@NiebieskiSzpadelNihilizmu Tyle lat minęło a ja to widzę jak wczoraj

@sireplama 15 minut zabrakło i bym zdążył.

@vredo nie wiadomo tak naprawdę. Nie obwiniaj sie o to i trzymaj się!

@vredo Nie myśl w ten sposób, obwiniasz się wtedy za nie swoje wybory

@vredo albo spróbowałby kolejny raz. Miałem taką koleżankę, raz ją odratowali, drugi też, ale cóż, próbowała do skutku. I nie odwiniam się że za mało ją wspieraliśmy, jakieś rany sprzęt lat siedziały w niej głęboko. Tylko raz w roku jadę znicza zapalić, choć innych kumpli odwiedzam na cmentarzach częściej bo ta jej sytuacja przypomina mi że sam byłem w podobnym stanie kiedyś.

@vredo Jak w piosence Metalliki: "Just when all seems fine and I'm pain-free, you jab another pin, jab another pin in me" – śpiewał Hetfield, porównując się do laleczki voodoo. Ale ostatecznie się "naprawił", zwalczył traumę z dzieciństwa spowodowaną odejściem ojca, poradził sobie z alkoholizmem i do dziś występuje i cieszy się życiem. Zgodnie z zakończeniem:

Numb us up to shield the pins

Renew our faith which way we can

To fall in love with life again

Tego samego Tobie życzę, stary. Łapę ściskam i dedykuję Ci ten utwór .

@Legendary_Weaponsmith Pojebane było, bo trzeba było jeszcze złożyć zeznania na policji, zadzwonili do drugiego brata żeby przyszedł. O mnie nawet jakby nie wiedzieli: A to ma pan brata? A to też niech przyjdzie. I musieliśmy wchodzić tylnymi drzwiami bo im się akurat elektryczny zamek popsuł.

@vredo ja akurat byłem zagramanicą i dowiedziałem się od innego brata przez telefon.

A z tym, który się powiesił, ostatni raz gadałem kilka tygodni wcześniej, nafetowany.

@yoowki Ładzia

@virescens Nie odpowiem ci konkretnie, bo tego nie było widać. Pytania człowiek zadaje sobie później, jak już jest za późno.

@virescens Nie no, ostatnio gdzieś tam jeden zamordował teściową, żonę i nowo narodzoną córkę i dopiero odwalił samobója, takie postępowanie rozumiesz i pochwalasz czy jak?

@GazelkaFarelka Moje pytanie było "Skąd ta ogromna autoagresja do siebie samych ???"

Samobójstwo rozszerzone to wciąż agresja i skrajny przykład braku miłości do siebie samego.

Kto ma Nas kochać jeśli My nawet samych siebie nie potrafimy ?

@virescens o tym czy facet jest zdrowy i silny nigdy nie wiesz. U facetów jak u królików - nie dają po sobie poznać, kwestia natury, biologii, porównajmy sobie obraz płaczacego mężczyzny dajmy na to Hołowni nad konstytucją a płacz jakieś kobiety, to budzi w nas naturalne odmienne reakcje i nie chodzi o powód płaczu, tylko pierwotne instynkty. I tego nijak nie zmieni się jakims mówieniem że facet może się wypłakac. Te same przez których królika mamy za słodkie zwierzątko a szczura się brzydzimy.

Czemu kierują agresję na siebie ? Strzelam że wyrzniecie kogokolwiek nie pomoże, będzie się dalej tam gdzie było w optymistycznym scenariuszu a w realistycznym za kratkami. A w przypadku agresji do siebie ? Permanentnie pozbywasz sie problemu jaki by on nie był, razem ze wszystkimi innymi potencjalnymi, raczej jest to sytuacja gdy problem jest tak ciężko że człowieka sytuacja przygniata i stąd taki krok, podobnie masz przy wypaleniu zawodowym, najpierw cisniesz coraz mocniej by nagdonic zaległości aż w końcu coś w tobie peka i masz wszystko w dupie, może tak jest i w tych przypadkach.

@virescens Może szukanie pomocy psychologicznej czy psychiatrycznej jest postrzegane jako słabość. Każdy zna takie motywujące hasełka jak: "co ty - baba jesteś?" albo "chłopaki nie płaczą" albo "ogarnij się jakoś" itd. można wymieniać do porzygu.

Kiedyś myślałem, że jakbym miał takie myśli, to bym rzucił wszystko i wyjechał np. do Tajlandii albo jak mój kolega - do Kolumbii uczyć tam angielskiego. Ale kiedy w grę wchodzi depresja albo inne choroby psychiczne, to taki wyjazd nic by nie pomógł.

@virescens w tamtym roku zaliczyłem epizod depresyjny. Przyczyn było wiele, ale główne to lek i na dokładkę zwolnienie z pracy. Trudno mi nawet opisać ten stan, choć Jim Carrey określił to jako "Your body needs deepRest".

To taki miks ciągłego bólu, którego nie ma, ale jest. Trwały strach, negatywne wizje, pojawiające się objawy fizyczne tych nerwów typu bolesne skurcze brzucha/jelit, ból pleców. Cokolwiek się robi niewiele się polepsza. Nie widać po prostu żadnej ucieczki, poza jedną... I to przychodzi samo, myśl "zmniejszyć ból" jest w nas zakorzeniona, a niektórzy przyparci do muru koniec końców nie wytrzymują.

To nie jest tak, że łapie się doła, a następnego dnia za rozwiązanie ostateczne. Często są to problemy nawet nieuświadomione albo tłumione latami (komentarze @jedzczarnekoty i @xniorvox), do których dokładamy sobie kolejne (np. "złe" związki wynikające z powtarzania schematu, brak zaznaczania i pilnowania własnych granic) i tłumimy dopóki wulkan nie wybuchnie (tu prawdopodobnie idealnie pasuje historia z komentarza @GazelkaFarelka).