Promocja świąteczna mi spierdoliła, ale tym razem nie dałem jej uciec

-90% to dobry procent ( ͡° ͜ʖ ͡°)

#manacieopowiesci #gry

Aktualuzacja #diabloh

Mniej czasu było ostatnie dwa dni, ale dophalem paladyna Pophala do końca czwartego aktu. Trzeci akt był specyficzny, znów dziwna mapa spowodowała, że w Podziemiach Łupieżców (Flayer's Dungeons) byłem po 2:30min (sprwdziłem bo sam byłem zszokowany). Normalnie tam to się idzie przez trzy poziomu labiryntu w dżungli. Ale ogólnie nie było problemów, poza tym że czasem najemnik zdychał. Akt IV był nieco trudniejszy z uwagi na obecność przeciwników ze sporą odpornością na ogień. Parę razy była niebezpieczna sytuacja jak utknąłem w tłumie, szczególnie kiedy do ataku używałem umiejętności Zeal (dwa szybkie ataki, więcej obrażeń i skuteczności ataku, ALE trwa dłużej i nie da się przerwać w połowie. Ryzykuj się w ten sposób, że przegapi się moment iż trzeba już spierdalać.) - ostatecznie zmieniłem na klasyczny atak dla bezpieczeństwa. Sam Diablo to była formalność bo ten jego najgroźniejszy atak nie działa dobrze jak bohater naparza mu mieczem w mordę.

Pophal tymczasem został odephany (celowe) - teraz przełączam na Czarodziejkę Hejtmionę. W ankiecie miała taki sami wynik jak nekromanta, to doceniłem to jak go goniła (bo początkowo bardzo przegrywała).

Kilka słów na temat czasu, bo to chyba najczęstszy komentarz. Tak, staram się robić akty w miarę szybko - w końcu postawiłem sobie limit czasowy. Na poziomie normalnym poniżej 1h/akt są jak najbardziej do robienia, w koszmarze być może będzie to nawet łatwiej (bo już mają sprzęt i umiejętności, które przyspieszają). Ale muszę nadrobić jak najwięcej czasu mogę, bo piekło będzie piekło. Mimo iż mapy na wyższych poziomach zazwyczaj nie są większe (są pojedyncze lokacje co tak mają - wieża hrabiny, kazamaty nienawiści) to rekompensuje to fakt, że nie trzeba schodzić po kostkę horradrimów. Po prostu potwory na najwyższym poziomie są trudne - mają dużo więcej życia, dużo więcej odporności, dużo więcej obrażeń zadają. Wolę mieć zapas czasu na tamte poziomy, bo być może trzeba będzie trochę pofarmić lepszego sprzęt czy doświadczenia.

Robienie gry szybko tak naprawdę opiera się na dwóch tematach - nie trzeba zabić każdego potwora i nie trzeba podnosić każdego przedmiotu. Tyle. Za zwyczajne potwory jest niewiele doświadczenia, za większość przedmiotów jest niewiele hajsu. Speedruny to też coś co mnie przyciągnęło z powrotem do Diablo2 jakieś 5 lat temu. Zupełnie nie interesuje mnie gra sieciowa (jestem zaawansowanym introwertykiem, nie amatorem w tej kwestii co się z ludźmi na piwo umawia :P), natomiast wyzwania quasisportowe jak najbardziej. Tutaj jakby ktoś chciał popatrzeć, najpopularniejszymi streamerami są MrLllama z USA i Kano z Australii, ale mamy nawet polskiego znanego speedrunnera o nicku BokserKabaty (nie jest tak popularny, ale wyniki ma świetne). Speedruny mają różne kategorie - oczywiście podział na bohaterów, ale także takie że robią tylko normal albo całą drogą do piekła (albo nawet dalej do Uberów - może kiedyś napiszę o tym). Są też tryby hardcore i softcore (w pierwszym jak zginiesz to jest GG). Link do rekordów jest taki: https://www.speedrun.com/pl-PL/d2r

Akt III/Palady: 46m

Akt IV/Paladyn: 45m

Statystyki:

Ukończone akty: 8/105

Czas łącznie: 6:34h

Ciekawe przedmioty: Crushflange (obecnie w stashu)

Postaci:

Zabójczyni Hasa - poziom 24 (akt 5/normal)

Paladyn Pophal - poziom 24 (akt 5/normal)

Czarodziejka Hejtmiona - poziom 4 (akt 1/normal)

#diablo2 #gry

Z ciekawostek to pan Epstein, mimo że od kilku lat nie żyje to czasem pyka sobie w Fortnite z terytorium Izraela ( ͡° ͜ʖ ͡°)

W 2025r ograł kilka godzin a ostatnio aktywny był dzisiaj. Niestety po tym jak ktoś na reddicie to zauważył to konto stało się prywatne. No szkoda xD

#epstein #gry #fortnite #izrael

Klaatu, Varata... jak to dalej szło? xD

#gry

#gry #ps5 #RdzenniLudzie

Kto grał w Ghost of Yotei, ten spotkał Ajnów. Można się o nich całkiem sporo dowiedzieć, przemierzając świat gry (podobno solidnie podeszli do researchu - to amerykańskie studio tak btw).

Ponieważ interesują mnie ludy tubylcze i ich kultura, bardzo mnie to zaintrygowało, więc poczytałem więcej o Ajnach. Jedną z wyróżniających cech są geny na gęste owłosienie (największe na świecie u mężczyzn) – ale to taka ciekawostka.

To, czym chciałem się z wami podzielić, to fakt, że Ajnowie są nadal bardzo dyskryminowani w Japonii. Przez wieki zmuszano ich do asymilacji, nauki japońskiego, porzucenia tatuaży i rytuałów. W 1899 r. ustawa nazwała ich „byłą ludnością rdzenną”, odbierając ziemie i prawa do połowu. Dopiero w 2008 r. parlament uznał ich za tubylców, a w 2019 r. uchwalono ustawę o ochronie – choć bez pełnych praw. Dziś 29% doświadcza dyskryminacji w edukacji, pracy i małżeństwach. Dzieci Ajnów są mobbowane w szkole itp.

Dziwi mnie kontrast z tym, co wiem o Japonii: z jednej strony zen, haiku, anime, mistrzowskie rzemiosło, a z drugiej dyskryminacja, nacjonalizm, masakra ludności chińskiej w czasie wojny i inne straszne rzeczy.

PS. Kilkuset Ajnów żyje po stronie rosyjskiej, ale tam ich sytuacja jest jeszcze gorsza, bo oficjalnie ten lud na ziemiach rosyjskich wymarł.

#witcher3 to gra nie miłośników poezji, ale również dla koneserów #malarstwo ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Szkoda, że nie została zaprezentowana Dama z lisim kutasem ( ͡° ͜ʖ ͡°)

#gry

#heheszki #gry #expedition33 #francja Kiedy deweloper chcie mieć pewność że gracze będą wiedzieć z jakiego kraju jest gra xD

Alarums & Excursions stało się miejscem wymiany pomysłów, zasad i opisów kampanii między wczesnymi graczami i twórcami, pomagając kształtując rozwój całego hobby.

#ciekawostki #rpg #leegold #fanzin #czasopisma #gry #dnd #gryrpg #gryfabularne #grybezpradu

Gdzie popełniłem błąd grając wcześniej 60+h tygodniowo by później robić 60+h tygodniowo xd #heheszki #gry #kiedystobylo

O matko, co to była za walka. Arlecchino to najlepszy boss w soulsach i nawet z tym nie handlujcie. Trudny na granicy frustracji ale mega satysfakcjonujący. Całą aranżacja walki absolutne top. Historia za nią stojąca, muzyka, przerywniki, atmosfera, no top. A aktor który podkładał pod niego głos powinien dostać awans. Prawdopodobnie to ostatni tak trudny boss któremu dam radę, bo wyżej to już chyba musiałbym mieć refleks koreańskiego nastolatka. Jak pierwszy raz doszedłem do drugiej fazy to po zobaczeniu przerywnika i wyłapaniu kombosa który otwiera drugą fazę odłożyłem pada i poszedłem spać xD Warto przejść całe dlc dobrych chwil xD Przez kilka pierwszych prób drugiej fazy traciłem nadzieję że mam jakiekolwiek szanse żeby chociaż zadać jakieś obrażenia, ale stare dobre git gut i jazda do przodu. W ostatnim pojedynku już czułem że panuje nad sytuacją i nawet nie zużyłem wszystkich estusów. Wspaniała walka.

A z takich osobistych sukcesów to udało mi się samemu rozkminic jak przeżyć otwierające kombo z drugiej fazy z palcem w d⁎⁎ie xD #gry #liesofp

Jedna z moich pierwszy gier komputerowych Duke Nukem: Manhattan Project. Ale to była świetna gra... Naszła mnie taka nostalgia, może trochę ze względu na to, że to jedyna gra w którą zdążyłem pograć z moim ojcem zanim zmarł.

#dukenukem #gry #platformowki no i może trochę #retrogaming

https://youtu.be/Fu-XcaeCvyQ?si=onM3-spCHJy8-Cvq

23 + 1 = 24

Tytuł: Włóczykij: Melodia Doliny Muminków
Developer: Hyper Games
Wydawca: Raw Fury
Rok wydania: 2024
Gatunek: Przygodówka
Użyta platforma: PC
Czas do ukończenia: ukończona, 4h
Ocena: 8.5/10

Krótka przygodówka skierowana raczej do młodszych graczy. Jednak zrobiona z takim serduchem, że naprawdę przyjemnie spędza się ten czas w grze. Piękna, ręcznie rysowana oprawa graficzna oraz nastrojowa muzyczka z utworem, który natychmiast trafia na moją główną playlistę Spotify.

https://www.youtube.com/watch?v=Cr5XOZ1uyVE

#gamesmeter #gry #muminki #muzyka

https://x.com/PlayOverwatch/status/2019118032635724211

#blizzard #overwatch2 #overwatch #gry

W szklanej kuli wróżbiarka przewiduje przyszłość. Widzi Twój sukces i wielkie bogactwo. Jesteś sprytny, zaradny i przedsiębiorczy. Szelmowski uśmiech odbija się na kryształowej powierzchni.

Wziąłem je do ręki, żeby tylko zobaczyć. No i przepadłem.

-> https://rgfk.pl/kostki-rpg-diamentowe-zestaw-7-szklanych-krysztalowych-kosci-kostek/60556.html

#rpg #kostki #dnd #warhammer #gry #fantasy #gryrpg #gryfabularne #grybezpradu

#battlefield 6 podoba mi się też ze względu na swobodę rozgrywki, jaką oferuje.

Robię wyzwania związane z trybem Team Deathmatch. Potrzebuję wygranych meczy, ale że dzisiaj nie za bardzo chce mi się strzelać, to na jednej mapce grałem zwiadowcą z dronem. W ten sposób nabiłem 47 asyst, moja drużyna ciągle widziała wrogów na minimapie, a mecz został bez problemu wygrany. ; )

#gry #chwalesie

22 + 1 = 23

Tytuł: The Invincible
Developer: Starward Industries
Wydawca: 11 bit studios
Rok wydania: 2023
Gatunek: Walking sim
Użyta platforma: PC
Czas do ukończenia: 7h
Ocena: 6/10

Koniec przygody z „Niezwyciężonym”.

Mam mieszane uczucia co do egranizacji.

Z jednej strony, podobnie jak w przypadku komiksu, ciekawie było zapoznać się z czyjąś wizją Regis III i porównać ją z własnymi wyobrażeniami. W moim umyśle planeta przedstawia się o wiele bardziej nieprzyjaźnie. W przypadku gry wygląda... przyjemnie. Pięknie nawet bym powiedział.

Oprawa audiowizualna to największa zaleta tego tytułu. I nie dziwię się, że twórcy postawili na to nacisk, ponieważ mamy do czynienia z symulatorem chodzenia = nie ma za wielu gameplaya oprócz spacerowania, okazjonalnej interakcji z otoczeniem i wybieraniem opcji dialogowych.

Miło słuchało się rozmów głównej bohaterki z Astrogatorem i innymi. W ogóle jest to bardzo sympatyczna postać: ujęła mnie szczególnie tym, że czasem nuciła pod nosem. : D

Historia zaś... Nie pasowało mi parę rzeczy, gdy zestawiłem je z pierwowzorem, dlatego uznałem egranizację za fanfiction. Nie ma co się przejmować, czy wszystko się zgadza. Tym bardziej, że tak jak w przypadku komiksu, to również laurka dla powieści. Postacie dochodzą do bardzo podobnych wniosków, co bohaterowie z książki, wręcz używają tych samych słów.

„The Invincible” kupiłem za jakieś osiem złotych i tych siedem godzin to zdecydowanie nie był czas zmarnowany, ponieważ bardzo podoba mi się powieść, a twórcom gry udało się oddać jej ducha. Jednakże formuła walking simulatorów nie do końca do mnie przemawia.

Z wywiadu ze scenarzystką, który akurat przeczytałem w numerze „Nowej Fantastyki”, dowiedziałem się, że mieli nielichy problem z wybraniem gatunku dla swojej gry. Wszystko spowodowane specyfiką twórczości Lema.

Wpis wygenerowany za pomocą https://gamesmeter.bieda.it/

#gamesmeter #gry