saradonin_redux

386 + 1 = 387

Tytuł: Kolor magii

Autor: Terry Pratchett

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Format: książka papierowa

Liczba stron: 206

Ocena: 4/10

Ze Światem Dysku miałem styczność bardzo dawno temu, gdy z ciekawości pożyczyłem z osiedlowej biblioteki “Straż, straż” i mimo niewielkiej objętości ledwie tę książkę wymęczyłem. Nie inaczej było i tym razem, mimo upływu wielu lat nadal mnie to nie bawi.

Kolor magii to bajka dość abstrakcyjna, wymagająca pewnego poziomu wyobraźni i to jest akurat fajne. Problem polega na tym, że Pratchett zamiast rzucić żartem tu i ówdzie, to za wszelką cenę stara się na siłę zabawny i niezwykły w dosłownie każdym zdaniu. Poświęca przy tym wszystko inne składające się na dobrą powieść. Stara się tak mocno, że zamiast składnej fabuły i ciekawych postaci dostajemy ciąg chaotycznych niedorzeczności i skeczów kabaretowych. Owszem, zdarzają się elementy, które jakimś sposobem działają, jak żywy Bagaż, magiczny miecz Kring albo Śmierć mówiąca wyłącznie WIELKIMI LITERAMI, a raz na jakiś czas trafi się dowcip bliższy Monthy Pythonowi, częściej jednak jest to poziom powtórki z mazurskiej nocy kabaretowej z widownią wypełnioną podchmielonymi wujkami lub wymysłami przekomarzających się pięciolatków naładowanych pod korek cukrem.

#czytelniczebingo - klasyk fantasy, którego nie przeczytałeś

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto

365 + 1 = 366

Tytuł: Kieszonkowiec

Autor: Fuminori Nakamura

Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

Wydawnictwo: Kwiaty Orientu

Format: książka papierowa

Liczba stron: 224

Ocena: 7/10

Tokijski kieszonkowiec za namową przyjaciela bierze udział we włamaniu z kradzieżą. Robota wygląda na prostą, a plan jest dopięty na ostatni guzik. Co może pójść nie tak?

Książeczka wielkości dłoni, na jeden lub dwa wieczory. Forma zwięzła, język precyzyjny. Znakomicie oddane napięcie podczas obserwacji ofiary i kradzieży. Trochę kryminał, trochę jakby przypowieść. W kryminalny półświatek Tokio wpleciony wątek przyjaźni złodzieja z małym chłopcem.

#czytelniczebingo - kryminał bez klasycznego detektywa - bingo!

Plan jest taki, żeby do końca roku wypełnić całą planszę, bo ta zabawa skłania mnie do sięgnięcia po bardziej zróżnicowane pozycje. Chociaż muszę przyznać, że na niektóre pola nie mam jeszcze nawet pomysłu.

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto

354 + 1 = 355

Tytuł: Wrony

Autor: Petra Dvorakova

Kategoria: literatura piękna

Wydawnictwo: Storybox

Format: audiobook

Ocena: 10/10

Czas trwania: 3h 19m

Czytały: Kaja Walden, Ilona Chojnowska

Krótka lecz dosadna opowieść o braku zrozumienia, samotności wśród najbliższych i dysfunkcyjnych wzorcach wychowawczych. Deptanie poczucia własnej wartości jest codziennością, “pocieszanie” jest wzbudzaniem poczucia winy w przebraniu, a dziecko nie ma prawa do dzieciństwa, bo przecież musi być poukładane, a najlepiej dokładnie takie jak ja chcę albo jak “syn koleżanki twojej starej”. Emocjonalnie wyczerpująca i bolesna jak rosyjski film. Najlepsze jest to, że nie jest jakoś bardzo przejaskrawiona, a prozaiczna i wcale niedaleko jej od “normalnego” dorastania w latach 90-tych.

Świetna robota duetu lektorek.

#czytelniczebingo - polecajka z hejto - książka podpatrzona u @WujekAlien - pomyślałem, że jak chłop tyle czyta i coś chwali, to może warto sprawdzić

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto

349 + 1 = 350

Tytuł: Modyfikowany węgiel

Autor: Richard Morgan

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: MAG

Format: książka papierowa

Liczba stron: 542

Ocena: 7/10

Jest XXVI wiek, ludzkość zaczęła rozprzestrzeniać się po galaktyce, a śmierć przestała być ostateczna. Dzięki technologii wykorzystującej modyfikowany węgiel świadomość można zapisać w formie cyfrowej i przenieść do nowego ciała. Karę pozbawienia wolności fizycznej zamieniono na umieszczenie “cyfrowego człowieka” w przechowalni na dziesiątki, a nawet setki lat. Były agent sił specjalnych zostaje wynajęty przez wpływowego klienta do zbadania okoliczności jego rzekomego samobójstwa.

Na pewno na uwagę zasługuje świat przedstawiony. Choć poznajemy tylko niewielki skrawek rzeczywistości, to ma on ogromny potencjał. Świat jest przepełniony nowoczesną technologią, normą są latające taksówki, reklamy projektowane bezpośrednio do mózgu i hotele prowadzone przez autonomiczne AI. Jest też brutalny i wulgarny, pełen korupcji, seksu, narkotyków i przemocy. Mroczna atmosfera i wszechobecne papierosy przywodzą na myśl Neuromancera, a i forma opowieści balansuje na granicy kryminału noir i cyberpunka, tylko nastawionego nie tyle na budowanie atmosfery, co na akcję.

Bohaterowie są skomplikowani i wadliwi: cyniczni, skrywają wiele sekretów, kłamią, ćpają i ulegają wielu innym słabościom. Zdarzają się momenty żenujące, w których główny bohater mimo, że przeszedł wymagające szkolenie warunkujące i jest wspomaganym neurochemicznie kozakiem, to bywa targany przez hormony niczym pryszczaty nastolatek… albo James Bond z lat 60-80 śliniący się do każdej pary cycków. Mimo tych wad, a może po części dzięki nim, wydaje się ciekawie napisany, bez przesadnej doskonałości.

Natomiast fabularnie niestety momentami mamy wydmuszkę. Początek intryguje, ale potem przez pewien czas historia tak naprawdę niewiele się rozwija, kręci się w kółko i dopiero pod koniec dostajemy zakończenie podane na tacy. Objętość wypełniają liczne opisy, sceny przemocy, seksu i wspomnienia głównego bohatera. Finalnie wyszło jednak nieźle, a nawet dobrze, choć mogło być za⁎⁎⁎⁎ście, więc pozostało mi wrażenie nie do końca wykorzystanego potencjału.

#czytelniczebingo - książka nagrodzona - nagroda im. Philipa K. Dicka w 2003 roku

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto

344 + 1 = 345

Tytuł: Instytut

Autor: Stephen King

Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

Wydawnictwo: Albatros

Format: audiobook

Ocena: 6/10

Czas trwania: 18h 12m

Czytał: Maciej Kowalik

Książka o dzieciach przejawiających zdolności telepatyczne lub telekinetyczne porwanych do tajemniczego instytutu, w którym są poddawane obserwacji, testom i tresurze.

Wybrałem jedną z nowszych powieści Kinga, ponieważ jego twórczością byłem zafascynowany w młodości, ale zatrzymałem się mniej więcej 20 lat temu i byłem ciekaw jak zmienił się po tylu latach. Chyba niewiele. Trzyma poziom. Główne cechy stylu pozostają takie same jak zawsze: akcja rozwija się powoli zmierzając do punktu kulminacyjnego pod koniec opowieści, a mocną stronę jak zwykle stanowią różnorodne i wiarygodne osobowości postaci budowane w sposób pośredni poprzez różne drobne codzienne czynności, dialogi i małe wybory.

Nie jest to przerażający horror, a raczej niepokojący dreszczowiec z elementami fantastyki, choć muszę przyznać, że dobrze opowiedziany, a wątki łączą się w przemyślany sposób. Lektura okazała się całkiem wciągająca i zarazem mało wymagająca, więc idealnie nadaje się do słuchania na spacerze czy podczas sprzątania.

#czytelniczebingo - powrót do autora, którego już lubisz, a konkretniej autora, którego uwielbiałem będąc nastolatkiem

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto

332 + 1 = 333

Tytuł: 1000 Lokomotyw

Autor: Torsten Berndt, Klaus Eckert

Kategoria: historia

Wydawnictwo: Wydawnictwo Olesiejuk

Format: książka papierowa

Liczba stron: 368

Ocena: 8/10

Potężna cegła zawierająca skróconą historię kolei skupioną w znakomitej większości na Europie oraz krótkim rozdziałem dotyczącym Stanów Zjednoczonych. Kompetentnie napisana książka w zrozumiały sposób przedstawia uwarunkowania zarówno geograficzne jak i polityczne mające wpływ na rozwój kolei w danym kraju. Jak wskazuje tytuł, główna jej objętość poświęcona została lokomotywom i zespołom trakcyjnym funkcjonującym na danym obszarze od pierwszych parowozów, po nowoczesne elektryczne zespoły trakcyjne wysokich prędkości. Każda opatrzona fotografią, krótkim opisem oraz podstawowymi danymi technicznymi.

Znakomite wydawnictwo dla każdego miłośnika kolei. Ponadto czytana przed snem skutecznie usypia.

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto

Album: This Morn' Omina

Wykonawca: Le Serpent Blanc - Le Serpent Rouge

Rok: 2003

Odsłuch całości niestety dostępny jest tylko na bandcamp:
https://thismornomina.bandcamp.com/album/le-serpent-blanc-le-serpent-rouge-2

Stara szkoła. Dwupłytowe wydawnictwo, ale żeby nie przesadzać z długością, przyjmijmy, że zgłaszam tylko pierwszą część, czyli Le serpent blanc obejmującą pierwsze 8 utworów:

1. Epoch

2. Suneater

3. (The) Ninth Key

4. Taliesin

5. The Immutable Sphere

6. Toltec

7. Son of Fire

8. Uraeus

Pojedyncze utwory można odnaleźć na Youtube, ale nie widziałem żadnej playlisty.

#kacikmelomana #muzykaelektroniczna #psytrance #industrial #tribaltechno

Dzień dobry, słowo się rzekło.

Pozdrawiam

#hejtokoksy #silownia #dziennog

304 + 1 = 305

Tytuł: Mechanicum

Autor: Graham McNeill

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Copernicus Corporation

Format: audiobook

Ocena: 7/10

Czas trwania: 13h 58m

Czytał: Krzysztof Polkowski

Dziewiąta pozycja z cyklu Herezji Horusa jest smutną historią Schizmy Marsa.

Mars jest planetą‑zbrojownią imperium, to w jego kuźniach i fabrykach powstają pancerze kosmicznych marines oraz tytani dla armii imperialnej. Podzielony jednak pomiędzy liczne frakcje i sprzeczne interesy, nie jest monolitem.

Narracja obejmuje dwa główne, prowadzone równolegle wątki. Pierwszy ma formę przygodową i dotyczy prac zespołu specjalistów nad nową, rewolucyjną technologią oraz odkrywaniem sekretów kryjących się za marsjańskimi legendami. Drugi ma charakter trzymającego w napięciu dreszczowca wypełnionego polityką, prowokacjami, szantażem i zdradą.

Dialogi są drewniane, a postacie płaskie, szczególnie te drugoplanowe. Książka nadrabia jednak bogactwem detali fabularnych dotyczących Marsa i Mechanicum, umiejętnie budowanym napięciem oraz epickimi bitwami potężnych tytanów.

#czytelniczebingo - nietypowy system magii lub technologia - bóg-maszyna, połączenie technologii z mocami demonicznymi, maszyny samoświadome, “zły” kod

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #warhammer40k

303 + 1 = 304

Tytuł: Legion Wspomnień

Autor: James S.A. Corey

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: MAG

Format: książka papierowa

Liczba stron: 448

Ocena: 5/10

Książka jest zbiorem 8 opowiadań z uniwersum Expanse: Napęd, Rzeźnik stacji Anderson, Bogowie ryzyka, Kocioł, Życiowa otchłań, Dziwne psy, Auberon oraz Grzechy naszych ojców. Akcja osadzona została w różnych przedziałach czasowych zarówno przed, w trakcie, jak i tuż pod wydarzeniach głównej linii fabularnej.

Mam mieszane uczucia.

Przede wszystkim w oczy razi słaby styl części opowiadań, chaotyczne przeskoki i brak spójności narracji nawet w ramach tego samego opowiadania. Nie jestem pod tym względem jakoś wyjątkowo wymagający, ale momentami odnosiłem wrażenie, że pisały je zupełnie inne osoby niż podstawowe 9 tomów cyklu albo nawet różne akapity pisały różne osoby. Być może autorzy powierzyli to zadanie stażystom. W ostatnim opowiadaniu, aby sięgnąć jeszcze niżej, ktoś zdecydował się zastosować idiotyczne gender-bender formy czasowników. Podejrzewam, że w oryginale były to po prostu wyimaginowane zaimki, ale w polskiej wersji wyszło z tego kalectwo językowe, które przy pierwszym wystąpieniu wziąłem za literówkę, a po przeczytaniu najeżonego nimi akapitu podejrzewałem początki wylewu.

Również strona fabularna nie trzyma stałego poziomu. Część opowiadań w wiarygodny sposób wyjaśnia przeszłość bohaterów (np. jak Timothy został Amosem) lub uzasadnia ich motywacje (Fred). Inne są wyraźnie inspirowane istniejącymi wzorcami popkultury (Smętarz dla zwierzaków), a jeszcze inne sprawiają wrażenie wymyślonych naprędce podczas defekacji.

Mając cykl Expanse na świeżo można jednak przymknąć oko na niedostatki i uznać ten zbiór za miłą ciekawostkę.

Najbardziej spodobały mi się: Napęd, Rzeźnik stacji Anderson, Kocioł

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto

282 + 1 = 283

Tytuł: Bitwa o Otchłań

Autor: Ben Counter

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Copernicus Corporation

Format: audiobook

Ocena: 7/10

Czas trwania: 13h 12m

Czytał: Krzysztof Polkowski

tl;dr: Wietnam w kosmosie z kosmicznymi he-manami, solidna pozycja dla miłośników przejaskrawionego military sci-fi, dla większości może okazać się niezbyt logiczna ani porywająca.

Ósma książka cyklu Herezji Horusa została trafnie zatytułowana. Narracja przyjmuje wybitnie batalistyczny charakter wypełniony opisami bitew kosmicznych ze wszelkimi detalami manewrów, uzbrojenia i uszkodzeń, chaotycznych walk z demonami osnowy, a także bratobójczych potyczek pomiędzy Astartes. Powraca teatralność i pompatyczność. Znów dochodzi sporo nowości i postaci z legionów, których nie było w poprzednich częściach, więc jako laik miałem okazję poznać niektóre cechy charakteryzujące Ultramarines, Kosmicznych Wilków czy Głosicieli Słowa. Choć większość postaci była dość płaska i archetypiczna (prawy i szlachetny kapitan, waleczny pijak-zawadiaka itp.), to znalazły się dwie (Mhotep i Skraal), które okazały się totalnie badass w sposób tak wspaniale metalowy, że mózg automatycznie chciał włączyć Manowar, Dethklok albo soundtrack z Dooma.

Na próżno w tej książce szukać jakieś filozoficznej czy psychologicznej głębi, czy też fabularnych smaczków kluczowych dla całokształtu Herezji. Bitwa o Otchłań okazała się po prostu zapisem brutalnej i wyczerpującej kampanii wojennej, w której desperacja bohaterów miesza się z klaustrofobiczną atmosferą potęgowaną przez wzajemną niechęć i różnice zdań pomiędzy sojusznikami. Z drugiej strony nie zabrakło też scen wyjątkowo dramatycznych i epickich.

Wbrew licznym opiniom bawiłem się całkiem nieźle, być może dlatego, że świat Warhammera 40K traktuję z dystansem jak fabułę Gothica czy Warcrafta.

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #warhammer40k

264 + 1 = 265

Tytuł: Legion

Autor: Dan Abnett

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Copernicus Corporation

Format: audiobook

Ocena: 5/10

Czas trwania: 11h 36m

Czytał: Krzysztof Polkowski

Siódma część Herezji Horusa przynosi zmianę perspektywy, gdyż tym razem większość akcji nie jest przedstawiona z punktu widzenia Adeptus Astartes, lecz zwykłych ludzi - żołnierzy 670 floty ekspedycyjnej o dość skomplikowanej strukturze i przeróżnych fikuśnych tytułach wojskowych, z których niektóre sprawiają wrażenie wymyślonych na poczekaniu. Być może z tego powodu forma opowieści też nie jest tak wyniosła, a bardziej przybiera formę militarno-szpiegowskiej rozgrywki, której należy nieco uważniej słuchać, by nadążyć za grą kłamstw i pozorów. Książka przy okazji stanowi niejako wprowadzenie do specyfiki Legionu Alfa, w którym najwyraźniej wszyscy kłamią i każdy jest kimś innym niż tym, za kogo się podaje.

W teorii mamy przepis na sukces, ale zaczyna się to słabo, pierwsza połowa opowieści jest w zasadzie o niczym, a wręcz bywa irytujące. Dziwne zagrywki, podstępy i przebieranki za inne postaci wydają się dziecinne i równie zbędne jak seksualizacja nielicznych kobiet tylko po to by pan superszpieg John Grammaticus miał swoją dziewczynę Bonda. O ile elementy perwersyjnej erotyki miały sens w Fulgrimie, który był opowieścią o postępującym zepsuciu, tak w Legionie wydają się zupełnie niepotrzebne.

Nie rozumiem wysokiej średniej ocen, bo w mojej ocenie Legion nie ma podjazdu do znakomitej trylogii początkowej. Książkę ratuje tylko sama końcówka, która wyjaśnia tragiczną rolę Legionu Alpha w całym galaktycznym zamieszaniu.

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #warhammer40k

Zobaczyłem tego mema, a potem spojrzałem w kalendarz... sobota, czyli będą nogi.

A wy co robicie w Walentynki, znowu klatę?

#hejtokoksy #silownia #heheszki

Ostatnie premiery Filippo Sorcinelliego przeszły zupełnie bez echa, bo niby jak ktoś miał się o nich dowiedzieć, kiedy sam ich nie reklamował, mają ograniczoną dostępność, a w popularnych bazach nie ma ich wcale lub pojawiły się z dużym opóźnieniem. Cena con Assenza ukazała się wyłącznie jako część bożonarodzeniowego zestawu prezentowego i nawet nie ma jej jeszcze na parfumo - dyskusja jest wciąż otwarta z uwagi na ograniczone źródła. Didone i Enea zaś powstały przy współpracy z węgierskim butikiem 7scents i w ograniczonej ilości dostępne jeszcze są wyłącznie w tym sklepie.

Cena con Assenza

Zawsze miałem problem z gourmandami, ponieważ znakomita większość z nich jest dla mnie nieakceptowalnie słodka. Najczęściej producenci po prostu napierdolą pod korek etylomaltolu lub etylowaniliny, napiszą wanilia i cyk, mamy perfumy niszowe za grubą kasę o zapachu niemal identycznym jak 4987351 innych, Julki sikają po nogach z radości, gdy resztę mdli od tego smrodu. Również Ascetic Vanilla od Filippo okazała się nienoszalna, gdyż połączenie etylowaniliny i nut karmelowych z monstrualną mocą gwarantowały zmęczenie już po 2 godzinach. Cena con Assenza to chyba w końcu coś dla mnie. Owszem, masło orzechowe wybrzmiewa smakowicie i gdzieś tam maltol udający chleb wprowadza nieco słodyczy. Z drugiej jednak strony mamy bardzo wytrawne wędzone drewno, przypominające coś, co czułem kiedyś w Arz el-rab od Berdoues, do tego jakieś gorzkie olejki z drzew iglastych i jedna z moich ulubionych żywic czyli mirra. W efekcie więc kompozycja mimo, że zawiera wyraźne elementy gourmand, to jest tak zbalansowana, że na pewno nie mogę nazwać jej słodką. Mimo, że butelka jest niechlujnie oklejona, a zapach trwałością nie powala (wyciąga max do 5-6h), to nosi mi się znakomicie - dla mnie sztosik, i jedna z ciekawszych nowości.

Didone

Róża zagrzebana w popiele. Jeśli ktoś liczył na czarną porzeczkę, to ona wybrzmiewa dosłownie przez pierwsze może dwadzieścia sekund wraz z rozpuszczalnikiem, by zaraz ustąpić miejsca róży. Róża zaś pachnie tu całkiem fajnie, bardzo vintage, niczym w Oud Maximus, wciąż wilgotne płatki z lekko pudrowym akcentem, choć wcale nie wydaje się typowo damska w odbiorze. W tle czuć metaliczne kadzidło i popiół z wypalonych węgielków i z czasem ewolucja przebiega w tym kierunku. Odległy vibe Omanluxury Royal Incense, ale nie tak prosto w mordę, a kompozycja wydaje się bardziej zniuansowana i przestrzenna. Ładne, ale dość delikatne pachnidło.

Enea

Na początku bardzo intensywny liść laurowy z pieprzem, przechodzi stopniowo w przydymionego cyprysa na bazie drzewno-dymno-piżmowej i choć cyprysik robi robotę, to mam wrażenie, że niestety w tej bazie traci na jakości. Ogólne wrażenie - coś w połowie drogi pomiędzy cyprysowym kadzidełkiem CdG Kyoto a chłodnym dymnym Beaufort Pyroclasm. Niezły, ale też niczym nie zachwycił i nawet mocno nie żałuję, że rozbiórka się nie udała

#perfumy #recenzjeperfum #smrodysaradonina #filipposorcinelli

252 + 1 = 253

Tytuł: Upadek Lewiatana

Autor: James S.A. Corey

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: MAG

Format: książka papierowa

Liczba stron: 528

Ocena: 8/10

Dziewiąty i ostatni tom cyklu Expanse jest bezpośrednią kontynuacją Wzlotu Persepolis i Gniewu Tiamat oraz stanowi zakończenie linii fabularnej całej opowieści.

Podsumowując cykl: mimo lepszych i słabszych fragmentów to ogólnie bardzo mi się podobało, to była niezwykła przygoda, zżyłem się z bohaterami i czuję taką samą pustkę jak kiedyś po ukończeniu 5 sezonów The Wire czy ograniu trylogii Mass Effect.

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto

Po tym jak koledzy @Gaashak i @Onestone wrzucili swoje propozycje do kącika melomana to tak mi się coś skojarzyło, że gdzieś słyszałem połączenie Manowar i Therion - no i co jak co, ale ten cover to im się udał: Therion - Thor (The Powerhead)
#metal

https://www.youtube.com/watch?v=drSdpH3yMzc

Album: Blackwater Park
Wykonawca: Opeth
Rok wydania: 2001

Youtube: https://www.youtube.com/watch?v=nKpIwX2P118&list=PL_9gWeiShHFHzpU20PyVHiawAuPCJH9qH
Spotify: https://open.spotify.com/album/7cMJfxkJwUAcxHCHQMNYYs

Moja propozycja do #kacikmelomana w kategorii #metal

Moim zdaniem ten album jest Opus Magnum szwedzkiego zespołu. Wszystko zaczęło się od płyty CD załączonej do czasopisma Metal Hammer (kto jest stary i pamięta?) wydanie 01/2001, na której na pierwszej pozycji pojawił się utwór The Drapery Falls. Od tej pory wsiąkłem w ten zespół bez opamiętania i Blackwater Park i Morningrise zawsze będą miały szczególne miejsce.

Zjadłem skromny lecz pyszny obiadek i mam wątpliwości, czy w tej sytuacji powinienem jeść kolację, bo znów takie piękne kalorie wyszły

#dieta #redukcja #heheszki

221 + 1 = 222

Tytuł: Solaris

Autor: Stanisław Lem

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Audioteka

Format: audiobook

Ocena: 10/10

Czas trwania: 7h 56m

Czytali: Robert Więckiewicz, Magdalena Cielecka, Adam Woronowicz i inni

Kontynuując nadrabianie klasycznych dzieł literackich fantastyki naukowej wróciłem na krajowe podwórko, by odnaleźć prawdziwy diament.

Kris Kelvin przybywa z Ziemi na stację badawczą orbitującą wokół pokrytej oceanem planety Solaris. Zachowanie załogi jest dziwne, a sama stacja okazuje się być dotnięta niewytłumaczalnymi fenomenami.

Solaris to inteligentne i nieco filozoficzne hard sci-fi, niezwykła powieść o pierwszym kontakcie z obcą inteligencją, niepojętą i bardzo różną od ludzkiej. To emocjonujący dreszczowiec, w którym niewiele jest akcji, często zwalnia za sprawą obszernych opisów i który nie udziela jasnych odpowiedzi. Najbardziej mi się spodobały rozmowy Krisa i Snauta, szczególnie rozważania tego drugiego. Warto dać się ponieść klaustrofobicznej atmosferze, izolacji, tajemnicy i refleksji. Chapeau bas. Gorąco polecam!

Audiobook również zrealizowany został perfekcyjnie: teatralna gra aktorska na najwyższym poziomie uzupełniona subtelną ambientową oprawą muzyczną.

#czytelniczebingo - książka starsza od ciebie - o ponad dwie dekady

“Nie chcemy zdobywać kosmosu, chcemy tylko rozszerzyć Ziemię do jego granic.” Snaut

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto

214 + 1 = 215

Tytuł: Gniew Tiamat

Autor: James S.A. Corey

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: MAG

Format: książka papierowa

Liczba stron: 530

Ocena: 8/10

Ósmy tom cyklu Expanse stanowi bezpośrednią kontynuację wydarzeń ze Wzlotu Persepolis, ale narracja jest podzielona pomiędzy starych członków załogi Rosynanta na kształt podobny do tego jak to miało miejsce w Grach Nemesis. Wyszło znakomicie. Nieco nostalgiczny początek utrzymany w tonie “kiedyś to było” dość szybko się rozkręca, pojawia się wiele postaci znanych z poprzednich książek serii, a poszczególne wydarzenia mają dramatyczny przebieg. Nie za bardzo da się przybliżyć szczegóły bez spojlerów, ale pojawiają się takie tematy, które zawsze robią wrażenie jak np. czarne dziury, a pewne wątki zakończono bardzo satysfakcjonująco. Jak dla mnie jedna z lepszych książek serii.

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto