odniosły sukces poprzez odrzucenie go. Być może nie byłoby to jeszcze aż takie tragiczne gdyby te historie zostały opowiedziane rzetelnie i w ciekawy sposób, a autor nie wyciągał błędnych wniosków stosując analizę wsteczną. Patrząc w ten sposób na historię sukcesu można odnieść wrażenie, że wszystko wynika z czegoś i w tym przypadku jest to teza autora o odniesionym sukcesie dzięki odrzuceniu ego. Jednak moim zdaniem autor niejednokrotnie mylił odrzucenie ego i mądrość ze ślepym uporem i sporą dozą szczęścia. Żeby nie było były też historie dobre, ale mieszanie mądrości z głupimi wnioskami w tego typu książce nie może wyjść na dobre.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #dwanascieksiazek

25 046 890,0 - 200,0 = 25 046 690,0

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu

#pompujwpoprzekziemi

31 525 050 - 600 = 31 524 450

#deskaprzezrok

#stoicmeme #memy

#sycylijskiekoty #koty #zwierzaczki

Czy jednak nie należy dawać mu do siebie dostępu, skoro często okazał się pożyteczny? Przecież podnosi ducha, pobudza zapał i niczego wspaniałego w czasie wojny nie dokona waleczność, jeżeli on jej nie podsyci płomieniem i jeśli tego rodzaju bodziec nie wprawi w ruch i nie popędzi odważnych przeciw niebezpieczeństwom. I dlatego sądzą niektórzy, że najlepszą jest rzeczą, by gniew powściągać, nie zaś usunąć ze szczętem, a po wyłączeniu zeń tego, co jest nadmierne, by go utrzymać w granicach pożytku i taką tylko cząstkę zachować, bez której osłabnie działanie, zmarnieje siła oraz żywotność ducha. — Otóż, po pierwsze, o wiele jest łatwiej rzeczy zgubne całkiem odrzucić niż zapanować nad nimi i nie dopuszczać do siebie niż utrzymać w należytych granicach. Z chwilą bowiem gdy utwierdzą dopuszczone swe panowanie, stają się potężniejsze od tego, który chce nimi kierować, i nie dają się ani całkiem usunąć, ani zmniejszyć. Po wtóre, sam rozum, któremu powierzone są wodze, tak długo jest zdatny kierować, jak długo pozostaje wolny od namiętności. Z chwilą jednak kiedy raz zmiesza się z nimi i splami, nie potrafi już zapanować nad nimi, choć przecież mógł zdobyć się na to, żeby je odeprzeć od siebie. Raz bowiem wzburzony i z równowagi wytrącony umysł staje się niewolnikiem tego, co wprawiło go w podniecenie.

Seneka, O gniewie

#stoicyzm

9999,88 + 12 = 10 011,88

Lubię sobie biegać wkoło,

więc okrążyłem jezioro.

#sztafeta #bieganie

#stoicmeme #memy

#sycylijskiekoty #koty #zwierzaczki

Etna w tle.

Uni­ka­nie gnie­wu nie ozna­cza pa­syw­no­ści. Za­miast tego mo­żemy za­zna­czać swoją obec­ność i bro­nić wła­snych za­sad w spo­sób, który zo­sta­nie usły­szany, ale nie za­bu­rzy na­szego we­wnętrz­nego spo­koju. Przy­kład: kilka lat temu miesz­ka­łam w Mel­bo­urne. Z su­fitu za­częła ka­pać woda. W miesz­ka­niu nad moim roz­sz­czel­nił się ka­lo­ry­fer. Była nie­dzie­la i są­siad­ka z góry nie bar­dzo chcia­ła pła­cić wyż­szą staw­kę hy­drau­li­kowi. Nie in­te­re­so­wało jej, że roz­mo­czony su­fit może mi spaść na głowę – po­wie­dzia­ła, że we­zwie fa­chow­ca w po­nie­dzia­łek. Jej nie­fra­so­bli­wość mnie wku­rzyła. Miesz­ka­nie mi za­raz za­to­nie! Roz­ma­wia­jąc z są­siad­ką, po­czu­łam na­ra­sta­jącą falę go­rąca, od­dech mi się spły­cił, ogar­nął mnie gniew. Za­miast jed­nak wy­ra­zić go w po­staci wy­bu­chu agre­sji, po­zwo­li­łam tej fali prze­mi­nąć, a po­tem po­roz­ma­wia­łam z ko­bietą sta­now­czo, ale uprzej­mie, na­le­ga­jąc, żeby we­zwała speca, bo je­śli za­leje mi miesz­ka­nie, to ona do­dat­kowo po­nie­sie koszt re­montu. Mój sta­now­czy ton i na­le­ga­nie wy­star­czyły, żeby zmo­ty­wo­wać ją do dzia­ła­nia. Nie mu­sia­łam zni­żać się do krzy­ków ani wy­zwisk, które za­tru­łyby na­sze poza tym neu­tral­ne re­la­cje i skło­niły ją do od­mowy współ­pracy i de­fen­syw­nego za­cho­wa­nia, a może na­wet uczy­ni­łyby z są­siad­ki moją prze­ciw­nicz­kę.

Brigid Delaney, Zachowaj spokój

#stoicyzm