Tego dnia, 324 n.e. – miało miejsce zwycięstwo Konstantyna I Wielkiego nad Licyniuszem w bitwie pod Adrianopolem. Obaj cesarze (według Zosimosa) mieli zgromadzić potężne jak na ten okres siły ponad 120.000 ludzi i kilkaset okrętów. Liczba ta wydaje się zawyżona, cesarze dysponowali jednak bardzo licznymi armiami. Według wspomnianego Zosimosa w bitwie poległo 34.000 ludzi Licyniusza, a reszta zbiegła w nieładzie z pola walki. Pokonany wódz wycofał się do Bizancjum, a resztki jego wojsk znalazły schronienie w Azji.
Tego dnia, 419 n.e. – urodził się cesarz zachodniorzymski Walentynian III, syn Flawiusza Konstancjusza i Galli Placydii. Za panowania Walentyniana III zachodnie cesarstwo rzymskie straciło znaczną część swoich terytoriów na rzecz plemion germańskich (Wandalowie pod dowództwem Genzeryka, Wizygoci, Swebowie, Frankowie i Sasi). Nieudolne rządy Walentyniana III po śmierci matki doprowadziły państwo do chaosu.
To teraz przynajmniej wiadomo jakie tam priorytety mają - Możesz się udusić od nadmiaru CO2, ale najważniejsze, żebyś umierając przytulał jakiegoś pedała, albo chociaż owinął się tęczową flagą, żeby mniej śmierdziało.
Tego dnia, 251 n.e. – zmarł cesarz Trajan Decjusz. W roku 250 plemiona Karpów zaatakowały Dację, natomiast Goci przekroczyli Dunaj i rozpoczęli plądrowanie terenów dzisiejszej Bułgarii osłabionych po wymarszu legionów Decjusza do Italii. Cesarz najpierw wysłał na te tereny starszego syna Herenniusza. Później udał się sam by walczyć z najazdem. Po pierwszym sukcesie pod Nikopolis armia rzymska została pokonana w bitwie pod Boreą. Po tej porażce Decjusz nie miał wystarczających sił by walczyć z najazdem. Postanowił zbierać wojska i zaatakować Gotów, gdy będą wracać obciążeni łupami za Dunaj. Barbarzyńcom zastąpiono drogę pod Abrittus w czerwcu 251 roku n.e. Po początkowych sukcesach Rzymian, przewagę zyskali Goci. Najpierw zginął syn Decjusza – Herenniusz, przeszyty strzałą. Później część armii rzymskiej wraz z cesarzem została wciągnięta na bagna, gdzie zginął sam Decjusz. Był pierwszym cesarzem w historii Imperium, który z całą pewnością zginął w walce z najeźdźcami.
Tego dnia, 350 n.e. – zginął cesarz (uzurpator) Nepocjan. Przebywający w Rzymie Nepocjan, kuzyn legalnego cesarza, panującego na wschodzie Konstancjusza II, próbował uzyskać od niego uznanie jako współcesarza obiecując pokonanie Magnencjusza. Mimo braku odpowiedzi dnia 3 czerwca 350 roku n.e. Nepocjan dokonał próby opanowania Rzymu i ogłosił się cesarzem opierając się w dużej mierze na gladiatorach i przestępcach. Przez kilka tygodni w mieście panował chaos. Dnia 30 czerwca do Rzymu wkroczył z wojskiem Magnencjusz. Nepocjan został zabity, a miasto spacyfikowane.