Poradnik który w nietuzinkowy sposób próbuje opisać i zdefiniować rolę męża i ojca we współczesnym świecie, ukształtowanych przez dziesięciolecia intensywnych przemian kulturowych.
Z pozycją zapoznałem się zachęcony bardzo entuzjastyczną recenzją kolegi @Bjordhallen . W moim przypadku nie była ona jakimś objawieniem, ale czytało się ją dobrze, a wiele fragmentów pozwoliło mi lepiej zrozumieć mojego ojca i jego postawę wychowawczą. Mnie samemu i relacja z żoną oraz dziećmi nie przyniosła jednak jakiejś istotnej wartości dodanej.
OLX właśnie ubiegł mnie w podjęciu decyzji o rezygnacji z zakupu "cegły". Właśnie miałem odpisać potencjalnej sprzedawczyni, że żaden regulamin InPost nie przewiduje procedury o jakiej wspomina... No cóż, okazja przeszła mi koło nosa.
#gownowpis #olx
@StaryPijany otóż to. Ostatnio trochę sprzedawałem na OLX, wiadomości od botów na Whatsapp przychodziły szybciej niż SMS z OLX że ogłoszenie jest opublikowane
Tytuł: Broken Sword: The Angel of Death Developer: Revolution Software Wydawca: THQ Rok wydania: 2006 Gatunek: przygodowa Użyta platforma: PC Czas do ukończenia: 7h Ocena: 5/10
Przechodzę w ramach tego, żeby w końcu zrobić wszystkie gry z serii. 1, 2 oraz 3 przeszedłem już po parę razy, 4 po raz pierwszy.
Było mocno średnio.
Bardzo kiepski UI, wręcz fatalny, nie wiem jak im wyszło, że to jest wygodne. Poruszanie się w świecie 3D też do d⁎⁎y (już chyba w poprzedniej części było lepsze, a była to pierwsza część w 3D, można by pomyśleć, że nabrali jakichś zdolności).
Świat 3D poskładany z jakichś wielkich pokoi, w których nic nie ma.
Postać Nico jakaś dziwna, w ogóle nie przypomina Nico z poprzednich części (poza tym skąd ona się wzięła w fabule?)
Anna Maria w ogóle nie jest wyrazista, ten romans z nią to wielkie XD, zakończenie tak samo.
Fabuła się rozkręca przez 85% gry, dopiero wtedy coś zaczyna być wiadomo, a za 45 minut gra się kończy.
Z fajnych rzeczy: muzyka, George i zagadki, których odpowiedzi wynikały bezpośrednio z czytania in-game notatek, obrazków, manuskryptów itd.
No straszna lipa ogółem i to do tego stopnia, że Revolution musiało potem powiedzieć, że ta część to nie jest kanon.
Tym razem weryfikacja tego co mam na poziomach a co zepsułem wcześniej.
Dzisiaj przez kilka godzin wyrównałem oświetlenie poziomów, tam gdzie światło było krzywo, obok obiektu, albo zupełnie inaczej niż powinno.
Tak samo ujednoliciłem "głębokość" obiektów, bo zdarzało się, że jedne światło było na głębokości Y=-3 a inne na Y=5
Przez co jedno świeciło mocno, a drugie było niewidoczne prawie.
Teraz ładnie całość jest na jednym poziomie Y, tak samo poprawiłem pozycję gracza i samego poziomu, aby wszystko było dobrze ustawione.
Najważniejsze, że przed testami udało mi się wyłapać kilka błędów, jak na przykład brak latarni dusz na jednym z poziomów. Pułapki, które teksturę miały za poziomem ale ich kolizja wchodziła na poziom, więc były to niewidzialne obrażenia.
Na dziś koniec.
Aby się nie przepalić i zmęczyć grą na sam koniec. Jutro popracuję sobie nad innymi zadaniami i kończymy demówkę.
Ale już praca jest praktycznie z górki, bo nie muszę nic praktycznie tworzyć, tylko dodać na poziom tam gdzie ma być.
Przeprogramować kilka rzeczy, aby ułatwić sobie tworzenie poziomów i to w sumie tyle.
Wystarczy pododawać przeciwników i pułapki na poziomy jak puzzle i mogę zbierać nową ekipę do testowania.
Bo co było do poprawienia i stworzenia zrobiłem już wcześniej, teraz jedynie mogę dodać coś nowego jak się trafi.
#rhr #programowanie #pixelart #gry
@Heheszki nie jestem pewien, co Ci mówili, że czujesz się okłamany, ale coś ten jeż faktycznie z kocimi narządami ma wspólnego. Link NSFW i raczej na ctrl+shift+P (na Firefoxie), chyba że chcesz otrzymywać dość kłopotliwe pytania co do historii wyszukiwania:
@Lopian Ktoś mi wkręcał latami, że kot ma kuśkę "długą i kolczastą jak jeż", ale dopiero u Ciebie zobaczyłem długiego jeża. Chciałem się więc popisać erudycją. No to się kurwa popisałem i po szybkim researchu - wycofuje się.
Tytuł: Cronos: The New Dawn
Developer: Bloober Team
Wydawca: Bloober Team
Rok wydania: 2025
Gatunek: survivalowa, horror
Użyta platforma: PC
Czas do ukończenia: ukończona
Ocena: 6.5/10
Lubię pograć od czasu do czasu w porządny survival horror, więc kiedy Bloober wypluł kolejną produkcję mającą zjeżyć włosy na d⁎⁎ie, niecierpliwie zacierałem rączki i... Czekałem na promocję:) Cronos został zakupiony, włączony jakoś latem i... Dopiero teraz wróciłem do gry tylko po to, żeby ją skończyć, odhaczyć i mieć czas na coś ciekawszego (np. ponowne przejście Silent Hill 2 Remake:)).
W grze wcielamy się w Podróżniczkę - istotę przemierzającą zniszczony i zawieszony w jednej chwili świat - szukającą odpowiedzi na pytanie, którego gra na początku nie zadaje. Karty są odkrywane dość powoli, powodując że cała historia do samego końca pozostaje dość... Enigmatyczna, choć finalnie prosta. Nie porwała mnie i prawdę powiedziawszy do samego końca miałem w pompce historię.
O wiele ciekawsze były same znajdowane tu i ówdzie notatki, nagrania i... Koty:)
Akcja gry dzieje się w jakimś nieco rozklekotanym miejscu, które być może mogło być Krakowem, na pewno zaś jest ruinami świata, który z jakiegoś powodu postanowił umrzeć i w chwili śmierci trwać. Zniszczone, zatrzymane w jednej konkretnej chwili ulice i budynki, wraki rozrzuconych samochodów budują całkiem przyjemny klimat, choć grafika ogólnie jest... Taka sobie. Wszystko jest ciemne, bure, zakurzone, zamglone... Czyli chyba faktycznie jak Kraków latem. Trochę nadrabiają wnętrza - akcja gry dzieje się w świecie, w ktrym lata 80 nadeszły i trwają zawieszone w jednej chwili, więc w przemierzanych mieszkaniach mamy meblościanki, boazerię, wielkie pudła telewizorów, radia Unitry, farelki, paskudne tapety... W fabrykach i warsztatach walą się sporo rdzewiejącego sprzętu, w alejkach stoją rowery składaki i motorynki, tu i ówdzie znajdziemy milicyjne wozy... Jest fajnie.
Gameplay jest typowy do bólu - włóczymy się po lokacjach, szukamy kluczy/bezpieczników żeby otworzyć kolejne drzwi i przejść dalej. Rozrywka jest dość liniowa z kilkoma większymi obszarami, służącymi trochę jako huby z których przechodzimy do kilku różnych miejsc i do których kilka razy wracamy. Gra próbuje to jakoś urozmaicić wprowadzając jakieś magnetyczne platformy, których używamy aby przemieszczać się bardziej wertykalnie - mają trochę formę łamigłówek środowiskowych , ale są proste jak swoje mózgowe posła konfederacji. Poza tym gra nie posiada w zasadzie jakichkolwiek zagadek, bo znalezienie klucza, który coś otwiera to żadna zagadka. Dopiero w klasztorze napotykamy coś na kształt łamigłówki z która jesteśmy w stanie rozwiązać w maksymalnie 30 sekund.
W grze są też maszkary, z którymi trzeba sobie radzić a jak maszkary to i narzędzia, dzięki którym będziemy mogli się z nimi zmierzyć.
Mamy kilka standardowych rodzajów broni - pistolet, dwa rodzaje strzelby, karabiny i kuszę robiącą duże bum - które możemy ulepszać w specjalnych warsztatach za znajdowaną tu i tam energię służącą tutaj za walutę. Do tego mamy granat zbliżeniowy oraz możliwość podpalenia wrażego przyjemniaczka lub walnięcia go w ryło z pięści. Te ostatnie wraz z naszym kombinezonem również możemy ulepszać za pomocą znajdowanych gdzieniegdzie rdzeni. Co bardziej wartościowe fanty zostawiają nam spotykane w świecie gry... Koty:)
O wrażych adwersarzach słów kilka.
Przeciwnicy to połączenie wytworów rodem z filmu Coś z aparycją wujka Józka i ciotki Elżbiety - niezbyt ładne, niezbyt mądre ale potrafiące pożerać swoich ubitych chwilę wcześniej braci aby zwiększyć nie tylko swoją siłę i odporność, ale też wygląd i możliwość ataków. Potrafią pożerać nie tylko ciała zabitych przez nas przeciwników, ale też zalegające tu i tam, martwe na pierwszy rzut oka, zwłoki. Walka potrafi być dość wymagająca kiedy w ciasnej przestrzeni mamy kilku takich gagatków, choć zwykle jest też kilka wybuchowych beczek i kanistrów, które bardzo pomagają w sprzątaniu świata na wiosnę.
W grze jest też kilku bossów. Walka z nimi jest prosta i nudna jak przemówienie Madame Thatcher. Wyjątek stanowi tutaj tylko ostatni Boss, z którym walka nie dość że jest wieloetapowa, to w ostatnim etapie łachudra potrafi się teleportować pod samą naszą mordę i walnąć nas ciosem karate w ryło - ot, irytujący truteń który nieco oszukuje.
Czy polecam? Tak, jeśli ktoś lubi horrory. Czy sam wrócę do gry (manwyksc dodatek)? Szczerze wątpię. Gra do przejścia jeden raz i do zapomnienia.
@Mordi Jak dla mnie jeden z lepszych horrorów ostatnich lat, no dosłownie wszystok mi tu siadło i spokojnie bym dał 8-9. Czekam na DLC czego zazwyczaj nie robię. Ale no ja mam spory sentyment do Dead Space z którego Cronos czerpie pełnymi garściami.
@hellgihad Dead Space skończyłem kilka razy,włącznie z remakiem pierwszej części (tylko trójkę raz bo mocno mi nie siadła) i mimo sporego sentymentu do DS, Cronos jakoś nie wzbudził ci plejszych emocji. To nadal solidna produkcja, ale jak @pokeminatour pisze: powtarzalna i męcząca wizualnie.
@hellgihad mi też się podobała. Natomiast mi również się podobał Callisto protocol, więc może jestem dziwny xD nie jest to poziom obecnych residentów czy remake silent ale i tak grało się elegancko
@starebabyjebacpradem wlaśnie nasmażyłem na 3 dni - dzisiaj jem na słodko z serem, jutro szpinak, feta, suszone pomidory i szpek a pojutrze z serkiem wiejskim i dżemorem. Dobrze, że mi się już indyk skończył bo jadłbym pewnie do soboty xD