Wojna
Treść dla dorosłych lub kontrowersyjna
Wojna
Treść dla dorosłych lub kontrowersyjna
1408 + 1 = 1409
Prywatny licznik: 35+1=36
Tytuł: Życie jest gdzie indziej
Autor: Milan Kundera
Kategoria: literatura piękna
Wydawnictwo: W.A.B.
Format: książka papierowa
ISBN: 9788378814849
Liczba stron: 460
Ocena: 8/10
Mam naprawdę dużą słabość do dobrej literatury środkowo-europejskiej. Jednym z jej sztandarowych autorów jest Milan Kundera, najbardziej znany rzecz jasna z Nieznośnej lekkości bytu, ale poza tym ma sporo naprawdę świetnych książek, taka jak wymieniona powyżej.
W postaci Jaromila, przyszłego poety, autor pokazuje uniwersalny wizerunek młodego artysty - człowieka porzuconego przez jednego z rodziców i chorobliwie hołubionego przez drugiego rodzica, którego od dzieciństwa napędza pragnienie sławy i który nieustannie uważa, że prawdziwym życiem nie jest to, co go spotyka, tylko że ono zawsze znajduje się "gdzieś indziej" - czy to w postaci znajomego malarza, czy imprezujących studentów, czy też będącego przedstawicielem władzy kolegi ze szkoły, który w szybkim wieku dorobił się dziecka. Kundera często nawiązuje przy tym do takich postaci jak Rimbaud, Lermontow czy Shelley, których życiorysy przyświecały żywotowi Jaromila.
Wydaje się też, że Kundera chciał tu również rozprawić się z częścią własnego życia - początkowym zachłyśnięciem się komunizmem, przeżywanymi meandrami życiowymi i finalnym rozczarowaniem ideami pięknymi z teorii, a brutalnymi i złudnymi w rzeczywistości. Niemniej wszystko to było ważnymi elementami kształtowania się duszy poety. Powieści wielkie cechuje ich uniwersalność i ponadczasowość - i tak jest tutaj. jestem przekonany, że ta historia jest tak samo aktualna zarówno dziś, jak i będzie w przyszłości.
A kolejne książki Kundery zdecydowanie będą się na mojej półce pojawiały
#bookmeter #ksiazki
#owcacontent

Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
292 540,66 - 2,11 - 1,46 - 1,78 = 292 535,31
Piątkowe tuptanko
#ksiezycowyspacer
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin
Zaloguj się aby komentować
Widzita tę jasnoczerwoną substancję w rurce? Najlepszą częścią oddawania osocza jest, jak was doładowują kroplówą.
#krwiodawstwo

@BoJaProszePaniMamTuPrimaSorta A czemu nie?
Mam kolegę tzw. płytkarza (doskonałe żyły i zawsze ogromna ilość płytek), który już dwukrotnie był wzywany na płytki, ze względu na pilne zapotrzebowanie.
Natomiast sam oddaję najczęściej osocze i zacząłem to robić po sugestii ze strony personelu w RCKiK, od momentu gdy miałem na koncie spokojnie ponad 10 litrów czystej pełnej oddanej. Krew pełna też wpada, ale tak 1-2 razy w roku. Bycie płytkarzem nie jest mi dane niestety, zawsze kręcę się w okolicy dolnego zakresu widełek
@BoJaProszePaniMamTuPrimaSorta
Możesz oddawać częściej niż raz na 2 miechy
Wincyj czekolad (kiedyś nawet 2x więcej, teraz to się trochę pozmieniało)
Jedna donacja nie liczy się za 450ml, duże płytki są "warte" 1000ml, małe płytki - 650ml bodajze. Normalnie można speedruna zrobić do darmowej komunikacji miejskiej.
Więcej grzechów nie pamiętam, za wszystkie serdecznie żałuję, a Ciebie ojcze duchowny błagam o zbawienną pokutę i rozgrzeszenie.
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
1447 + 1 = 1448
Tytuł: Pędzę do Ciebie na sygnale. Polska przez szybę karetki
Autor: Jan Świtała
Kategoria: reportaż
Wydawnictwo: MANDO
Format: książka papierowa
ISBN: 978-83-277-4677-1
Liczba stron: 224
Ocena: 7/10
Opowieść o polskiej służbie zdrowia z perspektywy młodego, ale już doświadczonego ratownika medycznego, który zdołał poznać polski system ochrony zdrowia z kilku stron. Jest w niej trochę przykładów z życia wziętych, zarówno z terenu jak i "od kuchni", ale przede wszystkim bardzo dużo przemyśleń na temat aktualnej kondycji społeczeństwa czy funkcjonowania służby zdrowia.
Autor książki zyskał rozpoznawalność dzięki prowadzeniu profilu na Instagramie i kanału na YouTube, na których opowiada o swojej pracy w służbie zdrowia oraz promuje wiedzę z zakresu pierwszej pomocy, bezpieczeństwa oraz zdrowia.
Na książkę natrafiłem przypadkiem w Empiku, kupiłem pod wpływem impulsu i nie żałuję. Dobrze i szybko się czyta, napisana jest żywym językiem ale nie epatującym niepotrzebnymi przekleństwami jak to ma miejsce np. u Tomasza Mitry ("Ratownik"). Całkiem ładnie wydana. Jedyny zarzut jaki względem jej mam to za mała ilość przypadków z życia wziętych w stosunku do przemyśleń autora.
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz
#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #reportaz #sluzbazdrowia


Zaloguj się aby komentować
Landmannalaugar, gorące źródła, opary siarki na konkretnym odludziu i co najciekawsze mocząc d⁎⁎ę w strumieniu spotkałem, a raczej zobaczyłem gigachada z rękoma z tyłu #radoslawsikorski z małżonką i synem (jednego zauważyłem) co najwidoczniej wpadli na oczko i się zmyli być może na szlak #islandia
Ps dalej mnie d⁎⁎a boli że nie był on kandydatem na prezydenta





Zaloguj się aby komentować
A tak mi feed z Google przypomniał. Dzisiaj rocznica Wielkiej Kalamity (katastrofy) w Tatrach Słowackich. Może kogoś zainteresuje.
Wielka Kalamita to potężny huragan (wichura Alžbeta), który przeszedł przez słowackie Tatry 19 listopada 2004 roku po godzinie 15:00. Była to największa klęska żywiołowa w historii słowackiej części Tatr.
Przebieg i siła wiatru
• Czas trwania: około 3 godzin (od ok. 15:10–15:30 do wieczora).
• Prędkość wiatru: w porywach osiągała nawet 230 km/h (w Starym Smokowcu średnia wynosiła ok. 120 km/h, a porywy ok. 170 km/h).
• Zasięg: pas zniszczeń ciągnął się od Podbańskiej po Kotlinę Tatrzańską (na długości ponad 50 km i szerokości kilku kilometrów, głównie na wysokości 900–1250 m n.p.m.).
Skutki katastrofy
• Zniszczone lasy: wiatr powalił i złamał około 12 000–14 000 ha lasu (ok. 1/5 drzewostanu Tatr) oraz ok. 3 mln m³ drewna (co odpowiadało ok. 90% rocznego pozyskania drewna na Słowacji).
• Infrastruktura i miejscowości: ucierpiały m.in. Stary Smokowiec i Podbańska. Zerwane zostały dachy, linie energetyczne oraz trakcja tatrzańskiej kolejki elektrycznej (TEŽ), a część osad była czasowo odcięta od świata.
• Straty i ofiary: straty materialne i przyrodnicze szacowano nawet na ok. 300 mln euro (według innych zestawień w koronach słowackich na dziesiątki lub setki milionów i miliardy koron w szacunkach leśnych). W zależności od źródła podaje się 1–2 ofiary śmiertelne oraz osoby ranne.
Zmiana krajobrazu i odbudowa
Wiatrołomy odsłoniły panoramy szczytów, które wcześniej zasłaniały gęste lasy, a w niektórych miejscach wpłynęły na układ stoków narciarskich. Odnowa drzewostanów to proces wieloletni – pełny powrót dawnego charakteru lasu zajmuje dziesięciolecia, a miejscami nawet do 100 lat.
https://portaltatrzanski.pl/wiedza/historia/wielka-kalamita-w-slowackich-tatrach,6268
https://m.youtube.com/watch?v=G9UfT4stryA
#tatry #gory
Zaloguj się aby komentować
Przypomnialo mi sie jak w technikum uczylismy sie CNC. Razem z nami uczyl sie nauczyciel, ktory swoja mlodosc spedzil w USA na tokarkach jako pomocnik, a cale zycie marzylo mu sie byc projektantem xD Chlop znalazl jakis podrecznik programowania maszyn CNC bazujacy na istniejacym rzeczywistym rozwiazaniu, ktory mocno stawial na praktyke. Jego dostepnosc byla znikoma wiec latalismy z kserowkami kolejnych zajec ale po tygodniu stwierdzil zebysmy sobie caly podrecznik skserowali. Tak tez zrobilismy ale w odroznieniu od niego zaczelismy czytac podrecznik od konca xD Chlop ogarnial pojedyncze ruchy a my juz cyklami operowalismy. Wkrotce okazalo sie, ze przynajmniej polowa klasy umie wiecej od niego wiec stwierdzil, ze to nie ma sensu i dal se siana. Do konca roku zajecia to byly luzne pogadanki bo uznal, ze nie wypada mu egzaminowac lepszych od niego. Wszystkie pozostale klasy sie chlopa baly bo byl postrachem calej szkole a my rozmawialismy o zyciu, pilce noznej i dziewczynach z ogolniaka xD
#zycie #cnc #wspomnienia #gownowpis
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Cytat na dziś:
Patrycjusz nigdy jeszcze nie oglądał migawek. O ile zdołał ustalić, Victor Maraschino słynny był ze swego zamglonego spojrzenia, od którego mdlały starsze damy, choć naprawdę powinny być mądrzejsze. Natomiast atutem panny De Syn były leniwe ruchy, policzkowanie ludzi i fantastyczne prezentowanie się w pozycji leżącej wśród jedwabnych poduszek.
...
Tak, to fascynujące. Można zostać sławnym tylko dzięki temu, że jest się, no... sławnym. Przyszło mu do głowy, że to bardzo niebezpieczne. Tymczasem spływał na niego rodzaj odbitej chwały, wynikającej z przebywania w towarzystwie ludzi prawdziwie sławnych. I ku własnemu zdumieniu bardzo mu się to podobało.
Terry Pratchett, Ruchome obrazki
#uuk
@fonfi czytam ostatnio Szejka W.M. Hull, na podstawie którego powstał ten kultowy film z Rudolfem Valentino.
To był absolutny hicior tamtych czasów i jest to przepotężny gniot o zadufanej w sobie i bezmyślnej panience porwanej i przetrzymywanej w niewoli przez przystojnego szejka. Erotyzm aż bucha
Czytam po dwie-trzy strony dziennie, bo mi sił brakuje na więcej.
Z plusów - wciąż lepsze niż Blanka Lipińska.
Zaloguj się aby komentować
Dzień dobry!
#dziendobry
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować
Wojna
Treść dla dorosłych lub kontrowersyjna
Dopadła mnie jelitówka, akurat w dzień premiery GTA miałem grać od 24!! #zalesie

Zaloguj się aby komentować
1436 + 1 = 1437
Prywatny licznik: 41+1=42
Tytuł: Młody Mungo
Autor: Douglas Stuart
Kategoria: literatura piękna
Wydawnictwo: Wydawnictwo Poznańskie
Format: książka papierowa
ISBN: 9788367616690
Liczba stron: 443
Ocena: 8/10
Jak Douglas Stuart, to wiadomo, czego można się spodziewać: okolice Glasgow, patologia, ubóstwo, alkohol i przemoc. I kurczę jest w opisywaniu tego naprawdę znakomity, to już druga jego książka, gdzie po drodze czułem często i gęsto obrzydzenie, ale i tak z ciekawością i zachwytem skończyłem.
Tym razem historia miłości podwójnie niemożliwej: nie dość, że homoseksualnej, to jeszcze międzywyznaniowej. A jak ktoś kojarzy relacje katolików i protestantów w Glasgow, no to wiadomo, że o miłość do bliźniego tam trudno. Wszystko to pod opieką starszego brata, który kieruje osiedlową bandą, oraz pod nieopieką matki, która najchętniej zapomniałaby o własnych dzieciach, byleby móc dalej żyć pełnią życia (acz trudno z mojej perspektywy nazwać to życiem). Dla Mungo spotkania z Jamesem przy gołębniku (a z czasem i w innych miejscach) stają się szybko jedyną bezpieczną przystanią, w której chłopak chce się chronić. Ale w takich miejscach jak robotnicze osiedle w Glasgow (a ZWŁASZCZA w książce Stuarta) nigdzie nie jest bezpiecznie. Aha, wspominałem może, że to wszystko dzieje się równolegle z wyjazdem Mungo "na ryby" z dwójką mężczyzn, których jego matka poznała akurat na spotkaniu anonimowych alkoholików, których poprosiła o "opiekę" nad synem? Nie będę nic więcej mówił, ale można się domyślić wszystkiego.
Nie ma co dłużej strzępić język, bardzo polecam.
#bookmeter #ksiazki
#owcacontent

A jak ktoś kojarzy relacje katolików i protestantów w Glasgow, no to wiadomo, że o miłość do bliźniego tam trudno.
kiedyś w UK byłem obejrzeć pokój, jak się okazało u pary gejów, którzy poznali się na meczu Liverpool - Manchcester jako kibice przeciwnych drużyn. mieli na ścianie szaliki związane w serduszko xDDD
Zaloguj się aby komentować
Zaloguj się aby komentować