#podroze #szwecja
Polecam podróż do Karlskrony i wizytę w muzeum morskim. Wystawiono tam okręt podwodny Neptun klasy Nãcken z lat 80. Peryskop wystawiono ponad hangar muzeum dzięki czemu można oglądać Karlskronę z wnętrza. Okręt był modernizowany kilka razy więc ma dość współczesne wyposażenie.
Niedaleko znajduje się stocznia Kockums w której spawają okręt A26 HMS Blekinge który wedle plotek może zmienić nazwę na ORP - no właśnie, chyba jeszcze nie wymyślono ale obstawiałbym coś głupiego.
Udało się też sfotografować niewidzialną korwetę klasy Visby. Dwie kręciły się po okolicy i robiły dobre wrażenie - bardzo eleganckie okręty.
Zrodzeni na bardzo krótki czas, aby szybko ustąpić, rozglądamy się za gospodą dla tego, kto obejmie po nas dzierżawę na tych samych warunkach. Mówię o trwaniu naszego życia, którego czas upływa z niewiarygodną szybkością. Oblicz wieki istnienia miast: zobaczysz, że nawet te, które szczycą się swoją starożytnością, nie stoją długo. Wszystkie rzeczy ludzkie są krótkotrwałe i zniszczalne i nie stanowią żadnej cząstki nieskończonego czasu. W porównaniu z wszechświatem uważamy tę ziemię wraz z miastami, ludami, rzekami i opasującym ją kręgiem mórz za mały punkcik. Czas naszego życia jest jeszcze mniejszą drobiną niż punkcik, jeśli porównać go z wszechczasem, którego miara przewyższa wszechświat, gdyż wszechświat tyle razy odnawia się w granicach trwania wszechczasu. Na cóż przyda się przedłużanie tego, co bez względu na to, jak bardzo się powiększy, i tak niewiele będzie się różnić od nicości? W jeden tylko sposób czas naszego życia staje się długi: jeśli nam go wystarcza.
Jezus w czasie wieczerzy z uczniami swoimi doznał głębokiego wzruszenia i tak oświadczył: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeden z was Mnie zdradzi. Spoglądali uczniowie jeden na drugiego niepewni, o kim mówi. Jeden z uczniów Jego - ten, którego Jezus miłował - spoczywał na Jego piersi. Jemu to dał znak Szymon Piotr i rzekł do niego: Kto to jest? O kim mówi? Ten oparł się zaraz na piersi Jezusa i rzekł do Niego: Panie, kto to jest? Jezus odparł: To ten, dla którego umaczam kawałek /chleba/, i podam mu Umoczywszy więc kawałek /chleba/, wziął i podał Judaszowi, synowi Szymona Iskarioty A po spożyciu kawałka /chleba/ wszedł w niego szatan. Jezus zaś rzekł do niego: Co chcesz czynić, czyń prędzej. Nikt jednak z biesiadników nie rozumiał, dlaczego mu to powiedział. Ponieważ Judasz miał pieczę nad trzosem, niektórzy sądzili, że Jezus powiedział do niego: Zakup, czego nam potrzeba na święto, albo żeby dał coś ubogim. A on po spożyciu kawałka /chleba/ zaraz wyszedł. A była noc. Po jego wyjściu rzekł Jezus: Syn Człowieczy został teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony. Jeżeli Bóg został w Nim otoczony chwałą, to i Bóg Go otoczy chwałą w sobie samym, i to zaraz Go chwałą otoczy. Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Będziecie Mnie szukać, ale - jak to żydom powiedziałem, tak i teraz wam mówię - dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie. Rzekł do Niego Szymon Piotr: Panie, dokąd idziesz? Odpowiedział mu Jezus: Dokąd Ja idę, ty teraz za Mną pójść nie możesz, ale później pójdziesz. Powiedział Mu Piotr: Panie, dlaczego teraz nie mogę pójść za Tobą? życie moje oddam za Ciebie. Odpowiedział Jezus: życie swoje oddasz za Mnie? Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: Kogut nie zapieje, aż ty trzy razy się Mnie wyprzesz.
John 13:21-33, 36-38
At that time: Jesus was reclining at table with his disciples. He was troubled in his spirit, and testified, ‘Truly, truly, I say to you, one of you will betray me.’ The disciples looked at one another, uncertain of whom he spoke. One of his disciples, whom Jesus loved, was reclining at table at the side of Jesus, so Simon Peter motioned to him to ask Jesus of whom he was speaking. So that disciple, leaning back against Jesus, said to him, ‘Lord, who is it?’ Jesus answered, ‘It is he to whom I will give this morsel of bread when I have dipped it.’ So when he had dipped the morsel, he gave it to Judas, the son of Simon Iscariot. Then after he had taken the morsel, Satan entered into him. Jesus said to him, ‘What you are going to do, do quickly.’ Now no one at the table knew why he said this to him. Some thought that, because Judas had the money bag, Jesus was telling him, ‘Buy what we need for the feast’, or that he should give something to the poor. So, after receiving the morsel of bread, he immediately went out. And it was night. When he had gone out, Jesus said, ‘Now is the Son of Man glorified, and God is glorified in him. If God is glorified in him, God will also glorify him in himself, and glorify him at once. Little children, yet a little while I am with you. You will seek me, and just as I said to the Jews, so now I also say to you, “Where I am going you cannot come." Simon Peter said to him, ‘Lord, where are you going?’ Jesus answered him, ‘Where I am going you cannot follow me now, but you will follow afterwards.’ Peter said to him, ‘Lord, why can I not follow you now? I will lay down my life for you.’ Jesus answered, ‘Will you lay down your life for me? Truly, truly, I say to you, the cock will not crow till you have denied me three times.’
Jeżeli to od ciebie zawisło, dlaczego to robisz? Jeżeli od kogo innego, dlaczego się gniewasz? Czy bowiem od atomów, czy od bogów, w obu wypadkach równa się gniew obłąkaniu. Na nikogo nie należy się gniewać. Jeżeli bowiem możesz, to go popraw. A jeżeli tego nie możesz, to popraw jego czyn. A jeżeli i tego nie możesz, cóż ci pomoże zagniewanie się? Nic nie należy czynić bezcelowo.
@splash545 z jednej strony nie można blokować emocji i jeśli coś nas po prostu wkurza, to bywa, że warto dać temu upust. Z drugiej strony trwanie w gniewie i wkur...niu na rzeczy na które nie mamy wpływu nic nie daje. Coraz częściej od pewnego czasu mówię sam do siebie "odpuść".
@WatluszPierwszy gdy stan emocjonalny już występuje, no to cóż, coś trzeba z nim zrobić. Można dać mu upust, można dać mu wybrzmieć wewnątrz, albo zastosować jakąś inną technikę regulacji emocji. Ważne, żeby przed tym nie uciekać, nie udawać, że tego nie ma, zamiatając pod dywan, bo później te wszystkie 'śmieci' wybiją.
Natomiast to co robi tu Marek, to nastrajanie się i przygotowanie przed tym wszystkim. Bo gdy odpowiednio nastrojony, po prostu się nie wzburzysz, wtedy nie trzeba nic robić z tymi emocjami, które nie wystąpią.
Na sześć dni przed Paschą Jezus przybył do Betanii, gdzie mieszkał Łazarz, którego Jezus wskrzesił z martwych. Urządzono tam dla Niego ucztę. Marta posługiwała, a Łazarz był jednym z zasiadających z Nim przy stole. Maria zaś wzięła funt szlachetnego i drogocennego olejku nardowego i namaściła Jezusowi nogi, a włosami swymi je otarła. A dom napełnił się wonią olejku. Na to rzekł Judasz Iskariota, jeden z uczniów Jego, ten, który miał Go wydać: Czemu to nie sprzedano tego olejku za trzysta denarów i nie rozdano ich ubogim? Powiedział zaś to nie dlatego, jakoby dbał o biednych, ale ponieważ był złodziejem, i mając trzos wykradał to, co składano. Na to Jezus powiedział: Zostaw ją! Przechowała to, aby Mnie namaścić na dzień mojego pogrzebu. Bo ubogich zawsze macie u siebie, ale Mnie nie zawsze macie. Wielki tłum żydów dowiedział się, że tam jest; a przybyli nie tylko ze względu na Jezusa, ale także by ujrzeć Łazarza, którego wskrzesił z martwych. Arcykapłani zatem postanowili stracić również Łazarza, Gdyż wielu z jego powodu odłączyło się od żydów i uwierzyło w Jezusa.
John 12:1-11
Six days before the Passover, Jesus came to Bethany, where Lazarus was, whom Jesus had raised from the dead. So they gave a dinner for him there. Martha served, and Lazarus was one of those reclining with him at table. Mary therefore took a pound of expensive ointment made from pure nard, and anointed the feet of Jesus and wiped his feet with her hair. The house was filled with the fragrance of the perfume. But Judas Iscariot, one of his disciples (he who was about to betray him), said, ‘Why was this ointment not sold for three hundred denarii and given to the poor?’ He said this, not because he cared about the poor, but because he was a thief, and having charge of the money bag he used to help himself to what was put into it. Jesus said, ‘Leave her alone, so that she may keep it for the day of my burial. For the poor you always have with you, but you do not always have me.’ When the large crowd of the Jews learned that Jesus was there, they came, not only on account of him but also to see Lazarus, whom he had raised from the dead. So the chief priests made plans to put Lazarus to death as well, because on account of him many of the Jews were going away and believing in Jesus.
Ja próbujący utrzymać balans w komponowaniu prezentu na urodziny dla dziecka A, bo ma w Wielkanoc i nie powinno być stratne i powinno dostać dwa prezenty, z uwzględnieniem dziecka B które tez powinno dostać prezent na wielkanoc pamiętając, że jak dziecko B miało urodziny to dziecko A też dostało coś. Also prezenty są różne, bo to różne dzieci.
