Fotografia z 1943 roku przedstawia zdobyty, niemiecki bombowiec nurkujący Junkers Ju 87B-2 Stuka w barwach RAF.
Maszyna ta pierwotnie należała do włoskich sił powietrznych (Regia Aeronautica), gdzie służyła w 209. Dywizjonie. Samolot został porzucony przez włoską załogę po całkowitym wyczerpaniu paliwa, a następnie przejęty przez Brytyjczyków.
Wieś:Owieczki – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Łubowo. Przez wieś przepływa rzeka Mała Wełna . Wieś leży nad jeziorem Owieczki , w pobliżu znajduje się również Jezioro Mistrzewskie . Jest tu Szkoła podstawowa im. Tadeusza Kościuszki, Ochotnicza Straż Pożarna, Figurka Matki Boskiej oraz Wiata na rowery przy drodze nr 197.
Bellum desertorum, czyli wojna Kommodusa z Maternusem
Początek rządów cesarza Kommodusa (panującego od około 17.03.180 do 31.12.192 r. n.e.), syna Marka Aureliusza) zbiegł się w czasie z kresem niezwykle ciężkich dla Cesarstwa Wojen Markomańskich (łac. bellum Germanicum et Sarmaticum), angażujących w swoim szczytowym okresie trzynaście legionów i kilkadziesiąt kohort wojsk pomocniczych, jak podawał w swoich listach Marek Aureliusz.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Codziennie lub w miarę możliwość będę wrzucał jakieś historyczne zdjęcie z jakiejś miejscowości w Polsce.
Aby wziąć udział w losowaniu miejscowości wystarczy wygrzmocić ten wpis.
O nazwę miejscowości będę pytał po wylosowaniu pioruna z tego wpisu poprzezhejto los.
Losowanie odbywać się będzie po godzinie 20, jeśli osoba biorąca udział w losowaniu wie, że może być niedostępna po tej godzinie, proszę niech profilaktycznie zostawi komentarz z nazwą miasta lub wsi w tym wpisie.
Nie ma ograniczeń dla użytkowników, można plusować ten wpis za każdym razem nawet jeśli już wygrałeś, i można cały czas prosić o zdjęcie z tego samego miasta nawet jeśli już zostało wylosowane, a jeśli się zdarzy że nie ma już zdjęć z danej miejscowości to użytkownik zostanie poproszony o podanie nazwy innej miejscowości.
Dopuszczam możliwość wpisania nazwy jakiejś wsi, ale nie obiecuje że znajdę zdjęcie z tej miejscowości oraz proszę o podanie dokładniejszych danych jak np. powiat i województwo.
Dziś pod wieczór zrobię losowanie, a jutro z rana dodam zdjęcie z opisem.
Brak odpowiedzi i brak podania nazwy miasta przez wylosowaną osobę w godzinach między 20 a 9 rano, będzie skutkował tym że OP sam wybiera za wylosowanego miejscowość.
• 449 n.e. - rozpoczął się Sobór efeski II, zwołany przez cesarza Teodozjusza II, w celu zakończenia sporu o naturę Jezusa (monofizytyzm). Wzięło w nim udział około 150 biskupów. Obradami kierowali Teodozjusz II i patriarcha Aleksandrii Dioskur, obaj będący zwolennikami monofizytyzmu.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Wszystko fajnie, tyle że Rzymianie (w tym Horacy) stworzyli anty-ludzki system, oparty na masowym zniewoleniu każdego, kogo udało im się zniewolić. Ich "dzieła" są okupione krwią setek tysięcy (milionów?) ludzi.
Biorąc to pod uwagę, trudno mi się nimi zachwycać.
Rudolf Hoess też zapewne był nieprzeciętny a jednak go nie stawiamy na piedestale. OK, Rzymianie nie budowali komór gazowych, ale odbierali życie niewolnikom: Zniewolenie oznacza odebranie życia, niewolnik nie ma już życia, to ledwie podła egzystencja, analogiczna do egzystencji więźnia Auschwitz.
Detal z rzymskiej mozaiki ukazujący dzikiego kota. Obiekt znaleziony na Delos, w tzw. Domu Mask. Prawdopodobnie mozaika ukazywała Dionizosa na panterze.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Piedestał od rzymskiej statuy ekwity z I wieku n.e. Zamieszczona inskypcja głosi: "Markowi Alliuszowi Awitusowi, synowi Marka, z tribus Collina. Mieszkańcy Walencji, weterani i starszyzna, dedykują . Na mocy dekretu dekurionów".
Obiekt znajduje się w La Almoina Archaeological Museum w Walencji (Hiszpania).
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na portalu, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Państwowy Instytut Wydawniczy zapowiada następne wznowienie w serii Rodowody Cywilizacji. "Imperia Jedwabnego Szlaku" Christophera Beckwitha w sprzedaży od 24 sierpnia 2026 roku. Wydanie w twardej oprawie obejmie 530 stron, w cenie detalicznej 85 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.
Dla Europejczyka jedwab to zawsze luksus, a i trochę egzotyki. Prawie każdy wie, że ta szlachetna tkanina trafiała do nas gdzieś z dalekich Chin, na grzbietach jucznych zwierząt idących cierpliwie setki kilometrów w karawanach. Kto czytał Marco Polo to jeszcze dołoży do tej wizji brodatych wschodnich kupców. I niewiele więcej. Reszta ginie w kolorowej mgle egzotyki.
Christopher Beckwith z zacięciem odkrywcy rozwiewa tę mgłę aby ukazać nam realia Jedwabnego Szlaku, kto wie, czy nie bardziej fascynujące niż owa romantyczna mgła. Spod jego pióra wychodzą jak żywi i wojownicy scytyjscy z epoki brązu jeszcze, i cienie Czyngis-chana i jego pobratymców, i wielkie imperia niezmierzonych azjatyckich stepów, niegdyś świetne i potężne, których istnienia nawet nie podejrzewaliśmy, i chińscy cesarze, i ich dostojnicy, i surowe góry, i gwarne szlaki, i pustynie, i step. A nawet w dzisiejszej erze globalizacji na odradzającym się Jedwabnym Szlaku rysuje autor i cień Putina i chińskich komunistów, i mizerię dzisiejszej stepowej Azji republik postsowieckich.
Ta książka to nieczęste połączenie wielkiej erudycji i pasji badacza z umiejętnością pisania i zapalania wyobraźni czytelnika. Kto raz zajrzy do książki idzie przez kilka tysiącleci i setki kilometrów prowadzony przez Beckwitha jak za rękę, zafascynowany klarownym i barwnym obrazem, jaki mu z zadrukowanego papieru rozwija się w głowie.
#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach
@Whoresbane mam mieszane uczucia wobec tej książki, niezbyt pozytywne opinie zarówno na goodreads jak i na LC mówią wiele - chłop podjął się zadania zbyt wielkiego, nie do końca zgodnego ze swoim wykształceniem (jest lingwistą) i dopasował argumenty do swojej tezy
W republikańskim Rzymie nie istniały akty prawne regulujące postępowanie w czasie działań wojennych. Jednak w starożytności wojujące ze sobą państwa stosowały w tej kwestii powszechnie przyjęte prawo zwyczajowe.
Jeżeli podobają Ci się treści, jakie gromadzę na portalu oraz, którymi dzielę się na social media, wdzięczny będę za jakiekolwiek wsparcie: https://imperiumromanum.pl/dotacje/
Zapraszam na pierwszy artykuł z cyklu "40 i 4 wyspy" z mojej wyprawy nad Bałtyk. Artykuły nie będa się pojawiać chronologicznie, wg mojej podróży. Tylko pojawią się jako najciekawsze miejscówki. Czasem jako artykuł, a czasem jako wpis. Jeśli ktoś jest ciekawy, najlepiej śledzić tag #klamrawpodrozy
Dzisiaj, jako pierwszy artykuł, prezentuję ciekawy wrak nad Jeziorem Dąbie. Zapraszam do czytania, oglądania i komentowania (° ͜ʖ °)
Sprawa Elizy Armstrong była jednym z największych skandali w Wielkiej Brytanii. Dotyczyła zakupu dziecka z przeznaczeniem do prostytucji (...) Choć [intryga] osiągnęła swój cel, przyczyniając się do uchwalenia Ustawy o zmianie prawa w 1885 roku, przyniosła również niezamierzone konsekwencje dla W. T. Stead.
... Dziewica za 5 funtów
...
Tego samego dnia Jarrett zaprowadziła Elizę do położnej i osoby wykonującej nielegalne aborcje, Louise Mourez. Mourez zbadała dziewczynkę, potwierdziła jej dziewictwo, a następnie sprzedała Jarrett butelkę chloroformu. Elizę przewieziono potem do domu publicznego i podano jej niewielką dawkę środka odurzającego, aby oczekiwała na przybycie swojego „nabywcy”, którym był Stead.
Stead, chcąc możliwie jak najwierniej odegrać rolę rozpustnika, wypił całą butelkę szampana, mimo że na co dzień był abstynentem. Następnie wszedł do pokoju Elizy i czekał, aż dziewczynka odzyska przytomność po odurzeniu. Gdy się obudziła, zaczęła krzyczeć. Stead natychmiast opuścił pokój, pozostawiając wrażenie, że dopuścił się na niej gwałtu. Wkrótce potem Elizę przekazano Bramwellowi Boothowi, który zabrał ją do Francji, gdzie znalazła opiekę u rodziny należącej do Armii Zbawienia.
...
Ostatnia część pierwszego artykułu [W. T. Stead] zasługiwała na szczególną uwagę: pod śródtytułem „Trzynastoletnie dziecko kupione za 5 funtów” Stead opisał historię Elizy, zakupionej ofiary, której nadał zmienione imię „Lily”. Choć zapewniał o „całkowitej zgodności każdego przedstawionego faktu z rzeczywistością”, zmienił szereg szczegółów i pominął fakt, że nabywcą „Lily” był nikt inny jak on sam.
...
Nie przewidziane konsekwencje
Choć Stead był wspierany w swoim śledztwie przez Armię Zbawienia oraz przywódców religijnych, w tym kardynała Henry’ego Edwarda Manninga i Charlesa Ellicotta, biskupa Bristolu, jego plan obrócił się przeciwko niemu. Konkurencyjne gazety, w tym The Times, zbadały sprawę prawdziwej „Lily” i ustaliły, że to właśnie Stead był jej „nabywcą”. Pani Armstrong [matka dziecka] powiedziała policji, że nie wyraziła zgody na oddanie swojej córki do prostytucji, twierdząc, iż była przekonana, że dziewczynka zostanie zatrudniona jako służąca. Rebecca Jarrett [pośredniczka] nie uzyskała również zgody ojca dziecka.
2 września Stead [dziennikarz], Jarrett [pośredniczka], Booth [kontakt do pośredniczki], położna Louise Mourez [poświadczyła kupcy, że 13-latka jest dziewicą] oraz dwie inne osoby stanęli przed sądem, oskarżeni o napaść oraz uprowadzenie Elizy Armstrong bez zgody jej rodziców.
23 października rozpoczął się proces, w którym oskarżycielem był prokurator generalny Richard Webster. Stead bronił się sam. Przyznał, że dziewczynka została pozyskana bez zgody ojca oraz że nie posiadał pisemnego dowodu zapłaty dla matki. Polegał wyłącznie na słowie Rebeki Jarrett i nie był w stanie udowodnić współudziału pani Armstrong w przestępstwie. Stead, Jarrett i Mourez zostali uznani za winnych uprowadzenia oraz nakłaniania do prostytucji (procurement). Pozostałych oskarżonych uniewinniono. Jarrett i Mourez skazano na sześć miesięcy pozbawienia wolności, natomiast Stead otrzymał wyrok trzech miesięcy więzienia. Początkowo osadzono go na trzy dni w więzieniu Coldbath Fields, a następnie przeniesiono do więzienia Holloway, gdzie jako więzień pierwszej klasy odbył pozostałą część kary.
Następstwa
Uwięzienie Steada wywołało protesty wielu środowisk, a sam był w więzieniu traktowany bardzo dobrze. Jak później wspominał: „Nigdy nie miałem przyjemniejszych wakacji ani bardziej urokliwego okresu odpoczynku.” W więzieniu Holloway, jako więzień „pierwszej klasy” skazany za występek (first-class misdemeanant), miał do dyspozycji własny pokój z kominkiem oraz współwięźnia pełniącego rolę służącego i dbającego o jego potrzeby. Na Boże Narodzenie pozwolono odwiedzić go żonie i dzieciom.
Louise Mourez zmarła w więzieniu. Rebecca Jarrett przeżyła sześciomiesięczny wyrok ciężkich robót.
Miasto:Jaworzyna Śląska – miasto w Polsce, położone w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim. Według danych GUS z 1 stycznia 2023 r. miejscowość liczyła 5046 mieszkańców. Niemiecka nazwa osady, Königszelt (w tłumaczeniu królewski namiot) nawiązuje do czasów wojny siedmioletniej oraz stacjonowania na tych ziemiach w 1761 r. wojsk pruskich i ich dowódcy – Fryderyka II Wielkiego , króla Prus . Polska nazwa, bez oparcia w tradycji, nawiązuje do nazwy miejscowości Stary Jaworów , której częścią były początkowo ziemie, na których dziś leży miasto. Przez miasto przechodziła budowana przez Towarzystwo Kolei Wrocławsko-Świdnicko-Świebodzickiej linia kolejowa z Wrocławia do Świebodzic , dziś stanowiąca część linii kolejowej nr 274 . W miejscu rozgałęzienia trasy na linię do Świdnicy i Świebodzic powstał najpierw przystanek kolejowy, później natomiast stacja węzłowa wraz z zapleczem i osiedlem kolejarskim Początkowo Jaworzyna Śląska stanowiła osadę kolejowo-przemysłową przy rozwijającym się węźle kolejowym z parowozownią. Na początku lat 60. XIX wieku w okolicy Jaworzyny odkryto żwiry budowlane , dość rzadkie w tych rejonach, oraz glinki kaolinowe . Odkrycie surowców, a także dostatek drewna , węgla kamiennego (z pobliskiego Zagłębia Wałbrzyskiego ), gazu i dobra komunikacja kolejowa zadecydowały, że w 1863 Traugott Silber wzniósł w Jaworzynie fabrykę porcelany, po wojnie upaństwowioną, w roku 1993 sprywatyzowaną na rzecz pracowników jako Zakłady Porcelany Stołowej „Karolina” , a w 2022 przejętą przez HM Investment (właściciela marki Gerlach). W 1945 r. miejscowość została włączona do Polski. Ówczesna ludność Jaworzyny Śląskiej została wysiedlona do Niemiec. Miejscowość uzyskała prawa miejskie w 1954 roku. Zamknięta w 1991 roku wraz ze spadkiem przewozów kolejowych i wyłączeniem z ruchu liniowego ostatnich lokomotyw parowych parowozownia funkcjonuje od tego czasu jako skansen kolejnictwa, natomiast od 2004 roku jako prywatne Muzeum Kolejnictwa na Śląsku . Zabytki: willa z roku 1880, obecnie komisariat kolejowy. Muzeum Przemysłu i Kolejnictwa na Śląsku. zakład produkcji porcelany stołowej „Karolina”, rzymskokatolicki kościół pw. św. Józefa.
Wieś: --
Data wykonania zdjęcia: Lata 1925-1928
Opis zdjęcia: Stacja Jaworzyna Śląska ze swoimi okazałymi wiatami peronowymi widziana z pięter hotelu dworcowego przy dzisiejszej ulicy 1 Maja. Stacja jest już zelektryfikowana ale tylko od strony Wałbrzycha (1916 r.). Na północnym skraju stacji jest już nowa, scentralizowana nastawnia (dziś JS), a za nią wieża ciśnień zaopatrująca w wodę nowopowstałą lokomotywownię (dziś MPiK). Jest już nowy dworzec (połowa lat 20.) Źródło
Zwycięzca losowania: @Shivaa
Jak chcesz wziąć udział w losowaniu kolejnego miasta kliknij w ten link
@suseu Ja też kojarzę głównie z trasy Wrocław - Wałbrzych. Wymieniłbym chyba większośc wioskiwych stacji po drodze.. Jak przestałem jezdzic pociągami to już więcej na oczy nie widziałem.
Miasto:Puck – miasto w Polsce, w województwie pomorskim, siedziba powiatu puckiego i gminy wiejskiej Puck. Według danych GUS z 30.06.2023 r., Puck liczył 10 555 mieszkańców. Początki osadnictwa sięgają III i IV w. n.e., W II połowie XIII w. w Pucku istniał gród kasztelański książąt wschodniopomorskich. Od 1309 we władaniu Krzyżaków , prawa miejskie chełmińskie uzyskał z rąk wielkiego mistrza krzyżackiego Dusemera w 1348 r.W 1440 miasto przystąpiło do antykrzyżackiego Związku Pruskiego , na prośbę którego w 1454 król Kazimierz IV Jagiellończyk ogłosił wcielenie regionu do Królestwa Polskiego. W 1457 w Pucku znalazł schronienie wygnany król Szwecji Karol VIII Knutsson Bonde . W 1460 Puck zdobyli Krzyżacy, a król szwedzki zbiegł do Gdańska, zaś w 1464 r. wojska gdańskie przez 5 miesięcy oblegały miasto, by w końcu wymusić kapitulację garnizonu krzyżackiego. Puck był pierwszym polskim portem wojennym. W lipcu 1571 nastąpił Atak floty duńskiej na Puck. W drugiej połowie XVII w. miasto podupadło, co wynikało ze zniszczeń w czasie potopu szwedzkiego , dyskryminacyjnych działań Gdańska ograniczających handel w Pucku i konkurencji pobliskiego Wejherowa. Kolejne wojny w I połowie XVIII w. pogłębiły upadek miasta. Po I rozbiorze Polski w 1772 zostało włączone do pruskiego państwa Fryderyka Wielkiego , jako część zaboru pruskiego. W 1899 powstało połączenie kolejowe miasta z linią Gdańsk – Szczecin i na przełomie XIX/XX w. dworzec kolejowy. Ponadto od 1879 r. do końca wieku prowadzono przebudowę portu puckiego i budowę toru wodnego umożliwiającego dopływanie z Zatoki Gdańskiej statków o większym niż dotychczas zanurzeniu, uruchomiono też regularne połączenie morskie z Gdańskiem. W 1911 r. wzniesiono na brzegu morza wojskową bazę wodnosamolotów i sterowców . Na przełomie XIX i XX w. zaczęto realizować rozbudowę miasta o nowe osiedla i ulice oraz akcję brukowania ulic, co trwało z dość znaczną intensywnością do 1927 r. Na niewielką skalę, ale wykonano też lokalnie kanalizację. Natomiast programy elektryfikacji i budowy wodociągów zakończyły się fiaskiem z powodów finansowych. 10 lutego 1920 odbyły się tu tzw. zaślubiny Polski z morzem z udziałem generała Józefa Hallera poprzez wrzucenie do Zatoki Puckiej platynowego sygnetu. 1 lipca 1920 w Pucku utworzona została Baza Lotnictwa Morskiego – pierwsza jednostka polskiego lotnictwa morskiego. 15 sierpnia 1922, w czasie obchodów drugiej rocznicy „Cudu nad Wisłą” , miało miejsce tragiczne w skutkach omyłkowe zbombardowanie publiczności . Kampania wrześniowa w Pucku rozpoczęła się rano 1 IX bombardowaniem przez niemieckie lotnictwo bazy Morskiego Dywizjonu Lotniczego, a także portu oraz stacji kolejowej. Do 8 IX miasto było w rękach polskich, jednak tego dnia zostały zajęte przez Wehrmacht. W okresie 1941–1944 istniał tu obóz pracy, w którym więźniowie produkowali części do samolotów. Miasto zostało ostatecznie zdobyte 12 marca 1945 r. przez jednostki 19 armii i 11 korpusu pancernego gwardii 2 Frontu Białoruskiego . Zabytki: Gotycki kościół parafialny św. Piotra i Pawła z XIII wieku z ufundowaną przez Wejherów kaplicą, Szpital barokowy (drewniany) z ok. 1720, w którym mieści się oddział Muzeum Ziemi Puckiej im. Floriana Ceynowy , Dawny klasztor sióstr sercanek, Zabytkowe kamienice miejskie z połowy XVIII i XIX wieku, Pozostałości (fragmenty fundamentów) średniowiecznego zamku krzyżackiego , na terenie którego w latach 1845–1956 wznosił się kościół ewangelicki św. Trójcy (rozebrany). Neogotycki ratusz z 1865, Kamienica "Kaszubianka" z XIX wieku, Hotel Kaszubski z XIX wieku, Zajazd Pod Lwem z XIX wieku, Poczta modernistyczna z lat 30. XX w.
Wieś: --
Data wykonania zdjęcia: lipiec 1928
Opis zdjęcia: Hydroplan Latham wodowany przy pomocy dźwigu.
Sygnatura NAC: 1-W-1589-5 Źródło
Zwycięzca losowania: @serel
Jak chcesz wziąć udział w losowaniu kolejnego miasta kliknij w ten link