Do 432 przypadków przemocy w rodzinie dochodzi średnio każdego dnia w Niemczech – wynika z danych policji kryminalnej za rok 2022. To wzrost aż o 9,4 proc. w porównaniu z rokiem 2021.
Tego dnia, 48 p.n.e. – w bitwie pod Dyrrachium Pompejusz był bliski ostatecznego zniszczenia Gajusza Juliusza Cezara. Wiosną 48 roku p.n.e. odciętej od źródeł zaopatrzenia armii Cezara zagroził głód. Nie zmieniły tej sytuacji posiłki przybyłe pod wodzą Marka Antoniusza, zwiększające liczebność armii Cezara do 25–35 tys. żołnierzy. Nie mogąc już dłużej czekać Cezar postanowił stoczyć bitwę i zniszczyć armię Pompejusza. Ostatecznie wojska Cezara uciekły w panice, co Pompejusz uznał za fortel i wstrzymał pościg.
Tego dnia, 455 n.e. – Awitus został wybrany cesarzem rzymskim przez zgromadzenie prowincjonalne w Arelete. Był przedstawicielem rzymskiej arystokracji senatorskiej w Galii, gdzie miał wielkie dobra w Owernii. Utrzymywał dobre stosunki z Wizygotami. Został obalony w wyniku przegranej bitwy z siłami Rycymera i Majoriana pod Placencją. Zwycięzcy oszczędzili go i uczynili go biskupem Placencji, którym pozostał do swej śmierci w 457 roku n.e.
Jeśli to kiedyś j⁎⁎⁎ie, to z hukiem i rozmachem, przy którym Dachau i Auschwitz okażą się zaledwie darmowymi próbkami okrucieństwa, do jakiego zdolna jest naga małpa.
Festiwal Erytrea w Giessen to festiwal imigrantow z Erytrei którzy przybili do niemiec ponad 30 lat temu, w tak zwanym pierwszym rzucie, gdy toczyła się tam wojna domowa. To są przeważnie zwolennicy dawnego ruchu oporu, z którego wywodzi sie obecny reżim erytrei. Tym samym ten festiwal jest faktycznie zwykłym zlotem propagandowym obecnego reżimu dla jego zwolenników w niemczech. Ten fakt się nie podoba przybyszom z erytrei, którzy przybyli w drugim rzucie w przeciągu ostatnich 10 do 15 lat. Oni uciekali przed tym reżimem i nie chcą tolerować obecności propagandy reżimu w kraju w którym obecnie sie schronili. Stąd chcą go wszelkimi środkami zablokować, natomiast jest to legalne wydarzenie stąd policja chroni ten festiwal i dochodzi do bójek. Więc de fakto nikt nie atakuje policji celowo, ona poprost znalazła się w centrum frontu między dwoma zwaśnionymi partiami.
@jonas Taki jest skutek tego,że czują się Erytrejczykami a nie Niemcami.
Swoją drogą czarni Niemcy. Lothar von Trotha do spółki z Adolfem przewracają się w grobie a kości pomordowanych Herero robią na pustyni fikołki ze śmiechu.
Tego dnia, 52 p.n.e. – zdobycie przez legiony Juliusza Cezara małej rybackiej osady Lutetia Parisiorum, na której terenie (początkowo wokół Île de la Cité) powstanie Paryż.
Mógłby ktoś wrzucić linka do uzasadnienia tego wyroku? Bo „sąd uznał za prawdziwe hasła, że homoseksualiści częściej molestują dzieci” śmierdzi fejkiem na kilometr. Sąd jest od egzekwowania przestrzegania obowiązującego prawa a nie od prowadzenia badań na temat jakiś tam grup społecznych.
Tego dnia, 717 p.n.e. – według rzymskich przekazów pierwszy król i założyciel Rzymu, Romulus, zaginął wśród straszliwej burzy, jaka rozpętała się podczas wspólnych obrad ludu i senatu na Polu Marsowym. Głoszono, że to cnoty i zasługi wyniosły króla do nieba, gdzie przebywał jego ojciec, bóg Mars. Pojawiały się także głosy, że to wrogowie korzystając z burzy i ciemności zamordowali władcę i usunęli jego ciało. Wystąpił wówczas jeden z senatorów i pod przysięgą oświadczył, że rankiem objawił mu się sam Romulus, jako bóg Kwirynus, zapowiadając potęgę Rzymu, jako przyszłej stolicy świata. Ponadto Romulus miał żądać dla siebie świątyni.
Tego dnia, rozpoczynały się Ludi Apollinares. W czasach republiki święto to łączyło się z ceremoniami religijnymi ku czci Apollina. Po raz pierwszy festiwal miał miejsce w 212 roku p.n.e. na cześć Apolla, boga uzdrawiania (zwłaszcza że był czas wojny punickiej), i trwał jeden dzień – 13 lipca. Z czasem święto wydłużyło się aż do ośmiu dni, gdzie dwa dni przeznaczone były na występy teatralne, dwa na igrzyska w amfiteatrze, a resztę dni na targi i jarmarki. W okresie Cesarstwa Ludi Apollinares były jedynie pretekstem do urządzenia pokazów teatralnych, igrzysk i wyścigów, i by w ten sposób przypodobać się tłumowi. Świętujący Rzymianie zwykli nosić w czasie festiwalu wieńce na głowach.