Mam dylemat. Dalej próbować się umawiać na serwis u majstra który montował klimę czy olać gwarancję ważną jeszcze 2 lata i samemu czyścić. Już rok temu było ciężko się z nim umówić a teraz jest jeszcze gorzej..
Myślałem do lasu ale dzisiaj jednak wpadł vibe na zwiedzanie okolicy. I do Decathlon wpadłem po czapkę w promocji.
Znalazłem też rękawiczki i mogę zakładać na ortezę jak mi palce marzną ale to takie balansowanie pomiędzy zimno a za ciepło i wtedy zaczyna ręka puchnąć.
Generalnie to bieganie prawie nic mi nas rękę nie przeszkadza- zdecydowanie domowe obowiązki gorsze- a zwłaszcza mycie garów. xD
#sztafeta #bieganie
Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl . @Marvin certified! #statsbymarvin
@plemnik_w_piwie ALE LEKASZ MU POWIEDZIAŁ ŻE MOŻE, rozumiesz? Co my tam połamasy wiemy, LEKASZ mu powiedział. Tylko pewnie nie zdradził ile on KM robi.
Rozważam wzięcie leasingu konsumenckiego, jest mi to jednak trochę obce. Czy kto chciałby podzielić się swoimi doświadczeniami z firmami takimi jak Vehis, Ayvens czy różne banki?
Chodzi mi o to, na co zwrócić uwagę, czym to się różni od użytkowania zwykłego auta (za gotówkę), jakie dodatkowe koszty, itd.
@Vilified w praktyce masz tak, jak gdybyś wypożyczył samochód. Nie jest Twój, masz limity kilometrów, kary umowne za wszystko, chore ceny wykupu, a przy zakończeniu leasingu cię podliczą dodatkowo u rzeczoznawcy za każdą ryskę z którą nie byłeś na aso. Nie mówię już nawet o tym, że do dobrego ubezpieczenia trzeba sporo dopłacić, bo jak ci ukradną albo wejdzie szkoda całkowita, to może ci braknąć z niego hajsu i trzeba dopłacać.
Ogólnie trzeba czytać umowy dogłębnie i jeśli chcesz się dobrze zabezpieczyć i zdjąć niektóre chore ograniczenia (część nie pozwala ci za granicę wyjechać xd), to też kwotę mnożyć możesz X2 w stosunku do tego z oferty.
Leasing konsumencki w tej formie jest lipna opcja. Lepsze będziesz miał czasami z banku, ale to jak ofertę masz lub złapiesz. Na firmę rzecz jasna jest lepiej. Dlatego ja konsumenckiego bym nie brał, tylko ewentualnie zwykły kredyt celowy, albo gotowkowy w banku z autem na własność.
@tomek-kowalski owszem, jednak to coś innego niż prywatne auto, a bardziej usługa kosztowa i amortyzowana stale. Zasady podobne, ale uciążliwość inna, niż własnego auta dlatego mimo, że mógłbym, to osobistego nie leasingowalem przez działalność.
Miałem 4 lata, nowa Corsa w Masterlease. Umowa była z serwisem w cenie, zakres ubezpieczenia mieli obowiązkowo wysoki, ale ceny też w porządku u nich znajdowali. Za granicę bez problemu, tylko zaświadczenie wystawiali za chyba 500 zł na cały okres.
Nie wiem jak obecnie, ale wtedy mi się opłacało, samochód nominalnie 83k, rata na początku około 1150, później wzrosła przez stopy procentowe po pandemii. Nie miałem wkładu własnego poza kilkoma tysiącami, a na kredyt na taką kwotę raczej bym się nie załapał. Wykup po 4 latach za 36k (używki były po 60, nowe 110).
Ogólnie jestem zadowolony, bo gdybym czekał zbierając na samochód to przy rosnących cenach bym się nie doczekał. Używek nie chciałem, spokój ducha był dla mnie zdecydowanie ważniejszy i zupełnie nic nie musiałem naprawiać przez 4,5 roku jak go miałem. Być może będę brać jeszcze kiedyś samochód w takiej formie.
leasingowałem z 4 lata auto, serwis olejowy filtry miałem w cenie
wiadomo GAP warto sobie dobrać na wypadek "przypadów" ale to nie są jakieś astronomiczne koszty
Przez ten czas jeździłem nowym autem, nic w nim nie robiłem
Potrzebowałem większego auta wiec zdecydowałem się zrobić cesje leasingu i oddać auto do salonu z którego brałem, dali całkiem spoko rynkową cene.
Rysek żadnych nikt nie sprawdzał, dosłownie zerknęli na auto i w środku :)
Wiadomo że +/- trzeba się pilnować wybranych limitów kilometrów, jesli wziąłeś leasing na 15k rocznie a dopisz 25k no to sory :)
Nie miałem żadnych problemów, mimo że zmieniły mi sie plany i zamiast wykupu oddałem auto to i tak wyszedłem ok,
coś jakbym miał wynajem długoterminowy :)
sprawdź też tę opcje, bo wynajem długoterminowy a leasing to co innego wiem, że arval miał spoko opcje swojego czasu
Dla mnie to tez był plus bo daje to taką pewną elastyczność :)
I, Voidhanger Records to włoska niezależna wytwórnia założona w 2008 roku w Palermo przez Luciano Gaglio, specjalizująca się w awangardowym i eksperymentalnym metalu. Label koncentruje się na nietypowych odmianach black, death i doom metalu, łącząc ekstremalne brzmienia z psychodelią, progresywnym podejściem i wyrazistą estetyką.
Wykonawca: Umbah
Album: Enter The Dagobah Core
Utwór: Dr. Geiger
Umbah to solowy, eksperymentalny projekt brytyjskiego muzyka Cala Scotta (byłego gitarzysty death/grind metalowego Necrosanct). Twórczość z tego wydawnictwa to bezkompromisowa, chaotyczna fuzja avant-garde death metalu, industrialu oraz mrocznej elektroniki.
Ależ przez niespełna rok nauczyłem się programować i projektować grę.
Teraz widać jak tekstury były źle dopasowane, 1-2 piksele różnicy i krzaki unoszą się nad ziemią.
Powtarzalne tekstury, jak kamienne cegły w tle mają widoczną linię kończącą
Brak cieni i światła w grze, całość ma jednolitą barwę i priorytet na ekranie
Tekstury, które mogły być łączone, albo po prostu be zakończenia ( ͡° ͜ʖ ͡°)
Ledwo 10 miesięcy później gra wygląda o wiele lepiej, zmieniła się nie do poznania.
Całość zgrywa się w jeden styl i każdy element ma inny priorytet na ekranie, przez co pułapki widać wcześniej i mocniej przyciągają wzrok niż ozdoba poziomu w tle ( ͡° ͜ʖ ͡°)
Ale czy było warto dodatkowych kilkunastu siwych włosów na brodzie?
Poprawiony styl, ale jaką ceną ( ͡° ʖ̯ ͡°) https://youtu.be/tEiEO9Qcers
Tyle się zawsze mówiło, że te duże modele AI to były kształcone na zagranicznych źródłach danych i żeby korzystać do zadań z polskim kontekstem z np. Bielika.
@Vinzenty nie wiem czy wiesz ale używanie polskiego w modelach jest o ponad 40% drożdże. Bo polskie słowa dzieła się bardzo często na parę sylab każda kosztuje token. Gdzies były badania o tym.
31 tom serii z Jackiem Reacherem, najnowszy (wyszedł w październiku) i pierwszy, który przeczytałem po angielsku. Polska data premiery nie została jeszcze zapowiedziana, podobnie jak premiera 32 tomu, choć jest duża szansa, że seria będzie kontynuowana. Dlatego zostają mi już tylko opowiadania
„Chain Reaction” to kolejny przykład tego, co nazywam bezpiecznym Reacherem - bez wodotrysków, wielkich eksperymentów, i zmian, które mogłyby nie spodobać się wieloletnim fanom serii.
Jest to tom z gatunku:
Akcja w teraźniejszości z ludźmi z jednostki 110 + głównie przemyty, gruba kasa, polityczno-korupcyjne wałki.
Tu osobą z jednostki 110 jest generał Susan Turner, która przejęła dowodzenie nad jednostką po Jacku, a w tym momencie jednostka liczy już kilkaset osób (z Reacherowych 10). Wpadają na siebie “przypadkiem”, gdy Reacher idzie odebrać nową kartę kredytową, a zamiast niej czeka wojskowy, który ma go doprowadzić na spotkanie z Susan.
Susan Turner, poznaliśmy już we wcześniejszych przygodach (po raz pierwszy w tomie 14 - “61 godzin” i po raz drugi, w tomie 18 - “Nigdy nie wracaj”, który został zekranizowany). Tu widzimy ją po raz 3. Kobieta dowodzi obecnie nową jednostką wojskową zajmującą się między innymi kontrwywiadem i zorganizowaną przestępczością, zbudowaną na podwalinach 110. Jeden z jej agentów (John Bisley) zostaje zamordowany podczas tajnej misji w Kolorado. Oficjalnie wszystko wygląda na zwykły napad rabunkowy, ale Turner podejrzewa, że śmierć nie była przypadkowa. Podobnie sądzi żona denata, prowadząca śledztwo na własną rękę. O miejscu misji agenta wiedziała tylko garstka osób, więc nie wykluczone, że ktoś z najbliższych ludzi Turner jest kretem.
Generał potrzebuje człowieka spoza układu, któremu może zaufać, czy jest ktoś lepszy niż Reacher?
Śledztwo prowadzi, Reachera i Turner, do Summertown w Kolorado, miejscowości, która właściwie nie istnieje. Mamy tam jedną restaurację, jeden motel, kilku mieszkańców, a do tego pięć ogromnych centrów danych i farmy fotowoltaiczne, które je zasilają. Po co ktoś miałby inwestować gigantyczne pieniądze w tak odizolowanym miejscu, pośrodku niczego? I dlaczego miałby zabić kogoś, kto się przy tym kręci? Bisley przed śmiercią badał działalność tych centrów danych.
Jak wspomniałem - to jest bardzo bezpieczny tom. Zbudowany z puzzli z wcześniejszych tomów, po za 4 torbami pełnymi broni, z którymi Reacher rusza na misję. Cała reszta to klisze, całkiem zgrabnie zebrane w jedną całość, całkiem poczytne i wciągające, ale wciąż klisze. Z drugiej strony, nie oczekuję, że po 31 tomach ta seria jeszcze mnie czymś zaskoczy i dla mnie jest dalej czytelniczą strefą komfortu, do której uciekam, gdy nie mam nic innego do czytania, albo mam zastój czytelniczy.
Myślę o zebraniu podsumowania tej serii. Dajcie znać, czy jesteście zainteresowani i chcielibyście je przeczytać